Σύνοψη: Στο «περίμενε» βρίσκονται αρκετά πρώην στελέχη και ανεξάρτητοι βουλευτές που βλέπουν την ΕΛ.Α.Σ. ως τον επόμενο πολιτικό τους σταθμό. Το πρόβλημα είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν φαίνεται διατεθειμένος να μετατρέψει το νέο κόμμα σε λέσχη επανένωσης του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Οι λίστες χτίζονται με νέα πρόσωπα, ενώ τα γνωστά ονόματα περιμένουν το πράσινο φως και προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τις διαθέσεις της νέας ηγετικής ομάδας.
————
Αναλυτικά…
Ο Τσίπρας, το νέο κόμμα και οι παλιοί γνώριμοι
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου η αναμονή λέει περισσότερα από μια επίσημη ανακοίνωση. Και στην περίπτωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), αρκετοί πρώην βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν βρεθεί ακριβώς σε αυτή την άβολη θέση: περιμένουν να μάθουν αν χωρούν στο καινούργιο μαγαζί του Αλέξη Τσίπρα.
γράφει ο «Επίκουρος ο Αναμοχλεύες»
Το ενδιαφέρον είναι πως αρκετοί από αυτούς έχουν ήδη κάνει τα δύσκολα. Άλλοι αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι εγκατέλειψαν την κοινοβουλευτική ομάδα και ορισμένοι παρέδωσαν ακόμη και την έδρα τους. Όλα αυτά, προφανώς, με το βλέμμα στραμμένο προς την πλευρά Τσίπρα.
Μόνο που η πολιτική δεν λειτουργεί πάντοτε με το «έκανα το βήμα, άρα δικαιούμαι θέση».
Η λίστα δεν είναι… ταμείο υποδοχής
Στην ευρύτερη ομάδα των προσώπων που συζητούνται βρίσκονται οι Φερχάτ Οζγκιούρ, Γιάννης Σαρακιώτης, Συμεών Κεδίκογλου, Βασίλης Κόκκαλης, Γιώργος Καραμέρος και Κατερίνα Νοτοπούλου, ενώ το ενδιαφέρον για τις επόμενες κινήσεις αφορά και πρόσωπα όπως οι Γιώργος Ψυχογιός, Διονύσης Καλαματιανός, Γιώργος Γαβρήλος, Πόπη Τσαπανίδου, Μίλτος Ζαμπάρας, Καλλιόπη Βέττα, Κώστας Μπάρκας, Μαρίνα Κοντοτόλη, Χάρης Μαμουλάκης, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος και Όλγα Γεροβασίλη.
Η εικόνα, πάντως, δεν θυμίζει ακριβώς οργανωμένη παρέλαση προς την έξοδο. Περισσότερο μοιάζει με πολιτικό «περίμενε» έξω από μια πόρτα που ανοίγει επιλεκτικά.
Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον. Ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών αναφέρουν ότι η συγκρότηση των ψηφοδελτίων της ΕΛ.Α.Σ. βρίσκεται στην τελική ευθεία, με αρκετούς πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να θεωρούνται πιθανοί υποψήφιοι.
Ωστόσο, η συμμετοχή στο νέο εγχείρημα δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε εκλογική υποψηφιότητα.
- Ο Τσίπρας δεν θέλει δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ
Αυτό είναι ίσως το βασικό μήνυμα που πρέπει να διαβάσουν όσοι περιμένουν την πρόσκληση.
Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να εμφανίσει την ΕΛ.Α.Σ. ως νέο πολιτικό εγχείρημα και όχι ως επανέκδοση του ΣΥΡΙΖΑ με καινούργια ταμπέλα. Η ίδια η συγκρότηση του φορέα έχει σχεδιαστεί με έμφαση σε νέα πρόσωπα και διεύρυνση προς την Κεντροαριστερά.
Ήδη από τον Ιούλιο είχε καταγραφεί η εικόνα ότι τα ψηφοδέλτια σε αρκετές περιφέρειες προχωρούν με σημαντική συμμετοχή νέων στελεχών, γεγονός που κρατούσε αρκετούς πρώην του ΣΥΡΙΖΑ σε στάση αναμονής.
Με απλά λόγια: άλλο «είμαι κοντά στον Τσίπρα» και άλλο «είμαι στο ψηφοδέλτιο του Τσίπρα».
Και η διαφορά αυτή μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά… οδυνηρή για όσους έσπευσαν να επενδύσουν στην επιστροφή.
- Οι παλιοί έχουν όνομα, οι νέοι έχουν το πλεονέκτημα
Το πρόβλημα είναι διπλό. Οι πρώην βουλευτές διαθέτουν αναγνωρισιμότητα, εκλογική εμπειρία, προσωπικές σχέσεις στις περιφέρειές τους και, σε αρκετές περιπτώσεις, δικούς τους μηχανισμούς. Από την άλλη πλευρά, τα νέα στελέχη έχουν κάτι που για τον Τσίπρα μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντικό: δεν κουβαλούν το πολιτικό φορτίο της προηγούμενης δεκαετίας.
Η εξίσωση είναι λεπτή. Αν γεμίσει τις λίστες με γνώριμα πρόσωπα, η ΕΛ.Α.Σ. κινδυνεύει να εμφανιστεί ως «ΣΥΡΙΖΑ 2.0». Αν αφήσει τους παλιούς εκτός, χάνει στελέχη που γνωρίζουν από πρώτο χέρι την εκλογική μάχη και διαθέτουν προσωπική βάση.
Κάπου ανάμεσα στα δύο βρίσκεται το περίφημο «νέο». Και μέχρι να βρεθεί αυτή η ισορροπία, κάποιοι θα συνεχίσουν να κοιτούν το κινητό τους περιμένοντας το πολυπόθητο τηλεφώνημα.
- Το παρασκήνιο έχει ακόμη δρόμο
Η υπόθεση έχει και μια δεύτερη διάσταση. Οι μετακινήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ προς την ΕΛ.Α.Σ. δεν είναι απλώς προσωπικές πολιτικές επιλογές. Επηρεάζουν τον συσχετισμό δυνάμεων στην Κεντροαριστερά και αποκαλύπτουν το βαθύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Κουμουνδούρου.
Όσο περισσότεροι κοιτούν προς τον Τσίπρα, τόσο δυσκολότερο γίνεται για τον ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι έχει αφήσει πίσω του την εσωστρέφεια.
Και όσο περισσότεροι περιμένουν τον Τσίπρα, τόσο μεγαλώνει και η δική του ευθύνη να αποφασίσει ποιοι πραγματικά ανήκουν στο «καινούργιο».
Γιατί το δύσκολο δεν είναι να συγκεντρώσεις πολιτικούς που θέλουν να επιστρέψουν στο προσκήνιο.
Το δύσκολο είναι να τους πείσεις ότι το καινούργιο κόμμα δεν δημιουργήθηκε για να τους αποκαταστήσει πολιτικά.
Συνολικά…
Η ιστορία με τους πρώην του ΣΥΡΙΖΑ και τα ψηφοδέλτια της ΕΛ.Α.Σ. έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού πολιτικού παρασκηνίου: προσδοκίες, διαρροές, τηλεφωνήματα που δεν έγιναν ακόμη και υποψηφιότητες που θεωρούνται «κλειδωμένες» μέχρι να… ξεκλειδώσουν.
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάθε λόγο να κρατά αποστάσεις από μια μαζική επιστροφή του παλιού κομματικού προσωπικού. Αν θέλει η ΕΛ.Α.Σ. να πείσει ότι αποτελεί νέα πολιτική πρόταση, δεν μπορεί να ξεκινήσει με μια απλή μετακόμιση της παλιάς παρέας.
Από την άλλη, όσοι εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ προσβλέποντας σε μια θέση στις νέες λίστες θα πρέπει να θυμούνται μια παλιά πολιτική αλήθεια: η ανεξαρτητοποίηση μπορεί να ανοίγει μια πόρτα, αλλά δεν σου κρατά και θέση στο πρώτο τραπέζι.
Και στην ΕΛ.Α.Σ., όπως φαίνεται, οι καρέκλες είναι ακόμη λιγότερες από τους ενδιαφερόμενους.
