Σύνοψη
- Το παριζιάνικο σκηνικό: Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε τον δήμαρχο Παρισιού Εμανουέλ Γκρεγκουάρ, ποζάροντας μπροστά στη φωτογραφία-δώρο της Αν Ινταλγκό με τον μοναχικό βράχο και το ιστορικό «Je ne regrette rien», επιχειρώντας μια επικοινωνιακή επανατοποθέτηση.
- Αμφίπλευρα ανοίγματα: Σε τροχιά διαρκούς αναζήτησης συμμάχων, το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού προσβλέπει σε μεταγραφές στελεχών τόσο από τον κατακερματισμένο ΣΥΡΙΖΑ όσο και από αποστασιοποιημένους παράγοντες του κεντρώου και πασοκογενούς χώρου.
- Ο εφιάλτης του πρώτου γύρου: Ο διάχυτος φόβος της Κουμουνδούρου αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης ευρείας συνεργασίας (στο μοντέλο Λουκά Παπαδήμου του 2011) μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ελληνικής Λύσης αμέσως μετά την πρώτη κάλπη, γεγονός που θα ακύρωνε τη στρατηγική του δεύτερου γύρου.
——————
Αναλυτικά…
Τα πολιτικά ραντάρ στην Αθήνα έχουν πάρει κυριολεκτικά φωτιά τις τελευταίες ημέρες, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουν το διαβόητο «rebranding» του Αλέξη Τσίπρα.
γράφει ο «Σκεπτικιστής»
Ο τέως πρόεδρος κινείται με την ταχύτητα εκκρεμούς: το πρωί κοιτάζει προς το εκσυγχρονιστικό κέντρο, το απόγευμα θυμάται τις ριζοσπαστικές του καταβολές. Στην πραγματικότητα, πίσω από τους βαρύγδουπους επικοινωνιακούς όρους δεν κρύβεται καμία βαθιά ιδεολογική αναγέννηση, αλλά μια κλασική, παλαιοκομματική τακτική αμφίπλευρων ανοιγμάτων.
Το σχέδιο προβλέπει ανακοινώσεις προσχωρήσεων από τον διαλυμένο ιστό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μαζί με ορισμένες «μεταγραφές» από το βαθύ, ξεχασμένο ΠΑΣΟΚ περασμένων δεκαετιών. Πρόσωπα που αναζητούν στέγη και ρόλο επιστρατεύονται για να πλαισιώσουν το νέο προφίλ ενός ηγέτη που επιμένει να θεωρεί τον εαυτό του αναντικατάστατο.
- Ο βαθύς εφιάλτης μιας νέας κυβέρνησης τύπου Παπαδήμου
Πίσω όμως από τη φαινομενική άνεση και τα χαμόγελα, το στρατηγείο του Αλέξη Τσίπρα βασανίζεται από έναν πολύ συγκεκριμένο, υπαρξιακό τρόμο. Το ενδεχόμενο να μην υπάρξει ποτέ δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.
Ο φόβος ακούει στο όνομα μιας εσπευσμένης συγκυβέρνησης ειδικού σκοπού από τον πρώτο γύρο, στα πρότυπα του 2011 υπό τον Λουκά Παπαδήμο. Σε αυτό το σενάριο εργασίας, το κενό του τότε ΛΑΟΣ καλείται να καλύψει η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, συμπράττοντας με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ υπό την πίεση των αγορών, των δημοσιονομικών ισοζυγίων και των ευρωπαϊκών δεσμεύσεων.
Το ποιος τεχνοκράτης ή τρίτος πόλος θα αναλάβει τον ρόλο του πρωθυπουργού ελάχιστα απασχολεί την ηγεσία του εγχειρήματος. Εκείνο που καίει τον Τσίπρα είναι ότι ένα τέτοιο θεσμικό κλείσιμο της κάλπης θα του στερήσει τη μόνη του ελπίδα: την επαναληπτική αναμέτρηση, όπου ελπίζει πως η προοδευτική βάση θα συσπειρωθεί αναγκαστικά γύρω του.
- Στο Παρίσι για ιδεολογικό καθαγιασμό και… «Je ne regrette rien»
Για να κατευνάσει την εσωτερική αγωνία, ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε μια απόδραση στη γαλλική πρωτεύουσα. Εκεί επισκέφθηκε τον σοσιαλιστή δήμαρχο Παρισιού, Εμανουέλ Γκρεγκουάρ, ο οποίος διαδέχθηκε πρόσφατα την Αν Ινταλγκό.
Το στιγμιότυπο που ξεχώρισε δεν ήταν τόσο οι τυπικές χειραψίες, όσο το κάδρο: ο κ. Τσίπρας φωτογραφήθηκε μπροστά στον πίνακα-δώρο της απελθούσας δημάρχου, που απεικονίζει έναν απόκρημνο βράχο μέσα σε μανιασμένα κύματα με τη διάσημη λεζάντα «Je ne regrette rien». Το αν ο ίδιος δεν μετανιώνει πράγματι για τις αυταπάτες, το δημοψήφισμα ή τα μνημόνια που υπέγραψε αποτελεί πολιτικό ανέκδοτο για τους πολίτες που πλήρωσαν τον λογαριασμό.
- Συμπτώσεις, κόκκινα μπουφάν και παλιές συμμαχίες
Σαν να μην έφτανε η παριζιάνικη μελαγχολία, η γαλλική πρωτεύουσα υποδέχθηκε σχεδόν ταυτόχρονα και τον παλιό κυβερνητικό εταίρο, Πάνο Καμμένο. Ο πρώην υπουργός Άμυνας φρόντισε να ενημερώσει τους ακολούθους του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με πόζες μπροστά στον Πύργο του Άιφελ, φορώντας κατακόκκινο μπουφάν.
Αν οι δύο πρώην συνοδοιπόροι αντάλλαξαν ευχές ή συναντήθηκαν μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα παραμένει άγνωστο, αν και οι δίαυλοι επικοινωνίας δεν έκλεισαν ποτέ ουσιαστικά. Η ταυτόχρονη παρουσία τους όμως υπενθυμίζει ότι το παρελθόν δεν διαγράφεται με μερικές επισκέψεις σε ευρωπαϊκά γραφεία.
Συνολικά…
Η επίκληση της γαλλικής κουλτούρας και η προσπάθεια οικοδόμησης ενός προφίλ ώριμου ευρωπαίου σοσιαλδημοκράτη σκοντάφτουν διαρκώς στις σκληρές εγχώριες σταθερές. Ο Αλέξης Τσίπρας επενδύει στη θεωρία του ώριμου φρούτου και στην πόλωση του δεύτερου γύρου, παραβλέποντας πως το πολιτικό σύστημα και οι οικονομικές ελίτ διαθέτουν μηχανισμούς αποτροπής τέτοιων αδιεξόδων μέσω κυβερνήσεων συνεργασίας. Το αν η ιστορία θα επαναληφθεί ως φάρσα ή ως νέα δοκιμασία για τη χώρα μένει να φανεί, ωστόσο τα επικοινωνιακά τρικ δεν αρκούν για να ξορκίσουν τα πραγματικά εκλογικά αδιέξοδα.
—————–
Πηγές
- Πολιτικό ρεπορτάζ και πληροφορίες για τις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα και των στελεχών της Κεντροαριστεράς
- Επίσημες ενημερώσεις και δημοσιεύσεις στα κοινωνικά δίκτυα για τις επαφές του Αλέξη Τσίπρα στον Δήμο Παρισιού
- Δημόσιες αναρτήσεις και οπτικοακουστικό υλικό του Πάνου Καμμένου από την επίσκεψή του στη Γαλλία
