«Τα σίδερα της φυλακής είναι για τους λεβέντες»…
Χαιρετισμούς Στην εξουσία, την πρώην…, την σημερινή… και την επόμενη… Φυσικά χαιρετίσματα και στους εξουσιαστές…, ειδικά αυτούς…, τους πρώην …., τους σημερινούς…. Και απαραίτητα στους επόμενους…. που επέρχονται…
Για τους τελευταίους ας μιλήσουμε σήμερα… κυρίως για μερικούς που αισθάνθηκαν, -μερικοί το αισθάνονται και σήμερα, όπως συνάγεται από τον δημόσιο βίο τους-, ότι στην «βασιλεία» τους, δεν ίσχυε το αρχαιοελληνικό «τα πάντα ρει…», αλλά το δική τους έμπνευσης «τίποτα δεν ρει…».
Σ’αυτούς λοιπόν το σημερινό πρώτο αφιέρωμα, – στήλη ήλθε για να μείνει, θα ακολουθήσουν σε τακτή βάση και άλλα-, με κολύμπι στα βαθιά και μάλιστα χωρίς σωσίβιο, -αν και αναζητώντας εναγωνίως βοήθεια πιάνονται από τα μαλλιά τους-, γι’αυτούς που θεώρησαν ότι τα πολύ σκοτεινά νερά ήταν το ασφαλές και απόλυτα διαχειρίσημο καταφύγιό τους…
Γιατί όμως να μακρηγορούμε…
Άρχων εξουσιαστής εκατομμυρίων, ανεξέλεγκτος όμως…!!! Κατ’ αρχή όπως λέει και ο σκοτεινός μάρτυρας ή μήπως μαρτυριάρης που διαβιεί πίσω από τις κουΐντες, η υπόθεση για τον «Τούλη», -νόμισε ο αθεόφοβος ότι καβάλησε το ανυπότακτο και άπιαστο άλογο της ανεξέλεγκτης Εξουσίας-, βρίσκεται πλέον προ το πυλών να αναγγελθεί για μία και μοναδική δραματική παράσταση ενώπιον της τυφλής θεάς με το ζυγό στο ένα χέρι και το σπαθί της αμοιβής στο άλλο. Στην χώρα μας η τελευταία έχει και το προσωνύμιο «Θεά της δικαιοσύνης», δίκαιης ή μη, τυφλής ή και ενίοτε ανοικτομάτας…».
Ο «Τούλης» μας, -πως λέμε Τατατούλης ή ποντικΤούλης-….
Ο «Τούλης» μας λοιπόν, -πως λέμε Τατατούλης ή ποντικΤούλης-, λοιπόν θεωρούσε ακόμη από την εποχή του κλειστού σε όλους, -εκτός της ομάδας των απόλυτα πιστών τριών, του μοναδικού ενός μικρότερου εξ αίματος απόλυτα πιστού-, ότι κατείχε την απόλυτη γνώση, ικανότητα και δεξιότητα να τοποθετεί σε όλες τις πράξεις του την κατά περίπτωση κατάλληλη μάσκα, ώστε αυτές να παραμένουν πάντα ενδεδυμένες με την «αισθήτα του αμόλυντου» από «πάσα νόσο και πάσας μαλακία» κατά την ευαγγελικά απαγγελλόμενη ρύση…
Η λάθος απάντηση που γύρισε ανάποδα τον τροχό της τύχης του
Στην ζωή, όμως, -όπως πρεσβεύουν και οι δυνάμεις της φύσης-, τίποτα δεν μπορεί νομοτελειακά να παραμείνει κρυπτόν υπό τον ήλιον…
Μία λάθος απάντηση, και ο «Τόλης» μας είδε τον πύργο του να καταρρέει σε μία νύκτα…, χωρίς μάλιστα να του δοθεί, έστω ο ελάχιστος χρόνος, για να τοποθετήσει τις προστατευτικές μάσκες του, σε σημείο που να παραμείνουν όλα ανοικτά και «απροστάτευτα»… όσο για την απάντηση που έδωσε και αποδείχθηκε λάθος, ήταν η «δεν λαμβάνω τίποτα υπόψη…Εμένα με στηρίζει ο λαός μου…»
Το κακό μεν, για τον «Τόλη», κυρίως όμως μη αναστρέψιμο, είναι ότι οι υποθέσεις του, ναι αυτές που άσκησε κατά βούληση, πέραν από θεσμοθετημένες νόρμες, εξουσίας, παραγωγικά πάντα, -αλλά για ποιον/ους είναι το μέγα ερώτημα-, πέρασαν πλέον εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα στην εξουσία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που βρίσκεται ένα βήμα μόλις πριν τις μεγάλες αναγγελίες της επ’αυτών…
«Τα σίδερα της φυλακής είναι για τους λεβέντες»…
Ο ίδιος, ο «Τόλης» μας, αντιλαμβανόμενος ότι το νερό στο ρέμα έχει πάρει πλέον φόρα μη ανατρέψιμη και έχοντας ως προσωπικό συμπέρασμα ότι βρίσκεται στο σημείο να έχει την απόλυτη τύχη του φτερωτού γιατρού, -παλιά και σηματοδοτούσα υπόθεση για όσους θυμούνται ότι τα ανεξέλεγκτα και απόλυτα ωφελιμιστικά παίγνια εξουσίας, έχουν πάντα υψηλές; Μεν αλλά οδυνηρές αμοιβές», αναζητεί εναγωνίως στηρίγματα πριν τα πράγματα εμφανισθούν στραβά στην αγαπημένη του λαϊκή κοινότητα. Μία υστεροφημία έχει ο άνθρωπος,… – έεεε και ολίγες καταθέσεις εις την αλλοδαπή, όπως αναφέρουν κακόβουλες διαδόσεις φημών-, να μην αγωνισθεί για την υπεράσπισή τους… Πάντα μαχητής παραμένει ο άνθρωπος…
Το μέγα παράπονό του, παράπονο που τον γεμίζει θλίψη, είναι ότι τα «παλιά εν διαχείριση της εξουσίας συντρόφια του», όχι μόνο αδιαφορούν για την κατάστασή του, αλλά έχουν αρνούνται ακόμη και να τον δουν και παρά τις προσπάθειές του, αποφεύγουν ακόμη και την φωτογραφική απεικόνιση μαζί του…
Πρόσφατα δε ακόμη και ο μέγα-μάγιστρος της χώρας, αρκέστηκε σε ένα απλή και απόλυτα τυπική χειραψία μαζί του, παρά την πολύ οργανωμένη μεθόδευση του να επιτευχθεί αυτό δημόσια, ώστε να σταλεί κατάλληλα το μήνυμα της στήριξης σε αυτόν… Η εξέλιξη αυτή ήταν και το «Μήνυμα της Αλήθειας» για την τύχη που ανεπίστρεπτα τον περιμένει…
Όπως λέει και ο ανώνυμος αλλά πάντα σοφός ελληνικός λαός…. «τα σίδερα της φυλακής είναι για τους λεβέντες»…
Φυσικά για όσους γνωρίζουν, τα «σίδερα της φυλακής…» δεν είναι μόνο γι’αυτόν στην συγκεκριμένη υπόθεση… Αυτό όμως, είναι για άλλο σχόλιο…, άλλη ημέρα…
Από κοντά και ο «Μπάμπης ο Σου»
Είναι ο Μπάμπης, ο μέγας Σου, παιδί του συστήματος, πάντα σε ασφαλείς θέσεις, με το βασικό προνομιακό για τον ίδιο χαρακτηριστικό «δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν έχω τίποτα να μαρτυρήσω»…
Κρατά ουσιαστικά στα χέρια του, όχι ακριβώς την τύχω του «Τούλη», αλλά το εύρος της αμοιβής που του επιφυλάσσεται… Κι αυτό γιατί από αυτόν περνούν οι πληροφορίες που σε τελικό στάδιο θα αναζητηθούν από την τυφλή θεά…
Είπαμε όμως, παιδί του συστήματος, δηλαδή His Master’s Voice. Κι αυτό που θα κρίνει τα του «Τούλη» είναι αν θα ακούσει και μεταφέρει τη φωνή του αφεντικού του…
Κοντός ψαλμός αλληλούια με τον «Τούλη», αλλά και τον Μπάμπη τον Σου, παρά την φαινομενική αδιαφορία τους, να κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα… Ο θρόνος μπροστά στην τυφλή θεότητα, δεν είναι ποτέ για άνετη αναμονή… και να μην ξεχνάμε τον «ντόκτορα με τα φτερά στα πόδια»…
«Διογένης ο κρατών και τον Φανόν»…
—————-
Υ.Γ.1: Στο επόμενο διαλεκτικό σημείωμα, η στήλη θα αφηγηθεί με την ιδιότυπη γραφή της, την μοίρα που επιφυλάσσεται στον «Λιάτο» με το mersede…, στον φίλο του «Ντίδη» και στον «Ντώνη» πάλι με το mersede… Και φυσικά για τον «Ριτσάκη» πνευματικό συγγενή υπουργού και φιλόδοξο αστέρι των ΜΜΕ… που ατύχησε στην πυραμίδα που είχε στήσει…
—————-
Υ.Γ.2: Στην παρούσα φάση τα ονόματα είναι σε «κρυπτογράφηση»… Σύντομα, όμως και με τα πραγματικά σύμβολά τους…
Μείνετε στην ανάγνωση και δεν θα χάσετε ούτε σταγόνα γνώσης…
«Διογένης ο κρατών και τον Φανόν»
