Σύνοψη: Η υπογραφή της σύμβασης για την αποχέτευση στη Δημοτική Ενότητα Παιανίας αποτελεί σημαντικό σταθμό για μια υποδομή που ταλαιπωρήθηκε από πολυετείς καθυστερήσεις. Ο Ισίδωρος Μάδης πιστώνει, με ανάρτησή του στα Social Media, στον εαυτό του την πολιτική δικαίωση, υπενθυμίζοντας ότι είχε προειδοποιήσει πριν αναλάβει τη διοίκηση. Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στην αυτοδιοικητική αντιπαράθεση. Βρίσκεται στο γιατί ένα αυτονόητο έργο χρειάστηκε τόσα χρόνια για να φτάσει στην υλοποίηση και, κυρίως, στο αν αυτή τη φορά θα υπάρξει πραγματικό αποτέλεσμα για τους κατοίκους.
———
Αναλυτικά…
Το έργο που κατάπιε χρόνια και υποσχέσεις
Υπάρχουν έργα που όταν ολοκληρώνονται κόβεται κορδέλα. Και υπάρχουν έργα που, πριν καν φτάσουν στην κορδέλα, έχουν προλάβει να γεράσουν μια ολόκληρη γενιά πολιτικών υποσχέσεων.
Η αποχέτευση της Παιανίας ανήκει, μέχρι σήμερα, στη δεύτερη κατηγορία.
Η ιστορία της είναι χαρακτηριστική της ελληνικής αυτοδιοίκησης: μελέτες, εγκρίσεις, εμπλοκές, αλλαγές, γραφειοκρατία και, κάπου ανάμεσα, οι απαραίτητες φωτογραφίες πολιτικών παραγόντων που φροντίζουν να μη χαθεί το επικοινωνιακό κεκτημένο.
Η ίδια η Περιφέρεια Αττικής είχε επισημάνει το 2022 ότι το έργο είχε παραμείνει επί σειρά ετών σε αδράνεια και ότι τότε περνούσε ξανά σε φάση υλοποίησης.
- Ο Μάδης θυμάται — και καλά κάνει
Ο Ισίδωρος Μάδης δεν κρύβει την ικανοποίησή του. Και πολιτικά, δύσκολα θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά.
Ο δήμαρχος Παιανίας-Γλυκών Νερών υπενθυμίζει ότι είχε προειδοποιήσει ήδη από τα έδρανα της αντιπολίτευσης για τις δυσκολίες που, όπως υποστηρίζει, καθιστούσαν την εκτέλεση του έργου εξαιρετικά προβληματική.
Εδώ βρίσκεται και η αιχμή της υπόθεσης.
Διότι η αυτοδιοίκηση έχει ένα διαχρονικό ταλέντο: να παρουσιάζει την πρόθεση ως επίτευγμα και την εξαγγελία ως σχεδόν ολοκληρωμένο έργο. Μέχρι να φτάσει η ώρα να πέσει πραγματικό τσιμέντο, βέβαια, η πραγματικότητα έχει συνήθως άλλη άποψη.
Ο Μάδης σήμερα λέει ουσιαστικά ότι τότε έβλεπε αυτό που άλλοι δεν ήθελαν να δουν. Και ότι από το 2019 η δημοτική διοίκηση μπήκε στη διαδικασία να ξεμπλοκάρει τις εκκρεμότητες.
Αυτό είναι το πολιτικό του αφήγημα. Και η υπογραφή της σύμβασης του δίνει, αναμφίβολα, ένα σημαντικό επιχείρημα.
- Η αποχέτευση δεν είναι έργο για πανηγύρια
Υπάρχει όμως και μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στον αυτοδιοικητικό θόρυβο.
Η αποχέτευση είναι βασική υποδομή δημόσιας υγείας, περιβαλλοντικής προστασίας και αστικής λειτουργίας. Δεν είναι πλατεία, φωτισμός ή μια αισθητική ανάπλαση που μπορεί να περιμένει.
Γι’ αυτό και κάθε καθυστέρηση έχει πραγματικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το ζήτημα των ιδιωτικών συνδέσεων. Η αναφορά ότι πλέον χρηματοδοτούνται και δεν μετακυλίεται το κόστος στους κατοίκους αποτελεί ουσιαστική εξέλιξη για τα νοικοκυριά. Το Υπουργείο Εσωτερικών, πάντως, επισημαίνει γενικότερα ότι οι ιδιωτικές συνδέσεις αποτελούν διακριτό ζήτημα χρηματοδότησης στα έργα αποχέτευσης και πρέπει να αποτυπώνεται ξεχωριστά η πηγή κάλυψής τους.
Με άλλα λόγια, δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι χρήματα από την τσέπη του πολίτη.
- Από την «προσωπική δικαίωση» στην πραγματική δοκιμασία
Ο Μάδης δικαιούται να αισθάνεται δικαιωμένος για την υπογραφή. Αλλά η αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται στις υπογραφές.
Κρίνεται όταν το έργο προχωρά, όταν τηρούνται τα χρονοδιαγράμματα, όταν οι δρόμοι αποκαθίστανται σωστά και όταν ο πολίτης βλέπει την υποδομή να λειτουργεί.
Εκεί τελειώνει το παραπολιτικό και αρχίζει η διοίκηση.
Γιατί, μέχρι να ολοκληρωθεί ένα έργο, η κορδέλα είναι απλώς ένα κομμάτι ύφασμα. Και η Παιανία έχει δει αρκετές υποσχέσεις για να εντυπωσιάζεται πλέον από κορδέλες.
Συνολικά…
Η υπογραφή της σύμβασης για την αποχέτευση της Παιανίας είναι σαφώς θετική εξέλιξη και δικαιολογεί την πολιτική ικανοποίηση της σημερινής δημοτικής διοίκησης. Ο Μάδης έχει κάθε λόγο να θυμίζει ότι είχε προειδοποιήσει για τις δυσκολίες και ότι η διοίκησή του εργάστηκε για την επανεκκίνηση μιας προβληματικής υπόθεσης.
Όμως η πραγματική πολιτική δικαίωση δεν θα κριθεί από την ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα ούτε από τις δηλώσεις.
Θα κριθεί όταν οι κάτοικοι δουν την αποχέτευση να λειτουργεί.
Μέχρι τότε, η Παιανία μπορεί να κρατήσει τις κορδέλες στην άκρη. Έχει περισσότερη ανάγκη από σωλήνες, χρονοδιαγράμματα και εργοτάξια.
Και κυρίως από ένα πράγμα που στην ελληνική αυτοδιοίκηση παραμένει ενίοτε είδος πολυτελείας: έργα που τελειώνουν.
