Σύνοψη: Η απόφαση της δημοτικής αρχής Κορυδαλλού να προχωρήσει σε διακοπή κυκλοφορίας γύρω από την Πλατεία Ελευθερίας για εργασίες αποκατάστασης του οδοστρώματος έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Ο δήμος αποδίδει τα προβλήματα σε «αστοχίες» του έργου της Αττικό Μετρό, όμως κάτοικοι και επαγγελματίες ζητούν απαντήσεις για την καθυστέρηση εντοπισμού τους. Το βασικό ερώτημα είναι γιατί οι παρεμβάσεις γίνονται έξι χρόνια μετά την παράδοση του σταθμού Μετρό Κορυδαλλός, όταν η ίδια δημοτική διοίκηση είχε ήδη παρουσία και δεν είχε αναδείξει αντίστοιχο ζήτημα.
———–
Αναλυτικά…
Στον Κορυδαλλό φαίνεται πως οι λακκούβες έχουν καλύτερη μνήμη από τις δημοτικές αρχές. Γιατί ενώ το Μετρό ήρθε, εγκαινιάστηκε, λειτούργησε και η πόλη συνέχισε την καθημερινότητά της, ξαφνικά έξι χρόνια αργότερα κάποιοι ανακάλυψαν ότι το οδόστρωμα γύρω από την Πλατεία Ελευθερίας κουβαλά «αστοχίες».
Η δημοτική αρχή του Νίκου Χουρσαλά ανακοίνωσε την προσωρινή διακοπή κυκλοφορίας περιμετρικά της πλατείας, υποστηρίζοντας ότι απαιτούνται εργασίες αποκατάστασης προβλημάτων που προκλήθηκαν από το έργο της Αττικό Μετρό. Μια εξήγηση που εύλογα γεννά περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντά.
Οι κάτοικοι και κυρίως οι επαγγελματίες της περιοχής δεν διαφωνούν με την ανάγκη συντήρησης ή αποκατάστασης. Κανείς δεν ζητά δρόμους-παγίδες και υποδομές που καταρρέουν. Το πρόβλημα είναι το «γιατί τώρα». Γιατί οι εργασίες ξεκινούν ακριβώς στην έναρξη των θερινών εκπτώσεων, σε μία από τις πιο εμπορικές περιοχές του Κορυδαλλού; Γιατί μια κρίσιμη εμπορική ζώνη πρέπει να υποστεί νέα ταλαιπωρία, έστω και για 15 ημέρες, χωρίς να έχει προηγηθεί μια πειστική ενημέρωση;
Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης, όμως, βρίσκεται αλλού. Στο ημερολόγιο. Ο σταθμός Μετρό Κορυδαλλός εγκαινιάστηκε στις 7 Ιουλίου 2020. Τότε η διοίκηση Χουρσαλά βρισκόταν ήδη στο τιμόνι του δήμου. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε δημόσια καταγγελία για σοβαρές αστοχίες, ούτε κάποιος συναγερμός για προβληματικές κατασκευές. Το οδόστρωμα προφανώς δεν αποφάσισε να «χαλάσει» από τη μια μέρα στην άλλη.
Και εδώ γεννιέται το πολιτικά άβολο ερώτημα: αν υπήρχαν προβλήματα από το έργο της Αττικό Μετρό, γιατί δεν εντοπίστηκαν νωρίτερα; Αν ήταν γνωστά, γιατί δεν αντιμετωπίστηκαν όταν υπήρχε ο χρόνος και η δυνατότητα; Και αν δεν ήταν γνωστά, ποιος είχε την ευθύνη του ελέγχου όλα αυτά τα χρόνια;
Η αυτοδιοίκηση συχνά αγαπά τις κορδέλες εγκαινίων, τις φωτογραφίες μπροστά από νέα έργα και τις μεγάλες δηλώσεις επιτυχίας. Οι δύσκολες στιγμές, όμως, έρχονται όταν πρέπει να εξηγηθούν οι συνέπειες και οι καθυστερήσεις. Εκεί τελειώνουν τα πανηγύρια και αρχίζουν οι λογαριασμοί.
Στην περίπτωση της Πλατείας Ελευθερίας, οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν το αυτονόητο: διαφάνεια, έγκαιρη ενημέρωση και απαντήσεις χωρίς επικοινωνιακά περιτυλίγματα.
Συνολικά…
Η υπόθεση των εργασιών στην Πλατεία Ελευθερίας εξελίσσεται σε ένα ακόμη τεστ αξιοπιστίας για τη δημοτική αρχή Κορυδαλλού. Το ζήτημα δεν είναι μόνο τεχνικό, αλλά κυρίως πολιτικό: η καθυστέρηση αναγνώρισης των προβλημάτων δημιουργεί εύλογες απορίες και ενισχύει την καχυποψία των πολιτών. Όταν ένα έργο παρουσιάζεται ως σημαντική επιτυχία, η διοίκηση οφείλει να αναλαμβάνει ευθύνη και για τις αδυναμίες που εμφανίζονται στην πορεία. Οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες δικαιούνται σαφείς εξηγήσεις για το τι συνέβη, πότε εντοπίστηκαν οι αστοχίες και γιατί χρειάστηκε να περάσουν έξι χρόνια για να φτάσει η κατάσταση σε έκτακτες κυκλοφοριακές παρεμβάσεις. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλώς μια πινακίδα έργων· χρειάζεται λογοδοσία.
