Σύνοψη: Οι συνεχείς κυλιόμενες δημοσκοπήσεις του Μεγάρου Μαξίμου αποτυπώνουν με ακρίβεια τις ομάδες ψηφοφόρων στις οποίες επενδύει η κυβέρνηση για την πολιτική της επαναφορά. Στόχος δεν είναι η αναζήτηση νέων εκλογικών ακροατηρίων, αλλά η επιστροφή όσων απομακρύνθηκαν από τη Νέα Δημοκρατία εξαιτίας της ακρίβειας και της κυβερνητικής φθοράς. Παράλληλα, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης εξελίσσεται στο βασικό πολιτικό ορόσημο, καθώς εκεί θα παρουσιαστεί το νέο πακέτο παροχών και μεταρρυθμίσεων που φιλοδοξεί να αλλάξει το κλίμα. Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να αποκλείσει πρόωρες εκλογές ενισχύει τον σχεδιασμό για εξάντληση της τετραετίας, την ώρα που η αντιπολίτευση δείχνει αδύναμη να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια της κοινωνίας.
————
Αναλυτικά…
Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αφήνουν τίποτε στην τύχη. Οι δημοσκοπήσεις δεν γίνονται πλέον για να διαπιστωθεί ποιος προηγείται και ποιος ακολουθεί. Γίνονται για να μετρηθεί με… χειρουργική ακρίβεια ποιος έφυγε, γιατί έφυγε και κυρίως με ποιο πολιτικό αντάλλαγμα μπορεί να επιστρέψει.
γράφει ο “Επίκουρος ο Αναμοχλεύς”
Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη απειλή για την πολιτική της κυριαρχία δεν είναι μια ισχυρή αντιπολίτευση. Είναι η αποχή, η απογοήτευση και η αδράνεια ενός μέρους των δικών της ψηφοφόρων.
Οι κυλιόμενες μετρήσεις καταλήγουν σε δύο δεξαμενές. Η πρώτη αφορά τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας που εξακολουθούν να δηλώνουν δυσαρεστημένοι, αλλά δεν έχουν μετακινηθεί οριστικά. Η δεύτερη περιλαμβάνει τους κεντρώους που το 2019 και το 2023 επέλεξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως εγγυητή της πολιτικής σταθερότητας, όμως στη συνέχεια αποσύρθηκαν στη γνωστή «γκρίζα ζώνη» των αναποφάσιστων.
Το συμπέρασμα του κυβερνητικού επιτελείου είναι απλό. Οι συγκεκριμένοι πολίτες δεν αναζητούν πολιτική περιπέτεια ούτε επαναστατικές εξαγγελίες. Θέλουν οικονομική ανακούφιση, αποτελεσματικότητα και σταθερότητα. Η ακρίβεια εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό αγκάθι για την κυβέρνηση, όμως στο Μαξίμου θεωρούν ότι απέναντι στις υπερβολικές εξαγγελίες της αντιπολίτευσης διαθέτουν ακόμη το ισχυρότερο επιχείρημα: ότι μεγάλο μέρος των δεσμεύσεων που ανέλαβαν υλοποιήθηκε.
Κάπως έτσι η ΔΕΘ αποκτά χαρακτήρα πολιτικής… εξέτασης επιβίωσης. Εκεί θα παρουσιαστεί το νέο πακέτο μέτρων που φιλοδοξεί να επανασυστήσει την κυβέρνηση σε όσους απομακρύνθηκαν. Φοροελαφρύνσεις, εισοδηματικές παρεμβάσεις, ενίσχυση της μεσαίας τάξης και μέτρα για το στεγαστικό αναμένεται να κυριαρχήσουν στην κυβερνητική ατζέντα, καθώς η οικονομία παραμένει το βασικό κριτήριο ψήφου.
Την ίδια στιγμή, το πολυσυζητημένο σενάριο πρόωρων εκλογών φαίνεται να οδηγείται οριστικά στον κάλαθο των πολιτικών φημών. Παρά τις εισηγήσεις που υπήρξαν για κάλπες μετά τη ΔΕΘ, με το επιχείρημα ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία ενδέχεται να επιβαρύνουν την ελληνική οικονομία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να επέλεξε διαφορετικό δρόμο.
Η εξάντληση της τετραετίας δεν αποτελεί απλώς θεσμική επιλογή. Είναι στρατηγική. Η κυβέρνηση ποντάρει ότι μέχρι το 2027 θα έχουν αποδώσει οι επενδύσεις, θα έχουν ολοκληρωθεί μεγάλα έργα υποδομών, θα έχουν απορροφηθεί περισσότεροι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης και θα έχει δημιουργηθεί ένα διαφορετικό οικονομικό περιβάλλον.
Και η αντιπολίτευση; Εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγαλύτερη ειρωνεία του πολιτικού σκηνικού. Ενώ η κυβέρνηση κουβαλά την κόπωση έξι ετών διακυβέρνησης, οι αντίπαλοί της αδυνατούν να μετατρέψουν τη δυσαρέσκεια της κοινωνίας σε πλειοψηφικό πολιτικό ρεύμα. Αντί για εναλλακτική πρόταση, συχνά παρουσιάζουν αποσπασματικές εξαγγελίες, εσωτερικές συγκρούσεις και έναν διαρκή ανταγωνισμό εντυπώσεων. Είναι σαν να παρακολουθούν τον πολιτικό αγώνα από την εξέδρα, την ώρα που η κυβέρνηση συνεχίζει να παίζει μόνη της στο γήπεδο.
Το ίδιο μήνυμα επιχειρεί να αξιοποιήσει επικοινωνιακά και στο ζήτημα της πολιτικής βίας. Τα ευρήματα δημοσκοπήσεων που δείχνουν ευρεία κοινωνική καταδίκη των επιθέσεων και δυσπιστία απέναντι στην επιλεκτική στάση των κομμάτων απέναντι στη βία ενισχύουν το κυβερνητικό αφήγημα περί ασφάλειας και τάξης. Δεν είναι τυχαίο ότι το Μαξίμου επενδύει ολοένα περισσότερο σε αυτή την ατζέντα, γνωρίζοντας ότι η κοινωνία εμφανίζεται κουρασμένη από ιδεολογικές υπεκφυγές και αναζητά ξεκάθαρες απαντήσεις.
Το πραγματικό στοίχημα, ωστόσο, δεν θα κριθεί στα γραφεία των δημοσκόπων ούτε στους πίνακες των ποσοστών. Θα κριθεί στο πορτοφόλι του πολίτη. Αν η καθημερινότητα παραμείνει ακριβή, καμία επικοινωνιακή στρατηγική δεν αρκεί. Αν όμως η κυβέρνηση καταφέρει να συνδυάσει οικονομική ανακούφιση με πολιτική σταθερότητα, τότε οι δύο δεξαμενές που σήμερα μετριούνται ίσως μετατραπούν αύριο σε εκλογικό πλεονέκτημα.
Συνολικά…
Το Μέγαρο Μαξίμου εμφανίζεται να έχει καταλήξει σε έναν σαφή πολιτικό σχεδιασμό: όχι πρόωρες εκλογές, αλλά εξάντληση της τετραετίας, στοχευμένες παρεμβάσεις στη ΔΕΘ και διαρκής προσπάθεια επαναπατρισμού των ψηφοφόρων που απομακρύνθηκαν χωρίς να αλλάξουν πολιτική ταυτότητα. Το παράδοξο είναι ότι, παρά τη φθορά της εξουσίας και την έντονη κοινωνική πίεση από την ακρίβεια, η κυβέρνηση εξακολουθεί να βρίσκει απέναντί της μια αντιπολίτευση που δυσκολεύεται να εμφανιστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Μέχρι τις εκλογές του 2027, το μεγάλο ερώτημα δεν θα είναι μόνο αν η Νέα Δημοκρατία θα ανακτήσει όσους έχασε, αλλά και αν οι πολιτικοί της αντίπαλοι θα καταφέρουν επιτέλους να πείσουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν πειστικά την εξουσία.
