Σύνοψη: Μια συνάντηση του δημάρχου Λαυρεωτικής Δημήτρη Λουκά με τον πρόεδρο του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών συνοδεύτηκε από ένα ατυχές περιστατικό, καθώς φέρεται να κατευθύνθηκε αρχικά στο λάθος επιμελητήριο. Το γεγονός πυροδότησε έντονο παραπολιτικό σχολιασμό, ενώ αναζωπύρωσε τη συζήτηση για τις πολιτικές ισορροπίες που επιδιώκουν αρκετοί αυτοδιοικητικοί, οι οποίοι συνεργάζονται με την κυβέρνηση αλλά ταυτόχρονα διατηρούν ανοιχτούς διαύλους με πρόσωπα διαφορετικών πολιτικών χώρων.
————
Αναλυτικά…
Στην πολιτική, λένε, δεν υπάρχουν μόνιμοι φίλοι αλλά μόνιμα συμφέροντα. Και ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς φαίνεται πως επιχειρεί να επιβεβαιώσει τη γνωστή ρήση με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Από τη μία αξιοποιεί τη χρηματοδότηση και τα έργα που εξασφαλίζει η κυβέρνηση για τον δήμο του· από την άλλη, φροντίζει να διατηρεί ανοιχτές γέφυρες και δημόσιες επαφές με πρόσωπα εκτός του παραδοσιακού κυβερνητικού στρατοπέδου, προκαλώντας εύλογα σχόλια.
Η πρόσφατη συνάντησή του με τον πρόεδρο του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών αποτέλεσε αφορμή για νέο κύκλο σχολίων. Σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, ο δήμαρχος εμφανίστηκε αρχικά… στο λάθος επιμελητήριο, ζητώντας μάλιστα να συναντήσει τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ Γιάννη Μπρατάκο, προτού αντιληφθεί ότι είχε προγραμματίσει συνάντηση σε διαφορετικό φορέα. Το περιστατικό προκάλεσε χαμόγελα και άφθονο παρασκήνιο στους διαδρόμους των επιμελητηρίων.
Πέρα όμως από το ευτράπελο, η υπόθεση επαναφέρει το γνώριμο ερώτημα για το κατά πόσο ορισμένοι αυτοδιοικητικοί επιχειρούν να διατηρούν καλές σχέσεις με όλους, ανεξαρτήτως πολιτικών αποχρώσεων. Για κάποιους πρόκειται για πολιτικό πραγματισμό. Για άλλους, για χαρακτηριστική περίπτωση του «όπου φυσάει ο άνεμος».
Συνολικά…
Το συγκεκριμένο περιστατικό μπορεί να προσφέρεται για παραπολιτικό χιούμορ, ωστόσο δεν αρκεί από μόνο του για να τεκμηριώσει πολιτικά συμπεράσματα σχετικά με τις προθέσεις ή τις συμμαχίες του δημάρχου. Η δημόσια παρουσία και οι θεσμικές συναντήσεις αιρετών με εκπροσώπους διαφορετικών φορέων αποτελούν συνήθη πρακτική. Κάθε πολιτική κριτική οφείλει να βασίζεται σε τεκμηριωμένα γεγονότα και όχι αποκλειστικά σε σατιρικές ή ανεπιβεβαίωτες αφηγήσεις, όσο ελκυστικές κι αν είναι για το παραπολιτικό ρεπορτάζ.
