Σύνοψη
- Πολιτική επιβίωση ελλείψει εναλλακτικής: Η διατήρηση της ηγεμονίας Παχατουρίδη με ποσοστά ελαφρώς κάτω από το 50% βασίζεται ξεκάθαρα στην πλήρη αδυναμία ανάδειξης ικανού αντιπάλου, μετατρέποντας τη σχέση των πολιτών με τη δημοτική αρχή σε αναγκαστικό «γάμο συμφέροντος».
- Ασφυκτική τοπική καθημερινότητα: Οι δημότες βιώνουν ένα μόνιμο τέλμα, καθώς τα υψηλά δημοτικά τέλη και η οξεία έλλειψη χώρων στάθμευσης συνδυάζονται με την πλήρη εγκατάλειψη των περιφερειακών συνοικιών του δήμου.
- Έργα βιτρίνας και ανισομερής ανάπτυξη: Η στρατηγική της διοίκησης περιορίζεται στην κατασκευή φαραωνικών υποδομών χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα και στη διοργάνωση αποσπασματικών «πολιτιστικών εκδηλώσεων» αυστηρά στο κεντρικό οικοδομικό τετράγωνο γύρω από το Δημαρχείο.
- Κοινωνική δυσαρέσκεια και στατιστικά: Με το 70% των δημοτών να αξιολογεί αρνητικά την κατεύθυνση της πόλης, η αλαζονεία των τοπικών στελεχών και το επικοινωνιακό άλλοθι της φθοράς του αντιπάλου εγκυμονούν κινδύνους ασύμμετρης κατάρρευσης.
Αναλυτικά…
Ο Ανδρέας Παχατουρίδης εξακολουθεί να καταγράφει το πολιτικό του στίγμα στο Περιστέρι, όχι όμως με τις δάφνες των σαρωτικών νικών του παρελθόντος, αλλά με την ιδρώσα προσπάθεια επιβίωσης γύρω από τη βάση του 50%.
γράφει ο Νίκος Παρίκος
Αυτό που παρουσιάζεται στα τοπικά πηγαδάκια ως αδιαφιλονίκητη κυριαρχία, στην πραγματικότητα δεν είναι προϊόν κάποιου ρηξικέλευθου, μεταρρυθμιστικού έργου. Είναι η απόλυτα φυσική κατάληξη που προκύπτει όταν στο πολιτικό γήπεδο παίζεις, πρακτικά, μόνος σου.
Όπως κυνικά και σχεδόν αναίσχυντα παραδέχονται σε κλειστές συζητήσεις κορυφαία στελέχη της ίδιας της παράταξής του, η σχέση του Περιστεριώτη ψηφοφόρου με τη διοίκηση θυμίζει πλέον σύζυγο που μένει σε έναν βαλτωμένο γάμο, απλώς επειδή “σκυλοβαρέθηκε” να ψάχνει για κάτι καλύτερο. Βγαίνει στο μπαλκόνι, κοιτάζει την πολιτική πιάτσα και, μην βλέποντας κανέναν αξιόλογο “μνηστήρα” να περνά, ξαναμπαίνει μέσα απογοητευμένος.
- Streaming Επαναλήψεων και Οικονομικά Θεμέλια
Η τοπική πολιτική σκηνή της πολυπληθούς πόλης έχει πλέον μετατραπεί σε μια κακή πλατφόρμα streaming. Οι πολίτες έχουν μπουχτίσει να βλέπουν ξανά και ξανά τα ίδια επεισόδια της αυτοδιοικητικής σειράς Παχατουρίδη, όμως το “zapping” δεν προσφέρει εναλλακτικές, παρά μόνο κακογυρισμένες επαναλήψεις του παρελθόντος. Αυτή η πολιτική κυριαρχία, που τρέφεται αποκλειστικά από την ανυπαρξία της αντιπολίτευσης, λειτουργεί ως ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της τοπικής οικονομίας και συνοχής.
Το μεγάλο πρόβλημα με τους θεσμικούς γάμους συμφέροντος είναι ότι διαλύονται με πάταγο όταν τελειώσουν τα λεφτά. Η δημοτική αρχή επαναπαύεται σε μια «σταθερότητα» χτισμένη πάνω σε σαθρά, επικοινωνιακά υλικά. Όταν το 70% των πολιτών -ένα ποσοστό που κανένας τεχνοκράτης δεν μπορεί να αγνοήσει- δηλώνει ανοιχτά πως ο δήμος κινείται σε λάθος κατεύθυνση, το καμπανάκι κινδύνου χτυπάει εκκωφαντικά.
- Η Αλαζονεία των «Πανηγυριών» και το Τιμολόγιο της Ανεπάρκειας
Τα υψηλά δημοτικά τέλη αποτελούν πλέον θηλιά στον προϋπολογισμό των τοπικών επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Σε αυτά προστίθεται η χρόνια, εξοντωτική έλλειψη χώρων στάθμευσης, που καθιστά την καθημερινότητα μαρτύριο. Αντί για λύσεις, η διοίκηση επιλέγει την κατασκευή φαραωνικών έργων, τα οποία εξυπηρετούν ματαιοδοξίες αλλά στερούνται ουσίας για τον μέσο κάτοικο.
Η κραυγαλέα φροντίδα εξαντλείται γεωγραφικά στο στενό περίγραμμα γύρω από το Δημαρχείο. Στον αντίποδα, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική: Οι συνοικίες βρίσκονται σε καθεστώς απόλυτης εγκατάλειψης, το αστικό πράσινο αγνοείται και η πόλη υπερφορτώνεται με επικοινωνιακά “πανηγυράκια” που βαφτίζονται, με περισσή έπαρση, ως πολιτιστικές εκδηλώσεις. Όταν η επιβίωση στην πόλη γίνεται καθημερινή μάχη, τα άλλοθι τύπου «τουλάχιστον δεν έχουμε κανέναν ανίκανο απέναντί μας» παύουν να λειτουργούν ως πολιτικά ηρεμιστικά.
Συνολικά…
Η στρατηγική της διοίκησης του Ανδρέα Παχατουρίδη οχυρώνεται πίσω από τον παραγοντισμό και την αλαζονεία των στελεχών της. Το να βασίζεις ένα ολόκληρο αυτοδιοικητικό αφήγημα αποκλειστικά στη φθορά και την ανεπάρκεια του πολιτικού αντιπάλου αποτελεί ένδειξη βαθιάς πολιτικής μυωπίας. Είναι ιστορικά και θεσμικά αποδεδειγμένο ότι η συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια που σιγοβράζει στις γειτονιές, όταν αδυνατεί να βρει συντεταγμένη πολιτική έκφραση, οδηγεί νομοτελειακά σε ασύμμετρες καταρρεύσεις και παράγει εκτρώματα στο παραταξιακό ή τοπικό πολιτικό σκηνικό. Το Περιστέρι εκπέμπει S.O.S., και η προσπάθεια της δημοτικής αρχής να ξορκίσει την πραγματικότητα με φιέστες και επικοινωνιακά τρικ, δείχνει ότι το τέλος της ηγεμονίας, έστω και καθυστερημένα, πλησιάζει με δικούς του, απρόβλεπτους όρους.
————-
Πηγές
- Δημοσιογραφική Έρευνα και επιμέλεια ομάδας portal




