Σύνοψη
- Σε κατάσταση βαθιάς αποσύνθεσης εισέρχεται η δημοτική αρχή σε δήμο της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, με τις σχέσεις στο εσωτερικό της διοίκησης να έχουν διαρραγεί ανεπανόρθωτα. Κορυφαία στελέχη και στενοί συνεργάτες του δημάρχου έχουν περιέλθει σε κατάσταση απόλυτου ψυχρού πολέμου, διαπιστώνοντας ότι ο συγκεντρωτικός τρόπος άσκησης εξουσίας οδηγεί το εγχείρημα σε αδιέξοδο.
- Η πεποίθηση ότι το υπάρχον σχήμα ολοκληρώνει τον κύκλο του ωθεί τα μέλη της πλειοψηφίας σε ατομικές κινήσεις πολιτικής διάσωσης. Την τάση φυγής τροφοδοτούν αφενός οι προσωπικές στρατηγικές και αφετέρου οι παρασκηνιακές επαφές για τη δημιουργία εναλλακτικής παράταξης από τον ίδιο ιδεολογικό χώρο.
- Η τυπική αριθμητική υπεροχή στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου κρέμεται από μια κλωστή, καθώς οποιαδήποτε μετουσίωση της δυσφορίας σε επίσημη αποχώρηση θα στερήσει από τη δημοτική αρχή την κυβερνησιμότητα.
————–
Αναλυτικά…
Ψυχρός πόλεμος στα γραφεία της διοίκησης
Σε ποιον δήμο της Αττικής, στη δυτική περιφέρεια του Πειραιά, η ηγετική ομάδα έχει περιέλθει σε κατάσταση ανοιχτής έχθρας, με τα στελέχη να βρίσκονται πλέον σε σχέσεις απόλυτης ρήξης; Οι κλειστές πόρτες του δημαρχείου δεν καταφέρνουν πια να συγκρατήσουν τον θόρυβο από τα σπασμένα γυαλιά. Η εικόνα συμπαγούς μετώπου που επιχειρείται να συντηρηθεί προς τα έξω έχει καταρρεύσει, δίνοντας τη θέση της σε μια καθημερινότητα έντονης καχυποψίας και αλληλοϋπονόμευσης.
γράφει ο «Οφθαλμακουστής»
Στους διαδρόμους του κτιρίου κυκλοφορεί ως κοινό μυστικό ότι οι βασικοί συντελεστές της εκλογικής νίκης θεωρούν το υπάρχον σύστημα διοίκησης πολιτικά ξοφλημένο. Η αίσθηση πως η φθορά είναι μη αναστρέψιμη έχει οδηγήσει σχεδόν τους πάντες στην εκπόνηση σχεδίων έκτακτης ανάγκης, με αποκλειστικό στόχο την προσωπική πολιτική επιβίωση την επόμενη ημέρα.
- Το υπόγειο φλερτ με το αντίπαλο δέος
Η αποσυσπείρωση δεν αποτελεί απλώς προϊόν προσωπικών προστριβών. Πίσω από την αποξένωση κρύβονται έντονες διεργασίες που εξελίσσονται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με στόχο τη συγκρότηση ενός καινούργιου αυτοδιοικητικού σχήματος, το οποίο στοχεύει στην ίδια ακριβώς δεξαμενή ψηφοφόρων.
Για πολλά στελέχη της διοίκησης, η κίνηση αυτή μοιάζει με σανίδα σωτηρίας. Οι φιλοδοξίες που καταπιέστηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα βρίσκουν τώρα διέξοδο έκφρασης. Αρκετοί εκλεγμένοι εκτιμούν ότι δεν έχουν κανέναν λόγο να παραμείνουν προσδεδεμένοι σε ένα μοντέλο που τους ακυρώνει, ειδικά όταν ανοίγει ένας εναλλακτικός δρόμος διεκδίκησης ρόλου και εξουσίας.
- Εξουσία για έναν, ευθύνες για τους υπόλοιπους
Η ρίζα του κακού εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο ο δήμαρχος επιλέγει να ασκεί τα καθήκοντά του. Αντί για συλλογική λειτουργία, έχει εμπεδωθεί ένα καθεστώς απόλυτου συγκεντρωτισμού, όπου ο ίδιος καρπώνεται κάθε θετική εξέλιξη και μονοπωλεί τη δημόσια προβολή, μετατρέποντας τους αντιδημάρχους σε απλούς θεατές των γεγονότων.
Οι άνθρωποι που διαθέτουν χαρτοφυλάκια διαπιστώνουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να λάβουν την παραμικρή πρωτοβουλία χωρίς προηγούμενη έγκριση. Κουβαλούν το βάρος των παραπόνων των πολιτών, υφίστανται την κοινωνική κριτική, αλλά δεν έχουν στα χέρια τους τα εργαλεία για να δώσουν λύσεις. Αυτή η θεσμική υποβάθμιση έχει μετατρέψει τον ενθουσιασμό της εκλογής σε οργή και απογοήτευση.
- Το εύθραυστο άλλοθι των εδρών
Όσοι εφησυχάζουν επειδή οι αριθμοί στο Δημοτικό Συμβούλιο αποτυπώνουν ακόμη πλειοψηφία, αγνοούν τους βασικούς κανόνες της αυτοδιοικητικής γεωμετρίας. Οι έδρες δεν μένουν πιστές από συνήθεια, ιδιαίτερα όταν η πολιτική νομιμοποίηση στο εσωτερικό της παράταξης έχει εξατμιστεί.
Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει καταγράψει ουκ ολίγες περιπτώσεις όπου ισχυρές διοικήσεις βρέθηκαν στο κενό μέσα σε ελάχιστες ώρες, όταν δύο ή τρεις σύμβουλοι αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους. Στον εν λόγω δήμο, η αριθμητική υπεροχή είναι τόσο οριακή, που ακόμη και μια μεμονωμένη διαφοροποίηση μπορεί να σημάνει την απώλεια του ελέγχου στις κρίσιμες ψηφοφορίες.
Συνολικά…
Η αποσύνθεση της δημοτικής αρχής στον συγκεκριμένο δήμο της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά δεν αποτελεί προσωρινή αναταραχή, αλλά δομική κρίση εμπιστοσύνης. Η άρνηση του δημάρχου να λειτουργήσει συναινετικά και η απαξίωση των εκλεγμένων συνεργατών του διαμόρφωσαν ένα τοξικό περιβάλλον, ικανό να διαλύσει ακόμη και την πιο συμπαγή ομάδα.
Όταν οι συνεργάτες παύουν να συνομιλούν και αρχίζουν να προετοιμάζουν την αποστασιοποίησή τους, το τέλος της διαδρομής είναι προδιαγεγραμμένο. Το γεγονός ότι η επίσημη αριθμητική αποτυπώνει ακόμη πλειοψηφία αποτελεί μια τυπική ψευδαίσθηση. Η πραγματική πολιτική δύναμη έχει ήδη εξανεμιστεί, και το μόνο που απομένει είναι να φανεί ποιος θα αναλάβει το κόστος να επισφραγίσει τη ρήξη με την πρώτη επίσημη δήλωση ανεξαρτητοποίησης.
