Σύνοψη: Η απόφαση 121704 ΕΞ 2026, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β’ 5245 στις 21 Αυγούστου, προβλέπει επίδομα ειδικών καθηκόντων 250 ευρώ μηνιαίως για το προσωπικό της Προεδρίας, την Υπηρεσία Ασφαλείας του Προέδρου και την Προεδρική Φρουρά, με επιπλέον 50 ευρώ για συγκεκριμένες θέσεις ευθύνης. Η ισχύς είναι αναδρομική από 1η Ιουλίου, ενώ το δημοσιονομικό αποτύπωμα για το 2026 υπολογίζεται περίπου στις 600.000 ευρώ.
———-
Αναλυτικά…
Φροντίδα και «προδέρμ» για τους «πραιτωριανούς» του Προεδρικού Μεγάρου
Η αυγουστιάτικη αποκάλυψη από την Ηρώδου Αττικού δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο κρατικής μισθολογικής ευρηματικότητας. Είναι ένα μάθημα πολιτικής αισθητικής: όταν η κοινωνία μετρά λογαριασμούς, το Προεδρικό Μέγαρο ανακαλύπτει «ειδικά καθήκοντα» που αξίζουν μπόνους.
Η υπουργική απόφαση 121704 ΕΞ 2026, δημοσιευμένη στο ΦΕΚ Β’ 5245 στις 21 Αυγούστου, καθιερώνει επίδομα 250 ευρώ τον μήνα για το πάσης φύσεως πολιτικό και ένστολο προσωπικό της Προεδρίας, την Υπηρεσία Ασφαλείας του Προέδρου και την Προεδρική Φρουρά. Για συγκεκριμένες θέσεις ευθύνης προβλέπεται επιπλέον ποσό 50 ευρώ, άρα έως 300 ευρώ μηνιαίως. Η ρύθμιση ισχύει αναδρομικά από 1η Ιουλίου. Η διαδικασία δρομολογήθηκε έπειτα από πρόταση της Γενικής Γραμματέως της Προεδρίας στις 24 Ιουλίου.
Και εδώ αρχίζει το πολιτικό θέατρο. Η απόφαση πατά σε νομοθετικό πλαίσιο που συνδέεται με μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος. Το ερώτημα δεν είναι αν οι εργαζόμενοι έχουν λογαριασμούς. Φυσικά και έχουν. Είναι γιατί η ίδια λογική ειδικής μισθολογικής ανακούφισης εμφανίζεται γενναιόδωρη σε έναν συγκεκριμένο κρατικό θύλακα, ενώ για την υπόλοιπη κοινωνία η συζήτηση περί δημοσιονομικών ορίων παραμένει επωδός.
Το ζήτημα δεν είναι ότι το προσωπικό της Προεδρίας δεν δικαιούται αμοιβή για ιδιαίτερες συνθήκες εργασίας. Το ζήτημα είναι η τεκμηρίωση, η αναλογικότητα και η διαφάνεια. Όταν μια παροχή παρουσιάζεται ως αντιμετώπιση ενεργειακού κόστους, η σύγκριση με τους υπόλοιπους εργαζομένους γίνεται αναπόφευκτη. Και τότε η εικόνα της προνομιακής μεταχείρισης γεννιέται σχεδόν μόνη της.
Το συνολικό δημοσιονομικό αποτύπωμα για το 2026 αναφέρεται περίπου στις 600.000 ευρώ, με τη δαπάνη να καλύπτεται από τον προϋπολογισμό της Προεδρίας και να προβλέπεται συνέχεια στα επόμενα έτη.
Δεν χρειάζεται να βαφτίσουμε το μέτρο «σκάνδαλο» για να καταλάβουμε το πρόβλημα. Αρκεί η εικόνα: αναδρομικό μπόνους, εν μέσω ακρίβειας, με επίκληση της ενεργειακής επιβάρυνσης. Το «σαΐνι» ίσως δεν κατάλαβε ότι η πολιτική κρίνεται και στο πεζοδρόμιο.
Συνολικά…
Η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στα 250 ή 300 ευρώ, αλλά στο μήνυμα που εκπέμπει η απόφαση. Η ειδική μισθολογική μεταχείριση μπορεί να έχει θεσμική αιτιολόγηση, όμως η αναδρομικότητα και η επίκληση της ενεργειακής κρίσης καθιστούν απολύτως θεμιτό το ερώτημα της ισονομίας. Για τον Κωνσταντίνο Τασούλα, το πολιτικό κόστος δεν προκύπτει αναγκαστικά από την ίδια την παροχή, αλλά από την εντύπωση ότι στο κράτος υπάρχουν διαφορετικές ταχύτητες όταν έρχεται η ώρα του λογαριασμού.
