Σύνοψη
- Η Επικοινωνιακή Πλάνη του Δήμου: Η δημοτική αρχή Ηλιούπολης επιχείρησε να καρπωθεί πολιτικά τη μονιμοποίηση 29 συμβασιούχων της περιόδου Covid-19, εκδίδοντας πανηγυρικές ανακοινώσεις και στρέφοντας τα βέλη της κατά της αντιπολίτευσης, σε μια προσπάθεια μονοπώλησης της επιτυχίας.
- Οι Αποκαλύψεις της Νικολοπούλου: Η ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος Τόνια Νικολοπούλου διέψευσε κατηγορηματικά το αφήγημα της διοίκησης, φέρνοντας στο φως πρακτικά από το 2024, όπου αποδεικνύεται ότι ο ίδιος ο Δήμαρχος σχεδίαζε την απόλυση των συγκεκριμένων εργαζομένων.
- Η Ανταρσία που Άλλαξε τα Δεδομένα: Η απόλυση των 29 απετράπη αποκλειστικά χάρη στην εσωτερική ανταρσία πέντε συμβούλων της τότε πλειοψηφίας, οι οποίοι αντιστάθηκαν στις πιέσεις του δημαρχιακού γραφείου και συντάχθηκαν με την αντιπολίτευση, διαμορφώνοντας το καθοριστικό 19-16.
- Η Θεσμική Γύμνια της Διοίκησης: Η υπόθεση αναδεικνύει τις χρόνιες παθογένειες της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου η επικοινωνιακή διαχείριση προσπαθεί να υποκαταστήσει την πολιτική ουσία, επιχειρώντας να διαγράψει επίσημα ψηφισμένες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
————–
Αναλυτικά…
Το Επικοινωνιακό Σόου και η Ψυχρολουσία
Πόσο πολιτικό θράσος χρειάζεται για να πανηγυρίζεις για μια εξέλιξη την οποία, μόλις πριν από λίγους μήνες, πάσχιζες λυσσαλέα να αποτρέψεις; Στον Δήμο Ηλιούπολης, φαίνεται πως το συγκεκριμένο απόθεμα περισσεύει. Η δημοτική αρχή, με μια ανακοίνωση-μνημείο επικοινωνιακού οπορτουνισμού, έσπευσε να πιστωθεί αποκλειστικά τη μονιμοποίηση των 29 συμβασιούχων της περιόδου COVID-19, κουνώντας μάλιστα και το δάχτυλο στην αντιπολίτευση.
Όμως, το πολιτικό σανό στην εποχή της ψηφιακής μνήμης έχει σύντομη ημερομηνία λήξης. Η ανεξάρτητη πλέον δημοτική σύμβουλος, Τόνια Νικολοπούλου, δεν άφησε απλώς το επίσημο αφήγημα να καταρρεύσει· το ισοπέδωσε, ξεγυμνώνοντας την υποκρισία ενός Δημάρχου που άλλο σχεδίαζε πίσω από τις κλειστές πόρτες και άλλο «πουλάει» τώρα στους ανυποψίαστους δημότες.
- Το Οικονομικό Υπόβαθρο και το Παιχνίδι με τους Συμβασιούχους
Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της θεσμικής κοροϊδίας, πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Οι συμβασιούχοι της πανδημίας αποτέλεσαν πραγματική σανίδα σωτηρίας για τους τραγικά υποστελεχωμένους δήμους της χώρας, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Ωστόσο, καθώς η κρατική χρηματοδότηση (ΚΑΠ) παραμένει πεισματικά καθηλωμένη, οι μισθοδοσίες αυτές μετατράπηκαν σταδιακά σε “βραχνά” για τους δημοτικούς προϋπολογισμούς.
Αντί, λοιπόν, οι δήμαρχοι να συγκρουστούν και να διεκδικήσουν πόρους από το κεντρικό κράτος, πολλοί επέλεξαν τον εύκολο δρόμο των απολύσεων. Στην Ηλιούπολη, η σημερινή διοίκηση βρέθηκε ακριβώς σε αυτό το σταυροδρόμι μέσα στο 2024: έτοιμη να θυσιάσει 29 οικογένειες στον βωμό μιας λογιστικής «εξυγίανσης», αδιαφορώντας πλήρως για το χάος που θα άφηναν πίσω τους στις νευραλγικές δημοτικές υπηρεσίες.
- Ο Εφιάλτης στο Δημαρχιακό Γραφείο και το Ιστορικό 19-16
Το σχέδιο πολιτικής και εργασιακής εξόντωσης των συγκεκριμένων υπαλλήλων ήταν έτοιμο προς έγκριση. Εκείνο, όμως, που δεν είχε υπολογίσει ο Δήμαρχος ήταν η
εκκωφαντική εσωτερική ανταρσία. Πέντε σύμβουλοι της δικής του, τότε, πλειοψηφίας (η κ. Νικολοπούλου και οι κ.κ. Καραβαγγέλης, Πούλος, Φύτρος και Κόντης) αρνήθηκαν να πατήσουν το κουμπί και να γίνουν οι δήμιοι των συμβασιούχων.
Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, ακολούθησαν ασφυκτικές πιέσεις. Το δημαρχιακό γραφείο φέρεται να μετατράπηκε σε θάλαμο “μασάζ”, με προφανή σκοπό να καμφθούν οι αντιστάσεις των διαφωνούντων. Μάταια. Οι πέντε αντάρτες, κρατώντας στάση αρχής και ενώνοντας τις δυνάμεις τους με τους 14 συμβούλους της αντιπολίτευσης, διαμόρφωσαν ένα αδιαπέραστο τείχος. Το ταμπλό του Δημοτικού Συμβουλίου έγραψε 19-16 κατά των απολύσεων. Το σχέδιο ναυάγησε παταγωδώς, με τη διοίκηση να υφίσταται μια ταπεινωτική θεσμική ήττα.
- Όταν οι Φανφάρες Συναντούν την Αλήθεια
Σήμερα, με την οριστική μονιμοποίηση των 29 υπαλλήλων να είναι πλέον γεγονός, ο Δήμαρχος έσπευσε να βγάλει από τη ντουλάπα και να φορέσει ξανά το πολυφορεμένο κοστούμι του σωτήρα. Όπως εύστοχα και καυστικά καυτηρίασε η κ. Νικολοπούλου στην παρέμβασή της, «καλό το σόου και οι φανφάρες ότι “μόνο η δημοτική αρχή στήριξε τους εργαζομένους”, αλλά πιο καλή η αλήθεια».
Είναι τουλάχιστον κωμικό, αν όχι πολιτικά επικίνδυνο, να στήνεις επικοινωνιακές φιέστες για μια νίκη την οποία προσπάθησες με κάθε τρόπο να σαμποτάρεις. Η συγκεκριμένη υπόθεση αφήνει ένα ανεξίτηλο στίγμα στη σημερινή διοίκηση της Ηλιούπολης, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι στην τοπική αυτοδιοίκηση, τα φθηνά επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν μπορούν να σβήσουν όσα γράφτηκαν με ανεξίτηλο μελάνι στα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου.
Συνολικά…
Η υπόθεση της μονιμοποίησης των 29 εργαζομένων στην Ηλιούπολη δεν αποτελεί απλώς ένα τοπικό μικροπολιτικό επεισόδιο, αλλά έναν καθρέφτη της βαθιάς παθογένειας που μαστίζει την τοπική αυτοδιοίκηση συνολικά. Η απέλπιδα προσπάθεια ενός Δημάρχου να “καπελώσει” μια εργασιακή νίκη –την οποία ο ίδιος επιχείρησε να τορπιλίσει– αναδεικνύει την απόλυτη επικράτηση του επικοινωνιακού οπορτουνισμού έναντι της στοιχειώδους πολιτικής ηθικής. Το θεσμικό μάθημα που προκύπτει εδώ είναι κρυστάλλινο: τα δημοτικά συμβούλια δεν αποτελούν προσωπικά “τσιφλίκια” της εκάστοτε πλειοψηφίας, και οι συσχετισμοί δυνάμεων (όπως το ιστορικό και καθοριστικό 19-16) μπορούν και πρέπει να λειτουργούν ως ισχυρό ανάχωμα στην αυθαιρεσία. Οι επικοινωνιακές «φανφάρες» διαλύονται με το πρώτο φως της ημέρας, αλλά τα πρακτικά και τα γεγονότα μένουν. Η δημόσια, σκληρή έκθεση του Δημάρχου από την κ. Νικολοπούλου υπενθυμίζει με τον πιο ηχηρό τρόπο ότι κανένα παραπλανητικό αφήγημα δεν επιβιώνει όταν η αλήθεια των αριθμών βρίσκεται απέναντι.
——————
Πηγές
- Story’s Τόνια Νικολοπούλου
- Δημοσιογραφική Έρευνα και επιμέλεια ομάδας portal





