Φιάσκο στο Ελληνικό-Αργυρούπολη: Ακύρωσαν διαγωνισμό γιατί μπέρδεψαν τα δέντρα και ξέχασαν τα αρχαία!

Το απόλυτο διοικητικό μπάχαλο στον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης: Ακύρωσαν άρον-άρον την ανάπλαση στο Πάρκο 208 λόγω λανθασμένων φυτών και "εξαφάνισης" των αρχαιολογικών δαπανών από τη μελέτη.

Σύνοψη

Το παραπολιτικό και αυτοδιοικητικό παρασκήνιο πίσω από την ομόφωνη απόφαση ματαίωσης του διαγωνισμού για την «Ανάπλαση του οικογενειακού πάρκου 208» στον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης αποτελεί μνημείο της παθογένειας και της τεχνοκρατικής ανεπάρκειας. Με επίσημη παραδοχή, οι υπηρεσίες του Δήμου προκήρυξαν ένα έργο εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ βασισμένο σε μια κυριολεκτικά «τρύπια» μελέτη.

Το αποτέλεσμα της διαχειριστικής τσαπατσουλιάς; Προέβλεψαν ασύμβατα είδη φυτών σε σχέση με την εγκεκριμένη φυτοτεχνική μελέτη του Δασαρχείου και ξέχασαν πλήρως να συμπεριλάβουν τις δαπάνες για την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς & Νήσων. Υπό τον τρόμο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που δικαίως θα έκοβε τη σύμβαση ως ανεπαρκή, η Δημοτική Επιτροπή αναγκάστηκε να πατήσει το κουμπί της αυτοκαταστροφής και να ακυρώσει τον διαγωνισμό.

Οι δημότες παραμένουν εγκλωβισμένοι στις μακέτες και τις υποσχέσεις, ενώ η δημοτική αρχή καλείται να διαχειριστεί ένα επικοινωνιακό και ουσιαστικό ναυάγιο που εκθέτει ανεπανόρθωτα την ικανότητα των αρμόδιων υπηρεσιών της να τρέξουν στοιχειώδη έργα.

—————

Αναλυτικά…

Είναι να απορεί κανείς με το θράσος ή απλώς με τον αβυσσαλέο ερασιτεχνισμό που μαστίζει τα κλιμάκια της τοπικής αυτοδιοίκησης, όταν φτάνουμε στο σημείο να βλέπουμε έτοιμους, προκηρυγμένους διαγωνισμούς να γκρεμίζονται σαν τραπουλόχαρτα εκ των έσω. Το πρόσφατο και πλέον τρανταχτό παράδειγμα μας έρχεται από τα νότια προάστια, και συγκεκριμένα από τον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης, όπου η λέξη «προχειρότητα» βρήκε την απόλυτη θεσμική της ενσάρκωση.

Η περίφημη «Ανάπλαση του Οικογενειακού Πάρκου 208», ένα έργο-βιτρίνα που πλασαριζόταν στους δημότες ως πνοή οξυγόνου, αποδείχθηκε μια καλοστημένη… φούσκα απλής γραφειοκρατικής άγνοιας. Η Δημοτική Επιτροπή συνεδρίασε στις 10 Νοεμβρίου 2026, όχι για να κόψει κορδέλες, αλλά για να ματαιώσει, -με ομόφωνη μάλιστα απόφαση-, τον διαγωνισμό, παραδεχόμενη ουσιαστικά το δικό της φιάσκο. Και οι λόγοι της ματαίωσης δεν είναι απλώς τυπικοί· είναι κωμικοτραγικοί.

Όπως κυνικά και σχεδόν απολογητικά αναφέρει το έγγραφο της Διεύθυνσης Αστικού Περιβάλλοντος και Υποδομών, ο διαγωνισμός βασίστηκε σε μελέτη που έμπαζε από παντού.

Πρώτον, υπήρξε «ασυμφωνία σε ορισμένα φυτικά είδη». Με απλά λόγια, το Δασαρχείο είχε εγκρίνει άλλα δέντρα και θάμνους, και οι φωστήρες του Δήμου προκήρυξαν… άλλα, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια την εγκεκριμένη φυτοτεχνική μελέτη.

Ακόμα πιο εξοργιστικό είναι το δεύτερο «λάθος»: «δεν έχει γίνει σαφής αναφορά στις αρχαιολογικές δαπάνες». Ξέχασαν την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς & Νήσων σε ένα έργο υποδομής, κάτι που αποτελεί ίσως το απόλυτο “αμάρτημα” στη δημόσια διοίκηση.

Γιατί, όμως, έσπευσαν να ματαιώσουν τη διαδικασία αντί να το κάνουν γαργάρα, όπως συνηθίζεται στο Ελλαδιστάν;

Η απάντηση είναι απλή: ο φόβος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η εισήγηση παραδέχεται με παγωμένη ειλικρίνεια πως, αν προχωρούσαν, «δεν θα καταστεί δυνατή τελικά η συμβασιοποίηση αυτής, καθώς θα υπάρξει κώλυμα από το Ελεγκτικό Συνέδριο».

Ουσιαστικά, οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι πιάστηκαν στα πράσα της δικής τους ανικανότητας. Προτίμησαν τον διασυρμό μιας άρον-άρον ακύρωσης, παρά να περιμένουν τον «πέλεκυ» των ελεγκτών που θα έκανε σκόνη τη νομιμότητα του έργου.

Αυτό το περιστατικό δεν είναι ένα απλό τεχνικό σφάλμα. Είναι ο καθρέφτης της διοικητικής παράλυσης και του ωχαδερφισμού. Προκηρύσσουν έργα για τις εντυπώσεις, με μελέτες κοπτοραπτικής, παίζοντας με το δημόσιο χρήμα και τις προσδοκίες των πολιτών. Το γεγονός ότι η διόρθωση της μελέτης παραπέμπεται τώρα σε μια αόριστη «ορθή επανάληψη», δείχνει ότι το Πάρκο 208 θα παραμείνει, για αρκετό καιρό ακόμα, ένα υπέροχο… πάρκο στο χαρτί.

Συυνολικά…

Η περίπτωση της ματαίωσης του διαγωνισμού στο Ελληνικό-Αργυρούπολη συμπυκνώνει όλη την κακοδαιμονία της εγχώριας δημοτικής διαχείρισης. Οι τοπικοί άρχοντες, εγκλωβισμένοι στη βιασύνη τους για έργα «βιτρίνας», αποτυγχάνουν να διασφαλίσουν την απαραίτητη τεχνοκρατική επάρκεια των φακέλων που δημοπρατούν. Η σύγκρουση με το Δασαρχείο για τα φυτά και η σκανδαλώδης παράλειψη των αρχαιολογικών εξόδων αποδεικνύουν πως ο μηχανισμός πάσχει δομικά από έλλειψη στοιχειώδους ελέγχου πριν τη δημοπράτηση. Ορθώς, υπό τον πανικό του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η διαδικασία ανεκόπη. Ωστόσο, το πολιτικό και αυτοδιοικητικό κόστος παραμένει βαρύ. Αντί για ένα λειτουργικό πάρκο που θα αναβάθμιζε την αξία της περιοχής, οι δημότες λαμβάνουν ως αντάλλαγμα γραφειοκρατικά μπαλώματα και δικαιολογίες. Το στοίχημα πλέον δεν είναι απλώς η επαναπροκήρυξη, αλλά το αν υπάρχει η θεσμική σοβαρότητα να εκτελεστεί το έργο χωρίς νέα ευτράπελα.

————-

Πηγές:

  • Ακύρωση διαγωνισμού Ανάπλασης κοινόχρηστων χώρων Ρ5ΔΚΩΡ7-1ΙΤ.pdf
  • Ρεπορτάζ / επιμέλεια δημοσιογραφική ομάδα portal
Facebook
Threads
Twitter
Email
Print
Νέο πειθαρχικό δίκαιο υπαλλήλων δημοσίου και ΟΤΑ: Σε ισχύ από σήμερα – Οι πρόσθετες πειθαρχικές ποινές
Επιλογές Δυτικής Αθήνας