Σύνοψη
- Σφοδρό κύμα αντιδράσεων και απεργιακές κινητοποιήσεις πυροδότησε στο Χαλάνδρι η απόφαση της διοίκησης Ρούσσου να πετάξει εκτός παιδικών σταθμών επτά έμπειρες νηπιαγωγούς.
- Η δημοτική αρχή επικαλείται νομικίστικα κωλύματα, νέο ΦΕΚ και μείωση εγγραφών, εγκαταλείποντας στην πράξη τις πάλαι ποτέ σημαίες της μόνιμης και σταθερής εργασίας.
- Εργαζόμενοι και γονείς καταγγέλλουν προσφυγές σε εφέσεις κατά πρωτόδικων δικαστικών δικαιώσεων, σε μια τακτική που παραπέμπει σε σκληρή εργοδοτική λογική.
- Το πολιτικό κόστος αποδεικνύεται βαρύ, καθώς το άλλοτε «αριστερό προπύργιο» των βορείων προαστίων έρχεται σε ευθεία ρήξη με την ίδια την τοπική κοινωνία.
————–
Αναλυτικά…
Το «ηθικό πλεονέκτημα» πήγε περίπατο στην πλατεία
Όταν βρίσκεσαι στην αντιπολίτευση, ο κόσμος είναι απλός: υψωμένες γροθιές, πύρινοι λόγοι κατά των ελαστικών σχέσεων εργασίας και δάκρυα συμπαράστασης σε κάθε συμβασιούχο. Όταν όμως κάθεσαι για χρόνια στον δημαρχιακό θώκο, η πραγματικότητα εκδικείται με τρόπο εκκωφαντικό. Ο δήμαρχος Χαλανδρίου, Σίμος Ρούσσος, το διαπιστώνει πλέον με τον πιο επώδυνο τρόπο.
Η τοπική κοινωνία του Χαλανδρίου βράζει. Η απόφαση να μην ανανεωθούν οι συμβάσεις επτά εκπαιδευτικών στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική εμπλοκή. Συνιστά την απόλυτη ιδεολογική κατάρρευση μιας δημοτικής παράταξης που ευαγγελιζόταν την κοινωνική ευαισθησία και τώρα ενεργεί ως ο πιο στυγνός τεχνοκράτης εργοδότης.
- Αλχημείες με νούμερα και νομικίστικα καταφύγια
Απέναντι στις απεργίες των εργαζομένων και την οργή των οικογενειών, το σύστημα του δημαρχείου απαντά με την κλασική συνταγή της γραφειοκρατικής μετάθεσης ευθυνών. Επιστρατεύονται επιχειρήματα για «νέα ΦΕΚ που δεν προβλέπουν θέσεις», ενώ ο ίδιος ο κ. Ρούσσος δεν δίστασε να μετρήσει κεφάλια νηπίων στο δημοτικό συμβούλιο: από 497 πέρυσι, 387 φέτος.
«Έχουμε 110 παιδιά λιγότερα», ήταν η κυνική εξήγηση. Σαν να πρόκειται για βιομηχανία παραγωγής κουτιών και όχι για ευαίσθητες δομές προσχολικής αγωγής, όπου η παιδαγωγική συνέχεια αποτελεί άλφα και ωμέγα. Η προσπάθεια να χρυσωθεί το χάπι με υποσχέσεις για μελλοντικές «θέσεις διοικητικών» προκαλεί απλώς θυμηδία. Εξειδικευμένοι επιστήμονες της εκπαίδευσης βαφτίζονται εν μία νυκτί γραφιάδες, αρκεί να φύγει ο πονοκέφαλος.
- Εφέσεις, δικαστήρια και εργοδοτικός ζήλος
Το πιο καυστικό σημείο της υπόθεσης αφορά τη δικαστική στάση της διοίκησης. Εκεί που άλλοτε καταγγέλλονταν οι δήμαρχοι που εξαντλούσαν τα ένδικα μέσα εναντίον των εργαζομένων, σήμερα η διοίκηση Ρούσσου πράττει ακριβώς το ίδιο. Επιμένει σε εφέσεις κατά θετικών πρωτόδικων αποφάσεων, μπλοκάροντας τη δικαστική δικαίωση ανθρώπων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Η μετάλλαξη ολοκληρώθηκε. Οι «αγώνες για τη μονιμοποίηση» έγιναν δικόγραφα κατά των εργαζομένων. Οι πρώην διαδηλωτές έγιναν εντολείς νομικών υπηρεσιών που κυνηγούν συμβασιούχους μέχρι τέλους. Ακόμη και παρατάξεις της Αριστεράς καταγγέλλουν πλέον ανοιχτά τον δήμαρχο για εμπαιγμό, διαλύοντας τις όποιες ψευδαισθήσεις συναίνεσης.
- Η κοινωνία γυρίζει την πλάτη
Το Χαλάνδρι δεν είναι μια απομονωμένη επαρχία όπου οι αποφάσεις περνούν κάτω από τα ραντάρ. Οι γονείς που εμπιστεύονται τα παιδιά τους σε παιδαγωγούς με πολυετή προσφορά δεν συγκινούνται από τις δημαρχιακές σοφιστείες. Βλέπουν τάξεις να αναστατώνονται, δομές να αποδυναμώνονται και πρόσωπα εμπιστοσύνης να απομακρύνονται στον βωμό μιας ανεξήγητης δημοτικής τιμωρητικότητας.
Το παραπολιτικό συμπέρασμα είναι αμείλικτο: η εξουσία δεν αλλάζει απλώς τους ανθρώπους, τους απογυμνώνει. Όταν οι διακηρύξεις για «πόλη αλληλεγγύης» καταλήγουν σε απολύσεις και δικαστικές αίθουσες, το χειροκρότημα τελειώνει. Και ο κ. Ρούσσος ανακαλύπτει ότι η δυσαρέσκεια των δημοτών δεν εξαφανίζεται με επικοινωνιακά δελτία Τύπου.
Συνολικά…
Η κρίση με τις νηπιαγωγούς στο Χαλάνδρι δεν αφορά επτά συμβάσεις εργασίας. Αφορά το βαθύ πολιτικό ρήγμα ανάμεσα στη ρητορική της «προοδευτικής αυτοδιοίκησης» και τη σκληρή πρακτική της άσκησης εξουσίας. Ο Σίμος Ρούσσος, ο οποίος έχτισε το πολιτικό του κεφάλαιο εμφανιζόμενος ως υπερασπιστής των αδυνάτων και των κοινωνικών αγαθών, διαχειρίζεται πλέον το ανθρώπινο δυναμικό με όρους λογιστικής ισορροπίας και νομικής αντιδικίας. Αυτή η στρατηγική επιλογή αποξενώνει τη δημοτική αρχή από τη βάση της, εξοργίζει τους γονείς και αποκαλύπτει μια βαθιά πολιτική ανακολουθία. Στην τοπική αυτοδιοίκηση, η αξιοπιστία κρίνεται στους παιδικούς σταθμούς και στις γειτονιές, όχι στα θεωρητικά μανιφέστα. Και εκεί, το Χαλάνδρι έστειλε ήδη το πρώτο ξεκάθαρο μήνυμα αποδοκιμασίας.
———-
Πηγές
- Τοποθέτηση Δημάρχου Χαλανδρίου, Σίμου Ρούσσου, στο Δημοτικό Συμβούλιο (Επίσημη ανακοίνωση Δήμου Χαλανδρίου, Οκτώβριος 2026).
- Ανακοινώσεις και καταγγελίες Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Χαλανδρίου για την απεργία στις δομές προσχολικής αγωγής.
- Τοποθετήσεις δημοτικών παρατάξεων (Λαϊκή Συσπείρωση Χαλανδρίου κ.ά.) για τις απολύσεις 7 νηπιαγωγών.
