Σύνοψη
- Πυρετός διαβουλεύσεων στο παρασκήνιο: Το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών αντιλαμβάνονται ότι η σύγκρουση με ισχυρούς «γαλάζιους» και ανεξάρτητους αυτοδιοικητικούς κοστίζει ακριβά, αναζητώντας φόρμουλα αποκλιμάκωσης.
- Το σενάριο των «νομοτεχνικών βελτιώσεων»: Εξετάζεται ο διαχωρισμός της αδειοδότησης από τον έλεγχο λειτουργίας, επιστρέφοντας στους δήμους τη σφραγίδα για τα ντεσιμπέλ, την κατάληψη χώρων και τα ωράρια.
- Η «παγίδα» του χαρακτηρισμού: Παραμένει αγκάθι ο όρος «ειδικές τουριστικές υποδομές», καθώς οι νομικοί σύμβουλοι των δήμων προειδοποιούν ότι κρύβει πολεοδομικές υπερβάσεις σε ακίνητα της ΕΤΑΔ.
- Στο βάθος… ολική απόσυρση: Αν οι δήμαρχοι απορρίψουν τους συμβιβασμούς, η κυβέρνηση μελετά την απόσυρση του άρθρου πριν την κατάθεση στη Βουλή, ώστε να αποφύγει το ρεζίλι μιας απόρριψης στο ΣτΕ.
—————–
Αναλυτικά…
Όταν η «Ριβιέρα» πνίγει το Επιτελικό Κράτος
Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν αρχίσει να ανακαλύπτουν με τον δύσκολο τρόπο ότι η παραλιακή δεν είναι μόνο renders με μαρίνες, ουρανοξύστες και κοκτέιλ στο ηλιοβασίλεμα. Έχει και… δημάρχους. Και μάλιστα δημάρχους που δεν έχουν καμία διάθεση να παίξουν τον ρόλο των «ιθαγενών» που ανταλλάσσουν τις αρμοδιότητές τους με καθρεφτάκια και χάντρες.
Το άρθρο 339 του υπουργείου Οικονομικών για τα μαγαζιά της ΕΤΑΔ υποτίθεται πως θα πέρναγε αθόρυβα στα ψιλά γράμματα της διαβούλευσης. Αντ’ αυτού, έσκασε σαν χειροβομβίδα στα πόδια των κυβερνητικών επιτελών. Το πιο απολαυστικό της υπόθεσης; Η σύνθεση του «αντάρτικου».
Όταν βλέπεις τον Γρηγόρη Κωνσταντέλλο και τον Γιώργο Παπανικολάου —παραδοσιακά «γαλάζια» κάστρα των νοτίων προαστίων— να συνυπογράφουν εξώδικη προειδοποίηση δίπλα στον Γιάννη Μώραλη και τους υπόλοιπους της παραλιακής, καταλαβαίνεις ότι το Μαξίμου κατάφερε το ακατόρθωτο: να ενώσει όλο το παράκτιο μέτωπο εναντίον του.
—————-
Στους διαδρόμους του Μεγάρου Μαξίμου και της πλατείας Συντάγματος επικρατεί αυτό που στην πολιτική αργκό ονομάζεται «επιχείρηση διάσωσης των προσχημάτων».
Η ξαφνική θύελλα που ξέσπασε από το παραλιακό μέτωπο για το άρθρο 339 δεν ήταν απλώς ένας ακόμη αυτοδιοικητικός καυγάς. Ήταν ένα κανονικό ρήγμα σε παραδοσιακά προνομιακά εκλογικά ακροατήρια.
Όταν διαπιστώνεις ότι απέναντί σου δεν βρίσκονται συνδικαλιστές της αντιπολίτευσης, αλλά δήμαρχοι με τεράστια ποσοστά αποδοχής και ισχυρά ερείσματα στον κρατικό μηχανισμό, οι λεονταρισμοί για «μεγάλες μεταρρυθμίσεις» πάνε περίπατο.
Το μπαλάκι των ευθυνών μεταξύ ΥΠΟΙΚ και Τουρισμού
Το πρώτο 24ωρο μετά την κοινή ανακοίνωση των «9», οι γραμμές πήραν φωτιά. Στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών έδειχναν προς την πλευρά της ΕΤΑΔ και του υπουργείου Τουρισμού, υποστηρίζοντας ψιθυριστά ότι η διάταξη σχεδιάστηκε για να «ξεκολλήσουν βαλτωμένα μισθωτήρια».
Από την άλλη, κυβερνητικά στελέχη πρώτης γραμμής παραδέχονταν off the record ότι η ρύθμιση ήταν «άτσαλη, άκαιρη και επιπόλαιη».
Το γεγονός ότι κατάφεραν να βάλουν στην ίδια πλευρά του τραπεζιού τον Κωνσταντέλλο, τον Παπανικολάου, τον Μώραλη και τον Κονδύλη, θεωρείται ήδη εσωτερικό κοινοβουλευτικό και επικοινωνιακό αυτογκόλ ολκής.
- Σενάριο πρώτο: Το «χειρουργικό κόψιμο-ράψιμο»
Το επικρατέστερο σχέδιο που επεξεργάζονται οι νομοπαρασκευαστές περιλαμβάνει μια σειρά από «νομοτεχνικές βελτιώσεις» της τελευταίας στιγμής.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση σκέφτεται να αφήσει μεν την κεντρική διαδικασία αδειοδότησης υπό την εποπτεία του υπουργείου Τουρισμού, αλλά να προσθέσει ρητή ρήτρα σύμφωνης γνώμης των οικείων δήμων για τα ζητήματα καθημερινότητας.
Δηλαδή, να παραμείνουν στους δήμους τα κρίσιμα «όπλα»: οι άδειες παράτασης μουσικής, ο καθορισμός των ωραρίων και η επιβολή προστίμων ή σφραγίσεων για ηχορύπανση και καταλήψεις κοινόχρηστων χώρων.
Το αγκάθι των πολεοδομικών παραθύρων
Το πρόβλημα είναι ότι οι δήμαρχοι δεν «τσιμπάνε» τόσο εύκολα. Οι νομικοί τους σύμβουλοι έχουν ήδη εντοπίσει ότι το πραγματικό ζουμί βρίσκεται στον όρο «εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής».
Αν ο όρος αυτός παραμείνει, ανοίγει διάπλατα η πόρτα για παρεκκλίσεις από τους γενικούς πολεοδομικούς κανόνες, υπέρβαση των συντελεστών δόμησης και παράκαμψη των περιορισμών του Προεδρικού Διατάγματος του 2004 για τον Σαρωνικό.
«Δεν μας ενδιαφέρει ποιος βάζει την τζίφρα στα χαρτιά της άδειας, μας ενδιαφέρει να μην χτιστούν φαραωνικά μεγαθήρια και νυχτερινά κέντρα εκεί που το διάταγμα προβλέπει ήπιες χρήσεις», διαμηνύει κορυφαίος αυτοδιοικητικός της περιοχής.
- Σενάριο δεύτερο: Το «παγώνουμε και το συζητάμε»
Αν οι δήμαρχοι κρατήσουν σκληρή γραμμή και απορρίψουν τα ημίμετρα των νομοτεχνικών διορθώσεων, στο τραπέζι του πρωθυπουργικού γραφείου βρίσκεται και το σενάριο της πλήρους απόσυρσης του άρθρου 339 πριν από την κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή.
Η επικοινωνιακή δικαιολογία είναι ήδη έτοιμη: «Η κυβέρνηση ακούει τη διαβούλευση και τους φορείς και θα επανέλθει με ένα συνολικό πλαίσιο σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση».
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τακτική υποχώρηση για να σβήσει η φωτιά. Κανείς στην κυβερνητική πλειοψηφία δεν θέλει να δει «γαλάζιους» βουλευτές της Β’ Πειραιά και του Νοτίου Τομέα να πιέζονται από τους δημάρχους τους την ώρα της ψηφοφορίας, ούτε να ρισκάρει μια ηχηρή ακύρωση της ρύθμισης στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Συνολικά…
Η υπόθεση του άρθρου 339 αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι το «επιτελικό» μοντέλο δοκιμάζεται σκληρά όταν συναντά οργανωμένες τοπικές αντιστάσεις με ισχυρό πολιτικό βάρος.
Η κυβέρνηση προσπάθησε να περάσει μια ρύθμιση εξυπηρέτησης real estate συμφερόντων με διαδικασίες εξπρές, υποτιμώντας την αυτοδιοικητική ισχύ των νοτίων προαστίων.
Τώρα, είτε με άτακτο ράβε-ξήλωνε διατάξεων είτε με πλήρη απόσυρση, αναγκάζεται να πιει το πικρό ποτήρι της αναδίπλωσης, αναγνωρίζοντας ότι η παραλιακή δεν κυβερνάται με διατάξεις που γράφονται πίσω από κλειστές πόρτες.
—————-
Πηγές
- Κοινή ανακοίνωση των 9 Δημάρχων παραλιακής ζώνης Αττικής
- Προσχέδιο νόμου Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών υπό δημόσια διαβούλευση (Άρθρο 339)
- Προεδρικό Διάταγμα 1ης Μαρτίου 2004 (ΦΕΚ Δ΄ 254/2004) περί προστασίας παράκτιου μετώπου
- Κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ και διαρροές από τη δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου
