Η πολιτική σκηνή στον Δήμο Περιστερίου χαρακτηρίζεται επί δύο δεκαετίες από τη συνεχή κυριαρχία του δημάρχου Ανδρέα Παχατουρίδη, ο οποίος κατέχει τον δημαρχιακό θώκο από το 2003 έως και σήμερα (2025). Η μακροχρόνια ηγεσία του στο Δήμο, έχει δημιουργήσει ένα έντονα προσωποπαγές μοντέλο διοίκησης, το οποίο έχει δεχθεί επανειλημμένα κριτική από τις αντιπολιτευτικές παρατάξεις για πελατειακές πρακτικές, έλλειψη διαφάνειας, αστικό εφησυχασμό και συγκεντρωτισμό.
Ωστόσο, η δημοτική αντιπολίτευση στο Περιστέρι δεν υπήρξε, φαινομενικά τουλάχιστον, ποτέ αδρανής. Παρά τον συχνό κατακερματισμό της και τα χαμηλά ποσοστά της στις κάλπες, διαμόρφωσε κατά περιόδους εστίες αντιλόγου, πρότεινε εναλλακτικά σχέδια για την πόλη και συχνά υπήρξε ο μόνος πόλος αντίστασης απέναντι σε αδιαφανείς ή μονομερείς πρακτικές της διοίκησης, αν και όπως αποδείχθηκε χωρίς καμία δυνατότητα αλλαγής της «διοικητικής και διαχειριστικής ατζέντας» Παχατουρίδη.
Η παρούσα ανάλυση εξετάζει αναλυτικά την παρουσία, τις θέσεις και τη δράση των αντιπολιτευτικών παρατάξεων στον Δήμο Περιστερίου από το 2003 έως το 2025, φωτίζοντας τις βασικές αιχμές της κριτικής τους απέναντι στη διοίκηση Παχατουρίδη.
- Πολιτικό περιβάλλον Περιστερίου μετά το 2003
Το 2003, ο Ανδρέας Παχατουρίδης εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος Περιστερίου, υποστηριζόμενος από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Η εκλογή του σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας εποχής για την πόλη, καθώς απομάκρυνε από την εξουσία τις παραδοσιακές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς που επί χρόνια εναλλάσσονταν στον δήμο. Ο Παχατουρίδης προέβαλε την εικόνα ενός «επιτυχημένου τεχνοκράτη», επικεντρωμένου σε έργα βιτρίνας και αστικό εξωραϊσμό, με ιδιαίτερη έμφαση στις αναπλάσεις πλατειών, τη διαχείριση καθαριότητας και την αισθητική αναβάθμιση.
Ωστόσο, οι αντιπολιτευτικές φωνές ανέδειξαν εξαρχής τις δομικές αδυναμίες της διοίκησής του. Η αντιπολίτευση συγκροτήθηκε κυρίως από τρεις πόλους: την Αριστερά (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις), το ΠΑΣΟΚ (και μετέπειτα τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς) και ανεξάρτητες προσωπικότητες που συνδέονταν είτε με παλαιές αυτοδιοικητικές δυνάμεις είτε με κινήσεις πολιτών.
- Η παρουσία του ΚΚΕ – η «Λαϊκή Συσπείρωση»
Η «Λαϊκή Συσπείρωση», το αυτοδιοικητικό σχήμα που στηρίζεται από το ΚΚΕ, αποτέλεσε διαχρονικά τον πιο σταθερό πόλο αριστερής αντιπολίτευσης στον Δήμο Περιστερίου. Οι εκπρόσωποί της (με πρώτο τον Γρηγόρη Τιμπλαλέξη και στην συνέχεια τον Γιώργο Σιδέρη) τήρησαν σκληρή κριτική προς την πολιτική Παχατουρίδη, καταγγέλλοντας τη «δημιουργία βιτρινών» εις βάρος των πραγματικών αναγκών της εργατικής τάξης της πόλης.
Κύρια σημεία κριτικής της Λαϊκής Συσπείρωσης:
- Αντιλαϊκός προσανατολισμός στα έργα: Η παράταξη θεωρούσε πως οι επενδύσεις της διοίκησης γίνονταν για λόγους εντυπώσεων και όχι ουσίας.
- Απουσία κοινωνικής πολιτικής: Κατήγγειλε έλλειψη δομών για τους άνεργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και τις μονογονεϊκές οικογένειες.
- Εργασιακές σχέσεις: Η Συσπείρωση κατήγγειλε κατ’ επανάληψη την επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας στον δήμο και τις ιδιωτικοποιήσεις σε τομείς όπως η καθαριότητα και ο ηλεκτροφωτισμός.
- Διαφάνεια και διαβούλευση: Μιλούσε για διοίκηση «επιτελικού τύπου» χωρίς κοινωνικό έλεγχο.
Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες, η Λαϊκή Συσπείρωση παρέμεινε σταθερά στην τρίτη ή τέταρτη θέση στις δημοτικές εκλογές, συγκεντρώνοντας ποσοστά από 6% έως 10%., εκτός των εκλογών του 2023 στο οποίο κατέλαβε την πρώτη θέση από τις δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης που κατάφεραν να βρεθούν στο Δημοτικό Συμβούλιο.
- Ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ – από τα κινήματα στη θεσμική αντιπολίτευση
Ο ΣΥΡΙΖΑ (και παλαιότερα ο ΣΥΝ) συγκρότησε αρκετές φορές δημοτική παράταξη, με πιο χαρακτηριστικές τις «Ενεργοί Πολίτες Περιστερίου», με επικεφαλής τον Φώτη Κουγιουμτζή (εκλογές 2014)και «Ανοιχτοί Ορίζοντες Περιστερίου» με επικεφαλής τον Θανάση Καποτά (εκλογές 2019) και άλλες ανάλογες κινήσεις. Η φυσιογνωμία αυτών των παρατάξεων έτεινε να συνδυάζει τις κινηματικές παραδόσεις με έναν πιο θεσμικό αντιπολιτευτικό λόγο, ειδικά μετά το 2012.
Οι βασικοί άξονες της κριτικής τους ήταν:
- Έλλειμμα συμμετοχής: Τόνιζαν πως ο Παχατουρίδης κυβερνούσε τον δήμο με έναν υπερσυγκεντρωτικό τρόπο χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις τοπικές κοινωνίες.
- Διεύρυνση κοινωνικών ανισοτήτων: Επεσήμαναν την εμμονή στα έργα βιτρίνας και την αδυναμία της δημοτικής αρχής να οργανώσει δομές πρόληψης και κοινωνικής προστασίας.
- Περιβάλλον – Δημόσιος χώρος: Ιδιαίτερη σημασία έδωσαν στην υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων, εναντιώθηκαν στην τσιμεντοποίηση και ανέδειξαν την υποβάθμιση περιοχών όπως το Μπουρνάζι και το Λόφο Αξιωματικών.
- Προσβασιμότητα: Κατήγγειλαν ότι τα έργα της διοίκησης δεν λάμβαναν υπόψη τις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και των ευπαθών ομάδων.
Παρά την ενίσχυσή του την περίοδο 2014–2019, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να δημιουργήσει έναν αξιόμαχο αντίπαλο του Παχατουρίδη. Μετά το 2019, η παράταξη ατόνησε, ιδίως λόγω εσωτερικών διενέξεων, άκριτων παρεμβάσεων της κομματικής ηγεσίας και της απουσίας χαρισματικής ηγεσίας. Το 2023, με την παρέμβαση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, τα στελέχη της, ενσωματώθηκαν στην παράταξη του Ανδρέα Παχατουρίδη, συμμετέχοντας στο ενιαίο ψηφοδέλτιο του για τις εκλογές το ίδιου έτους, απέτυχαν να εκλεγούν και σήμερα βρίσκονται σε κατάσταση διάλυσης, αν και αρέσκονται να αναφέρουν ότι βρίσκονται σε κατάσταση ανασυγκρότησης.
- Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ – από τοπική κυριαρχία στην περιθωριοποίηση
Το ΠΑΣΟΚ, που κυριαρχούσε στην τοπική πολιτική σκηνή έως τη δεκαετία του 1990, μετά το 2003 υπέστη σοβαρό πλήγμα. Σταδιακά περιθωριοποιήθηκε, διασπάστηκε, έμεινε χωρίς ενιαία εκπροσώπηση του κεντροαριστερού πολιτικού τοπικού χώρου, ενώ οι επιμέρους υποψήφιοι, που προέρχονταν από τον χώρο, αδυνατούσαν να συναγωνιστούν τον Παχατουρίδη τόσο σε αναγνωρισιμότητα όσο και σε μηχανισμούς.
Ενδεικτικοί εκπρόσωποι ήταν οι Κώστας Λαλένης και Δημήτρης Κελάφας που με τις πολιτικές πρακτικές τους, οδήγησαν την παράταξη, στην πολιτική αφυπηρέτηση, ενώ άλλα στελέχη συχνά συμμάχησαν είτε με ευρύτερα σχήματα ή απορροφήθηκαν σε συνδυασμούς της αριστεράς, αλλά και την παράταξη του Παχατουρίδη (Αλέξανδρος Πλέστης, Θανάσης Δημητρίου) χωρίς ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση.
Η βασική κριτική που ασκούσαν περιστρεφόταν γύρω από:
- Την αναπαραγωγή ενός «πελατειακού καθεστώτος» στο δήμο.
- Την πολιτισμική υποβάθμιση και την απουσία σοβαρών παρεμβάσεων στην παιδεία και τον αθλητισμό.
- Τη διοικητική αδιαφάνεια και τις απευθείας αναθέσεις.
Το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και όταν επανήλθε στην κεντρική πολιτική σκηνή (2019–2023), δεν μπόρεσε πλέον να ανασυγκροτήσει σοβαρή δύναμη στο Περιστέρι, ποδηγετούμενο και χειραγωγούμενο τοπικά, από τους υπερήλικες του πάλαι ποτέ ισχυρού τοπικού κομματικού μηχανισμού του… κάτι που το έχει οδηγήσει σε σταδιακή πολιτική απαξίωση… στην άλλοτε «δική» του πόλη…
- Κινήσεις πολιτών και ανεξάρτητα σχήματα
Κατά καιρούς συγκροτήθηκαν και δημοτικές κινήσεις από τοπικούς ενεργούς πολίτες, συχνά με οικολογικά, περιβαλλοντικά ή αντισυστημικά χαρακτηριστικά. Παραδείγματα αποτέλεσαν και αποτελούν οι παρατάξεις:
- «Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Περιστερίου»
- «Ανεξάρτητη Κίνηση Περιστερίου»
Αν και σπάνια ξεπέρασαν το 3%–5%, έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση αντιπολιτευτικού λόγου. Ιδιαίτερη σημασία είχε η παρέμβασή τους σε ζητήματα όπως:
- Οι ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων χώρων (π.χ. υπαίθρια πάρκα, παιδικές χαρές).
- Η κυκλοφοριακή επιβάρυνση και η απουσία βιώσιμων συγκοινωνιακών σχεδίων.
- Η ενεργειακή φτώχεια και το ζήτημα της ανεπάρκειας στις δημοτικές παροχές.
- Η κοινωνική προστασία των ευάλωτων δημοτών και των δανειοληπτών κάθε μορφής και τύπου…
- Η κριτική στις «αναπλάσεις» και το μοντέλο βιτρίνας
Κοινός παρονομαστής όλων των αντιπολιτευτικών παρατάξεων υπήρξε η κριτική στο κυρίαρχο πρότυπο των έργων «βιτρίνας» που προώθησε η διοίκηση Παχατουρίδη. Παρότι δεν αμφισβήτησαν ότι έγιναν έργα αισθητικής αναβάθμισης, υπογράμμισαν ότι:
- Υπήρξε έλλειψη μελετών σκοπιμότητας.
- Η συντήρηση υποδομών παραμελήθηκε.
- Οι κοινωνικές ανάγκες μπήκαν σε δεύτερη μοίρα.
- Τα κονδύλια προέρχονταν συχνά από εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα χωρίς δημόσιο έλεγχο.
Παράλληλα, υπήρξαν σοβαρές ενστάσεις για τις απευθείας αναθέσεις έργων, την απουσία προκηρύξεων και διαβούλευσης, αλλά και για ενδεχόμενες σχέσεις με εργολάβους και κατασκευαστικά συμφέροντα.
- Η πανδημία, η ψηφιακή εποχή και η σύγχρονη αντιπολίτευση (2020–2025)
Η περίοδος της πανδημίας ανέδειξε νέα προβλήματα στο Περιστέρι και κατέστησε πιο εμφανές το χάσμα μεταξύ διοίκησης και κοινωνίας. Οι αντιπολιτεύσεις κατηγόρησαν τον Παχατουρίδη για:
- Ελλιπή μέτρα σε σχολεία.
- Πλήρη αδιαφάνεια στις δημοτικές δαπάνες για covid.
- Αδυναμία να αξιοποιήσει ψηφιακά εργαλεία για τη διαβούλευση και την εξυπηρέτηση των πολιτών.
Από το 2019 και μετά, άρχισαν να εμφανίζονται προσπάθειες για ενωτικά αντιπολιτευτικά σχήματα, αλλά το χάσμα σε πολιτικές στρατηγικές και προσωπικές φιλοδοξίες συνέχισε να τα υπονομεύει.
————————-
Η αντιπολίτευση στον Δήμο Περιστερίου από το 2019 έως σήμερα: πολιτικές, στάσεις και πολιτικός χάρτης
Από το 2019 και μετά, η αντιπολίτευση διατηρεί την παρουσία της, αν και κατά κανόνα υποτονικά, σε ορισμένες δε περιπτώσεις αναδεικνύει υπαρκτά ζητήματα, επιχειρώντας να θέσει φραγμούς ή ελέγχους στη διοικητική παντοδυναμία της δημοτικής αρχής.
- Η περίοδος 2019–2023: Μια αδύναμη αλλά υπαρκτή αντιπολίτευση
Στις δημοτικές εκλογές του 2019, η παράταξη του Ανδρέα Παχατουρίδη («Με την Κοινωνία Μπροστά») κατήλθε ως υπερκομματικό σχήμα και κατέκτησε και πάλι τον δήμο από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό άνω του 70%. Στον αντίποδα, οι αντιπολιτευτικές παρατάξεις αντιμετώπισαν σοβαρές δυσκολίες τεχνικές αλλά και πολιτικές δυσκολίες, στην συγκρότηση ψηφοδελτίο και στην προβολή εναλλακτικού λόγου και προγράμματος, σε έναν δήμο όπου κυριαρχεί η προσωποκεντρική σχέση του δημάρχου με την τοπική κοινωνία.
Ωστόσο, στο Δημοτικό Συμβούλιο κατά την περίοδο 2019–2023 υπήρξαν τουλάχιστον τέσσερις παρατάξεις που αποτέλεσαν αντιπολίτευση:
- «Λαϊκή Συσπείρωση Περιστερίου» – συνδεδεμένη με το ΚΚΕ, με επικεφαλής τον πρωτοεμφανιζόμενο στα τοπικά πολιτικά πράγματα Γιώργο Σιδέρη. Η παράταξη αυτή αποτέλεσε τη σταθερότερη και πιο συνεπή φωνή αντιπολίτευσης, ασκώντας κριτική κυρίως σε ζητήματα διαχείρισης του δημόσιου χώρου, εμπορευματοποίησης κοινωνικών υπηρεσιών, ελλείψεων σε υποδομές (π.χ. σχολεία, πράσινο) και εργασιακών σχέσεων στους δημοτικούς υπαλλήλους.
- Παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ – η παράταξη «Ανοικτοί Ορίζοντες Περιστερίου», με επικεφαλής τον Θανάση Καποτά. Κατήγγειλε τον κεντρικό ρόλο του δημάρχου στην εδραίωση μιας μονολιθικής διοίκησης και ζήτησε ενίσχυση των κοινωνικών πολιτικών με έμφαση στη δημόσια υγεία, την πρόνοια και τις υποδομές. Από μία χρονική περίοδο και μετά υπήρξε προσέγγιση με την παράταξη του Ανδρέα Παχατουρίδη κάτι που προκάλεσε και την απαξίωση ης αντιπολιτευτικής πρακτικής της…
- Παράταξη από τον χώρο του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ – με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Πλέστη, ως διάδοχο του Δημήτρη Κελάφα και με συμπαραστάτη τον Θανάση Δημητρίου, που συμμετείχε στο Δημοτικό Συμβούλιο έως το 2023. Είχε αμφίσημη προς την διοίκηση Παχατουρίδη, αντιπολιτευτική πολιτική στάση, τις περισσότερες φορές υπερψήφιζε τις προτάσεις της διοίκησης, ενίοτε δε και πάντα σε πολύ ήπιους πολιτικούς τόνους, κρατούσε κριτική στάση σε ζητήματα διαφάνειας, ανάθεσης έργων και κοινωνικής πολιτικής.
- Παράταξη Αριστερή Κίνηση Περιστερίου, προσκείμενη πολιτικά στην κινηματική αριστερή πολιτική δράση «ΑΝΤΑΡΣΥΑ», με επικεφαλής την κ. Αντωνία Αθανασοπούλου – Βαφειάδου. Ήταν προσανατολισμένη στις παρεμβάσεις της στο δημοτικό συμβούλιο αλλά και στους δημόσιους χώρους, σε περιβαλλοντικά ζητήματα και θέματα κοινωνικής προστασίας των κατοίκων της πόλης…
Εκ του αποτελέσματος, η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από το γεγονός ότι η αντιπολίτευση βρισκόταν σε αριθμητικά μειονεκτική θέση, δυσκολευόμενη να επηρεάσει ουσιαστικά τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Παρ’ όλα αυτά, κατέθετε ερωτήσεις, ασκούσε ελεγκτικό ρόλο και διατύπωνε εναλλακτικές απόψεις σε κρίσιμες συνεδριάσεις (π.χ. για αναπλάσεις, ΣΔΙΤ, καθαριότητα, παιδικούς σταθμούς κ.λπ.).
Οι εκλογές του 2023: Το ενιαίο ψηφοδέλτιο Παχατουρίδη και η «συμβολική» αντιπολίτευση
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου 2023, ο Ανδρέας Παχατουρίδης πέτυχε κάτι πρωτοφανές στην πολιτική ιστορία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: εξελέγη εκ νέου με ενιαίο ψηφοδέλτιο, δηλαδή χωρίς ουσιαστικά αντίπαλο υποψήφιο. Ήταν υποψήφιος δήμαρχος και συγκρότησε πλήρες ψηφοδέλτιο που συμμετείχε στις εκλογές, που περιλάμβανε υποψηφίους από την άκρη της δεξιάς μέχρι και στελέχη της αριστεράς, ακόμη και της κινηματικής φράξιας του Συριζα. Αυτό συνέβη είτε από τοπικές ενδοπαραταξιακές πολιτικές διαμάχες, είτε από προσωπικές φιλοδοξίες, είτε απογοήτευση υποψηφίων άλλων χώρων, είτε από στρατηγικές επιλογές κομμάτων. Δύο μόνο ακόμη παρατάξεις, πέραν του ενιαίου ψηφοδελτίου Παχατουρίδη, συμμετείχαν με επίσημο ψηφοδέλτιο στις εκλογές του 2023.
Η εξέλιξη αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία της δημοκρατίας στην τοπική αυτοδιοίκηση. Η απουσία ισόρροπης εναλλακτικής πρότασης στέρησε από τους πολίτες του Περιστερίου το δικαίωμα επιλογής. Επί της ουσίας, το νέο Δημοτικό Συμβούλιο συγκροτήθηκε με ένα θηριώδες αριθμό συμβούλων από την παράταξη Παχατουρίδη, ενώ οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις αποτέλεσαν απλώς το «συμπλήρωμα» του αριθμού τους…
Η σημερινή κατάσταση (2024–2025): Μονοκομματικό δημοτικό συμβούλιο και εξωθεσμική αντιπολίτευση
Η τρέχουσα σύνθεση του Δημοτικού Συμβουλίου του Περιστερίου (2024–2025) χαρακτηρίζεται από τη θηριώδη πλειοψηφία των 31 δημοτικών συμβούλων της παράταξης Παχατουρίδη, με τις δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης να διαθέτουν τους υπόλοιπους 8 από το σύνολο των 39.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί ένα πρωτοφανές θεσμικό έλλειμμα, όπου η έννοια της «αντιπολίτευσης» περιορίζεται ουσιαστικά μόνο σε ρόλο θεατή-ακροατή, αφού δεν μπορεί να προκαλέσει καμία πρακτική αντιπαράθεση και να αλλάξει ή και ματαιώσει αποφάσεις της διοίκησης του δήμου. Στην πράξη αυτό που έχει απομείνει στις δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης είναι οι εκτός συμβουλίου πολιτικές ή και ακτιβίστικες δράσεις με ανακοινώσεις, κινηματικές δράσεις, δημόσιες τοποθετήσεις πολιτών και ομάδων και ακόμη μέσω κοινωνικών δικτύων ή ΜΜΕ.
Ωστόσο, διάφορες πολιτικές ομάδες συνεχίζουν να δρουν στο τοπικό πεδίο:
- Η Λαϊκή Συσπείρωση Περιστερίου διατηρεί ενεργό πυρήνα, συμμετέχει σε λαϊκές συνελεύσεις, κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις για ζητήματα όπως οι ελλείψεις στα σχολεία, οι εργασιακές σχέσεις στον δήμο, η ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών καθαριότητας και πράσινου.
- Η Αριστερή Κίνηση Περιστερίου διατηρεί διαδικτυακή και κινηματική παρουσία, οργανώνει εκδηλώσεις για το περιβάλλον, το κοινωνικό γίγνεσθαι και τη δημοκρατία στην πόλη.
- Η πάλαι ποτέ δραστήρια Ένωση Οικολόγων, με την αφυπηρέτηση του εμβληματικού ιδρυτή της από την προμετωπίδα της διοίκησής της, αν και πέρασε στα πολιτικά χέρια του ΣΥΡΙΖΑ, έχει πλέον περιπέσει σε κατάσταση πολιτικής αδράνειας, με τάσεις ουσιαστικού αφανισμού…
- Πολιτικά πρόσωπα από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ κάνουν, ως διάττοντες αστέρες, σποραδικές εμφανίσεις και πολιτικές παρεμβάσεις σε τοπικά μέσα ή σε εκδηλώσεις, προσπαθώντας να ανασυγκροτήσουν ένα υποτυπώδη κομματικό μηχανισμό, σε απέλπιδα προσπάθεια να επαναφέρουν τις άλλοτε ισχυρές τοπικά πολιτικές ομάδες του χώρου τους, κάτι που προς το παρόν φαίνεται ότι δεν ευδοκιμεί… Τοπικοί και όχι μόνο παράγοντες, εκτιμούν ότι το αίτιο της μέχρι τώρα αποτυχία τους, είναι το ότι προσπαθούν την ανασυγκρότηση του χώρου τους με πολύ παλιά και εξόχως φθαρμένα υλικά…
Επιμύθιο
Η παντοκρατορία Πχατουρίδη και η ιδιόμορφη «αντιπολίτευση χωρίς συμβούλιο»
Συνολικά, το πολιτικό σκηνικό της αντιπολίτευσης στο Περιστέρι σήμερα είναι εκτός θεσμικής εκπροσώπησης, κάτι που καθιστά ακόμα πιο δύσκολη την πολιτική ζύμωση, την κριτική, τον έλεγχο και τη λογοδοσία της δημοτικής διοίκησης.
Η πολιτική αντιπαράθεση στο Περιστέρι τα τελευταία χρόνια έχει αλλοιωθεί. Η κυριαρχία του Παχατουρίδη, που βασίζεται σε προσωπική δημοφιλία, έργα βιτρίνας και ελεγχόμενη επικοινωνία, έχει οδηγήσει σε έναν ασφυκτικό πολιτικό μονόλογο. Από το 2023 και μετά, η απουσία αντιπολιτευτικής εκπροσώπησης στο Δημοτικό Συμβούλιο δημιουργεί ένα συγκεντρωτικό και αδιαφανές περιβάλλον, όπου δεν υπάρχουν θεσμικά αντίβαρα, διαβούλευση ή αντιπαράθεση.
Εάν δεν υπάρξει οργανωμένη και πειστική ανασυγκρότηση των πολιτικών δυνάμεων της αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα δε αυτών που οριοθετούνται πολιτικά, ως «κέντρο και ως κεντροαριστερά», μέχρι τις επόμενες εκλογές, το φαινόμενο της δημοκρατικής «σιωπής» στο Περιστέρι ίσως επεκταθεί και αλλού, με δυσμενείς συνέπειες για τη συμμετοχή των πολιτών, τη λογοδοσία και τον πλουραλισμό στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Από την άλλη ίσως «είναι απόλυτα δίκαιο» από κάθε άποψη, οι πολίτες να έχουν την διοίκηση που οι ίδιοι επιλέγουν…
Νίκος Παρίκος
——————
Διαβάστε ακόμη…
Περιστέρι – Αντιπολίτευση Δήμου: «Μην της μιλάτε, ετσι κι αλλιώς δεν μπορεί να ξυπνήσει…»
