Σύνοψη
- Θεσμική αντιπαράθεση για το άρθρο 339: Στο επίκεντρο της δημόσιας διαβούλευσης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας βρίσκεται η διαχείριση και εκμετάλλευση των παραλιών από τους πρωτοβάθμιους ΟΤΑ.
- Δικαστικό μπλόκο μεταξύ όμορων δήμων: Οι δημοτικές αρχές Γλυφάδας και Αλίμου έχουν καταθέσει προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στοχεύοντας να ακυρώσουν έργο σε ιδιόκτητη έκταση του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης.
- Καταγγελία για επιλεκτική επίκληση αρχών: Η διοίκηση Ελληνικού-Αργυρούπολης κάνει λόγο για πρωτοφανή υποκρισία, καθώς οι ίδιοι δήμοι που μάχονται κατά του συγκεντρωτισμού των υπουργείων επιχειρούν να στερήσουν αναπτυξιακούς πόρους από τον γείτονά τους.
————-
Αναλυτικά…
Το θέατρο του παραλόγου στα νότια προάστια
Η υποκρισία στα αυτοδιοικητικά έδρανα αποτελεί διαχρονικό σπορ, όμως στην Αθηναϊκή Ριβιέρα έχει αναχθεί πλέον σε υψηλή τέχνη. Με αφορμή το πολυσυζητημένο άρθρο 339 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, όλοι οι τοπικοί άρχοντες ύψωσαν λάβαρα.
Διεκδικούν, με φλογερά δελτία Τύπου, τον απόλυτο έλεγχο των ακτών απέναντι στα κεντρικά υπουργεία. Μόνο που η αυτοδιοικητική αλληλεγγύη σταματά εκεί ακριβώς όπου αρχίζουν τα δημοτικά όρια του γείτονα.
Η περίπτωση του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης αναδεικνύει το μέγεθος του σουρεαλισμού. Την ώρα που το μπλοκ της παραλιακής εμφανίζεται ανυποχώρητο για την ποιότητα ζωής των κατοίκων, η Γλυφάδα και ο Άλιμος επιδίδονται σε έναν λυσσαλέο δικαστικό πόλεμο.
Στόχος τους; Να τινάξουν στον αέρα το αναπτυξιακό σχέδιο σε παραθαλάσσια έκταση που ανήκει αποκλειστικά στον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης.
Προσφυγές στο ΣτΕ και δύο μέτρα, δύο σταθμά
Οι ίδιες διοικήσεις που κόπτονται για την καταπάτηση των αρμοδιοτήτων τους από την κυβέρνηση, τρέχουν ασθμαίνουσες στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Εκεί επιχειρούν να μπλοκάρουν ένα έργο που δεν τους ανήκει και δεν εμπίπτει στα διοικητικά τους όρια.
Το σκεπτικό τους αγγίζει τα όρια του φαιδρού. Οι παραλίες πρέπει να αξιοποιούνται από τους δήμους, αρκεί αυτό να μην ισχύει για το Ελληνικό. Εκεί η έκταση απαιτείται να παραμείνει αδρανής ή εγκλωβισμένη, επειδή έτσι προστάζει το μικροπολιτικό γινάτι των γύρω δημαρχείων.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση εκτίθεται ανεπανόρθωτα όταν μετατρέπει τις θεσμικές της αρχές σε λάστιχο. Δεν μπορείς το πρωί να καταγγέλλεις το κράτος για αυταρχισμό και το απόγευμα να λειτουργείς ως σαμποτέρ της περιουσίας ενός γειτονικού δήμου.
Οι μπίζνες των ακτών και η χαμένη αξιοπιστία
Πίσω από τις νομικές υπεκφυγές κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα του ανταγωνισμού και των εσόδων. Το παραλιακό μέτωπο αλλάζει ραγδαία φυσιογνωμία και ορισμένοι επιμένουν να διεκδικούν ρόλο τοπικού τοπάρχη με veto σε ξένα οικόπεδα.
Από το Ελληνικό διαμηνύουν πως τα σχέδια δεν παγώνουν, αλλά το πολιτικό στίγμα παραμένει ανεξίτηλο. Όταν η υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος εφαρμόζεται a la carte, η αξιοπιστία της αυτοδιοίκησης πνίγεται στα ρηχά.
Συνολικά…
Ο εμφύλιος των νοτίων προαστίων δεν είναι απλώς μια ακόμη δικαστική διένεξη για τα όρια μιας ακτής, αλλά το σύμπτωμα μιας βαθιάς θεσμικής παθογένειας. Όταν οι δήμαρχοι επικαλούνται την αποκέντρωση μόνο όταν εξυπηρετεί τα δικά τους ταμεία, καταρρίπτουν κάθε ηθικό πλεονέκτημα απέναντι στην κεντρική διοίκηση. Αν η Αυτοδιοίκηση θέλει να λογίζεται ως ώριμος θεσμικός συνομιλητής και όχι ως πεδίο εξυπηρέτησης τοπικών συμφερόντων, οφείλει να αναγνωρίσει τα ίδια ακριβώς δικαιώματα διαχείρισης σε όλους τους εταίρους της, χωρίς επιλεκτικές εξαιρέσεις και παρελκυστικές προσφυγές.
——————
Πηγές
- Σχέδιο νόμου Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (άρθρο 339, δημόσια διαβούλευση).
- Επίσημη ανακοίνωση – τοποθέτηση Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης για τις προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
- Δικόγραφα και κατατεθείσες προσφυγές Δήμων Γλυφάδας και Αλίμου ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).
———————-
Όλη η ανακοίνωση του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης
«Να αξιοποιήσουν όλοι οι Δήμοι τις παραλίες τους, εκτός από τον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης»
Με αφορμή τη ρύθμιση του άρθρου 339 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και τα σοβαρά ζητήματα σχετικά με τις αρμοδιότητες των Δήμων, τον υγιή ανταγωνισμό και την προστασία του παραλιακού μετώπου που θέτει το συγκεκριμένο άρθρο, συντασσόμαστε απόλυτα με την άποψη ότι είναι απαράδεκτη και είναι αυτονόητο ότι οι παραλίες πρέπει να αξιοποιούνται από τους Δήμους, οι οποίοι οφείλουν να έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο για την ποιότητα ζωής των κατοίκων τους.
Όλοι οι Δήμοι, βεβαίως, εκτός από τον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης;
Γιατί, όταν πρόκειται για τη δική μας παραλία, τα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν. Στην έκταση που έχει αποδοθεί αποκλειστικά στον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης, στο ιδιόκτητο οικόπεδο μας, στην ιδιωτική παραλία μας, χωρίς να εμπλέκεται το Υπουργείο Τουρισμού ή κάποιο άλλο Υπουργείο, οι Δήμοι Γλυφάδας και Αλίμου, που σήμερα διαμαρτύρονται για τις παρεμβάσεις του Υπουργείου Τουρισμού, προσπαθούν να το μπλοκάρουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Αυτό το πρωτοφανές στα αυτοδιοικητικά χρονικά, δύο Δήμοι να επιχειρούν να εμποδίσουν ένα έργο που αφορά την παραλία και την ποιότητα ζωής των κατοίκων ενός άλλου Δήμου, είναι πραγματικά αξιοσημείωτο. Και γεννά ένα εύλογο ερώτημα: τι ακριβώς υποστηρίζουμε τελικά για την Τοπική Αυτοδιοίκηση;
Δηλαδή, αγαπητοί συνάδελφοι, να αξιοποιούνται οι παραλίες από τους Δήμους και να μην περνούν στο Υπουργείο Τουρισμού, αλλά αυτό να ισχύει για όλους εκτός από τον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης; Σε εμάς να παραμείνει ιδιωτική, επειδή το θέλουν η Γλυφάδα και ο Άλιμος;
Είναι γελασμένοι, βεβαίως, αν πιστεύουν ότι θα μας κάνουν να εγκαταλείψουμε τον σχεδιασμό μας. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ.
Τελικά, η Αυτοδιοίκηση εκτίθεται όταν οι αρχές και οι θέσεις που υπερασπίζεται εφαρμόζονται επιλεκτικά, ανάλογα με το ποιος Δήμος αφορά κάθε φορά.
Θα επανέλθουμε.
