Σύνοψη: Η Δημοτική Επιτροπή Ελληνικού–Αργυρούπολης ενέκρινε ομόφωνα την εξειδίκευση πίστωσης 34.951,48 ευρώ για υπηρεσίες καθαριότητας, οργάνωσης και ευταξίας στον προσωρινό χώρο φιλοξενίας αδέσποτων ζώων, για συνολικά 15 μήνες. Η προηγούμενη σύμβαση είχε λήξει στις 2 Αυγούστου 2026, ενώ η ίδια η εισήγηση αναγνωρίζει ότι οι υποδομές του χώρου στερούνται αδειοδότησης και λειτουργούν μεταβατικά. Το θέμα επομένως δεν είναι μόνο τα χρήματα, αλλά η διαχείριση μιας διαρκούς εκκρεμότητας.
————
Αναλυτικά…
34.951 ευρώ για την «ευταξία»
Υπάρχουν αποφάσεις της αυτοδιοίκησης που περνούν απαρατήρητες μέσα στον ωκεανό των ΑΛΕ, των ΚΑΕ, των CPV και των αναμορφώσεων προϋπολογισμού. Και υπάρχουν κι εκείνες που, μόλις τις διαβάσεις λίγο προσεκτικότερα, σε κάνουν να ξανακοιτάξεις το ποσό.
Στον Δήμο Ελληνικού–Αργυρούπολης, η απόφαση 652/2026 προβλέπει 34.951,48 ευρώ για υπηρεσίες καθαριότητας, οργάνωσης και ευταξίας στον προσωρινό χώρο φιλοξενίας αδέσποτων ζώων, με συνολική διάρκεια 15 μηνών.
Για να είμαστε δίκαιοι: η φροντίδα των ζώων δεν είναι πολυτέλεια, ούτε προαιρετική άσκηση καλής θέλησης. Η νομοθεσία επιβάλλει στους δήμους συνεχή διαχείριση των αδέσποτων και προβλέπει ακόμη και τη δυνατότητα ανάθεσης υπηρεσιών καθαριότητας και φύλαξης.
Άρα το πρόβλημα δεν είναι ότι ένας δήμος ξοδεύει χρήματα για την ευζωία των ζώων. Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς οργανώνεται αυτή η υποχρέωση και γιατί η συγκεκριμένη ανάγκη εμφανίζεται ως ακόμη μία δαπάνη μέσα σε μια ήδη προβληματική υποδομή.
- Η λεπτομέρεια που δεν χωράει κάτω από το χαλί
Η ίδια η εισήγηση περιέχει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παραδοχή: οι υποδομές του προσωρινού χώρου φιλοξενίας στερούνται αδειοδότησης και λειτουργούν βάσει μεταβατικής νομοθετικής πρόβλεψης. Εδώ βρίσκεται το ζουμί.
Ο νόμος 4830/2021 έθεσε συγκεκριμένο πλαίσιο για τα καταφύγια και προέβλεψε ότι μη αδειοδοτημένες δομές που λειτουργούσαν κατά την έναρξη ισχύος του νόμου μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να συνεχίσουν προσωρινά τη λειτουργία τους έως το τέλος του 2027, χωρίς εισαγωγή νέων ζώων και με αντικείμενο τη φροντίδα και υιοθεσία των ήδη φιλοξενούμενων.
Με απλά λόγια: η προσωρινότητα έχει αρχίσει να αποκτά διάρκεια. Και όταν η προσωρινότητα χρειάζεται καθαριότητα, οργάνωση, προσωπικό, συμβάσεις, πιστώσεις και αλλεπάλληλες διοικητικές αποφάσεις, παύει να μοιάζει τόσο… προσωρινή.
- Το κοντέρ γράφει
Η νέα πίστωση κατανέμεται σε δύο οικονομικά έτη. Για το 2026 προβλέπονται 9.320,40 ευρώ με ΦΠΑ και για το 2027 άλλα 25.631,08 ευρώ. Το σύνολο φτάνει στα 34.951,48 ευρώ.
Μάλιστα, η σχετική γραμμή του προϋπολογισμού είχε ενισχυθεί κατά 10.000 ευρώ στο πλαίσιο της 5ης αναμόρφωσης του προϋπολογισμού του 2026.
Εδώ αρχίζει το παραπολιτικό ενδιαφέρον. Διότι η διοίκηση δεν αντιμετωπίζει μια έκτακτη, απρόβλεπτη ανάγκη. Αντιμετωπίζει μια διαρκή και ανελαστική αρμοδιότητα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ίδια η υπηρεσιακή εισήγηση.
Και ακριβώς επειδή η ανάγκη είναι διαρκής, ο σχεδιασμός πρέπει να είναι αντίστοιχα σταθερός. Όχι «λήγει η σύμβαση, τρέχουμε να βρούμε την επόμενη». Όχι «προσωρινός χώρος» που αποκτά μόνιμο οικονομικό αποτύπωμα.
- Ομόφωνα… με δύο «παρών»
Και υπάρχει ακόμη μια μικρή λεπτομέρεια που αξίζει να μην περάσει στα ψιλά.
Η απόφαση εμφανίζεται ως ομόφωνη, όμως στην ψηφοφορία καταγράφεται ότι τρεις ψήφισαν υπέρ και δύο δήλωσαν «παρών».
Η τυπική έγκριση, λοιπόν, δεν σημαίνει ότι όλοι οι παρόντες έδωσαν ακριβώς το ίδιο πολιτικό μήνυμα.
Και αυτό είναι απολύτως θεμιτό. Στη δημοτική πολιτική, όπως και στην κεντρική, η διαφορά ανάμεσα στο «ναι» και στο «παρών» μπορεί να κρύβει ολόκληρη συζήτηση.
Μόνο που αυτή η συζήτηση, σύμφωνα με το έγγραφο, βρίσκεται στα αναλυτικά πρακτικά και δεν αποτυπώνεται στο απόσπασμα που έχουμε μπροστά μας.
Άρα δεν χρειάζεται να μαντέψει κανείς. Αρκεί να ζητήσει να δει τι ακριβώς ειπώθηκε.
Συνολικά…
Η απόφαση 652/2026 δεν αποδεικνύει από μόνη της κακοδιαχείριση, ούτε τεκμηριώνει οποιαδήποτε παρανομία. Δείχνει όμως κάτι πολύ πιο χρήσιμο δημοσιογραφικά: ένα μοντέλο διαχείρισης που κοστίζει, επαναλαμβάνεται και εξακολουθεί να στηρίζεται σε μια προσωρινή υποδομή. (για να δείτε την απόφαση κάντε κλικ εδώ)
Τα 34.951,48 ευρώ είναι συγκεκριμένα και καταγεγραμμένα. Η ανάγκη φροντίδας των ζώων είναι δεδομένη και θεσμικά κατοχυρωμένη. Το ανοιχτό πολιτικό ερώτημα είναι άλλο: ποιο είναι το σχέδιο για να πάψει η προσωρινότητα να λειτουργεί ως μόνιμη διοικητική κατάσταση;
Γιατί στο τέλος, όσο απαραίτητη κι αν είναι η «ευταξία», ένας δήμος κρίνεται και από το αν καταφέρνει κάποτε να βάλει τάξη στην ίδια την εκκρεμότητα.
