Σύνοψη: Η απόφαση για κατ’ εξαίρεση χρήση δημοτικού οχήματος από τον αντιδήμαρχο Πρασίνου και Παιδικών Χαρών του Δήμου Περιστερίου, εμφανίστηκε αρχικά ως μια συνηθισμένη διοικητική πράξη. Ωστόσο, τα έγγραφα δείχνουν ότι αντίστοιχες εγκρίσεις έχουν δοθεί και στους αντιδημάρχους Παναγιώτη Λύκο, Αναστάσιο Θεοδωράκο, Μαρία Τσιώτα-Μάρκου Κατσούρου και Βασίλειο Μπέτση. Το ζήτημα παύει έτσι να αφορά μία μεμονωμένη περίπτωση και μετατρέπεται σε ευρύτερο ερώτημα διαχείρισης δημοτικών πόρων. Αν η εξαίρεση εφαρμόζεται επανειλημμένα, τότε η δημόσια λογοδοσία οφείλει να γίνεται πιο απαιτητική.
————-
Αναλυτικά…
Στον μαγικό κόσμο της αυτοδιοίκησης υπάρχει μια λέξη με σχεδόν μεταφυσικές ιδιότητες: «κατ’ εξαίρεση». Μια λέξη που εμφανίζεται στα έγγραφα σαν τεχνικός όρος, αλλά στην πράξη λειτουργεί συχνά σαν πολιτικό αποσμητικό. Σβήνει οσμές, μαλακώνει ερωτήματα και δίνει διοικητική λάμψη σε όσα απαιτούν περισσότερες απαντήσεις.
Με απόφαση που αναρτήθηκε στη Διαύγεια στις 9 Ιουνίου 2026 εγκρίθηκε η κατ’ εξαίρεση οδήγηση δημοτικού οχήματος με αριθμό κυκλοφορίας ΚΗΗ-2382 στον αντιδήμαρχο Πρασίνου και Παιδικών Χαρών Ιωάννη Καλαντώνη για δύο χρόνια, με αιτιολογία την «εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας».
Μέχρι εδώ όλα μοιάζουν καθαρά. Νόμοι υπάρχουν. Διατάξεις υπάρχουν. Παραπομπές υπάρχουν. Σφραγίδες υπάρχουν. Η διοίκηση άλλωστε αγαπά τα έγγραφα. Έχουν την ιδιότητα να παράγουν νομιμότητα ακόμη και όταν δεν παράγουν εξηγήσεις.
Όμως η ιστορία αποκτά διαφορετικό ενδιαφέρον όταν ανοίγουν κι άλλα έγγραφα. Διότι ο Ιωάννης Καλαντώνης δεν εμφανίζεται μόνος στο πάρκινγκ των εξαιρέσεων.
Ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας – Ανακύκλωσης και Πολιτικής Προστασίας Παναγιώτης Λύκος έλαβε κατ’ εξαίρεση δυνατότητα χρήσης πολλαπλών δημοτικών οχημάτων, μεταξύ των οποίων ΚΗΗ7738, ΚΗΗ7720, ΚΗΗ7710, ΚΗΗ2380, ΚΗΗ2382, ΚΗΗ8295, ΚΗΗ8296, ΚΗΗ8336, ΚΗΗ2396 και ΚΥΥ2696.
Ο αντιδήμαρχος Αναστάσιος Θεοδωράκος έλαβε έγκριση για όχημα ΚΗΗ9057.
Η αντιδήμαρχος Μαρία Τσιώτα-Μάρκου Κατσούρου έλαβε έγκριση για τρία διαφορετικά οχήματα, ΚΗΗ7737, ΚΗΗ2381 και ΚΗΟ4966.
Ο αντιδήμαρχος Αθλητισμού και Καθημερινότητας Βασίλειος Μπέτσης εμφανίζεται με πέντε διαφορετικά οχήματα (ΚΗΟ 5217, ΚΗΟ 5224, ΚΗΗ 7738, ΚΗΗ 8297, ΑΚΗ 5931).
Κάπου εδώ η λέξη «εξαίρεση» αρχίζει να δυσκολεύεται.
Διότι όταν οι κατ’ εξαίρεση αποφάσεις εμφανίζονται σε σειρά, με πολλαπλές διάρκειες δύο ετών και με αρκετά υπηρεσιακά οχήματα να αλλάζουν χέρια, το ερώτημα μετακινείται. Δεν αφορά πλέον τη νομιμότητα.
Αφορά τη λογική.
Πού σταθμεύουν τα οχήματα μετά το τέλος υπηρεσίας; Παραμένουν σε δημοτικούς χώρους; Επιστρέφονται καθημερινά; Υπάρχει βιβλίο κίνησης; Καταγράφονται αναλυτικά διαδρομές, χιλιόμετρα, κατανάλωση καυσίμων, ώρες αναχώρησης και επιστροφής;
Και κυρίως: ποιος ελέγχει στην πράξη αυτόν τον μηχανισμό;
Η νομοθεσία είναι σαφής: τα υπηρεσιακά οχήματα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για υπηρεσιακούς σκοπούς. Το πρόβλημα όμως στην ελληνική δημόσια διοίκηση δεν ήταν ποτέ η ύπαρξη κανόνων. Ήταν πάντα η απόσταση μεταξύ χαρτιού και πραγματικότητας.
Γιατί το χαρτί γράφει εύκολα «εύρυθμη λειτουργία υπηρεσίας». Πολύ πιο δύσκολα όμως γράφει «ποιος είδε τι, πότε και γιατί».
Συνολικά…
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι οι αντιδήμαρχοι δεν μετακινούνται ή ότι οι υπηρεσίες δεν έχουν ανάγκες. Οι αυτοψίες, τα έργα, οι παρεμβάσεις και η καθημερινότητα ενός δήμου απαιτούν μετακινήσεις. Όμως η δημόσια διοίκηση δεν κρίνεται μόνο από το αν μια πράξη είναι σύννομη. Κρίνεται και από το αν αντέχει στον δημόσιο έλεγχο χωρίς αστερίσκους. Όταν μια σειρά «κατ’ εξαίρεση» αποφάσεων αποκτά επαναληπτικό χαρακτήρα, η διοίκηση οφείλει να παρουσιάζει ξεκάθαρα στοιχεία ελέγχου: βιβλία κίνησης, διαδρομές, διαδικασίες φύλαξης και μηχανισμούς λογοδοσίας. Διαφορετικά η εξαίρεση καταλήγει να μοιάζει με μόνιμη διοικητική συνήθεια — και οι συνήθειες της εξουσίας είναι συνήθως εκείνες που γεννούν τις μεγαλύτερες σκιές.
