Σύνοψη: Η επιβολή πειθαρχικής αργίας στον δήμαρχο Εμμανουήλ Παππά αναδεικνύει μια σύνθετη σύγκρουση μεταξύ τυπικής νομιμότητας και ουσιαστικής διοικητικής ευθύνης. Η υπόθεση ξεκίνησε από μια ασαφή διατύπωση στον ΟΕΥ, που συγχέει τη θέση δικηγόρου με εκείνη του νομικού συμβούλου, οδηγώντας σε λανθασμένη διαδικασία πρόσληψης. Παρότι η διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε και δεν υπήρξε οικονομική ζημία για τον Δήμο, τα αρμόδια όργανα έκριναν ότι η απόπειρα εφαρμογής εσφαλμένης διαδικασίας συνιστά παράβαση καθήκοντος.
Η δικαστική εμπλοκή, μετά από προσφυγή δικηγόρων, ενίσχυσε την ερμηνεία αυτή, ενώ η πειθαρχική ποινή επιβλήθηκε πριν την τελεσίδικη κρίση. Το γεγονός αυτό εγείρει ζητήματα αναλογικότητας και διοικητικής πρακτικής.
Παράλληλα, η υπόθεση έχει προκαλέσει πολιτική ένταση σε τοπικό επίπεδο, με αλλαγές στη διοίκηση και έντονες αντιπαραθέσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η εξέλιξη της υπόθεσης στο Εφετείο ενδέχεται να επηρεάσει εκ νέου τα δεδομένα, χωρίς όμως να αναιρεί την ήδη διαμορφωμένη πολιτική πραγματικότητα.
Αναλυτικά…
Σε μία υπόθεση που αναδεικνύει τις γκρίζες ζώνες της διοικητικής λειτουργίας των ΟΤΑ, ο δήμαρχος Εμμανουήλ Παππά, Δημήτρης Νότας, τέθηκε σε πειθαρχική αργία ενός μήνα, μετά από απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης, Δημήτρης Γαλαμάτης.
Η ποινή βασίστηκε σε γνωμοδότηση του Πειθαρχικού Συμβουλίου Αιρετών Οργάνων ΟΤΑ, με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, η οποία όμως δεν συνδέεται με ολοκληρωμένη πράξη, αλλά με την απόπειρα εφαρμογής διαδικασίας που κρίθηκε εσφαλμένη.
Ο πυρήνας της υπόθεσης: ένα διοικητικό “λάθος”
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) του Δήμου, όπου καταγράφηκε η θέση «Δικηγόρος – Νομικός Σύμβουλος». Η διατύπωση αυτή αποδείχθηκε κρίσιμη, καθώς συγχέει δύο θεσμικά διακριτές ιδιότητες:
- Τον δικηγόρο, που προσλαμβάνεται μέσω αυστηρής, διαγωνιστικής διαδικασίας
- Τον νομικό σύμβουλο με έμμισθη εντολή, που επιλέγεται απευθείας από τον δήμαρχο ως θέση εμπιστοσύνης
Παρότι ο ΟΕΥ εγκρίθηκε και δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ, άρα απέκτησε πλήρη τυπική νομιμότητα, η πρακτική εφαρμογή της διάταξης ανέδειξε το πρόβλημα. Η ίδια ασάφεια μεταφέρθηκε και στην προκήρυξη της θέσης, δημιουργώντας πεδίο αμφισβήτησης.
Η δικαστική εμπλοκή και η πειθαρχική κρίση
Η υπόθεση οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη έπειτα από προσφυγή τριών δικηγόρων από τις Σέρρες, οι οποίοι υποστήριξαν ότι επρόκειτο για θέση δικηγόρου και όχι νομικού συμβούλου. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο υιοθέτησε αυτή την ερμηνεία, κρίνοντας ότι δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία και διαπιστώνοντας στοιχεία μεροληψίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, το πειθαρχικό όργανο έκρινε ότι ακόμη και η μη ολοκληρωμένη διαδικασία συνιστά παράβαση καθήκοντος. Έτσι, επιβλήθηκε η ποινή της αργίας, παρά το γεγονός ότι:
- Δεν υπεγράφη σύμβαση
- Δεν παρασχέθηκε εργασία
- Δεν προκλήθηκε οικονομική επιβάρυνση για τον Δήμο
Η κατάρρευση της κατηγορίας περί διασπάθισης δημοσίου χρήματος αναδεικνύει το παράδοξο της υπόθεσης: πειθαρχική ευθύνη χωρίς υλική ζημία.
Η διοικητική ευθύνη και τα όρια της πρόθεσης
Συνεργάτες του δημάρχου υποστηρίζουν ότι η διαδικασία διακόπηκε εγκαίρως, μόλις η Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν ενέκρινε τη νομιμότητα. Ωστόσο, το πειθαρχικό όργανο υιοθέτησε μια αυστηρή ερμηνεία της διοικητικής ευθύνης, όπου ακόμη και η πρόθεση εφαρμογής εσφαλμένης διαδικασίας επαρκεί για την επιβολή ποινής.
Το γεγονός ότι δεν αναμενόταν η τελεσίδικη κρίση της Δικαιοσύνης πριν την επιβολή της ποινής ενισχύει τις ενστάσεις περί πρόωρης διοικητικής τιμωρίας.
Η πολιτική διάσταση και οι τοπικές αναταράξεις
Η υπόθεση απέκτησε έντονη πολιτική διάσταση στο Δημοτικό Συμβούλιο. Στις 8 Απριλίου 2026, σε κλίμα έντασης, ο Γιώργος Στόικος ορίστηκε ασκών καθήκοντα δημάρχου έως τις 3 Μαΐου 2026, με αναπληρωτή τον Νικόλαο Μόσχο.
Η αντιπολίτευση επέλεξε την αποχή, εγείροντας ζητήματα νομιμότητας και κάνοντας λόγο για «φωτογραφικές» διαδικασίες, εντείνοντας το πολιτικό φορτίο της υπόθεσης. Η απουσία δημόσιας τοποθέτησης του δημάρχου μέχρι στιγμής αφήνει ανοιχτό το πεδίο ερμηνειών.
Ανοιχτό το ενδεχόμενο ανατροπής
Η υπόθεση δεν έχει κλείσει οριστικά. Εφόσον ο δήμαρχος δικαιωθεί σε δεύτερο βαθμό, το Πειθαρχικό Συμβούλιο έχει τη δυνατότητα να επανεξετάσει την απόφασή του. Ωστόσο, ακόμη και σε ένα τέτοιο σενάριο, η πολιτική φθορά και η διατάραξη της διοικητικής συνέχειας είναι ήδη δεδομένες.
Συνολικά…
Η υπόθεση Νότα λειτουργεί ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των δομικών αδυναμιών της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου η ασάφεια των κανονιστικών πλαισίων μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές διοικητικές και πολιτικές συνέπειες. Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο το λάθος, αλλά το πώς αυτό ερμηνεύεται και τιμωρείται.
Η επιλογή της πειθαρχικής αυστηρότητας, παρά την απουσία οικονομικής ζημίας ή ολοκληρωμένης πράξης, δείχνει μια τάση διεύρυνσης της έννοιας της παράβασης καθήκοντος. Αυτό, όμως, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο: αιρετοί να κρίνονται όχι μόνο για τις πράξεις τους, αλλά και για τις προθέσεις τους.
Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η ευθύνη των ελεγκτικών μηχανισμών που ενέκριναν έναν προβληματικό ΟΕΥ, μετακυλίοντας τελικά το βάρος στον αιρετό. Η πολιτική διάσταση της υπόθεσης επιβαρύνει περαιτέρω το κλίμα, μετατρέποντας ένα διοικητικό ζήτημα σε πεδίο αντιπαράθεσης.
Σε τελική ανάλυση, η υπόθεση θέτει επιτακτικά το ζήτημα της θεσμικής σαφήνειας, της αναλογικότητας στις πειθαρχικές κυρώσεις και της ανάγκης προστασίας της διοικητικής σταθερότητας στους ΟΤΑ.
Πηγή: otavoice.gr
