Σύνοψη: Καταγγελία για παράνομο μπάζωμα 60 μέτρων με τεράστια ποσότητα αδρανών υλικών (μπάζων) στη Σκάλα Ωρωπού αναδεικνύει ένα σοβαρό περιστατικό αυθαίρετης παρέμβασης σε θαλάσσια έκταση, με σημαντικές περιβαλλοντικές και θεσμικές προεκτάσεις. Η δημιουργία πρόχειρου δρόμου μέσα στη θάλασσα, με υλικά όπως πέτρες και χώμα, συνιστά κατάφωρη παραβίαση της νομοθεσίας περί αιγιαλού.
Ο Δήμος Ωρωπού αντέδρασε άμεσα, προχωρώντας σε μήνυση και ενεργοποιώντας τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Το Λιμεναρχείο έχει αναλάβει την έρευνα, ενώ η Κτηματική Υπηρεσία εξετάζει τις διοικητικές παραμέτρους της υπόθεσης.
Το περιστατικό εγείρει ευρύτερα ζητήματα για την προστασία του παράκτιου χώρου, την επάρκεια των ελέγχων και την ανάγκη αυστηρότερης εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, σε μια περίοδο όπου οι πιέσεις για εκμετάλλευση των παράκτιων περιοχών αυξάνονται.
————
Αναλυτικά…
Η υπόθεση της παράνομης επίχωσης (μπάζωμα) θαλάσσιας έκτασης στη Σκάλα Ωρωπού έρχεται να αναδείξει, με έντονο τρόπο, τα διαχρονικά προβλήματα ελέγχου και προστασίας του παράκτιου μετώπου στην Ανατολική Αττική.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες της δημοτικής αρχής του Ωρωπού, και συγκεκριμένα όσα αναφέρθηκαν από τον δήμαρχο Ωρωπού κ. Γιώργο Γιασεμάκη, στην εκπομπή Σαββατοκύριακο από τις 5 του EΡΤNews, άγνωστοι προχώρησαν σε αυθαίρετη δημιουργία προβόλου μέσα στη θάλασσα, χρησιμοποιώντας πέτρες, άμμο και χώμα. Η παρέμβαση εκτείνεται περίπου 60 μέτρα εντός της θαλάσσιας ζώνης, σε σημείο ιδιαίτερης περιβαλλοντικής σημασίας, κοντά στη λιμνοθάλασσα της περιοχής.
Ο δήμαρχος Γιώργος Ασημάκης χαρακτήρισε την ενέργεια «περιβαλλοντικό έγκλημα», επισημαίνοντας όχι μόνο την έκταση της αυθαιρεσίας αλλά και την επικινδυνότητα της πρακτικής για το οικοσύστημα. Παρόμοιες παρεμβάσεις αλλοιώνουν τη φυσική μορφολογία των ακτών, επηρεάζουν τη θαλάσσια βιοποικιλότητα και ενδέχεται να προκαλέσουν μακροπρόθεσμες συνέπειες στη διάβρωση των ακτών.
Η κινητοποίηση των αρχών υπήρξε άμεση. Μετά από ενημέρωση του Λιμεναρχείου, πραγματοποιήθηκε αυτοψία από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου, ενώ κατατέθηκε μήνυση τόσο προς το Λιμεναρχείο όσο και προς την Ελληνική Αστυνομία. Παράλληλα, ενημερώθηκε η αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία, η οποία έχει την ευθύνη για τη διαχείριση του αιγιαλού και της παραλίας.
Το ερώτημα που τίθεται, με βάση το μέγεθος και την έκταση του «μπαζώματος», που δεν μπορεί να ολοκληρώθηκε σε μερικές ώρες, αλλά θα πρέπει να διήρκησε αρκετές ημέρες και με την χρήση ογκωδών οχημάτων μεταφοράς μπαζών, αλλά και μορφοποίησης τους, είναι αν η ουσιαστική ανυπαρξία ελεγκτικού μηχανισμού από τις δημοτικές αρχές, τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας και τις λιμενικές αρχές, ήταν προϊόν υπηρεσιακής αμέλειας, αδιαφορίας, μη εκτέλεσης υπηρεσιακών καθηκόντων, σύγχυσης αρμοδιοτήτων ή σκόπιμη πράξη…
Η υπόθεση δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Τα τελευταία χρόνια, περιστατικά αυθαίρετων παρεμβάσεων σε παράκτιες ζώνες έχουν καταγραφεί σε διάφορες περιοχές της χώρας, αναδεικνύοντας κενά στον μηχανισμό ελέγχου και στην εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Η έλλειψη συστηματικής επιτήρησης, σε συνδυασμό με την οικονομική πίεση για αξιοποίηση παραθαλάσσιων εκτάσεων, δημιουργεί ένα πεδίο όπου τέτοιες πρακτικές μπορούν να εμφανιστούν.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον δήμαρχο, υπάρχουν ενδείξεις – όπως ίχνη από βαρέα οχήματα – που ενδέχεται να οδηγήσουν στον εντοπισμό των υπευθύνων. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να αποτελέσει κρίσιμο τεστ για την αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών.
Σε πολιτικό επίπεδο, η υπόθεση ενδέχεται να εξελιχθεί σε σημείο αντιπαράθεσης, καθώς εγείρει ερωτήματα για την επάρκεια των προληπτικών ελέγχων αλλά και για την ταχύτητα αντίδρασης των αρμόδιων υπηρεσιών.
Συνολικά…
Η υπόθεση του Ωρωπού δεν είναι απλώς ένα τοπικό περιστατικό αυθαιρεσίας· αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των δομικών αδυναμιών που εξακολουθούν να διέπουν τη διαχείριση του παράκτιου χώρου στην Ελλάδα. Η αυθαίρετη επέμβαση σε θαλάσσια έκταση, χωρίς άδεια και χωρίς περιβαλλοντική πρόβλεψη, αποτυπώνει την ύπαρξη ενός «γκρίζου πεδίου» μεταξύ νομιμότητας και πρακτικής εφαρμογής του νόμου.
Η αποφασιστική στάση της δημοτικής αρχής και η κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών συνιστούν θετική εξέλιξη, ωστόσο το κρίσιμο ζητούμενο παραμένει η πρόληψη και όχι απλώς η καταστολή τέτοιων φαινομένων. Η αποτελεσματική επιτήρηση, η διαφάνεια και η αυστηρή επιβολή κυρώσεων αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την προστασία των παράκτιων οικοσυστημάτων.
Εάν η υπόθεση οδηγηθεί σε ταχεία απόδοση ευθυνών και αποκατάσταση του περιβάλλοντος, μπορεί να λειτουργήσει ως προηγούμενο. Διαφορετικά, κινδυνεύει να προστεθεί σε μια μακρά λίστα περιπτώσεων όπου η αυθαιρεσία παραμένει ατιμώρητη.
