Σύνοψη: Η απάντηση του Δημάρχου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης Γρηγόρη Κωνσταντέλλου στις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα μετατρέπει μια «άνευ σημασίας» πολιτική κριτική αξιολόγηση και αποσπασματική παρατήρηση για τον «Καλλικράτη» σε ευθεία σύγκρουση για τη λειτουργία του Δήμου 3Β και ουσιαστικά την Αυτοδιοίκηση. Ο δήμαρχος απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί έλλειψης συνοχής και εγκατάλειψης περιοχών, υποστηρίζοντας ότι κάθε δημοτική ενότητα αντιμετωπίζεται με διαφορετικό σχεδιασμό και συγκεκριμένα έργα. Παράλληλα, αντιστρέφει την πολιτική πίεση, υπενθυμίζοντας ότι κατά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε, σύμφωνα με τον ίδιο, ουσιαστική παρέμβαση για τις διατάξεις του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού που συνδέονται με την υπερδόμηση. Η αντιπαράθεση αναδεικνύει τη διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στην πολιτική ρητορική και την αποτίμηση του αυτοδιοικητικού έργου.
————
Αναλυτικά…
Η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στον Δήμαρχο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης Γρηγόρη Κωνσταντέλλου και τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα δεν αποτελεί ακόμη μία ανταλλαγή πολιτικών δηλώσεων. Αγγίζει τον πυρήνα μιας διαχρονικής συζήτησης για το πώς πρέπει να λειτουργεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ποια είναι τα όρια των διοικητικών μεταρρυθμίσεων και ποιος τελικά λογοδοτεί για τις επιλογές που διαμορφώνουν τις πόλεις.
γράφει ο “Αυτοδιοικητικός”
Αφορμή στάθηκαν οι αναφορές του κ. Τσίπρα στον Δήμο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης κατά τη συζήτηση για τα δεκαπέντε χρόνια από την εφαρμογή του «Καλλικράτη» και την παρουσίαση του αυτοδιοικητικού του προγράμματος «Πρόγραμμα Αριστοτέλης» στο Σεράφιο του Δήμου Αθήνας, πριν λίγες ημέρες. Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι πρόκειται για έναν δήμο με περιοχές διαφορετικής ιστορικής και κοινωνικής ταυτότητας, αφήνοντας αιχμές ότι η Βουλιαγμένη απειλείται από την υπερδόμηση, ενώ η Βάρκιζα έχει παραμεληθεί.
Η απάντηση του Γρηγόρη Κωνσταντέλλου υπήρξε άμεση και ιδιαίτερα αιχμηρή. Με κεντρικό μήνυμα ότι «όταν μιλάς για μια πόλη, οφείλεις πρώτα να τη γνωρίζεις», ο δήμαρχος επιχείρησε να αποδομήσει την εικόνα που παρουσίασε ο κ. Τσίπρας, υποστηρίζοντας ότι κάθε δημοτική ενότητα διαθέτει διαφορετικό επιχειρησιακό σχεδιασμό και συγκεκριμένες παρεμβάσεις.
Στη Βουλιαγμένη, σύμφωνα με τον δήμαρχο, η δημοτική αρχή έχει συγκρουστεί επανειλημμένα για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και του ιδιαίτερου χαρακτήρα της περιοχής. Στη Βούλα, η έμφαση δίνεται στη μάχη κατά της υπερδόμησης, με προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και αντίθεση σε διατάξεις του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού, τις οποίες πολλοί δήμοι έχουν χαρακτηρίσει προβληματικές ως προς τις επιπτώσεις τους στον αστικό ιστό. Στη Βάρη, η δημοτική αρχή προβάλλει έργα αντιπλημμυρικής προστασίας και διευθέτηση πολεοδομικών εκκρεμοτήτων, ενώ για τη Βάρκιζα υποστηρίζει ότι οι αναπλάσεις και οι νέες υποδομές έχουν αλλάξει ουσιαστικά την εικόνα της περιοχής.
Το πλέον πολιτικό σημείο της απάντησης αφορά, ωστόσο, τον ΝΟΚ. Ο κ. Κωνσταντέλλος δεν περιορίζεται στην υπεράσπιση του έργου του δήμου, αλλά θέτει ευθέως το ερώτημα γιατί κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ δεν προωθήθηκαν, κατά την άποψή του, παρεμβάσεις που θα απέτρεπαν ή θα περιόριζαν τις επιπτώσεις των πολεοδομικών ρυθμίσεων που σήμερα επικρίνονται. Πρόκειται για μια σαφή προσπάθεια μεταφοράς της πολιτικής συζήτησης από το επίπεδο της κριτικής στο επίπεδο της κυβερνητικής ευθύνης.
Από την άλλη πλευρά, η παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα δεν περιορίστηκε στην περίπτωση του Δήμου 3Β. Εντάχθηκε σε μια συνολική αποτίμηση του «Καλλικράτη», υποστηρίζοντας ότι η μεταρρύθμιση, παρά τα θετικά της στοιχεία, δημιούργησε μεγάλους δήμους χωρίς την απαιτούμενη λειτουργική και κοινωνική συνοχή. Πρόκειται για μια πολιτική θέση που επανέρχεται τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο διάλογο, καθώς αρκετές αυτοδιοικητικές φωνές έχουν επισημάνει ότι η διοικητική ενοποίηση δεν συνοδεύτηκε πάντοτε από αντίστοιχη διοικητική αποτελεσματικότητα ή ενίσχυση της εγγύτητας προς τον πολίτη.
Η συγκεκριμένη αντιπαράθεση, επομένως, ξεπερνά τα όρια μιας προσωπικής διαφωνίας. Αναδεικνύει δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για την αυτοδιοίκηση: από τη μία, την κριτική στις δομικές αδυναμίες των διοικητικών μεταρρυθμίσεων και, από την άλλη, την επίκληση του καθημερινού έργου ως βασικού κριτηρίου αξιολόγησης μιας δημοτικής αρχής.
Συνολικά…
Η σύγκρουση Κωνσταντέλλου – Τσίπρα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι μεγάλες θεσμικές μεταρρυθμίσεις εξακολουθούν να παράγουν πολιτικές αντιπαραθέσεις πολλά χρόνια μετά την εφαρμογή τους. Ο δήμαρχος επιλέγει να απαντήσει με αναφορά σε έργα, θεσμικές πρωτοβουλίες και πολιτικές ευθύνες, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός επαναφέρει τη συζήτηση για τα όρια του «Καλλικράτη» και τη συνοχή των μεγάλων δήμων. Η ουσία της αντιπαράθεσης δεν βρίσκεται μόνο στις εκατέρωθεν αιχμές, αλλά στο κατά πόσο οι πολίτες αξιολογούν τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις μέσα από τις πολιτικές διακηρύξεις ή από το απτό αποτέλεσμα στην καθημερινότητά τους.
