Σύνοψη: Η απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής Περιστερίου για τα τέλη διαφήμισης του 2026 καθορίζει ένα σαφές πλαίσιο χρεώσεων ανά κατηγορία διαφημιστικού μέσου, από απλές υπαίθριες καταχωρίσεις έως σύγχρονες φωτεινές και ψηφιακές εφαρμογές. Η τιμολόγηση διαφοροποιείται σημαντικά, με χαμηλά εβδομαδιαία τέλη για παραδοσιακές μορφές και υψηλότερα ετήσια για ηλεκτρονικά μέσα. Παράλληλα, η απόφαση εντάσσεται στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο περί υπαίθριας διαφήμισης.
Πέρα από το οικονομικό σκέλος, αναδεικνύονται ζητήματα διαχείρισης δημόσιου χώρου, ελέγχου αυθαίρετων διαφημίσεων και πολιτικής βούλησης. Η απόφαση εγκρίθηκε με πλειοψηφία, καταγράφοντας και αντιδράσεις, στοιχείο που υποδηλώνει ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
———–
Αναλυτικά…
Η πρόσφατη απόφαση (Δεκέμβριος 2026) της Δημοτικής Επιτροπής του Δήμου Περιστερίου για τον καθορισμό των τελών διαφήμισης του οικονομικού έτους 2026 αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Τοπική Αυτοδιοίκηση επιχειρεί να ισορροπήσει μεταξύ δημοσιονομικών αναγκών, αστικής διαχείρισης και ρυθμιστικού ελέγχου της αγοράς διαφήμισης.
Newsroom
Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2025 μέσω τηλεδιάσκεψης, στο πλαίσιο των νέων θεσμικών δυνατοτήτων που παρέχει η σύγχρονη διοικητική πρακτική. Η απόφαση ελήφθη με πλειοψηφία (6 υπέρ, 2 κατά), γεγονός που υποδηλώνει ότι ακόμη και σε τεχνικά ζητήματα, όπως τα τέλη, υπάρχουν πολιτικές διαφοροποιήσεις. (για να δείτε η κατεβάσετε την απόφαση της ΔΕ Περιστερίου, κάντε κλικ εδώ)
Στον πυρήνα της απόφασης βρίσκεται η κατηγοριοποίηση των διαφημίσεων σε τρεις βασικές ομάδες.
Η πρώτη κατηγορία αφορά τις παραδοσιακές μορφές διαφήμισης σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους – από πλατείες και πεζοδρόμια έως στάδια, περίπτερα και στάσεις λεωφορείων. Το τέλος ορίζεται σε 1,15 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο εβδομαδιαίως, ένα ποσό που θεωρείται σχετικά χαμηλό, προκειμένου να διατηρείται η προσβασιμότητα των μικρότερων επιχειρήσεων στη διαφήμιση.
Η δεύτερη κατηγορία αφορά τις φωτεινές και ψηφιακές διαφημίσεις, οι οποίες αποτελούν τον ταχύτερα αναπτυσσόμενο τομέα της αγοράς. Εδώ, τα τέλη αυξάνονται σημαντικά: 230 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο ετησίως για ηλεκτρονικές εφαρμογές και 92 ευρώ για άλλες φωτιζόμενες επιφάνειες. Η διαφοροποίηση αυτή αντικατοπτρίζει όχι μόνο την αυξημένη εμπορική αξία των συγκεκριμένων μέσων, αλλά και την ανάγκη ελέγχου της «οπτικής ρύπανσης» που προκαλεί η ανεξέλεγκτη χρήση φωτεινών πινακίδων.
Η τρίτη κατηγορία αφορά τη διαφήμιση σε μέσα μεταφοράς, με τέλος 6,40 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο μηνιαίως. Πρόκειται για έναν τομέα που συνδέεται άμεσα με την κινητικότητα και τη διάχυση του διαφημιστικού μηνύματος στον αστικό ιστό.
Ωστόσο, πέρα από τις αριθμητικές ρυθμίσεις, η απόφαση έχει βαθύτερες πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Η υπαίθρια διαφήμιση στην Ελλάδα αποτελεί διαχρονικά πεδίο έντασης, με ζητήματα αυθαίρετων πινακίδων, ελλιπούς ελέγχου και διαπλοκής συμφερόντων. Το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο (από το Β.Δ. του 1958 έως τον νόμο 2946/2001) επιχειρεί να θέσει κανόνες, αλλά η εφαρμογή τους παραμένει συχνά αποσπασματική.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο καθορισμός των τελών δεν είναι απλώς μια λογιστική διαδικασία. Αποτελεί εργαλείο πολιτικής: μπορεί να ενθαρρύνει ή να αποθαρρύνει συγκεκριμένες μορφές διαφήμισης, να ενισχύσει τα δημοτικά έσοδα ή να λειτουργήσει ως μηχανισμός ελέγχου του δημόσιου χώρου.
Επιπλέον, η απόφαση αγγίζει και το ζήτημα της αστικής αισθητικής. Οι πόλεις της Αττικής έχουν επιβαρυνθεί ιστορικά από άναρχη διαφημιστική δραστηριότητα, γεγονός που επηρεάζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Η τιμολογιακή πολιτική μπορεί να συμβάλει στη σταδιακή αποσυμφόρηση, εφόσον συνοδευτεί από αυστηρή εποπτεία.
Τέλος, η ύπαρξη μειοψηφικών αντιδράσεων εντός της Επιτροπής υποδηλώνει ότι το ζήτημα δεν είναι ουδέτερο. Πίσω από τα τέλη διαφήμισης διακυβεύονται διαφορετικές αντιλήψεις για τον ρόλο της αγοράς, τη χρήση του δημόσιου χώρου και την κοινωνική ευθύνη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Συνολικά…
Η απόφαση για τα τέλη διαφήμισης στο Περιστέρι αποτυπώνει μια κλασική ισορροπία μεταξύ οικονομικής διαχείρισης και ρυθμιστικής πολιτικής. Από τη μία πλευρά, διασφαλίζει σταθερά έσοδα για τον δήμο· από την άλλη, επιχειρεί να θέσει όρια σε μια αγορά που συχνά λειτουργεί ανεξέλεγκτα. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι τα ίδια τα ποσά, αλλά η εφαρμογή τους: χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, οποιαδήποτε ρύθμιση παραμένει τυπική. Παράλληλα, η διαφοροποίηση υπέρ των ψηφιακών μέσων δείχνει τη μετάβαση της διαφήμισης σε νέες μορφές. Το στοίχημα για τη διοίκηση είναι διπλό: να ενισχύσει τα έσοδα χωρίς να επιβαρύνει τον αστικό χώρο και να διασφαλίσει διαφάνεια σε έναν τομέα με ιστορικές παθογένειες.
————
Υπαίθριες Διαφημίσεις – Κανονιστικό Πλαίσιο
Στην Ελλάδα, η υπαίθρια διαφήμιση (φωτεινή και ψηφιακή) διέπεται από αυστηρούς κανόνες που στόχο έχουν την οδική ασφάλεια και την αποφυγή της οπτικής ρύπανσης. Το πλαίσιο ορίζεται κυρίως από τον Νόμο 2946/2001, τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Άρθρο 11) και την πρόσφατη ΚΥΑ 46526/2020.
Τι Επιτρέπεται
Η τοποθέτηση διαφημίσεων επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένους χώρους που έχουν καθοριστεί από τους Δήμους και υπό την προϋπόθεση έκδοσης άδειας.
- Στέγαστρα Στάσεων: Επιτρέπεται ένα διαφημιστικό πλαίσιο (έως \(1,40 \text{m} \times 2,00 \text{m}\)). Μπορεί να είναι φωτεινό και να προβάλλει εναλλασσόμενα μηνύματα, με συχνότητα αλλαγής όχι μικρότερη από ένα μήνυμα ανά 10 λεπτά.
- Πλατείες: Επιτρέπονται φωτεινά ή φωτιζόμενα πλαίσια με εναλλασσόμενα μηνύματα, σύμφωνα με τις τοπικές δημοτικές αποφάσεις.
- Περίπτερα: Επιτρέπεται φωτεινή ή μη διαφήμιση σε πλαίσιο ύψους έως \(0,40 \text{m}\) πάνω από τη στέγη, χωρίς να προεξέχει από τη βάση του περιπτέρου.
- Ιδιωτικοί Χώροι/Κτίρια: Επιτρέπονται επιγραφές που αφορούν τη δραστηριότητα που ασκείται στο κτίριο, εντός του “ιδεατού στερεού” του οικοπέδου και κάτω από το μέγιστο ύψος.
Τι Απαγορεύεται
Οι απαγορεύσεις είναι ιδιαίτερα αυστηρές για την αποφυγή απόσπασης της προσοχής των οδηγών.
- Οδικό Δίκτυο & Πεζοδρόμια: Απαγορεύεται ρητά κάθε διαφήμιση σε οδοστρώματα, πεζοδρόμια, νησίδες ασφαλείας και στύλους ηλεκτροφωτισμού.
- Ψηφιακές Διαφημίσεις (Video/Animation): Απαγορεύονται οι διαφημίσεις με κινούμενες εικόνες (video) ή έντονα τρεμοπαίγματα που μπορούν να τυφλώσουν ή να αποσπάσουν την προσοχή των οδηγών, ειδικά κοντά σε φωτεινούς σηματοδότες.
- Εθνικές & Επαρχιακές Οδοί: Απαγορεύεται κάθε διαφήμιση εκτός κατοικημένων περιοχών σε ζώνη 150 μέτρων από τον άξονα της οδού.
- Ευαίσθητοι Χώροι: Απαγορεύεται η διαφήμιση σε αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία, ιστορικούς τόπους, παραδοσιακούς οικισμούς και κτίρια δημόσιων υπηρεσιών.
- Οχήματα: Απαγορεύονται οι φωτεινές/φωτιζόμενες διαφημίσεις και τα εναλλασσόμενα μηνύματα πάνω σε οχήματα (π.χ. σε λεωφορεία ή ταξί).
Σημαντικές Τεχνικές Προδιαγραφές
- Απόσταση από Σηματοδότες: Απαγορεύονται έγχρωμες φωτεινές διαφημίσεις με χρώματα ίδια με των φαναριών (κόκκινο, πράσινο, πορτοκαλί) σε απόσταση μικρότερη των 20 μέτρων από σηματοδότες.
- Φωτεινότητα: Η ένταση του φωτισμού δεν πρέπει να προκαλεί θάμβωση στους χρήστες της οδού.
- Περιφράξεις Οικοπέδων: Τα διαφημιστικά πλαίσια σε περιφράξεις δεν επιτρέπεται να είναι φωτεινά.
Η μη τήρηση των παραπάνω επιφέρει την άμεση αποξήλωση των πινακίδων και την επιβολή προστίμων.
