Σύνοψη: Η παραχώρηση της διαχείρισης της έκτασης των 62.000 τ.μ. του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού στους Αγίους Αναργύρους προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Η δημοτική αρχή του Σταύρου Τσίρμπα συμφώνησε με τη «ΓΑΙΑ Δημοτική ΑΕ» για την αξιοποίηση του χώρου έναντι ετήσιου τιμήματος 160.000 ευρώ για 30 χρόνια. Η αντιπολίτευση και μέρος των κατοίκων κατηγορούν τον δήμαρχο ότι εγκατέλειψε τη διαχρονική διεκδίκηση της δωρεάν παραχώρησης της έκτασης ως κοινόχρηστου χώρου. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται και η φράση «ο τζάμπας πέθανε», η οποία θεωρείται από τους επικριτές του ως πολιτικά άστοχη και προσβλητική για μια υπόθεση που αφορά δημόσια περιουσία και δικαιώματα των πολιτών.
———–
Αναλυτικά…
«Ο τζάμπας πέθανε» και μαζί του η δωρεάν διεκδίκηση;
Στους Αγίους Αναργύρους και το Καματερό φαίνεται πως δεν ανάβουν μόνο τα φώτα της πολιτικής αντιπαράθεσης αλλά και οι… λογαριασμοί. Η απόφαση της δημοτικής αρχής του Σταύρου Τσίρμπα να συμφωνήσει στην παραχώρηση της διαχείρισης της τεράστιας έκτασης των 62.000 τ.μ. του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού έναντι τιμήματος έχει μετατρέψει ένα ζήτημα αξιοποίησης σε πολιτική θύελλα.
Για χρόνια, οι δημοτικές αρχές και οι κάτοικοι διεκδικούσαν η συγκεκριμένη έκταση να αποδοθεί στον δήμο ως ελεύθερος κοινόχρηστος χώρος. Ένα κομμάτι γης που παρουσιάστηκε ως «ανάσα» για την περιοχή, ως χώρος πρασίνου και δημόσιας χρήσης. Τώρα, οι επικριτές της δημοτικής αρχής υποστηρίζουν ότι η μεγάλη αυτή διεκδίκηση μπήκε στο συρτάρι και αντικαταστάθηκε από μια συμφωνία που, όπως λένε, μετατρέπει τον δήμο από διεκδικητή σε… ενοικιαστή.
Το ποσό που έχει προκαλέσει τις περισσότερες αντιδράσεις είναι τα 160.000 ευρώ ετησίως για μια περίοδο 30 ετών. Δηλαδή ένα συνολικό κόστος που αγγίζει τα 4,8 εκατομμύρια ευρώ. Για την αντιπολίτευση πρόκειται για οικονομικό βάρος που θα επωμιστούν οι δημότες, ενώ το ερώτημα που τίθεται είναι αν μια δημοτική αρχή πρέπει να πανηγυρίζει επειδή εξασφάλισε πρόσβαση σε έναν χώρο ή να απολογείται επειδή δεν πέτυχε την πλήρη παραχώρησή του.
Σαν να μην έφτανε η οικονομική διάσταση, ήρθε και η περίφημη φράση του δημάρχου «ο τζάμπας πέθανε» για να ρίξει λάδι στη φωτιά. Μια ατάκα που ίσως ειπώθηκε για να υποστηρίξει την ανάγκη ρεαλιστικών λύσεων, αλλά πολιτικά ακούστηκε σαν κόκκινο πανί σε όσους θεωρούν ότι η αυτοδιοίκηση οφείλει να παλεύει για δωρεάν πρόσβαση σε δημόσια αγαθά.
Η αντιπολίτευση βρήκε εύκολο πεδίο επίθεσης: «ξεχάστηκαν οι αγώνες των προηγούμενων ετών», «χαρίστηκε η διεκδίκηση», «οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν». Από την άλλη πλευρά, η δημοτική αρχή καλείται να αποδείξει ότι η επιλογή αυτή δεν αποτελεί υποχώρηση αλλά στρατηγική αξιοποίηση ενός εγκαταλελειμμένου χώρου.
Η ουσία είναι ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο 160.000 ευρώ τον χρόνο. Αφορά το ποιος καθορίζει την αξία της δημόσιας γης: η πολιτική διαπραγμάτευση, η οικονομική πραγματικότητα ή η πίεση της κοινωνίας που ζητά χώρο και όχι νέες επιβαρύνσεις.
Συνολικά…
Η υπόθεση της έκτασης του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού εξελίσσεται σε πολιτικό τεστ για τη δημοτική αρχή Τσίρμπα. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν τα 4,8 εκατομμύρια ευρώ σε βάθος τριακονταετίας αποτελούν αναγκαία επένδυση ή υπερβολικό κόστος. Είναι αν η συμφωνία ανταποκρίνεται στο διαχρονικό αίτημα των κατοίκων για έναν πραγματικά δημόσιο και ελεύθερο χώρο. Η φράση «ο τζάμπας πέθανε» μπορεί να συνοψίζει μια λογική οικονομικού ρεαλισμού, όμως πολιτικά λειτούργησε ως μπούμερανγκ, δίνοντας στους αντιπάλους της δημοτικής αρχής ένα ισχυρό σύνθημα. Η συνέχεια θα κριθεί από το αν ο χώρος θα δικαιώσει την επιλογή ή αν θα μείνει ως σύμβολο μιας χαμένης διεκδίκησης.
