Σύνοψη: Στο Β’ Μονομελές Εφετείο Αθηνών έχει προσδιοριστεί για τις 23 Σεπτεμβρίου η δίκη του δημάρχου Αλίμου Ανδρέα Κονδύλη μαζί με 23 δημοτικούς συμβούλους και υπηρεσιακά στελέχη. Η υπόθεση συνδέεται με την απόφαση 70/2021 του Δημοτικού Συμβουλίου, με την οποία διακόπηκε η μισθολογική δαπάνη για δύο υπαλλήλους που είχαν αποσπαστεί σε άλλους φορείς. Κρίσιμο σημείο αποτελεί το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.
————-
Αναλυτικά
- Η απόφαση που οδήγησε τη διοίκηση του Δήμου στο εδώλιο
Μια υπόθεση που ξεκίνησε από μια διοικητική και οικονομική διαφωνία για το ποιος πρέπει να καταβάλλει τη μισθοδοσία δύο αποσπασμένων υπαλλήλων παίρνει πλέον δικαστική διάσταση.
Στις 23 Σεπτεμβρίου, ενώπιον του Β’ Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, καλούνται να δικαστούν ο δήμαρχος Αλίμου Ανδρέας Κονδύλης, δημοτικοί σύμβουλοι και υπηρεσιακά στελέχη του Δήμου. Συνολικά, σύμφωνα με το κλητήριο θέσπισμα που επικαλείται η υπόθεση, οι κατηγορούμενοι ανέρχονται σε 24.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η απόφαση 70/2021 του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία ελήφθη στις 7 Ιουλίου 2021. Με αυτήν, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, δόθηκε κατεύθυνση στις οικονομικές υπηρεσίες να σταματήσουν την καταβολή μισθολογικών δαπανών προς δύο εργαζομένους του Δήμου που είχαν αποσπαστεί σε άλλους δημόσιους φορείς.
Το ζήτημα δεν ήταν απλώς λογιστικό. Αφορούσε το ποιος φορέας αναλαμβάνει το οικονομικό βάρος μιας απόσπασης και, κυρίως, αν ένα δημοτικό συμβούλιο μπορεί να αρνηθεί την εφαρμογή μιας νομοθετικής πρόβλεψης επειδή τη θεωρεί αντίθετη στο Σύνταγμα.
- Το κρίσιμο νομικό σημείο
Το κλητήριο θέσπισμα αποδίδει στους κατηγορούμενους, μεταξύ άλλων, παράβαση καθήκοντος, σε συνδυασμό με διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και το τότε ισχύον πλαίσιο για τις αποσπάσεις στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους.
Η συγκεκριμένη νομοθεσία είχε ιδιαίτερη σημασία για τους δήμους. Το άρθρο 94 του Ν. 4389/2016 προέβλεπε, στο καθεστώς που ίσχυε τότε, ότι οι αποδοχές αποσπασμένων υπαλλήλων βαρύνουν τον φορέα προέλευσης. Αντίστοιχες προβλέψεις αποτυπώνονταν και σε επίσημες διοικητικές διαδικασίες στελέχωσης της ΕΓΔΙΧ.
Ακολούθησε, ωστόσο, νομοθετική μεταβολή. Με τον Ν. 4830/2021 τροποποιήθηκε το σχετικό καθεστώς και προβλέφθηκε ότι οι αποδοχές των αποσπασμένων βαρύνουν τον φορέα υποδοχής. Η ίδια ρύθμιση περιέλαβε και περιπτώσεις εργαζομένων για τους οποίους δεν είχαν καταβληθεί αποδοχές από τους φορείς προέλευσης.
Ακριβώς αυτή η χρονική και θεσμική διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη δικαστική αξιολόγηση της υπόθεσης: το επίδικο ζήτημα αφορά πράξεις και αποφάσεις του 2021 και το κανονιστικό πλαίσιο που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο.
- Η θέση που αποδίδεται στον δήμαρχο
Για τον Ανδρέα Κονδύλη, το κλητήριο θέσπισμα αποδίδει ειδικό ρόλο στη διαμόρφωση της επίμαχης απόφασης. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο δήμαρχος φέρεται να επηρέασε τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου ώστε να υπερψηφίσουν την απόφαση 70/2021.
Η κατηγορία συνδέει αυτή την επιλογή με οικονομικό όφελος για τον Δήμο, καθώς, κατά την περιγραφή της δικογραφίας, η διακοπή της μισθοδοσίας θα απάλλασσε τον δημοτικό προϋπολογισμό από τη σχετική δαπάνη.
Για τους δημοτικούς συμβούλους και τα υπηρεσιακά στελέχη, το κατηγορητήριο εστιάζει στη συμμετοχή τους στη λήψη και υλοποίηση της απόφασης.
- Πέρα από τη συγκεκριμένη υπόθεση
Η υπόθεση παρουσιάζει ενδιαφέρον και για έναν ευρύτερο λόγο. Αναδεικνύει το όριο ανάμεσα στην αυτοδιοικητική αυτονομία και στην υποχρέωση των οργάνων ενός δήμου να εφαρμόζουν το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.
Το γεγονός ότι ένα συλλογικό όργανο θεωρεί μια διάταξη αντισυνταγματική δεν σημαίνει αυτομάτως ότι μπορεί να την παραμερίσει. Η κρίση περί συνταγματικότητας ανήκει στα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα, ενώ η διοίκηση καλείται να κινείται εντός του νόμου, μέχρις ότου αυτός τροποποιηθεί ή κριθεί διαφορετικά από τα αρμόδια δικαστήρια.
Από την άλλη πλευρά, η δικαστική διαδικασία είναι εκείνη που θα κρίνει εάν οι συγκεκριμένες ενέργειες των προσώπων που παραπέμπονται συγκροτούν πράγματι τις αποδιδόμενες ποινικές πράξεις και ποια ήταν η πραγματική νομική κατάσταση κατά τον κρίσιμο χρόνο.
Η δίκη της 23ης Σεπτεμβρίου αποκτά, έτσι, ενδιαφέρον όχι μόνο για τον Δήμο Αλίμου, αλλά και για τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης όταν οι οικονομικές υποχρεώσεις ενός δήμου συναντούν ειδικές ρυθμίσεις του Συνολικά…
Η υπόθεση του Αλίμου βρίσκεται πλέον σε ένα καθαρά δικαστικό στάδιο, με το Β’ Μονομελές Εφετείο Αθηνών να καλείται να αξιολογήσει πράξεις, αποφάσεις και ευθύνες που συνδέονται με ένα ιδιαίτερο καθεστώς αποσπάσεων δημοσίων υπαλλήλων. Το ουσιαστικό διακύβευμα δεν περιορίζεται στο ποιος πλήρωνε τη μισθοδοσία. Αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο ένα δημοτικό όργανο ερμηνεύει και εφαρμόζει τον νόμο, αλλά και τα όρια της ευθύνης δημάρχων, αιρετών και υπηρεσιακών παραγόντων. Η τελική κρίση ανήκει αποκλειστικά στο δικαστήριο και μέχρι την έκδοσή της ισχύει το τεκμήριο αθωότητας για όλους τους κατηγορουμένους.
