Σύνοψη
- Σε ανελέητη δικαστική και πολιτική σύγκρουση εξελίσσεται η κρίση στον Δήμο Δυτικής Λέσβου, μετά τις καταγγελίες της πρώην αντιδημάρχου Πολιτισμού, Ζαχάρως Ιωακείμ, εις βάρος του δημάρχου Ταξιάρχη Βέρρου. Η πρώην στενή συνεργάτιδα του δημάρχου παρουσίασε σε τηλεοπτική εκπομπή οπτικοακουστικό υλικό από κρυφές καταγραφές, κάνοντας λόγο για απαίτηση μίζας ύψους 50.000 ευρώ σε αναθέσεις πολιτιστικών εκδηλώσεων, καθώς και για απειλές κατά της ζωής της.
- Από την πλευρά του, ο δήμαρχος περνά στην αντεπίθεση κάνοντας λόγο για οργανωμένη απόπειρα πολιτικής και προσωπικής του εξόντωσης, ενόψει των μελλοντικών του σχεδίων για την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Ο κ. Βέρρος προσφεύγει στη Δικαιοσύνη ζητώντας άρση τηλεφωνικού απορρήτου και πλήρη δημοσιοποίηση των αμοντάριστων βίντεο, ενώ υπενθυμίζει δηκτικά ότι η καταγγέλλουσα διαχειρίστηκε επί επτά συναπτά έτη κονδύλια άνω των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ.
- Την ίδια στιγμή, η υπόθεση περιπλέκεται με νέο κύμα μηνύσεων για παραβίαση του άρθρου 370Α του Ποινικού Κώδικα περί παράνομων καταγραφών, μετατρέποντας το νησί σε θέατρο παραπολιτικής και ποινικής αντιπαράθεσης.
————–
Αναλυτικά…
Το «γαϊτανάκι» της λάσπης και τα πολιτιστικά κονδύλια
Όταν οι πρώην πιο στενοί συνοδοιπόροι αρχίζουν να βγάζουν τα «άπλυτα» στη φόρα με όρους reality και τηλεοπτικά παράθυρα, η πολιτική ουσία υποχωρεί και τον λόγο παίρνει ο καθαρός παραπολιτικός κυνισμός. Στη Δυτική Λέσβο, το σκηνικό δεν θυμίζει απλώς ρήξη σε δημοτική παράταξη· παραπέμπει σε κακογραμμένο επαρχιακό θρίλερ, όπου οι εξουσίες, τα κονδύλια και οι προσωπικές φιλοδοξίες συγκρούονται μετωπικά, με τα θραύσματα να εκτοξεύονται κατευθείαν στα έδρανα της Δικαιοσύνης.
Η υπόθεση που ξέσπασε με πρωταγωνιστές τη Ζαχάρω Ιωακείμ και τον δήμαρχο Ταξιάρχη Βέρρο δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία για όσους γνωρίζουν τους υπόγειους διαδρόμους της αυτοδιοίκησης. Αποκαλύπτει, ωστόσο, με τον πιο ωμό τρόπο πώς οι συμμαχίες ετών μετατρέπονται σε χαρακώματα αλληλοεξόντωσης, όταν διαταραχθούν οι εσωτερικές ισορροπίες διαχείρισης του δημοτικού χρήματος.
- Η «βόμβα» των 50.000 ευρώ και η κρυφή κάμερα
Το φυτίλι άναψε με τις καταγγελίες της πρώην αντιδημάρχου στον τηλεοπτικό αέρα, όπου έκανε λόγο για «ταρίφα» 50.000 ευρώ ως μίζα για αναθέσεις πολιτιστικών εκδηλώσεων. Το μενού περιλάμβανε όλα τα απαραίτητα συστατικά για να στηθεί ένα εθνικής εμβέλειας σίριαλ: αποσπάσματα κρυφά καταγεγραμμένων συνομιλιών, αναφορές σε επιχειρηματίες, υπονοούμενα για εκβιασμούς και καταγγελίες για απειλές κατά της ζωής της ίδιας και των παιδιών της.
Η επιλογή της κ. Ιωακείμ να εμφανιστεί με «κρυφές κάμερες» αντί να περιοριστεί στα θεσμικά όργανα ελέγχου εγείρει σοβαρά ερωτήματα στρατηγικής. Όταν ένας αιρετός επιλέγει να λειτουργήσει ως αυτόκλητος πράκτορας συλλογής οπτικοακουστικού υλικού, αναπόφευκτα μετατοπίζει το επίκεντρο από τη διερεύνηση της ουσίας στον εντυπωσιασμό της κοινής γνώμης.
- Το άρθρο 370Α και η μπούμερανγκ νομιμότητα
Εδώ ακριβώς ξεκινά ο νομικός παραλογισμός. Ενώ η κοινή γνώμη εστιάζει στον υποτιθέμενο χρηματισμό, στο παρασκήνιο διαμορφώνεται ένα δεύτερο, εξίσου εκρηκτικό μέτωπο: εκείνο της παράνομης καταγραφής ιδιωτικών συνομιλιών. Με το άρθρο 370Α του Ποινικού Κώδικα να προβλέπει βαριές κακουργηματικές κυρώσεις για την αθέμιτη χρήση τεχνικών μέσων, οι εμπλεκόμενοι που βρέθηκαν στα πλάνα χωρίς τη συναίνεσή τους ετοιμάζουν το δικό τους νομικό οπλοστάσιο.
Η επίκληση του «δημοσίου συμφέροντος» αποτελεί μεν πάγια υπερασπιστική γραμμή σε τέτοιες περιπτώσεις, πλην όμως τα ελληνικά δικαστήρια αντιμετωπίζουν με εξαιρετική αυστηρότητα τα προϊόντα υποκλοπής όταν αυτά διαχέονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης πριν καν αξιολογηθούν από τις εισαγγελικές αρχές. Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: εξυπηρετείται το δημόσιο συμφέρον όταν προηγείται το τηλεοπτικό θέαμα της δικαστικής διαλεύκανσης;
- Η αντεπίθεση Βέρρου: «Άρση τηλεφώνων» και τα 3,5 εκατομμύρια
Ο δήμαρχος Ταξιάρχης Βέρρος δεν επέλεξε τη στάση της άμυνας, αλλά πέρασε σε άμεση αντεπίθεση με πολιτικά και δικονομικά αντίμετρα. Χαρακτηρίζοντας τις καταγγελίες οργανωμένη απόπειρα «πολιτικής δολοφονίας», συνέδεσε ευθέως το χρονικό σημείο της επίθεσης με τη δεδηλωμένη πρόθεσή του να διεκδικήσει την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.
Παράλληλα, πέταξε το γάντι ζητώντας άρση των τηλεφωνικών επικοινωνιών όλων των εμπλεκομένων και άμεση δημοσιοποίηση του αμοντάριστου υλικού, υποστηρίζοντας ότι η αποσπασματική προβολή διαλόγων αλλοιώνει την πραγματικότητα. Το ισχυρότερο, ωστόσο, πολιτικό του επιχείρημα ακούει στο νούμερο «3,5 εκατομμύρια ευρώ»: τόσα ήταν τα κονδύλια που διαχειρίστηκε η κ. Ιωακείμ επί επτά ολόκληρα χρόνια στη θέση της αντιδημάρχου Πολιτισμού, με δικές της εισηγήσεις και υπογραφές.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αυτονόητο και αδυσώπητο: Αν υπήρχε καθεστώς εκβιασμών και αδιαφάνειας, γιατί χρειάστηκαν επτά χρόνια και η απομάκρυνση από τη θέση εξουσίας για να ανοίξει το στόμα της η πρώην αντιδήμαρχος;
- Το θεσμικό υπόβαθρο: Ο «χορός» των απευθείας αναθέσεων
Πίσω από τις αντεγκλήσεις και τις μηνύσεις κρύβεται η διαχρονική παθογένεια της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης: η αδιαφανής διαχείριση των πολιτιστικών εκδηλώσεων και ο μηχανισμός των απευθείας αναθέσεων. Στους δήμους της επικράτειας, τα κονδύλια πολιτισμού αποτελούν συχνά το πιο εύκολο εργαλείο για τη δημιουργία πελατειακών δικτύων και εξυπηρετήσεων, καθώς οι κατακερματισμένες συμβάσεις κάτω από τα θεσμοθετημένα όρια διαγωνισμών περνούν με συνοπτικές διαδικασίες.
Όταν αυτό το σύστημα λειτουργεί αρμονικά, όλοι δηλώνουν ικανοποιημένοι. Όταν όμως η πίτα στενεύει ή οι προσωπικές φιλοδοξίες συγκρούονται, οι άλλοτε συνεργάτες μετατρέπονται σε θανάσιμους εχθρούς, μεταφέροντας τις συναλλαγές τους στα ποινικά ακροατήρια.
Συνολικά…
Η κρίση στον Δήμο Δυτικής Λέσβου δεν αποτελεί μεμονωμένο τοπικό επεισόδιο, αλλά μικρογραφία μιας βαθύτερης θεσμικής παρακμής που ταλανίζει την αυτοδιοίκηση. Η μετατροπή της πολιτικής διαφωνίας σε πόλεμο κρυφών μαγνητοφωνήσεων, υποκλοπών και τηλεοπτικών διαρροών υποβαθμίζει πλήρως τον ρόλο των θεσμών και δηλητηριάζει την τοπική κοινωνία.
Από τη μία πλευρά, οι καταγγελίες για απαιτήσεις χρηματισμού επιβάλλεται να διερευνηθούν μέχρι τέλους από την Εισαγγελία, χωρίς σκιές, ώστε να διαπιστωθεί εάν υπήρξε διασπάθιση δημοτικού χρήματος ή παράνομες απαιτήσεις στελεχών. Από την άλλη πλευρά, η όψιμη αφύπνιση μετά από επταετή διαχείριση εκατομμυρίων, σε συνδυασμό με την αμφιλεγόμενη νομιμότητα των καταγραφών, καθιστά σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια σκληρή μάχη εξουσίας.
Η Δικαιοσύνη οφείλει να διαχωρίσει την πραγματική αναζήτηση της αλήθειας από τα παραπολιτικά παιχνίδια ενόψει περιφερειακών εκλογών, βάζοντας οριστικό τέλος στην εργαλειοποίηση των δημόσιων ταμείων και των θεσμικών ρόλων.
—————-
Πηγές
- Δηλώσεις Δημάρχου Δυτικής Λέσβου, Ταξιάρχη Βέρρου (Συνέντευξη Τύπου Αιγαιοπελαγίτικων Αγώνων).
- Τηλεοπτική εκπομπή ΑΝΤ1 (Παρουσίαση καταγγελιών και οπτικοακουστικού υλικού Ζαχάρως Ιωακείμ).
- Ανακοίνωση πρόσκλησης συνέντευξης Τύπου Ζαχάρως Ιωακείμ (Ξενοδοχείο Mythical Coast, Μυτιλήνη).
- Ποινικός Κώδικας, Άρθρο 370Α (Παραβίαση του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας και της προφορικής συνομιλίας).
- Θεσμικό πλαίσιο Ν. 4412/2016 περί Δημοσίων Συμβάσεων και ΟΤΑ.
