Σύνοψη: Η χορευτική επίδειξη «Χορεύουμε λες και ήταν… χθες!» που διοργανώνει ο Δήμος Λυκόβρυσης-Πεύκης αποτελεί μια πολυδιάστατη πολιτιστική παρέμβαση, που υπερβαίνει τα όρια μιας απλής εκδήλωσης. Με επίκεντρο τη δεκαετία του ’50, αναδεικνύει μια περίοδο βαθιών κοινωνικών αλλαγών στην Ελλάδα, μέσα από τη γλώσσα του χορού και της αφήγησης. Η συμμετοχή καλλιτεχνών και δημοτικών τμημάτων ενισχύει τη συλλογική έκφραση, ενώ η πρωτοβουλία εντάσσεται στη στρατηγική πολιτιστικής ανάπτυξης της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο Δήμαρχος Μάριος Ψυχάλης υπογραμμίζει τη σημασία του πολιτισμού ως στοιχείου κοινωνικής συνοχής. Η εκδήλωση αναμένεται να λειτουργήσει ως σημείο συνάντησης μνήμης, τέχνης και τοπικής ταυτότητας.
———–
Αναλυτικά…
Σε μια εποχή όπου η τοπική αυτοδιοίκηση καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της πέρα από τη διαχείριση της καθημερινότητας, πολιτιστικές πρωτοβουλίες όπως αυτή του Δήμος Λυκόβρυσης-Πεύκης αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Η χορευτική επίδειξη με τίτλο «Χορεύουμε λες και ήταν… χθες!», που θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Θέατρο Πεύκης, δεν αποτελεί απλώς μια καλλιτεχνική εκδήλωση, αλλά μια συνειδητή πολιτιστική παρέμβαση με ιστορικό και κοινωνικό υπόβαθρο.
Το αφιέρωμα στη δεκαετία του ’50 δεν είναι τυχαίο. Πρόκειται για μια περίοδο καθοριστική για τη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο, η Ελλάδα εισέρχεται σε μια φάση ανασυγκρότησης, με έντονες κοινωνικές μετακινήσεις, αστικοποίηση και σταδιακή μεταβολή των πολιτιστικών προτύπων. Ο χορός, ως λαϊκή αλλά και αστική μορφή έκφρασης, αποτυπώνει αυτή τη μετάβαση.
Η εκδήλωση αξιοποιεί αυτή τη δυναμική, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν ζωντανό χώρο ιστορικής αναπαράστασης. Τα τμήματα Latin και Ευρωπαϊκών χορών, υπό τη διδασκαλία του Τάσου Λάσκαρη, επιχειρούν να ανασυστήσουν την ατμόσφαιρα της εποχής, ενώ η αφήγηση από τη Δήμητρα Φωτοπούλου και τον Νίκο Παντελίδη λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ παρελθόντος και παρόντος.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η συμμετοχή του τμήματος Oriental, με τη διδασκαλία της Βασιλικής Μουζη Σιδέρη (Amira Balkis), στοιχείο που προσδίδει πολυπολιτισμική διάσταση στην εκδήλωση. Η καλλιτεχνική επιμέλεια της Ελευθερίας Κατσούρα εξασφαλίζει τη συνοχή και την αισθητική αρτιότητα του εγχειρήματος.
Η παρέμβαση αυτή δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη γενικότερη πολιτική κατεύθυνση της δημοτικής αρχής. Ο Δήμαρχος Μάριος Ψυχάλης, στη δήλωσή του, αναδεικνύει τον πολιτισμό ως «ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας», επισημαίνοντας τον ρόλο του στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Πρόκειται για μια αντίληψη που ευθυγραμμίζεται με σύγχρονες ευρωπαϊκές πρακτικές, όπου οι δήμοι λειτουργούν ως φορείς πολιτιστικής πολιτικής και όχι απλώς ως διαχειριστές υποδομών.
Επιπλέον, τέτοιου είδους εκδηλώσεις συμβάλλουν στην ενεργοποίηση των πολιτών, ενισχύοντας τη συμμετοχικότητα και τη συλλογική ταυτότητα. Η εμπλοκή δημοτικών τμημάτων και τοπικών καλλιτεχνών δημιουργεί ένα πλαίσιο συνεργασίας που υπερβαίνει τα στενά όρια της εκδήλωσης.
Η πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική πολιτιστικών δράσεων του Δήμου, με στόχο την ανάδειξη της τοπικής δημιουργίας και τη διασύνδεσή της με την ιστορική μνήμη.
Τελικά, η χορευτική επίδειξη «Χορεύουμε λες και ήταν… χθες!» λειτουργεί ως ένα πολυεπίπεδο πολιτιστικό γεγονός: ως καλλιτεχνική έκφραση, ως ιστορική αναφορά και ως κοινωνική πράξη. Σε μια περίοδο όπου η συλλογική μνήμη συχνά αποδυναμώνεται, τέτοιες δράσεις υπενθυμίζουν ότι ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαία συνθήκη κοινωνικής συνοχής.
Συνολικά…
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του Δήμου Λυκόβρυσης-Πεύκης αποδεικνύει ότι η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση πολιτιστικής συνείδησης. Μέσα από τη σύνδεση τέχνης και ιστορίας, η εκδήλωση δεν περιορίζεται σε ψυχαγωγικό χαρακτήρα, αλλά λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικής συνοχής και πολιτιστικής εκπαίδευσης. Η ανάδειξη της δεκαετίας του ’50 ως σημείου αναφοράς ενισχύει τη συλλογική μνήμη, ενώ η συμμετοχικότητα ενδυναμώνει τους δεσμούς της κοινότητας. Σε μια εποχή κοινωνικών μετασχηματισμών, τέτοιες δράσεις αποκτούν ιδιαίτερη αξία, επιβεβαιώνοντας ότι ο πολιτισμός αποτελεί κρίσιμο πυλώνα βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης.
