ΔΕΗ: Οι καταναλωτές της επιδοτούν «μεγαλοκαρχαρίες» & Κοινωνική Πολιτική ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ - Τι και ποιους πληρώνουμε…

Κατηγορία: Τεχνολογία Ενέργεια


Οι συριζανελ και οι συνδικαλισταράδες της ΔΕΗ, απομυζούν τους πολίτες, υποχρεώνοντάς τους, να επιδοτούν μέσω των λογαριασμών ρεύματος, τους ιδιώτες μεγαλοπαραγωγούς ΑΠΕ, τα Κοινωνικά Τιμολόγια, τα μειωμένα τιμολόγια στα νησιά και να χρηματοδοτούν την Κοινωνική Πολιτική της Κυβέρνησης. Δείτε τις μεγάλες «Απάτες» στους λογαριασμούς της ΔΕΗ (τι και ποιους πληρώνουμε)

-----------------------------

Κλείστε την να ησυχάσουμε επιτέλους – «Διώξτε «μεγαλοσυνδικαλιστές που στο όνομα του λαού, φροντίζουν μόνο για την τσέπη τους.

Πολύς λόγος έγινε τις προηγούμενες ημέρες για την ιδιωτικοποίηση των θερμικών μονάδων και των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ. Πολιτικοί, συνδικαλιστές και δήμαρχοι, όλοι μαζί τρέλαναν όλους εμάς για την τύχη όλων όσων εργάζονται σ’ αυτές τις παραγωγικές εγκαταστάσεις.

Κανείς, όμως, δεν διατύπωσε κάποιο λόγο ή μάλλον δεν ενημέρωσε για το τι προσφέρει η ΔΕΗ στους καταναλωτές της, ή μάλλον τι χρεώνει αυτό το πρόστυχο κράτος που λέγεται Ελλάδα, μέσα στους λογαριασμούς της ΔΕΗ για την διατήρηση του εξωπραγματικά, για την περίοδο κρίσης που διανύουμε, αμειβόμενου προσωπικού της, καθώς και την λαϊκή επιδότηση στους μεγαλοεργολάβους και παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας.

Κανείς δεν μίλησε για την κατάρρευση της ΔΕΗ, της μεγαλύτερης μέχρι πρότινος εταιρίας, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, όπως επίσης κανείς δεν μίλησε για την λεηλασία της «τσέπης» των καταναλωτών, προκειμένου η πολιτική ηγεσία να κάνει με αυτή την αφαίμαξη των γλίσχρων οικονομικών εσόδων τους, κοινωνική πολιτική και κοινωνική πολιτική προπαγάνδα.

Κανείς απ’ όλους αυτούς που εξέφρασαν δημόσιο λόγο για την ΔΕΗ, δεν μίλησε για τα 240 εκατ. ευρώ που η ΛΑΡΚΟ, δημόσια επιχείρηση «ταμπού», χρωστά στην εταιρεία, ποσό που σύντομα θα κλιθούν να πληρώσουν οι καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος, αφού οι πολιτικοί ταγοί της χώρας, παραβαίνουν οι ίδιοι τις νομοθετικές ρυθμίσεις για την αποπληρωμή του.

Με τα λεφτά των άλλων… δηλαδή των καταναλωτών…

Πριν λίγες ημέρες, ο γράφων έλαβε τον εκκαθαριστικό λογαριασμό της ΔΕΗ για την σύνδεσή του με το δίκτυό της, λογαριασμό που υποτίθεται ότι αναφέρεται για όλο τον προηγούμενο χρόνο, αν και οι μετρήσεις της κατανάλωσης γίνονται ανά 4 μήνες και βάσει αυτών «εκδίδονται» και οι λογαριασμοί πληρωμής τους.

Με βάση τα στοιχεία του εκκαθαριστικού «λογαριασμού», έχουμε και λέμε:

  • Συνολική κατανάλωση 1.491 Kwh
  • Σύνολο ΔΕΗ: 136,26 ευρώ (αξία ρεύματος που καταναλώθηκε)
  • ΑΔΜΗΕ-ΔΕΔΔΗΕ: 33,66 ευρώ (Αμοιβή διαχειριστή μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος)
  • ΥΚΩ: 10,43 ευρώ (Επιδότηση καταναλωτή στο Κοινωνικό Τιμολόγιο ΔΕΗ, στο ειδικό Τιμολόγιο για Πολύτεκνους και στην Τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος για τα Νησιά, ακόμη και της «φτωχομάνας Κρήτης)
  • ΕΤΜΕΑΡ: 34,46 ευρώ (επιδότηση καταναλωτή στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας με Ανεμογεννήτριες και Φωτοβολταϊκά)
  • Λοιπές χρεώσεις (;): 0,10 ευρώ !!!
  • Διάφορα: 7,64 ευρώ (Ειδικός φόρος κατανάλωσης, ειδικό τέλος 5%, κλπ!!!)
  • ΦΠΑ: 13,31 ευρώ
  • Δημοτικά Τέλη: 9.23 ευρώ
  • ΕΡΤ: 5,72 ευρώ
  • Έναντι κατανάλωσης: -115,81 ευρώ (ποσό που η ΔΕΗ είχε εισπράξει αυξάνοντας πλασματικά την χρέωση στους προηγούμενους λογαριασμούς!!!)

Η παραγωγή και διανομή ηλεκτρικού ρεύματος…

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο λογαριασμό η παραγωγή και προέλευση του ρεύματος που καταναλώνουν οι πολίτες, προέρχεται από:

  • α) Μονάδες Λιγνίτη: 30,85%
  • β) Μονάδες Φυσικού Αερίου: 31,01%
  • γ) Υδροηλεκτρικές μονάδες: 6,51%
  • δ) Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας: 19,8%
  • ε) Αγορές από δίκτυα εξωτερικού: 11,74%

Αυτά τα στοιχεία αφορούν το εθνικό διασυνδεδεμένο δίκτυο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ για το μη διασυνδεδεμένο σύστημα που αφορά τα νησιά το:

  • 82,39% του παραγόμενου ρεύματος γίνεται από Μονάδες καύσης πετρελαίου και το
  • 17,61% από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Ανεμογεννήτριες & Φωτοβολταϊκά)

Η «Κλοπή» ή «Απάτη» των καταναλωτών ως πολιτική εξυγίανσης… και Κοινωνικής Πολιτικής

Από τα ποιο πάνω στοιχεία, γίνονται αντιληπτό ότι οι καταναλωτές και μόνο αυτοί:

1) Επιδοτούν τους νησιώτες: Οι καταναλωτές της χώρας (πλην νήσων) επιδοτούν το τιμολόγιο διάθεσης ηλεκτρικού ρεύματος στα νησιά, χωρίς καμία διάκριση σε έχοντες και κατέχοντες και επίσης χωρίς καμία διάκριση με βάση εισοδηματικά κριτήρια…

2) Επιδοτούν τα Κοινωνικά Τιμολόγια: Οι καταναλωτές, θέλουν δεν θέλουν, επιδοτούν τα Κοινωνικά τιμολόγια και τα τιμολόγια των Πολυτέκνων, που όμως εξαγγέλλονται πολλάκις ως Κοινωνική Πολιτική της Κεντρικής Κυβέρνησης και μόνο, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η πολιτική αυτή πράξη είναι απόρροια της ορθής οικονομικής διαχείρισής της, δηλαδή με δικά μας λεφτά κάνει η εξουσία πολιτική παρουσιάζοντάς την μάλιστα ως επίτευγμά της…

3) Επιδοτούν υπέρμετρα τις ΑΠΕ: Ενώ η παραγωγή των ΑΠΕ δεν ξεπερνά το 20%, ο καταναλωτής την επιδοτεί υποχρεωτικά με το 35% του συνολικού ποσού που πληρώνει στον λογαριασμό του…

Στο δια ταύτα…

Όλα αυτά, γιατί οι Κυβερνήσεις μας, δεν θέλουν την εξυγίανση τόσο της ΔΕΗ, όσο και του συστήματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Το ηλεκτρικό ρεύμα θα μπορούσε είτε να είναι ακριβότερο, είτε φθηνότερο, σε καμία περίπτωση, όμως, ο καταναλωτής δεν θα πλήρωνε αυτά τα εξωπραγματικά ποσά, που φθάνουν στο 50% του λογαριασμού του, ποσά με τα οποία επιδοτούν υποχρεωτικά Κυβερνητικές πολιτικές, για τις οποίες μάλιστα δεν έχουν εκφράσει καμία γνώμη, αφού αυτή ποτέ δεν τους ζητήθηκε από τους πολιτικούς ταγούς.

Κατά τα άλλα ξαναπληθαίνουν οι φωνές συνδικαλιστών, πολιτικών και δημάρχων (ψηφαλάκια προς αναζήτηση) για την διατήρηση στον κρατικό κορβανά πολύ ζημιογόνων εγκαταστάσεων της ΔΕΗ.

Ίσως ήλθε η ώρα να ακουστεί το σύνθημα «να καεί, να καεί η πουτ@ν@ η ΔΕΗ στο καλάθι της ιδιωτικοποίησης». Όσο για τους συνδικαλησταράδες και τους πλουσιοπάροχα, αλλά επιλεκτικά, αμειβόμενους «εργαζόμενους», σαν τον τύπο με το κομπολόι στο μνημείο του «Αγνώστου Στρατιώτη», μη γελιέστε, με τον ένα ή άλλο τρόπο εμείς οι καταναλωτές ή μάλλον οι φορολογούμενοι θα τους πληρώσουμε…

Όπως θα πληρώσουμε και όλα τα χρέη της ΔΕΗ, που σύμφωνα με τον υπουργό Ανάπτυξης και τον τελευταίο νόμο, θα πουλήσει τις μονάδες Λιγνίτη, καθαρές από αυτά, τα οποία θα αναλάβουν όλοι οι φορολογούμενοι, όπως α αναλάβει ο κρατικός προϋπολογισμός, όλους τους εργαζόμενους, που θα «περισσέψουν», χωρίς όμως μειώσεις στους μισθούς τους, που δεν είναι και ευκαταφρόνητοι…

Διαβάστε στην συνέχεια τρία χαρακτηριστικά άρθρα γνώμης για την ΔΕΗ, την νομοθέτηση της πώλησης των Μονάδων Λιγνίτη, από τον Υπουργό Ανάπτυξης κο Σταθάκη και την απαξίωση της κεφαλαιουχικής και χρηματιστηριακής αξίας της, από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

«Ο Σχολάζων & Κολάζων»

Vukentra.gr

---------------------

Ενα καράβι που δεν θέλει να στρίψει (του Γιώργου Στρατόπουλου - protagon.gr)


Η ΔΕΗ μοιάζει καταπληκτικά με τη χώρα. Δεν υπάρχει ελληνική αμαρτία που να μη βρίσκεται στο σώμα της. Και τώρα, η πώληση των λιγνιτικών μονάδων που ψηφίστηκε δεν συνιστά λύση. Το πρόβλημα είναι μπροστά. Και η επιχείρηση ένα καράβι που βλέπει το παγόβουνο αλλά αρνείται να αλλάξει πορεία

Η ΔΕΗ είναι ο καθρέφτης μας, η Ελλάδα σε σύνοψη. Εχει πίσω της το οικονομικό θαύμα της δεκαετίας του ’50, όταν έφερε ηλεκτρικό ρεύμα και μαζί τον πολιτισμό και στο πιο απομακρυσμένο χωριό, στο πιο απομονωμένο νησί. Από τότε έως σήμερα οι εναερίτες της ΔΕΗ και οι μουντζουρωμένοι εργάτες στα ορυχεία δείχνουν μια Ελλάδα που αγωνίζεται σε αντίξοες συνθήκες. Αλλά έχει και όλα τα μειονεκτήματα και τις πληγές μιας χώρας και μιας εταιρείας που προτιμά να βουλιάξει παρά να αλλάξει. Δεν υπάρχει ελληνική αμαρτία που να μη βρίσκεται στο σώμα της, δεν υπάρχει ευκαιρία χαμένη για την Ελλάδα που να μη χαραμίστηκε εξίσου άδικα και από τη ΔΕΗ με τον τρόπο της. Και οι δυο, ΔΕΗ και Ελλάδα, είναι ένα καράβι που, ενώ κατευθύνεται προς το παγόβουνο, δεν θέλει να στρίψει.

Κολλημένοι στην εποχή του λιγνίτη

Η εποχή του χαλκού ήταν εποχή μεγάλης πολιτιστικής ακμής. Τη διαδέχτηκε η εποχή του σιδήρου. Οποιος συνέχιζε να εξοπλίζεται με χάλκινα όπλα, επειδή τύχαινε να έχει ορυχείο στην αυλή του, μειονεκτούσε στη μάχη και το πλήρωνε.

Ετσι και η ΔΕΗ. Αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα επειδή παραμένει εμμονικά προσκολλημένη στον λιγνίτη, επειδή βρίσκεται σε σφιχτό εναγκαλισμό με το πελατειακό κράτος. Αλλά όλα αυτά είναι ιστορία λίγο-πολύ γνωστή.

Γνωστό είναι και ότι θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί διαφορετικά, σε μια πορεία εκσυγχρονισμού και μεγέθυνσης, όπως η δημόσια εταιρεία ηλεκτρισμού της Πορτογαλίας. Πρόκειται για δύο εταιρείες με παρόμοια αφετηρία πριν από 25 χρόνια αλλά με πολύ διαφορετική πορεία και κατάληξη.

Ενας από τους λόγους που η ΔΕΗ αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα είναι και ότι παραμένει εμμονικά προσκολλημένη στον λιγνίτη

Ανεξαρτήτως, πάντως, των αιτιών της αποτυχίας της, η ΔΕΗ στο ερώτημα «τι κάνουμε τώρα;» απαντά: «χτίζουμε νέες λιγνιτικές μονάδες». Και αυτό είναι σίγουρη συνταγή αποτυχίας.

Γιατί στην εποχή της καθαρής ενέργειας και της κλιματικής αλλαγής, η ΔΕΗ είναι, ίσως, η μόνη από τις 300 εταιρείες παραγωγής ενέργειας στην ΕΕ που χτίζει νέα λιγνιτική μονάδα. Δηλαδή, ενώ ο λιγνίτης βρίσκεται υπό διωγμόν στην Ευρώπη για περιβαλλοντικούς λόγους, ενώ ο ενεργειακός κόσμος αλλάζει ταχύτατα προς καθαρότερες μορφές ενέργειας, η ΔΕΗ επενδύει τεράστια ποσά (1,5 δισ. ευρώ) στην πιο ρυπογόνα τεχνολογία παραγωγής ενέργειας. Και το κάνει συνειδητά, με επίγνωση των συνεπειών. Αυτό τουλάχιστον σημαίνει η δήλωση του προέδρου της στο συνέδριο του Economist (11/2016). Είπε, λοιπόν, ο κ. Παναγιωτάκης:

«Αν με ρωτάτε αυστηρά επιχειρηματικά, δεν είναι καθόλου κερδοφόρο να επιδοτούνται τέτοιες επενδύσεις. Αντί να δώσουμε 1,5 δισ. ευρώ για την Πτολεμαϊδα V, θα δίναμε τα μισά λεφτά και θα είχαμε ίση, ίσως και περισσότερη ισχύ και πολύ πιο γρήγορα σε μονάδες φυσικού αερίου. Ομως αυτές είναι οι αποφάσεις της Πολιτείας, με τις οποίες δεν διαφωνώ…».

Δυστυχώς, από το 2016, που έγινε η δήλωση, τα πράγματα χειροτέρεψαν πολύ εις βάρος της ΔΕΗ. Και το κόστος των ρύπων αυξήθηκε και το κόστος των ανταγωνιστικών τεχνολογιών μειώθηκε. Και έτσι σήμερα η κατασκευή μιας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο ίσης δυναμικότητας με την Πτολεμαϊδα V έχει κόστος  μόλις 300 εκατ. ευρώ.

Αν απορείτε πώς είναι δυνατόν μια τεχνολογία που απολαμβάνει δωρεάν την πρώτη ύλη (λιγνίτης) να μην είναι ανταγωνιστική συγκρινόμενη με μια άλλη που έχει κόστος προμήθειας (φυσικό αέριο), λάβετε υπόψιν τα εξής:

Ο λιγνίτης είναι πολύ ρυπογόνο καύσιμο και επιβαρύνεται από περιβαλλοντικούς φόρους  μέσω δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα (CO2).

Ο ελληνικός λιγνίτης είναι πολύ κακής ποιότητας και επιβαρύνεται με μεγάλο κόστος εξόρυξης και επεξεργασίας.

Επιπλέον, ο λιγνίτης απαιτεί πολύ υψηλότερο κόστος αρχικής επένδυσης συγκριτικά με τις νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο.

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, γιατί η επένδυση σε νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο είναι πολύ πιο συμφέρουσα από τις λιγνιτικές. Δεν το λέω εγώ, αλλά ο πρόεδρος της ΔΕΗ που στηρίζει και υπογράφει την επένδυση στη νέα λιγνιτική μονάδα!

Αν η μαρτυρία του προέδρου της ΔΕΗ δεν είναι αρκετή -ο κόσμος στις ημέρες μας είναι πολύ δύσπιστος-, τα δεδομένα είναι αφοπλιστικά. (Πίνακας Ι).


Μόνο η λειτουργία των λιγνιτωρυχείων κόστισε στη ΔΕΗ 500 εκατ. ευρώ το 2016

Επιπλέον 27 εκατ. ευρώ κόστισαν οι εισαγωγές λιγνίτη (Ετήσια Εκθεση ΔΕΗ 2016, σελ. 232).

Η συνολική ηλεκτροπαραγωγή από λιγνιτικές μονάδες το 2016 ήταν 14,9 εκατ. MWh (ΥΠΕΚΑ, σελ.6), γεγονός που ανεβάζει το κόστος της προμήθειας του λιγνίτη για τις μονάδες παραγωγής της ΔΕΗ στα 35,4 ευρώ ανά Μεγαβατώρα.

Επιπλέον 7,9€/MWh ήταν το κόστος δικαιωμάτων CO2 (ΥΠΕΚΑ, σελ.7), ανεβάζοντας το συνολικό κόστος καυσίμου (λιγνίτη) και δικαιωμάτων CO2 στα 43,3€/MWh.

Την ίδια χρονιά, μια μονάδα φυσικού αερίου λειτούργησε στη χώρα παράγοντας 1,5 εκατ. MWh ηλεκτρικής ενέργειας με κόστος καυσίμου 38,56 ευρώ/MWh και κόστος δικαιωμάτων CO2 2,1€/MWh. Σύνολο 40,66€/MWh! (Ετήσιες Οικονομικές καταστάσεις 2016, Protergia Θερμοηλεκτρική Αγίου Νικολάου Α.Ε., σελ. 4 και 60).

Δηλαδή, το καύσιμο που αγόρασε η μονάδα φυσικού αερίου είχε το ίδιο περίπου κόστος με το κόστος εξόρυξης του λιγνίτη, αλλά, συνυπολογίζοντας και το κόστος των ρύπων, το φυσικό αέριο κατέληγε φθηνότερο.  Για την ακρίβεια, το φυσικό αέριο δεν είναι μόνο φθηνότερο από τον «δωρεάν» λιγνίτη, αλλά επιπλέον η μονάδα φυσικού αερίου έχει πολύ χαμηλότερο κόστος κατασκευής και λειτουργίας.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα για τον λιγνίτη αν δούμε τις τάσεις στην αγορά δικαιωμάτων CO2. Τον περασμένο Φεβρουάριο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε νέα ευρωπαϊκή Οδηγία για την ταχύτερη μείωση των εκπομπών CO2. Εκτινάχθηκαν έτσι οι τιμές των δικαιωμάτων CO2(διάγραμμα Ι) από περίπου 5 ευρώ/τόνο (2017) σε 14 ευρώ/τόνο στις 19/4/2018. Εκτιμάται δε ότι λόγω των πολιτικών της ΕΕ η τιμή των δικαιωμάτων θα ξεπεράσει τα 30 ευρώ/τόνο μέχρι το 2030 (Εκτίμηση Bloomberg). Σημειώστε ότι οι υφιστάμενες λιγνιτικές μονάδες εκλύουν 1,5 τόνο CO2 ανά παραγόμενη Μεγαβατώρα, η καθαρότερη Πτολεμαΐδα V εκλύει 1 τόνο/MWh και οι μονάδες φυσικού αερίου 0,4 τόνους/MWh.

Διάγραμμα Ι: Εξέλιξη τιμών δικαιωμάτων CO2.


Τα κόστη για το 2016 του Πίνακα Ι έχουν διαμορφωθεί από τη μέση τιμή των δικαιωμάτων CO2 του έτους  (5,2 ευρώ/τόνο). Αν κάναμε τους υπολογισμούς με τη σημερινή τιμή των δικαιωμάτων CO2 (14 ευρώ/τόνο), το κόστος των ρύπων θα ήταν 21,3 ευρώ/MWh για τις λιγνιτικές μονάδες και 5,7 ευρώ/MWh για τη μονάδα Φ.Α. και το συνολικό κόστος (καυσίμων και ρύπων) 56,7 ευρώ/MWh και 44,2 ευρώ/MWh αντίστοιχα. Με άλλα λόγια, όσο ακριβότερα τα δικαιώματα του CO2 τόσο πιο ασύμφορος ο λιγνίτης.

Με τα στοιχεία που παραθέτω δεν φιλοδοξώ να αναλύσω διεξοδικά τα κόστη παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Θέλω όμως να γίνει σαφές πως ο λιγνίτης δεν είναι ούτε τόσο δωρεάν όσο διαφημίζεται ούτε τόσο ανταγωνιστικός όσο νομίζουμε. Και στον βαθμό που το κόστος των ρύπων καθορίζεται διοικητικά (εμμέσως) και η ΕΕ έχει την πολιτική βούληση να καταστήσει μη ελκυστικές τις ρυπογόνες τεχνολογίες, είναι περίπου βέβαιο πως μεσομακροπρόθεσμα η ηλεκτροπαραγωγή από τον λιγνίτη θα είναι πιο ακριβή σε σύγκριση με το φυσικό αέριο, ακόμα και για αρκετά υψηλότερες τιμές φυσικού αερίου.

Ελπίζω οι άνθρωποι που εργάζονται στη ΔΕΗ να καταλάβουν σύντομα πως δεν έχουν νόημα οι μάχες χαρακωμάτων ενάντια στην οικονομική νομοτέλεια της νέας αγοράς ενέργειας. Να καταλάβουν πως οι μάχες που πρέπει να δώσουν είναι για τα παιδιά τους, να μην ερημώσουν τα χωριά τους καθώς θα σβήνουν τα φουγάρα των λιγνιτικών μονάδων. Γιατί τα φουγάρα θα σβήσουν πριν τελειώσει ο λιγνίτης, όπως έδυσε και η λίθινη εποχή χωρίς να τελειώσουν οι πέτρες.

Στο ευρωπαϊκό σχέδιο για τη μετάβαση σε μια οικονομία χωρίς άνθρακα υπάρχουν πολλά κεφάλαια και Ειδικό Ταμείο για τη χρηματοδότηση της δίκαιης και ομαλής μετάβασης των κοινωνιών και των τοπικών οικονομιών που εξαρτώνται από τον άνθρακα. Οι βουλευτές της Κοζάνης και της Αρκαδίας καθώς και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία πρέπει να κινητοποιηθούν. Να αντλήσουν τους διαθέσιμους πόρους και να χρηματοδοτήσουν βιώσιμες επενδύσεις  και θέσεις εργασίας σε νέους τομείς που θα μετασχηματίσουν και θα διαφοροποιήσουν τις τοπικές οικονομίες. Ετσι προετοιμάζεται η επόμενη μέρα και όχι αδειάζοντας σάκους με λιγνίτη στο Σύνταγμα…

Η πώληση των λιγνιτικών μονάδων

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως σχεδόν σε κάθε διάσταση της οικονομικής ζωής του τόπου, υπήρξε και για τη ΔΕΗ φορέας καταστροφικών πολιτικών.

Με το κίνημα «Δεν εισπράττω» του κ. Σκουρλέτη εκτινάχθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές και επιδεινώθηκε δραματικά η ρευστότητα της ΔΕΗ.

Με τις προσλήψεις στη ΔΕΗ έδειξε ποιος είναι ο αυθεντικός εκπρόσωπος του χειρότερου εαυτού μας.

Με την πολιτική της καθυστερήσεων και των  αναβολών έσφιξε και άλλο τη θηλιά στη ΔΕΗ.

Φαινομενικά, όποιος αρέσκεται στα παραμύθια μπορεί να θεωρήσει τον ΣΥΡΙΖΑ «εκσυγχρονιστικό ήρωα» της ΔΕΗ, επειδή τόλμησε να μεταφέρει θέσεις εργασίας από την ιερή αγελάδα στον ιδιωτικό τομέα.

Στην πράξη κάνει ό,τι και με το mail Χαρδούβελη. Το διαμονοποίησε, αργότερα υιοθέτησε με καθυστέρηση ένα πολύ βαρύτερο πακέτο περιοριστικών μέτρων, το οποίο κατέστησε αναγκαίο εφαρμόζοντας ανερμάτιστες πολιτικές σε ένα εξάμηνο που διέλυσε τη χώρα.

Ιδια πολιτική και στη ΔΕΗ. Δαιμονοποιεί, αντιστέκεται, ακυρώνει μεταρρυθμίσεις, «διαπραγματεύεται», καθυστερεί, απαξιώνει και στο τέλος εφαρμόζει ημίμετρα υπό δυσμενέστερους όρους, με ελάχιστο αποτέλεσμα.

Στην πραγματικότητα η  πώληση των λιγνιτικών μονάδων που ψηφίστηκε πρόσφατα δεν συνιστά λύση αλλά μία ακόμα αναβολή. Διότι δεν αντιμετωπίζει τις δύο μεγάλες προκλήσεις, τη μείωση του μεριδίου της ΔΕΗ στη λιανική και τον εκσυγχρονισμό της.

Η ΔΕΗ είναι υποχρεωμένη να μειώσει το μερίδιο αγοράς που κατέχει στη λιανική και χονδρική αγορά. Αλλά η κυβέρνηση με καθυστερήσεις και ημίμετρα αποφεύγει το πρόβλημα. Το 2015 επιστράτευσε τα ΝΟΜΕ ως μηχανισμό μείωσης των μεριδίων αγοράς της ΔΕΗ στην εμπορία. Τα ΝΟΜΕ, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα και ζημίωσαν οικονομικά τη ΔΕΗ. Το μεγαλύτερο μέρος της δημοπρατούμενης ενέργειας μέσω ΝΟΜΕ, αντί να κατευθυνθεί στην εγχώρια αγορά λιανικής, κατέληξε σε εξαγωγές.

Τώρα επέλεξε την πώληση λιγνιτικών μονάδων, ένα ακόμη ημίμετρο. Ούτε αυτό θα λύσει το πρόβλημα. Η ΔΕΗ θα εξακολουθήσει να κατέχει δεσπόζουσα θέση στη λιανική και μετά την πώληση των μονάδων. Ομως το μνημόνιο είναι σαφές: μέχρι το 2020 το μερίδιο της ΔΕΗ στη λιανική πρέπει να υποχωρήσει κάτω του 50%. Και θα χρειαστούν νέα διαρθρωτικά μέτρα για να επιτευχθεί ο στόχος. Θα υπάρξει συνέχεια.

Ετσι συμβαίνει με τα μεγάλα προβλήματα. Αν δεν αντιμετωπιστούν, τα ξαναβρίσκεις μπροστά σου με χειρότερους όρους.

Λόγω του υπερδιπλασιασμού του κόστους των ρύπων αυξήθηκε το λειτουργικό κόστος, οι λιγνιτικές μονάδες έγιναν λιγότερο ελκυστικές, και αυτό συνεπάγεται χαμηλότερο τίμημα πώλησης

Τώρα πωλούνται οι λιγνιτικές μονάδες με τρία χρόνια καθυστέρηση. Η καθυστέρηση είχε κόστος, έφερε απαξίωση. Λόγω του υπερδιπλασιασμού του κόστους των ρύπων αυξήθηκε το λειτουργικό κόστος, οι λιγνιτικές μονάδες έγιναν λιγότερο ελκυστικές και αυτό συνεπάγεται χαμηλότερο τίμημα πώλησης. Σήμερα οι υποψήφιοι αγοραστές των λιγνιτικών μονάδων γνωρίζουν κάτι που δεν γνώριζαν πέρυσι: ότι θα καταβάλλουν 13 ευρώ/MWh παραπάνω για δικαιώματα CO2. Μόνο για τις μονάδες της Μεγαλόπολης, αυτό μεταφράζεται σε επιπλέον λειτουργικό κόστος 40 εκατ. ευρώ ετησίως. Πιστεύει κανείς ότι οι αγοραστές δεν θα προσαρμόσουν αναλόγως την προσφορά τους;

Και σε λιγότερο από δύο χρόνια, όταν απαιτηθούν τα επόμενα «διαρθρωτικά μέτρα», νέες πωλήσεις πελατολογίου ή υδροηλεκτρικών ή και τα δύο, αυτό θα συμβεί με χειρότερους όρους και με τον χρόνο να πιέζει ασφυκτικά τη ΔΕΗ.

Με λίγα λόγια, φαίνεται πως ό,τι ζήσαμε με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ επαναλαμβάνεται και στη ΔΕΗ. Είναι το μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Η πώληση των λιγνιτικών μονάδων δεν θα λύσει ούτε το πρόβλημα τη δεινής χρηματοοικονομικής θέσης της ΔΕΗ. Οι μονάδες δεν είναι ελκυστικές, το τίμημα θα είναι χαμηλό. Ονομαστικά μπορεί να φανεί μεγάλο, αλλά με τέχνασμα. Επειδή οι μονάδες πωλούνται χωρίς βαρίδια, δηλαδή η ΔΕΗ αναλαμβάνει και τα δάνειά τους και το κόστος του υπεράριθμου προσωπικού και τα προγράμματα εθελουσίας εξόδου κ.λπ. Ετσι η ΔΕΗ θα εμφανιστεί να εισπράττει ένα ικανοποιητικό τίμημα που δεν είναι όμως παρά η παρούσα αξία των μελλοντικών υποχρεώσεων που αφορούν τις πωλούμενες μονάδες αλλά μετακυλίονται στη ΔΕΗ.

Ειδικά για τον Μελίτη ΙΙ -πωλείται μόνον η άδεια να κατασκευαστεί στο μέλλον μια λιγνιτική μονάδα παρόμοια με την Πτολεμαΐδα V- δεν υπάρχει δυνατότητα να διαχωριστεί το ενεργητικό από το παθητικό. Δεν μπορεί, δηλαδή, να αγοράσει κάποιος τη μονάδα χωρίς τα δάνεια που χρηματοδότησαν την κατασκευή της. Γι΄αυτό θα διακινδύνευα την πρόβλεψη πως τέτοια μονάδα δεν θα κατασκευαστεί!

Ο ίδιος, άλλωστε, ο κ. Παναγιωτάκης ξεκαθάρισε ότι η ΔΕΗ κατασκευάζει την  Πτολεμαΐδα V για λόγους πολιτικούς, όχι οικονομικούς. Οπότε μένει να μάθουμε για ποιον λόγο ο υποψήφιος επενδυτής θα πληρώσει για να κατασκευάσει τη μονάδα Μελίτη ΙΙ, υπό χειρότερες μάλιστα συνθήκες για την αγορά λιγνίτη. Ποια αφανή και αδιαφανή ανταλλάγματα θα λάβει ο επενδυτής;

Θυσιάζοντας τη βασίλισσα

O αντιπρόεδρος της ΔΕΗ πρόσφατα σε εκδήλωση του ΣΕΒ, δήλωσε πως η ΔΕΗ σταδιακά πρέπει να στραφεί στο επόμενο εθνικό καύσιμο, τις ΑΠΕ.

Αυτή η στροφή έπρεπε ήδη να είχε συμβεί. Οι ΑΠΕ αναδύονται ως η κυρίαρχη τεχνολογία παραγωγής ενέργειας, και η ΔΕΗ έχει όλα τα φόντα (ανθρώπινο δυναμικό, τεχνογνωσία, εμπειρία, μέγεθος) να πρωταγωνιστήσει στη νέα ενεργειακή αγορά. Ομως βρίσκεται σε δεινή χρηματοοικονομική θέση, το επιβεβαιώνει και η συμβουλευτική εταιρεία Mckinsey σε μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό της ΔΕΗ.

Η ΔΕΗ μοιάζει με τον ΟΤΕ του ’90, με τις ΑΠΕ στον ρόλο της κινητής τηλεφωνίας. Ομως η ΔΕΗ δεν έχει τα απαραίτητα κεφάλαια για να στήσει τον δικό της COSMOTE. Σε αντίθεση με τις λιγνιτικές μονάδες, τα υδροηλεκτρικά είναι το πραγματικό φιλέτο της ΔΕΗ. Γι’ αυτό και η πώληση ενός εξ αυτών θα εξασφάλιζε στη ΔΕΗ την απαραίτητη κεφαλαιακή ώθηση για να ξαναμπεί δυναμικά στο παιχνίδι. Μια τέτοια πώληση δεν είναι αμυντική αλλά επιθετική κίνηση, φυγή προς τα εμπρός. Ενίοτε, αν θυσιάσεις έγκαιρα ένα σημαντικό πιόνι, μπορεί να σώσεις την παρτίδα. Διαφορετικά, ελλείψει κεφαλαίων ή στρατηγικού εταίρου, η επιχείρηση θα οχυρωθεί πίσω από τα υδροηλεκτρικά της και θα παρακολουθεί τα παραγωγικά της μεγέθη της να σβήνουν σταδιακά μαζί με τα λιγνιτικά φουγάρα.

Η λύση της «μικρής ΔΕΗ» αντιμετώπιζε αποτελεσματικά και το πρόβλημα της δεσπόζουσας θέσης της ΔΕΗ και το χρηματοοικονομικό. Με την πολιτική της κυβέρνησης (ΝΟΜΕ, μεμονωμένη πώληση λιγνιτικών μονάδων) απλώς χάνεται πολύτιμος χρόνος για τη ΔΕΗ. Κάποιος πρόβλεψε το 2015 ότι αυτό που θα ακολουθήσει θα κάνει το mail Χαρδούβελη να μοιάζει παιδική χαρά. Φοβούμαι πως η πρόβλεψη μπορεί να επαναληφθεί, κι αυτή τη φορά θα μοιάζει με παιδική χαρά η «μικρή ΔΕΗ».

------------------------

Πόσο κόστισε η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΗ (του Γιώργου Φιντικάκη - liberal.gr)


Έναν ασύλληπτο λογαριασμό έχουν κοστίσει στη ΔΕΗ οι ιδεοληψίες και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ την τελευταία τριετία. Καταρχήν ακόμη και σήμερα, η επιχείρηση συνεχίζει να ταλαιπωρείται με τη δέσμευση απέναντι στις Βρυξέλλες να ανοίξει την αγορά λιγνίτη σε τρίτους, εκκρεμότητα που θα ανήκε στο παρελθόν, αν η τωρινή κυβέρνηση δεν πολεμούσε λυσσαλέα και δεν ακύρωνε το «μισητό» νόμο της «Μικρής ΔΕΗ».

Έπειτα είναι τα περίπου 2 δισ ευρώ που υπολογιζόταν ότι θα μπορούσε να βάλει στα ταμεία της η ΔΕΗ από τη πώληση της «Μικρής ΔΕΗ», έσοδα που δεν είδε ποτέ, και δεν πρόκειται να ξαναδεί. Κεφάλαια με τα οποία θα μείωνε τα χρέη της, θα τακτοποιούσε τα οικονομικά της και θα μπορούσε να κάνει χρόνια πριν σοβαρά επενδυτικά ανοίγματα στα Βαλκάνια, κίνηση που συνέβη μόλις φέτος, και έπειτα από γκίνια πολλών ετών.

Εκτός των χρημάτων που θα εισέπραττε η επιχείρηση, επιπλέον 1-1,5 δισ ευρώ είχε υπολογιστεί ότι θα έπεφταν στην οικονομία από την υποχρέωση του αναδόχου να κατασκευάσει το εργοστάσιο Μελίτη ΙΙ στη Φλώρινα, ενώ άλλα 2 δισ ευρώ θα στοίχιζε η αναβάθμιση των μονάδων του ιδιώτη και της ΔΕΗ.

Εκείνο που επίσης κόστισε στη ΔΕΗ η θητεία ΣΥΡΙΖΑ είναι η απώλεια όλων των ωφελημάτων από μια έγκαιρη τακτοποίηση του θέματος με τους λιγνίτες. Ας μη ξεχνάμε ότι το 2014 υπήρχε ακόμη, έστω και χλιαρό, επενδυτικό ενδιαφέρον για τα στερεά καύσιμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τότε όμως η τιμή των δικαιωμάτων ρύπων στα χρηματιστήρια βρίσκονταν στα μόλις 7 ευρώ ο τόνος, αντί για 14 ευρώ σήμερα. Η ευρωπαϊκή πολιτική δεν ήταν το ίδιο αυστηρή, και οι πολιτικό-επιχειρηματικές πιέσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν είχαν καταστήσει τον άνθρακα και το λιγνίτη επενδύσεις ασύμφορες.

Ο κ. Σταθάκης μπορεί να ισχυρίζεται ότι η αποδυνάμωση της ΔΕΗ στο παραγωγικό κομμάτι ισοδυναμεί μόνο με 10%, έναντι 30% που προέβλεπε η «Μικρή ΔΕΗ», αφού δεν πωλούνται τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Ωστόσο δεν μας λέει σε χρήμα πόσο κόστισε στην επιχείρηση η χαμένη αυτή τετραετία. Καλλιεργεί κλίμα αισιοδοξίας ότι στον επικείμενο διαγωνισμό του Μαΐου θα εμφανισθεί ισχυρό ενδιαφέρον για τις μονάδες της Φλώρινας και της Μεγαλόπολης, δίχως ωστόσο να ξέρει πόσο βαθιά θα βάλουν - εάν βάλουν - το χέρι τους στην τσέπη οι επενδυτές. Σηκώνει για επικοινωνιακούς λόγους τον πήχη ψηλά, διακινδυνεύει ωστόσο να περάσει από κάτω εάν τα τιμήματα είναι χαμηλά.

Στις ευκαιρίες που επίσης απώλεσε η ΔΕΗ είναι ότι το σχέδιο «Μικρή ΔΕΗ» του 2014 προέβλεπε τη δημιουργία μιας καθετοποιημένης εταιρείας, που θα κατείχε το 30% της παραγωγής, το 30% των πελατών, το 30% των υπαλλήλων, το 30% των δανείων και βαρών. Με άλλα λόγια, θα μπορούσε να είχε ήδη γεννηθεί ένας δεύτερος σοβαρός ενεργειακός παίκτης, προκειμένου να επωμιστεί μέρος από τους απλήρωτους λογαριασμούς, το επιχειρηματικό ρίσκο, την ενεργειακή ασφάλεια κι ασφαλώς τον ανταγωνισμό για τη μείωση των τιμολογίων του ηλεκτρισμού.

Κόστισαν όλα αυτά στη ΔΕΗ, αφού θα είχε ξεφορτωθεί το σύνολο του προσωπικού των μονάδων που θα πωλούσε, όταν σήμερα ένα μεγάλο μέρος των 1.300 και πλέον εργαζομένων σε Φλώρινα και Μεγαλόπολη, θα φορτωθούν πίσω στην ίδια την επιχείρηση. Το ίδιο θα συνέβαινε με το 30% του δανεισμού, όπως και με το 30% των πελατών της, μοιρασμένο σε καλοπληρωτές και κακοπληρωτές. Εγχείρημα που εφόσον πετύχαινε, θα σήμαινε για τη ΔΕΗ αντίστοιχη μείωση των ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων και θα την ελάφραινε από ένα τεράστιο πρόβλημα. Δηλαδή της διατήρησης ενός πελατολογίου, του οποίου μεγάλο μέρος είναι προβληματικό (κακοπληρωτές, χαμηλά εισοδήματα, κλπ).

Το 2014 η ΔΕΗ είχε χρηματιστηριακή αξία 2,5 δισ ευρώ, έναντι 650 εκατ. ευρώ σήμερα. Τότε η ΔΕΗ είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές κάτω των σημερινών 2,3 δισ (2,8 δισ σύμφωνα με μια άλλη ανάγνωση). Είχε τζίρο 5,5 δισ. ευρώ, όταν στα τέλη του 2019 αυτός θα πρέπει να έχει συρρικνωθεί στα 3 δισ. ευρώ, καθώς η συμφωνία κυβέρνησης -δανειστών (Αύγουστος 2015) μιλά για συρρίκνωση του μεριδίου της επιχείρησης στη λιανική, από 90%, στο 49% ως τα τέλη του 2019. Δεν λέει όμως ότι αντίστοιχα θα συρρικνωθούν και τα δάνεια, οι υποχρεώσεις, και τα κόστη λειτουργίας. Αυτά θα παραμείνουν πάνω- κάτω, τα ίδια, και εναπόκειται στη ΔΕΗ να βρει τρόπους για να τα μειώσει.

Τέλος, το 2014 η ΔΕΗ δανειζόταν από τις τράπεζες ως φερέγγυος πελάτης. Σήμερα διαπραγματεύεται με τις τράπεζες τη διάθεση των όποιων εσόδων που θα έχει από τη πώληση των λιγνιτικών της μονάδων, προκειμένου να της αναχρηματοδοτήσουν το κοινοπρακτικό δάνειο, ύψους 1,3 δισ ευρώ, που λήγει το 2019. Σύμφωνα μάλιστα με κάποιες πηγές, η ΔΕΗ είναι διατεθειμένη να τους παραχωρήσει το 25% των παραπάνω εσόδων, ωστόσο οι τράπεζες απαιτούν να δεσμεύσουν το 100%.

Το γυμνό αυτό καλώδιο της ΔΕΗ, όσο και να επιχειρεί και πάλι τα τελευταία 24ωρα στη Βουλή να γειώσει η κυβέρνηση, τετραγωνίζοντας τον κύκλο, δεν γειώνεται. Δίχως διάθεση κινδυνολογίας, η ζημιά που έχει κάνει η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΗ είναι πολύ μεγάλη, και θα είχε ενδιαφέρον κάποια στιγμή να υπολογισθεί με νούμερα.

------------------------

«Η αλήθεια για την ΔΕΗ»(του Νίκου Μηλαπίδη* - liberal.gr)


Ο μετασχηματισμός της αγοράς ενέργειας εντός ΕΕ, το διεθνές και κοινοτικό πλαίσιο όπως έχουν διαμορφωθεί και πρωτίστως η μη βιώσιμη οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, υποχρεώνουν την ΔΕΗ και κατ’ επέκταση την Ελλάδα να διαχειριστεί υπό ασφυκτική πίεση και με τεράστια καθυστέρηση τρία καθοριστικά ζητήματα για το ενεργειακό μας μέλλον. 

Περιττό να αναφερθεί ότι δεν θα γινόταν απολύτως τίποτα από την σημερινή κυβέρνηση, αν η απελευθέρωσή της αγοράς ενέργειας δεν εντασσόταν στις μνημονιακές δεσμεύσεις που υπέγραψε.
1. Η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας επιβάλλει στη ΔΕΗ να έχει κάτω από το 50% στο μερίδιο λιανικής και χονδρικής αγοράς ως το 2020, καθιστώντας ένα μέρος της παραγωγικής της δυναμικότητας πλεονάζον.

2. Η πορεία από την απαναθρακοποίηση στην πράσινη ενέργεια και τις ΑΠΕ και η αυστηροποίηση των ορίων εκπομπών ρύπων CO2 επιβάλλει στην χώρα να απεξαρτηθεί από την παραγωγή λιγνίτη, την ίδια ώρα που ούτως ή άλλως αρκετές λιγνιτικές μονάδες της φτάνουν στο όριο οικονομικής ζωής τους. Η υποχρέωση συμπίπτει με την μετάβαση σε μια νέα εποχή, όπου οι ενεργειακές δυνατότητες του τόπου που διαθέτει υπερπλεόνασμα ηλιοφάνειας, αέρα και νερών θα μπορούσαν να αποδειχθούν καθοριστικές. Το μέλλον στην ενέργεια διαγράφεται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), αλλά η Ελλάδα παρότι έχει συγκριτικό πλεονέκτημα, καθυστερεί χαρακτηριστικά στην πλήρη αξιοποίησή τους. Μαζί με τη διασύνδεση των νησιών αποτελούν τα δυο μεγάλα στοιχήματα για την βιώσιμη ανάπτυξη που πολλοί την ευαγγελίζονται αλλά λίγοι την υπηρετούν.

3. Τα ληξιπρόθεσμα χρέη στη ΔΕΗ, απόρροια κακοδιαχείρισης, πελατειακών πρακτικών και άσκησης κοινωνικής πολιτικής σχεδόν από το σύνολο των κυβερνήσεων έφτασαν στα 2,3 δισ. ευρώ (Μάρτιος 2018), ποσό που ξεπερνά το 40% του ετησίου τζίρου της (άνω των 5 δισ.) ενώ οι δανειακές υποχρεώσεις της ΔΕΗ είναι μόνο το 2019 (κοινοπρακτικό 1,3 δισ ευρώ προς ελληνικές τράπεζες, ομόλογο 350 εκατ., και δάνειο προς ΕΤΕπ 200 εκατ. ευρώ). Ο βασικός μέτοχός της, το ελληνικό Δημόσιο δεν είναι σε θέση να στηρίξει οικονομικά ούτε ένα μεταλιγνιτικό αναπτυξιακό σχέδιο, ούτε να επιβάλλει την οικονομική εξυγίανση που απαιτείται. 
Υπό αυτές τις συνθήκες. η πώληση μεμονωμένων (μη ιδιαιτέρως ανταγωνιστικών για διαφορετικούς λόγους) λιγνιτικών μονάδων από την κυβέρνηση δεν συνιστά λύση στο πρόβλημά, γιατί δεν είναι το μέσον για την επίτευξη ενός σκοπού. Δεν εντάσσεται σε μια εθνική ενεργειακή στρατηγική.

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, είναι μια ακόμα απόδειξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με την στείρα αντιπολιτευτική του στάση και κυρίως με την κυβερνητική του ατολμία και ανικανότητα έχει υπογράψει φαρδιά-πλατιά, όπως και σε πλείστες άλλες περιπτώσεις, την οδυνηρή απαξίωση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου. Τώρα ήρθε η ώρα της ΔΕΗ.
Ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο για την ΔΕΗ θα περιελάμβανε:

1. Μία Μικρή νέα ΔΕΗ (30-40%) ή Δύο Μικρές νέες ΔΕΗ (<20%) για να ανοίξει η αγορά και να προσελκύσει και τη συμμετοχή νέων παικτών-επενδυτών.

Η μεμονωμένη πώληση μονάδων είναι μη ελκυστική για επενδυτές, οπότε θα καταλήξει σε ουσιαστική εκποίηση. Αντίθετα, η πώληση ενός παραγωγικού χαρτοφυλακίου μπορεί να προσελκύσει επενδυτές. Το σκεπτικό είναι οι 1-2 νέοι παίκτες να αναλάβουν το ανάλογο μερίδιο σε όλη την αλυσίδα αξίας (καθετοποίηση), δηλαδή από την παραγωγή μέχρι και το μερίδιο των πελατών λιανικής και συνεπώς και τους κατ' αναλογία καλούς και κακούς πελάτες, χαμηλής, μεσαίας και υψηλής τάσης.

2. Στρατηγικό επενδυτή με ρόλο στη διοίκηση της ΔΕΗ

Η ΔΕΗ χρειάζεται επειγόντως στρατηγικό εταίρο με τεχνογνωσία, όραμα, σχέδιο και κεφάλαια ο οποίος θα αναλάβει το μάνατζμεντ. Οι συνεχείς παρεμβάσεις των Υπουργών και των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, στην άσκηση του ρόλου της μεγαλύτερης ενεργειακής εταιρείας στη χώρα έχουν πολύ μεγάλη ευθύνη για την κακή πορεία της ΔΕΗ. Να αποκλειστεί ο κυβερνητικός παρεμβατισμός. Στη ΔΕΗ χρειάζεται να υιοθετηθεί το επιτυχημένο μοντέλο διοίκησης του ΟΤΕ και όχι του ΟΣΕ.

3. Εργασιακή ειρήνη και εξασφάλιση θέσεων εργασίας

Το εργατικό και στελεχιακό δυναμικό της ΔΕΗ είναι τόσο εξειδικευμένο και άρρηκτα συνδεδεμένο με τις περιοχές εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που είναι αδύνατο ο οποιοσδήποτε νέος επενδυτής να αναζητήσει αλλού προσωπικό. Ενδεικτικά μέτρα εξασφάλισης των θέσεων εργασίας είναι η δέσμευση του επενδυτή ότι θα διατηρήσει το σύνολο του προσωπικού για συμφωνημένο χρονικό διάστημα, προγράμματα εθελούσιας εξόδου και απορρόφηση σε άλλες θέσεις εργασίας/κινητικότητα.

4. Βελτίωση της εισπραξιμότητας

Η εισπραξιμότητα είναι μια μεγάλη θηλιά για τη ΔΕΗ. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επέβαλαν στην ΔΕΗ το «Δεν εισπράττω» κι ενθάρρυναν πρακτικές του «Δεν πληρώνω». Προτείνεται η αφαίρεση από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ των υπόλοιπων χρεώσεων υπέρ τρίτων (ΕΡΤ, Δημοτικά τέλη, φόροι κ.λπ.) που οδηγούν στη διόγκωσή τους και στην επακόλουθη προβληματική εισπραξιμότητά τους. Απαιτείται εστιασμένη μέριμνα κοινωνικού χαρακτήρα έτσι ώστε να εξασφαλίζονται οι πραγματικά ευάλωτες ομάδες και να μην επωφελούνται οι στρατηγικοί κακοπληρωτές.

5. Μοντέλο COSMOTE για τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες και Ενεργειακές Υπηρεσίες

Η ΔΕΗ οφείλει να σταματήσει να δίνει μάχες οπισθοφυλακών και να κοιτάξει κατάματα το μέλλον, προετοιμάζοντας τη μεταλιγνιτική εποχή. Η ΔΕΗ Ανανεώσιμες μπορεί να μετασχηματιστεί επιχειρησιακά στα πρότυπα της COSMOTE επιτρέποντας στο δημόσιο να εκμεταλλευθεί τις πολλές ευκαιρίες στον τομέα των ΑΠΕ, απαλλαγμένη ωστόσο από τις παραμένουσες αγκυλώσεις. Θα μπορούσε μάλιστα η συγκεκριμένη θυγατρική να αναλάβει και το κομμάτι των ενεργειακών υπηρεσιών που αποτελεί έναν πολύ δυναμικό νέο τομέα δραστηριοποίησης στον τομέα της ενέργειας με παρεμβάσεις στη ζήτηση.

Όσο οι λύσεις που προτείνονται «κλωτσούν την μπάλα στην εξέδρα», τόσο πιο επώδυνες θα είναι οι επόμενες λύσεις για όλους μας, γιατί φυσικά οι όροι ολοένα και θα χειροτερεύουν.

*Ο κ. Μηλαπίδης είναι Νομικός και Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο «ΠΟΤΑΜΙ»

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση



«ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ» - 22 ρεμπέτικα πορτρέτα –του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Στέγαστρο ΣΜΑ Περιστερίου: Το νέο μεγάλο Περιβαλλοντικό, Πολεοδομικό και Διαχειριστικό «ΣΚΑΝΔΑΛΟ» της Διοίκησης Παχατουρίδη (Βίντεο-Φωτό)

" Η Διοίκηση Ανδρέα Παχατουρίδη «Καταπατά νόμους, μολύνει & αδιαφορεί για υγεία των κατοίκων, μόνο για λίγες χιλιάδες ευρώ». Κατασκευάζει «παράνομο» μεταλλικό Στέγαστρο για να καλύψει τις παράνομες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και μεταφόρτωσης σκουπιδιών στο Αμαξοστάσιο, αυθαίρετα και χωρίς άδεια, ώστε να «καλύψει» το τι δηλητήρια «ταΐζει» κατοίκους και εργαζόμενους … "

Περιστέρι: Μεγάλο Σκάνδαλο αιρετών, με απαλλοτριωμένα οικόπεδα - “Πληρώθηκαν” αλλά συνεχίζουν να τα “έχουν” - Το εμπορικό κέντρο ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ, το “Πάρκινγκ” του και ο κ. Παχατουρίδης

" Ο Δήμος Περιστερίου, πλήρωσε πολύ ακριβά οικόπεδο διαχρονικού αιρετού της Πόλης, για να κάνει διάνοιξη δρόμου σε κεντρικό σημείο, σύμφωνα με το ισχύον πολεοδομικό σχέδιο. Παρόλα αυτά, όμως 15 χρόνια μετά αυτό παραμένει στους αρχικούς ιδιοκτήτες του, αυξάνοντας την εμπορική αξία της ακίνητης περιουσίας τους. Δείτε ποιόν αφορά και πως έχει μεθοδευτεί η όλη κατάσταση… "

Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία: Η ριξηκέλευθη πρόταση του Vukentra.gr για όλα τα θέματα που απασχολούν αλλά και συνθέτουν την Β/θμια Εκπαίδευση

" Για την πραγματική εκπαίδευση, ακόμη δεν έχει διατυπωθεί τίποτα, στον εθνικό διάλογο που κατά πολλούς θεωρείται προσχηματικός, προκειμένου η Κυβέρνηση να περάσει αυτά που θέλει. Το Vukentra.gr, καταθέτει τη δική του, αιρετική κατά μία άποψη αλλά και ιδιαίτερα «επαναστατική» για τα σημερινά δεδομένα. Διαβάστε την και διατυπώστε τις δικές σας προτάσεις…. "

Περιστέρι Αττικής: Διαπλοκή, διαφθορά ή ανικανότητα των υπηρεσιών του ή κάποιος τα «παίρνει»; Ο Δήμαρχος κ. Παχατουρίδης οφείλει να απαντήσει άμεσα…

" «Άγνωστοι» εκμεταλλεύονται τα διαφημιστικά ταμπλό των στάσεων χωρίς να πληρώνουν τίποτα στο Δήμο. Ο Δήμαρχος της Πόλης κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, οφείλει να ερευνήσει άμεσα το θέμα και να δώσει απαντήσεις … Άλλως θα μείνει η εντύπωση ότι η Διοίκησή του «γνωρίζει» και σιωπά, με ότι κι αν αυτό σημαίνει… είτε ότι κάποιος τα «παίρνει», είτε ότι… "