ΜΑΝΑ: Θα ξεκινήσω με μία σκέψη με μία κραυγή!!! (Το Ειδικό Γυμνάσιο Περιστερίου, η κατάληψη στο κτίριο και το Bulling στους μαθητές του)

Κατηγορία: Περιστέρι Εκπαιδευτικά


Μία συγκλονιστική επιστολή μάνας παιδιού με ειδικές ικανότητες (κατά την κοινή, αλλά και την επίσημη γλώσσα ΑμεΑ), καταδεικνύει την αγωνία αυτής της πολύ ευαίσθητης κοινωνικά κατηγορίας γονέων για την εκπαιδευτική «τύχη» και κοινωνική ενσωμάτωση των παιδιών με ειδικές ικανότητες και ουσιαστικά καταγγέλλει την προχειρότητα και γιατί όχι αναλγησία των κρατικών Φορέων (εκπαιδευτικές αρχές, δήμος, κλπ) στη φροντίδα τους, που αν μη τι άλλο αποδεικνύεται απλώς διεκπεραιωτική.

Κι αναφέραμε την μητέρα του παιδιού με ειδικές ικανότητες με τον όρο «ΜΑΝΑ», γιατί αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που της πρέπει, αφού παλεύει για την πνευματική και σωματική ανάπτυξη του παιδιού της μέσα σε ένα αν μη τι άλλο «ανάλγητο» περιβάλλον, αντί απλώς να χαίρετε τις απλές καθημερινές εκφάνσεις του, όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες «μαμάδες».

Αν και η επιστολή της, που παρατίθετε στη συνέχεια, είναι απλή στα λόγια και συναισθηματικά φορτισμένη, όπως συναισθηματικά είναι πάντα φορτισμένοι, όσοι βιώνουν είτε ως γονείς, είτε ως «πραγματικοί εκπαιδευτικοί λειτουργοί» με αυτή την πολύ ιδιαίτερη κατηγορία παιδιών, πίσω από τις λέξεις της κρύβονται όλα όσα οι γονείς αυτών των παιδιών θέλουν να εκφράσουν στους κατά νόμο κρατικούς φορείς, αλλά κυρίως στον κοινωνικό περίγυρο, που ηθελημένα ή αθέλητα συμβιώνει και συναναστρέφεται με τα παιδιά τους.

Διαβάστε στην συνέχεια την επιστολή της «ΜΑΝΑΣ» και στην συνέχεια τα στοιχεία, τις απόψεις και την κριτική της στήλης για την ανάλγητη, πρόχειρη, απλώς διεκπεραιωτική και σε πολλά σημεία πέρα του νόμου, συμπεριφορά και διαχειριστική πρακτική των αρμοδίων Αρχών, ιδιαίτερα δε της αρμόδιας Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, των Δημοτικών Αρχών και κατά τον γράφοντα της Διεύθυνσης του Ειδικού Σχολείου, που στην πράξη «αρνείται» να αναλάβει τις ευθύνες της προς τους μαθητές με τις ειδικές ικανότητες που φοιτούν σ’ αυτό.

Η Επιστολή…

«Θα ξεκινήσω με μία σκέψη με μία κραυγή!!! «Όταν ένα παιδί πονά»

Ίσως ο πόνος να έχει πολλά πρόσωπα. Πονάει κάποιος όταν τον χτυπάνε με τα χέρια, πονάει όμως και όταν τον βρίζουνε ή δεν του συμπεριφέρονται καλά. Σκληρά παιδιά δεν σέβονται όποιον είναι διαφορετικά από εκείνα, π.χ. τα παιδιά που μπορεί να φοράνε γυαλιά ή να έχουν παραπάνω κιλά ή να φοράνε σιδεράκια ή απλά να μην μπορούν να είναι τόσο κοινωνικά όσο αυτά.

Περιμέναμε να πάμε σε ένα καταδικό μας σχολειό, όμως δεν φταίνε τα παιδιά που άλλοι αποφάσισαν τι θα κάνουν.

Σαν γονείς περιμένουμε ότι θα δείξετε κατανόηση και συμπάθεια στα πρόσωπα των δικών μας παιδιών. Είναι παιδιά ιδιαίτερα αλλά είναι τα δικά μας παιδιά τα οποία αγαπάμε και λατρεύουμε όπως σας αγαπούν και σας λατρεύουν και οι δικοί σας γονείς.

Δεν είναι επιλογή κανενός να γεννηθεί ιδιαίτερος - διαφορετικός. Μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί φίλου σας ή σ’ ένα συγγενικό πρόσωπο ή ακόμα στον αδελφό/ή ή αύριο ακόμα και σε δικό σας παιδί. Το να προστατεύουμε και να προσέχουμε τους αδύναμους είναι πολιτισμός, ανθρωπιά και καλοσύνη ένα βήμα κοινωνικής και ατομικής ολοκλήρωσης.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η ενδοσχολική βία στην σημερινή κοινωνία είναι ποινικό αδίκημα, όμως ηθικό αδίκημα είναι η περιθωριοποίηση ή η απαξίωση στο πρόσωπο των παιδιών που δε ξέρουν, που δεν μπορούν να κατανοήσουν σε τι φταίνε που δεν είναι όπως τα υπόλοιπα παιδιά.

«Για τους άλλους ζουν σαν να είναι σκιές που γίνονται οντότητα μόνο όταν είναι να τους παραγκωνίσουν». Οι διαφορετικοί άνθρωποι σ ένα ηθικό κόσμο προστατεύονται και δεν γίνονται στόχος.

Όλα τα παραπάνω τα γράφω με πόνο ψυχής, γιατί τα δικά μας παιδιά παλεύουν με κόπο για να κατακτήσουν ότι άλλα παιδιά κατακτούν κάτι αμέσως.

Το παιδί μου είναι 14 ετών με σύνδρομο …… και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο ειδικό επαγγελματικό γυμνάσιο συστεγασμένο μ’ ένα ΕΠΑΛ (σ.ιστοσελίδας: 3ο ΕΠΑΛ Περιστερίου) στην περιοχή του Περιστερίου (Αγ. Παύλου 51).

Το ΕΠΑΛ κάνει κατάληψη (σ.ιστοσελίδας: οι μαθητές του) και μεταξύ κάποιων άλλων αιτημάτων τους, είναι να φύγει το σχολειό μας από το κτιριακό συγκρότημα (μετά από δύο σχολικές αλλαγές που έχουν ήδη γίνει, φιλοξενηθήκαμε από το ειδικό Γυμνάσιο Αιγαλέου και από ένα απλό Γυμνάσιο στο Περιστέρι).

Θέλω την ευαισθησία των ειδικών (όποιοι και να είναι αυτοί) των παιδιών των γονιών και κυρίως των καθηγητών, γιατί κανείς από εμάς δεν γνώριζε την συστέγαση με το (3ο) ΕΠΑΛ, το μάθαμε μία ημέρα πριν μπουν τα παιδιά μας στο κτίριο. Την ίδια απαξίωση (κατά τα λεγόμενα τους) είχαν και οι καθηγητές του ΕΠΑΛ.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων…».


Η στήλη και τα σχόλια της…

Εν αρχή η «ΜΑΝΑ» που εκφράζει, όχι τον πόνο της, αλλά την αγάπη της και την πολύ μεγάλη αγωνία της για το παιδί της που διαθέτει ειδικές ικανότητες ή όπως αναφέρει είναι ιδιαίτερος - διαφορετικός.

Δεν εκφράζει καμία κακία ή κανένα παράπονο για τα άλλα παιδιά, που «συγχρωτίζονται» με τα παιδιά του ειδικού σχολείου, στον ίδιο χώρο, ζητάει, όμως, ίδια αντιμετώπιση, ίδια φροντίδα και ίδια συμπεριφορά προς αυτά, αντί για Bulling λόγω της ιδιαιτερότητας-διαφορετικότητάς τους.

Ζητάει, όμως, την φροντίδα όλων γι αυτά, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Το να προστατεύουμε και να προσέχουμε τους αδύναμους είναι πολιτισμός, ανθρωπιά και καλοσύνη ένα βήμα κοινωνικής και ατομικής ολοκλήρωσης.»

Τέλος θέτει, αν και με ιδιαίτερο τρόπο, το αυτονόητο. Τα Ειδικά Σχολεία, θα πρέπει να λειτουργούν σε δικό τους, μοναδικό κτίριο, χωρίς «συγχρωτισμούς» με άλλους μαθητές, που στην «αθωότητα» της ηλικίας τους δεν μπορούν να κατανοήσουν την διαφορετικότητα & ιδιαιτερότητα των παιδιών ΑμεΑ, αντιμετωπίζοντας τους ως αδύναμους κρίκους στης μαθητικής ζωής τους και αδυνατώντας να αντιληφθούν ότι αυτός είναι και ο πραγματικός ορισμός του «Bulling».

Για την αρμόδια Διεύθυνση Εκπαίδευσης, ότι και να πούμε είναι λίγα. Επέλεξε την εύκολη και κατά πολλούς πρόχειρη λύση, που ακόμη και τα παιδαγωγικά εγχειρίδια της Ειδικής Αγωγής, συνιστούν την αποφυγή της με μεγάλη επιμέλεια, την συνλειτουργία του Ειδικού Γυμνασίου με άλλο σχολείο και μάλιστα της Επαγγελματικής (3ο ΕΠΑΛ) που όλοι οι επαΐοντες γνωρίζουν ότι ως τύπος σχολείου διαθέτει μαθητές με ιδιαίτερη μαθητική και κοινωνική συμπεριφορά.

Κι όλα αυτά γιατί προτίμησε να «στείλει» το νεοϊδρυθέν «Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο-Λύκειο» στο νέο κτίριο του ΤΕΕ Περιστερίου (Άγιοι Θεόδωροι), αντί του 3ου ΕΠΑΛ, όπως ήταν και ο αρχικός σχεδιασμός, αλλά και η πρόβλεψη που οδήγησε στην κατασκευή του.


Πιθανόν αυτό να το έπραξε γιατί το «Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο-Λύκειο» είναι ποιο πιασάρικο επικοινωνιακά στους «γονείς», πιθανόν να μην μπόρεσε για πολλούς και διαφόρους λόγους να «μεταφέρει» το 3ο ΕΠΑΛ, -από το κτίριο της οδού Αγίου Παύλου στο κτίριο των Αγίων Θεοδώρων-, πιθανόν, όμως, να θεώρησε ότι τα παιδιά του Ειδικού Γυμνασίου είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού.

Το ερώτημα, βέβαια που μένει είναι το εξής: «Αφού επέλεξε την συνλειτουργία του Ειδικού Σχολείου με άλλο, γιατί το μετέφερε στο κτίριο του 3ου ΕΠΑΛ που έχει μαθητές διαφορετικού ηλικιακού γκρουπ και δεν το άφησε στο σχολείο που λειτουργούσε, στο οποίο οι μαθητές ήταν της ίδιας ηλικίας (Γυμνάσιο). Σε κάθε περίπτωση, παρέβηκε και το βασικό Παιδαγωγικό Κανόνα που δεν επιτρέπει των συγχρωτισμό μαθητών διαφορετικών ηλικιακών ομάδων, πόσο μάλλον αν συνυπολογιστεί και η διαφορετικότητα των παιδιών ΑμεΑ.

Για την Διευθύντρια του Ειδικού Γυμνασίου, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Κι αυτό γιατί η ίδια έχει πολύ μεγάλη διαδρομή στην Ειδική Αγωγή και μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού ήταν Προϊσταμένη Εκπαιδευτικών Θεμάτων στην Διεύθυνση Β/θμιας Εκπαίδευσης.


Σαν εξειδικευμένη εκπαιδευτικός και διαχρονική και κατά το παρελθόν διευθύντρια Ειδικών Σχολείων, γνώριζε ή θα έπρεπε να γνωρίζει ότι:

α) συνύπαρξη και «συγχρωτισμός» δύο σχολείων με διαφορετικά παιδαγωγικά προβλήματα, -ΕΠΑΛ και Ειδικού Σχολείου-, δεν μπορεί να είναι συμβατή και

β) συμβατά παιδαγωγικά επίσης δεν είναι η συνύπαρξη και «συγχρωτισμός» δύο σχολείων με διαφορετικό ηλικιακά μαθητικά δυναμικό, το ένα (ΕΠΑΛ) με εφήβους και μάλιστα «δύσκολους» χαρακτήρες ως προς την κοινωνική και μαθητική συμπεριφορά τους και το δεύτερο (ειδικό σχολείο) με παιδιά που είναι στον προθάλαμο της εφηβείας και μάλιστα με δυσκολίες ένταξης τόσο στην μαθητική ζωή, όσο και στο κοινωνικό περιβάλλον.

Ως Προϊσταμένη Εκπαιδευτικών Θεμάτων, ώφειλε να αντιδράσει με βάση τις επιστημονικές γνώσεις της, αλλά και την παιδαγωγική εμπειρία της στα σχολεία αυτής της ιδιαίτερης κατηγορίας, στην «μεταφορά» του Ειδικού Γυμνασίου Περιστερίου, στο κτίριο του 3ου ΕΠΑΛ, προκειμένου να συνλειτουργήσει μαζί του, θέτοντας τους αρμόδιους της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, του Υπουργείου Παιδείας και του Δήμου Περιστερίου προ των ευθυνών τους.

Ίσως, αν κάτι λέει αυτό, κάποιος θα πρέπει να ανατρέξει στην «προτίμηση» των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στο προηγούμενο σχολείο της κας Διευθύντριας, ως προς το πρόσωπό της.

Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση που βιώνουν, γονείς και μαθητές του Ειδικού Γυμνασίου Περιστερίου, τις συγκεκριμένη χρονική περίοδο με το κτίριο του σχολείου τους, να τελεί υπό κατάληψη από τους μαθητές του συνλειτουργούντος σ’ αυτό μαθητές του 3ου ΕΠΑΛ, είναι σε απόλυτο βαθμό, σύμφωνα με την άποψη του γράφοντος, στην απόλυτη ευθύνη της.

Θα μπορούσε και θα έπρεπε να ζητήσει την άμεση επέμβαση των αρμόδιων αρχών, για την λήξη της κατάληψης του συγκεκριμένου σχολείου, αφού αυτή λειτουργεί απαγορευτικά για την εκπαίδευση των μαθητών με τις ειδικές ικανότητες. Σε κάθε περίπτωση, ας ενεργούσε ώστε η «κατάληψη» να περιορίζοντας στους εκπαιδευτικούς χώρους του 3ου ΕΠΑΛ και μόνο.

Αυτό, όμως, θέλει «κότσια» και ρήξεις, και δυστυχώς οι σημερινοί εκπαιδευτικοί δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρίσει «αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα», δηλαδή «αν το σχολείο υπάρχει επειδή υπάρχουν οι εκπαιδευτικοί ή οι εκπαιδευτικοί υπάρχουν γιατί υπάρχουν μαθητές», πόσο μάλλον αν είναι Διευθυντές με όλα τα προνόμια, κοινωνικά, διοικητικά και γιατί όχι οικονομικά που τους προσδίδει η θέση…

Για να μην αναφερθούμε και στα επιμορφωτικά σεμινάρια που περιλαμβάνονται στα υπηρεσιακά και όχι μόνο βιογραφικά και κυρίως στις ειδικές και πλουσιοπάροχες αμοιβές…

Για τους αρμόδιους του Δήμου Περιστερίου, δεν έχει κάποιος να αναφέρει για το θέμα πολλά. Κι αυτό γιατί, αυτοί απλώς έκαναν το «καθήκον» τους. Απλώς ενέκριναν σε όλα τα αρμόδια όργανα του Δήμου, την «μεταστέγαση» του Ειδικού Γυμνασίου στο κτίριο του 3ου ΕΠΑΛ. Ακόμη και στην Δημοτική Επιτροπή Παιδείας του Δήμου, στην οποία συμμετέχουν υποχρεωτικά εκπαιδευτικοί, δεν βρέθηκε καμία φωνή που να εναντιωθεί σ’ αυτή την «μετεγκατάσταση», αλλά ούτε καν δεν τέθηκε κάποιος προβληματισμός για το παιδαγωγικά παράταιρο την ταυτόχρονης «συγκατοίκησης» των δύο σχολείων.


Για την τοπική ΕΛΜΕ, τα γεγονότα ή μάλλον η αφωνία της στο συγκεκριμένο θέμα είναι πλέον γνωστά. Πιθανόν, γιατί κανείς από τα μέλη της δεν εντρύφησε στην ευαίσθητη παιδαγωγικά πλευρά του θέματος, αυτής της συγκατοίκησης και συνλειτουργίας δύο πολύ διαφορετικών εκπαιδευτικά, μαθησιακά και παιδαγωγικά σχολείων, όντως προσανατολισμένα στην «απασχολησιμότητα» και μόνο των μελών της Ένωσής τους.

Σε ότι αφορά την τοπική Ένωση Γονέων, θεωρητικά η διοίκησή της αγωνίζεται και κάνει παρεμβάσεις για όλους τους μαθητές και όλα τα σχολεία της Πόλης του Περιστερίου. Θεωρητικά πάντα. Κι αυτό γιατί η «έλλειψη» της επιστημονικής γνώσης από τα μέλη της δεν της επιτρέπει να κατανοήσει τι σημαίνει η «συγκατοίκηση και συνλειτουργία» των δύο σχολείων, - 3ο ΕΠΑΛ και Ειδικό Γυμνάσιο-, και ειδικότερα τι σημαίνει αυτό για την εκπαίδευση και κοινωνική προσαρμογή και ενσωμάτωση των παιδιών με τις ειδικές ικανότητες.

Πιθανόν αυτό να είναι και το αίτιο, που παρά την μαχητικότητα που έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα τα μέλη της διοίκησής της δεν έχουν κάνει καμία αναφορά και καμία παρέμβαση, ώστε το Ειδικό Γυμνάσιο να λειτουργήσει σε αποκλειστικά δικό του σχολικό κτίριο.

Τέλος και σε ότι αφορά τους Γονείς των παιδιών που φοιτούν στο Ειδικό Γυμνάσιο Περιστερίου, η στήλη πιστεύει ότι δυστυχώς ή ευτυχώς θα συνεχίσουν το μοναχικό δρόμο τους. Αν και το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι «να μην κουβαλούν θυμό», -εξάλλου δεν τους περισσεύει χώρος γι’ αυτό-, αλλά πολλή αγάπη τόσο για τα παιδιά τους, όσο και για όλα τα παιδιά, βρίσκονται διαρκώς ανάμεσα «στο σφυρί και άκμονα» των ανευθυνοϋπεύθυνων «αρμοδίων» παραγόντων που βλέπουν, ακούν, κατανοούν με βαθύ συναίσθημα, αλλά πέραν αυτών ουδέν.

Όλοι, μα όλοι κυριολεκτικά θα «δεσμευτούν» στην εξεύρεση της πλέον κατάλληλης λύσης, αλλά μόλις πέσουν τα «φώτα», απλώς θα ξεχάσουν όσα οι ίδιοι δεσμεύτηκαν ότι θα κάνουν.

Μοναχικός και ανηφορικός ο δρόμος για τους γονείς, μοναχικός και ανηφορικός ο δρόμος και για τα παιδιά τους. Οι ίδιοι, όμως, έχουν στα χέρια τους ένα θησαυρό που οι υπόλοιποι, οι επονομαζόμενοι και «φυσιολογικοί» δεν έχουν… «Έχουν ο ένας τον άλλο», έστω κι αν αυτό απαιτεί, κραυγές, πόνο και δάκρυα. Εξάλλου πόσο μακριά είναι η αγάπη απ’ αυτά… Ένα δάκρυ δρόμος…

Είπαμε, μοναχικός ο δρόμος και οι «ΜΑΝΑΔΕΣ» θα πρέπει να αντέξουν… δεν υπάρχει άλλη επιλογή…

Όπως, άλλη επιλογή δεν είχε και η μικρή Μαρία με το σύνδρομο Down, από την Μεσοποταμιά Καστοριάς, που ολοκλήρωσε με υπομονή και επιμονή το μοναχικό δρόμο της, για να φθάσει στην Ιθάκη της, την Πανεπιστημιακή Σχολή Νηπιαγωγών Φλώρινας.

Κι ας έτρεξαν, ξαφνικά δίπλα της, όλοι οι "ανευθυνοϋπεύθυνοι", προεξάρχοντος του Προέδρου της Δημοκρατίας για να «κλέψουν» και οικειοποιηθούν λίγη από την δόξα της. Το κατόρθωμα, όμως είναι αποκλειστικά δικό της και της ΜΑΝΑΣ της…

Το Βίντεο

Το βίντεο που παρατίθεται στην συνέχεια, «έρχεται» από διάσημη τηλεοπτική εκπομπή βρετανικού καναλιού και περιέχει την εμφάνιση τριών προσώπων με διαφορετική ιδιαιτερότητα-διαφορετικότητα το καθένα. Τα δύο πρώτα, προβάλουν το ιδιαίτερο χάρισμά τους, το τρίτο, όμως απόλυτα «φυσιολογικό» κατά τα άλλα προβάλει ανερυθρίαστα την επίκτητη «διαφορετικότητά» του, μόνο και μόνο για να κερδίσει τα 5 λεπτά της δημοσιότητας που νομίζει ότι του ανήκουν. Όποιος μπορεί να το αντιληφθεί βέβαια…


--------------------

Υ.Γ.1: Το Bulling, στα σχολεία, υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει και στο μέλλον, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και με το «καψόνι» στον στρατό. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, ατσαλώνει χαρακτήρες και διαμορφώνει προσωπικότητες.

Άλλο, όμως, το Bulling μεταξύ «σκληρών» παιδιών και άλλο το Bulling, με θύτες «σκληρούς» και κακομαθημένους εφήβους και θύματα μικρά παιδιά που το μόνο που μπορούν να δώσουν και να πάρουν είναι η αγάπη, γιατί αυτή είναι και η ιδιαιτερότητα-διαφορετικότητά τους. Παιδιά που δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ο κόσμος που ζουν δεν είναι σαν τον δικό τους κόσμο, αλλά αντίθετα είναι αναίτια και για ηλίθιους λόγους σκληρός…

Κι εδώ έρχεται η «παιδεία»… Η «παιδεία», των δασκάλων τους, η «παιδεία» των επονομαζόμενων «φυσιολογικών» γονιών αλλά και παιδιών, που αν λείπει βλέπει φαντάσματα και απειλές από αυτούς που πρέπει αν όχι να προστατεύει, τουλάχιστον να προσέχει δίνοντας τους, απλώς λίγη αγάπη…

--------------------

Υ.Γ.2: Καθήκον των εκπαιδευτικών είναι να «παιδεύουν» τα παιδιά που έχουν ως μαθητές στα χέρια τους. Μεγαλύτερη βαρύτητα μάλιστα έχει ο στόχος τα παιδιά αυτά να αποκτήσουν «παιδεία» και μικρότερη να αποκτήσουν «γνώσεις». Όπως λένε και οι μεγάλοι παιδαγωγοί, η «παιδεία» καλλιεργείται, η γνώση απλώς αποκτάται…

Το ερώτημα, λοιπόν που μπορεί κανείς να διατυπώσει είναι: «Οι εκπαιδευτικοί των δύο σχολείων που συνλειτουργούν, -3ο ΕΠΑΛ και Ειδικό Γυμνάσιο-, και κυρίως οι δύο Διευθυντές τους τι πράττουν για την καλλιέργεια της «παιδείας στους μαθητές τους…;

Εκπαιδ-άρχης

Vukentra.gr

--------------------

Διαβάστε ακόμη:

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση



«ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ» - 22 ρεμπέτικα πορτρέτα –του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Στέγαστρο ΣΜΑ Περιστερίου: Το νέο μεγάλο Περιβαλλοντικό, Πολεοδομικό και Διαχειριστικό «ΣΚΑΝΔΑΛΟ» της Διοίκησης Παχατουρίδη (Βίντεο-Φωτό)

" Η Διοίκηση Ανδρέα Παχατουρίδη «Καταπατά νόμους, μολύνει & αδιαφορεί για υγεία των κατοίκων, μόνο για λίγες χιλιάδες ευρώ». Κατασκευάζει «παράνομο» μεταλλικό Στέγαστρο για να καλύψει τις παράνομες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και μεταφόρτωσης σκουπιδιών στο Αμαξοστάσιο, αυθαίρετα και χωρίς άδεια, ώστε να «καλύψει» το τι δηλητήρια «ταΐζει» κατοίκους και εργαζόμενους … "

Περιστέρι: Μεγάλο Σκάνδαλο αιρετών, με απαλλοτριωμένα οικόπεδα - “Πληρώθηκαν” αλλά συνεχίζουν να τα “έχουν” - Το εμπορικό κέντρο ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ, το “Πάρκινγκ” του και ο κ. Παχατουρίδης

" Ο Δήμος Περιστερίου, πλήρωσε πολύ ακριβά οικόπεδο διαχρονικού αιρετού της Πόλης, για να κάνει διάνοιξη δρόμου σε κεντρικό σημείο, σύμφωνα με το ισχύον πολεοδομικό σχέδιο. Παρόλα αυτά, όμως 15 χρόνια μετά αυτό παραμένει στους αρχικούς ιδιοκτήτες του, αυξάνοντας την εμπορική αξία της ακίνητης περιουσίας τους. Δείτε ποιόν αφορά και πως έχει μεθοδευτεί η όλη κατάσταση… "

Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία: Η ριξηκέλευθη πρόταση του Vukentra.gr για όλα τα θέματα που απασχολούν αλλά και συνθέτουν την Β/θμια Εκπαίδευση

" Για την πραγματική εκπαίδευση, ακόμη δεν έχει διατυπωθεί τίποτα, στον εθνικό διάλογο που κατά πολλούς θεωρείται προσχηματικός, προκειμένου η Κυβέρνηση να περάσει αυτά που θέλει. Το Vukentra.gr, καταθέτει τη δική του, αιρετική κατά μία άποψη αλλά και ιδιαίτερα «επαναστατική» για τα σημερινά δεδομένα. Διαβάστε την και διατυπώστε τις δικές σας προτάσεις…. "

Περιστέρι Αττικής: Διαπλοκή, διαφθορά ή ανικανότητα των υπηρεσιών του ή κάποιος τα «παίρνει»; Ο Δήμαρχος κ. Παχατουρίδης οφείλει να απαντήσει άμεσα…

" «Άγνωστοι» εκμεταλλεύονται τα διαφημιστικά ταμπλό των στάσεων χωρίς να πληρώνουν τίποτα στο Δήμο. Ο Δήμαρχος της Πόλης κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, οφείλει να ερευνήσει άμεσα το θέμα και να δώσει απαντήσεις … Άλλως θα μείνει η εντύπωση ότι η Διοίκησή του «γνωρίζει» και σιωπά, με ότι κι αν αυτό σημαίνει… είτε ότι κάποιος τα «παίρνει», είτε ότι… "