Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, στο Δημόσιο και τους Ο.Τ.Α. δεν μπορούν να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου (δικαστική απόφαση)

Κατηγορία: Οικονομία Απασχόληση


Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, στο Δημόσιο και τους Ο.Τ.Α. και τους λοιπούς φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, υπό το κράτος της ισχύος των διατάξεων του άρθρου 103 του Συντάγματος και του άρθρου 21 του N. 2190/1994, δεν μπορούν να μετατραπούν σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, έστω και αν αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

---------------

3-11-17  ΕιρΛαγκαδά 10/17 : Επιχειρήσεις ΟΤΑ - Προσωπικό ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου.

Διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, συναπτόμενες με το Δημόσιο, τους Ο.Τ.Α. και όλους τους λοιπούς φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, υπό το κράτος της ισχύος των διατάξεων του άρθρου 103 του Συντάγματος και του άρθρου 21 του N. 2190/1994, δεν μπορούν να μετατραπούν σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, έστω και αν αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Η εργασία που προσφέρεται κατά παράβαση των διατάξεων αυτών απαγορεύεται απόλυτα από το νόμο και ως τέτοια δεν δημιουργεί καμιά αξίωση  και ειδικότερα δεν δημιουργεί αξίωση ούτε από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, αφού τέτοιος πλουτισμός δεν προκύπτει για τον εργοδότη (Ο.Τ.Α.), ενόψει του ότι αυτός (εργοδότης), στη θέση του διατηρηθέντος προσωπικού, παρά τις ως άνω διατάξεις, δεν θα προσελάμβανε άλλο με έγκυρη σύμβαση εργασίας και δεν θα υποβαλλόταν έτσι αναγκαίως στις δαπάνες αμοιβής του, αφού μάλιστα ρητά προβλέπεται από το νόμο ότι ακόμη και τα ποσά που καταβλήθηκαν στο προσωπικό που διατηρείται παράνομα καταλογίζονται σε βάρος των αρμοδίων για την εκκαθάριση των αποδοχών τους οργάνων. Η ένδικη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη, τόσο ως προς την κύρια, όσο και ως προς την επικουρική βάση της.

Δείτε όλη την απόφαση ….

-------------------

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΓΚΑΔΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ 10/2017

Πρόεδρος: Τ. Γαλάτου (Ειρηνοδίκης)

Δικηγόρος: Ελ. Κονταξή

Δικηγόρος: Ι. Μυρώνης

[…Με το άρθρο 252 παρ. 1 και 5 του Ν. 3463/2006 προβλέφθηκε ότι επιτρεπόμενες μορφές των επιχειρήσεων που μπορούν να συνιστούν ή να συμμετέχουν οι Ο.Τ.Α. Α΄ βαθμού, καλούμενες επιχειρήσεις Ο.Τ.Α., είναι κατ’ αποκλειστικότητα οι δημοτικές ή κοινοτικές κοινωφελείς επιχειρήσεις και οι ανώνυμες εταιρίες Ο.Τ.Α., οι οποίες αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, ενώ, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 257 του ίδιου ως άνω νόμου, «Η σύναψη συμβάσεων ανάθεσης των έργων, υπηρεσιών, μελετών και προμηθειών των κοινωφελών επιχειρήσεων, καθώς και η σύναψη συμβάσεων μίσθωσης έργου διενεργείται σύμφωνα με τις αντίστοιχες ρυθμίσεις που ισχύουν για τους Ο.Τ.Α.». Επίσης, κατά την παρ. 1 του άρθρου 258, «Το προσωπικό των κοινωφελών επιχειρήσεων συνδέεται με αυτές με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και προσλαμβάνεται με βάση τις αντίστοιχες διατάξεις που ισχύουν για την πρόσληψη του προσωπικού των Ο.Τ.Α. με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου». Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 107 του Ν. 3852/2010 περί της «Νέας Αρχιτεκτονικής της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης», οι Δήμοι μπορούν να έχουν μόνον μία δημοτική επιχείρηση ύδρευσης αποχέτευσης (Δ.Ε.Υ.Α.), ενώ βάσει του ιδρυτικού νόμου των επιχειρήσεων ύδρευσης αποχέτευσης (Ν. 1089/1980), επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης μπορούν να συνιστώνται σε κάθε Δήμο ή Κοινότητα της χώρας ή από περισσότερους Δήμους ή Κοινότητες με αντικείμενο την άσκηση των πάσης φύσεως δραστηριοτήτων του κυκλώματος υδρεύσεως και αποχετεύσεως οικιστικών κέντρων της Χώρας. Οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου κοινωφελούς χαρακτήρα, διεπόμενα από τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, εφόσον δεν ορίζεται άλλως από το νόμο. Η σύσταση αυτών ενεργείται με απόφαση του οικείου Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία εν συνεχεία εγκρίνεται με πράξη του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Οι πόροι των επιχειρήσεων αυτών ορίζονται επίσης στο άρθρο 10 του ίδιου ως άνω νόμου, μεταξύ των οποίων προβλέπεται και επιχορήγηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (όποτε αυτό υπάρχει) για τη μελέτη και κατασκευή έργων υδρεύσεως και αποχετεύσεως. Εξάλλου, σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 255 του Ν. 3463/2006, οι κοινωφελείς επιχειρήσεις που δύνανται να συνιστώνται από Δήμους (οι οποίες επονομάζονται “επιχειρήσεις Ο.Τ.Α.”, πρβλ. άρθρο 252 του Ν. 3463/2006) διοικούνται από διοικητικό συμβούλιο, αποτελούμενο από επτά (7) έως έντεκα (11) μέλη, τα οποία ορίζονται μαζί με τους αναπληρωτές τους από το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο, κατά τις διατάξεις του εκάστοτε Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, η δε θητεία του ακολουθεί τη θητεία του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, εκτός αν στην πράξη σύστασης της επιχείρησης προβλέπεται μικρότερη θητεία (ΜΠρΡεθ 35/2016 Νόμος). Από τα παραπάνω συνάγεται ότι οι προαναφερόμενες δημοτικές (ή κοινοτικές) επιχειρήσεις δεν αποτελούν Ν.Π.Δ.Δ. ούτε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά αυτοτελείς έναντι των εν λόγω Οργανισμών επιχειρήσεις, και λειτουργούν υπό τη μορφή του Ν.Π.Ι.Δ. (ΑΠ 1009/2001 ΕλλΔνη 44, 465, ΕφΘεσ 3261/2004 Νόμος, ΕφΛαμ 47/2011 Νόμος), ενώ επίσης δεν υπάγονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός οριοθετήθηκε με το άρθρο 1 παρ. 6 του Ν. 1256/1982, επαναοριοθετήθηκε με το άρθρο 51 παρ. 1 του Ν. 1892/1990 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 4 παρ. 6 του Ν. 1943/1991, ώστε εφαρμοστέες επί των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου του προσωπικού τους τυγχάνουν οι διατάξεις της κοινής εργατικής νομοθεσίας και όχι οι ειδικές νομοθετικές διατάξεις που αφορούν στους εργαζόμενους στο Δημόσιο, στα Ν.Π.Δ.Δ. και στους Ο.Τ.Α. με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, πλην εκείνων των διατάξεων για τις οποίες υφίσταται ρητή νομοθετική πρόβλεψη περί επέκτασης της εφαρμογής τους και στις προαναφερόμενες δημοτικές επιχειρήσεις. Τέτοιες διατάξεις αποτελούν και αυτές των άρθρων 1 παρ. 3 του Ν. 2527/1997 και 10 παρ. 5 του Ν. 3051/2002, με τις οποίες επεκτάθηκε η εφαρμογή των περιοριστικών των προσλήψεων ρυθμίσεων του Ν. 2190/1994 και στις επιχειρήσεις αυτές, και δη τόσο για τις προσλήψεις διοικητικού προσωπικού με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου όσο και μη διοικητικού προσωπικού όλων των κατηγοριών, με εξαίρεση μόνο του ειδικού επιστημονικού προσωπικού και των διευθυνόντων υπαλλήλων τους. Έτσι, οι δημοτικές επιχειρήσεις λογίζονται πλέον, ως προς την πρόσληψη του προσωπικού τους, φορείς του δημόσιου τομέα, στον οποίον ισχύουν η διάταξη του άρθρου 103 του Συντάγματος και οι αναγκαστικού δικαίου περιοριστικές των προσλήψεων ρυθμίσεις του Ν. 2190/1994 (ΑΠ 628/2015 Νόμος, ΑΠ 197/2008 Νόμος, ΑΠ 268/1996 ΕλλΔνη 1996, 1578).

Ειδικότερα, στις διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 1 και 2 του Ν. 2190/1994 ορίζεται ότι οι δημόσιες υπηρεσίες και τα νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 14 του νόμου αυτού μπορούν να απασχολούν προσωπικό με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για την αντιμετώπιση εποχιακών ή άλλων περιοδικών ή πρόσκαιρων αναγκών, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία των διατάξεων του νόμου αυτού, και ότι η διάρκεια της απασχόλησης του εν λόγω προσωπικού δεν μπορεί να υπερβαίνει τους οκτώ μήνες σε συνολικό χρόνο δώδεκα μηνών, καθώς και ότι η παράταση ή η σύναψη νέας σύμβασης κατά το αυτό ημερολογιακό έτος ή η μετατροπή σε σύμβαση αορίστου χρόνου είναι άκυρες. Οι παραπάνω διατάξεις, που θέτουν τους ως άνω περιορισμούς, ως προς τη σύναψη και τη διάρκεια των εν λόγω συμβάσεων εργασίας, με ποινή ακυρότητας αυτών, χαρακτηρίζονται ως αναγκαστικού δικαίου, όπως συνάγεται από το όλο περιεχόμενο του κεφαλαίου Γ΄ του παραπάνω νόμου (που φέρει τον τίτλο «Σύστημα προσλήψεων στο δημόσιο τομέα»), στο οποίο εντάσσονται, καθώς και από τον πρόδηλο σκοπό του νόμου αυτού (βλ. Ολομέλεια ΑΣΕΠ 19/1994 ΕΕργΔ 1995, 54). Έτσι, διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, συναπτόμενες με το Δημόσιο, τους Ο.Τ.Α. και όλους τους λοιπούς φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, υπό το κράτος της ισχύος των διατάξεων του άρθρου 103 του Συντάγματος και του άρθρου 21 του N. 2190/1994, δεν μπορούν να μετατραπούν σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, έστω και αν αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς, και όχι πρόσκαιρες ή απρόβλεπτες, ανάγκες. Δεν καταλείπεται πεδίο εκτίμησης των συμβάσεων αυτών, κατ’ ορθό νομικό χαρακτηρισμό της έννομης σχέσης κατά τη δικαστική διαδικασία, ως συμβάσεων αόριστου χρόνου, στην περίπτωση που αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αφού, έστω και αν τούτο συμβαίνει, ο εργοδότης, βάσει των πιο πάνω διατάξεων, δεν έχει ευχέρεια για τη σύναψη συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Τυχόν αντίθετη ερμηνεία, ότι δηλαδή συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου μπορούν να αναγνωρίζονται, κατ’ ορθό νομικό χαρακτηρισμό, ως συμβάσεις εργασίας αόριστου χρόνου και μετά τη μεταρρύθμιση του άρθρου 103 του Συντάγματος υπό την τελευταία Συνταγματική Αναθεώρηση, θα είχε ως συνέπεια τη διαιώνιση ενός αποδοκιμασθέντος από τον Αναθεωρητικό Νομοθέτη φαινομένου. Επομένως, σε κάθε περίπτωση, στις συμβάσεις αυτές, υπό την ισχύ των πιο πάνω διατάξεων του άρθρου 103 του Συντάγματος και του άρθρου 21 του Ν. 2190/1994, δεν είναι δυνατή η εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 8 παρ. 3 του Ν. 2112/1920 (ΟλΑΠ 19/2007 και ΟλΑΠ 20/2007 Νόμος). Μάλιστα, στην παρ. 4 του ίδιου άρθρου 21 του Ν. 2190/1994 ορίζεται ότι τα όργανα που διενεργούν την εκκαθάριση των αποδοχών υποχρεούνται να παύσουν την καταβολή των αποδοχών του προσωπικού που συμπλήρωσε την ως άνω νόμιμη διάρκεια απασχόλησης, άλλως καταλογίζονται σε αυτά οι αποδοχές που καταβλήθηκαν και απειλούνται ποινικές κυρώσεις κατά των αρμοδίων, για την περίπτωση παράβασης των διατάξεων που ρυθμίζουν τη σχέση εργασίας του ως άνω προσωπικού (παράβαση καθήκοντος κατ’ άρθρο 259 ΠΚ), ενώ ακόμη προβλέπεται υποχρεωτική παραπομπή στην αρμόδια πειθαρχική διαδικασία. Έτσι, η εργασία που προσφέρεται κατά παράβαση των διατάξεων αυτών απαγορεύεται απόλυτα από το νόμο και ως τέτοια δεν δημιουργεί καμιά αξίωση, αφού σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να είναι έγκυρη, και ειδικότερα δεν δημιουργεί αξίωση ούτε από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, αφού τέτοιος πλουτισμός δεν προκύπτει για τον εργοδότη (Δημόσιο, Ο.Τ.Α.), ενόψει του ότι αυτός (εργοδότης), στη θέση του διατηρηθέντος προσωπικού, παρά τις ως άνω διατάξεις, δεν θα προσελάμβανε άλλο με έγκυρη σύμβαση εργασίας και δεν θα υποβαλλόταν έτσι αναγκαίως στις δαπάνες αμοιβής του (μισθούς κ.λπ.) με αντίστοιχη ωφέλεια, αφού μάλιστα ρητά προβλέπεται από το νόμο ότι ακόμη και τα ποσά που καταβλήθηκαν στο προσωπικό που διατηρείται παράνομα καταλογίζονται σε βάρος των αρμοδίων για την εκκαθάριση των αποδοχών τους οργάνων (ΜΠρΑθ 21/2010 Νόμος). Περαιτέρω, δεν τίθεται ζήτημα εξαίρεσης του προσωπικού των κοινωφελών επιχειρήσεων και από τις διατάξεις των Ν. 4024/2011 (άρθρο 31) και 4093/2012 (άρθρο πρώτο παράγραφος Γ΄ υποπαράγραφος Γ΄ 1 περ. 12), καθόσον πρέπει να θεωρηθεί ότι ανήκουν σε Ο.Τ.Α. κατά την έννοια της επίτευξης αυτοδιοικητικού σκοπού και εποπτείας διορισμού και ελέγχου της πλειοψηφίας της διοίκησής τους (ΜΠρΡεθ 35/2016 Νόμος, ΜΠρΗρ 744/2015 Νόμος).

Στην ένδικη αγωγή, οι ενάγουσες εκθέτουν τα εξής: 1) Η πρώτη ότι εργάστηκε με ή χωρίς έγγραφη σύμβαση εργασίας, από 1.2.2011 έως και 29.8.2014, ως υπάλληλος στη διοικητική υπηρεσία του εναγομένου Ν.Π.Ι.Δ., μετά δε τη λήξη της τελευταίας συμβάσεως ορισμένου χρόνου, με προφορική συμφωνία που κατήρτισε στις 26.10.2013 με το νόμιμο εκπρόσωπο του εναγομένου, δηλ. τον Πρόεδρο του Διοικητικού του Συμβουλίου, εργάσθηκε με τους ίδιους όρους (που αναφέρει) όπως και το προηγούμενο χρονικό διάστημα έως και 29.8.2014, με πενθήμερη απασχόληση, από Δευτέρα ως Παρασκευή, και από ώρα 7.00 π.μ. έως ώρα 3.00 μ.μ., ενώ τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας εργαζόταν κατ’ εντολήν του εκπροσώπου του εναγομένου δύο έως και τρεις ώρες επιπλέον, αντί μηνιαίου μισθού 1.089,61 ευρώ μικτά, πλην όμως το εναγόμενο δεν της έχει καταβάλει υπόλοιπο αποδοχών Φεβρουαρίου 2014 ποσού 731,20 ευρώ και τις αποδοχές Μαρτίου έως και Αυγούστου 2014, συνολικού ποσού [731,20 ευρώ + (1.089,61 ευρώ x 6 μήνες =) 6.537,66 ευρώ =] 7.268,86 ευρώ. 2) Η δεύτερη ότι εργάστηκε με ή χωρίς έγγραφη σύμβαση εργασίας, από 21.9.2012 έως και 29.8.2014, ως υπάλληλος στο κτίριο των εγκαταστάσεων βιολογικού καθαρισμού του εναγομένου Ν.Π.Ι.Δ., με μια ολιγόμηνη διακοπή που λάμβανε επίδομα ανεργίας, μετά δε τη λήξη καταβολής του επιδόματος ανεργίας, με προφορική συμφωνία που κατήρτισε στις 7.1.2014 με το νόμιμο εκπρόσωπο του εναγομένου, δηλ. τον Πρόεδρο του Διοικητικού του Συμβουλίου, εργάσθηκε με τους ίδιους όρους (που αναφέρει) όπως και το προηγούμενο χρονικό διάστημα έως και 29.8.2014, με πενθήμερη απασχόληση, από Δευτέρα ως Παρασκευή, από ώρα 7.00 π.μ. έως ώρα 3.00 μ.μ., ενώ σχεδόν καθημερινά γύρω στις 2.00 μ.μ., κατόπιν εντολών που ελάμβανε, αποχωρούσε από τις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού και παρείχε τις υπηρεσίες της σε εξωτερικές εργασίες τουλάχιστον ως ώρα 5.00 ή 6.00 μ.μ., αντί μηνιαίου μισθού 994,59 ευρώ μικτά, ενώ τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας εργαζόταν κατ’ εντολήν του εκπροσώπου του εναγομένου δύο έως και τρεις ώρες επιπλέον, πλην όμως το εναγόμενο δεν της έχει καταβάλει υπόλοιπο αποδοχών Φεβρουαρίου 2014 ποσού 789,18 ευρώ και τις αποδοχές Μαρτίου έως και Αυγούστου 2014, συνολικού ποσού [789,18 ευρώ + (994,59 ευρώ x 6 μήνες =) 5.967,54 ευρώ =] 6.756,72 ευρώ. 3) Η τρίτη ότι εργάστηκε με ή χωρίς έγγραφη σύμβαση εργασίας, από 19.11.2012 έως και 10.9.2014, ως υπάλληλος στη διοικητική υπηρεσία του εναγομένου Ν.Π.Ι.Δ., μετά δε τη λήξη της τελευταίας συμβάσεως ορισμένου χρόνου, με προφορική συμφωνία που κατήρτισε στις 26.10.2013 με το νόμιμο εκπρόσωπο του εναγομένου, δηλ. τον Πρόεδρο του Διοικητικού του Συμβουλίου, εργάσθηκε με τους ίδιους όρους (που αναφέρει), όπως και το προηγούμενο χρονικό διάστημα έως και 10.9.2014, με πενθήμερη απασχόληση, από Δευτέρα ως Παρασκευή, και από ώρα 7.00 π.μ. έως ώρα 3.00 μ.μ., ενώ τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας εργαζόταν κατ’ εντολήν του εκπροσώπου του εναγομένου δύο έως και τρεις ώρες επιπλέον, αντί μηνιαίου μισθού 1.087,77 ευρώ μικτά, πλην όμως το εναγόμενο δεν της έχει καταβάλει υπόλοιπο αποδοχών Φεβρουαρίου 2014, τις αποδοχές Μαρτίου έως και Αυγούστου 2014 και υπόλοιπο αποδοχών Σεπτεμβρίου 2014, συνολικού ποσού [775,54 ευρώ + (1.087,77 ευρώ x 5 μήνες =) 6.526,62 ευρώ + 362,59 ευρώ =] 7.664,75 ευρώ.

Ζητάν δε να υποχρεωθεί το εναγόμενο Ν.Π.Ι.Δ. να καταβάλει σε εκάστη εξ αυτών τα παραπάνω ποσά με βάση τη σύμβαση, με το νόμιμο τόκο από το ληξιπρόθεσμο κάθε μηνιαίας καταβολής ή δόσης, άλλως από την 1.5.2015, επομένη της επιδόσεως (στις 30.4.2015) της ασκηθείσας ενώπιον του Ειρηνοδικείου Λαγκαδά υπ’ αρ. εκθ. καταθ. […]/2015 αγωγής της πρώτης και της δεύτερης και της υπ’ αρ. εκθ. καταθ. […]/2015 αγωγής της τρίτης, από τις οποίες παραιτήθηκαν, πλην όμως θεωρούνται ως όχληση του εναγόμενου Ν.Π.Ι.Δ., και επικουρικώς με βάση τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, επικαλούμενες ότι σε περίπτωση που κριθεί ότι εργάζονταν με άκυρες συμβάσεις εργασίας, το εναγόμενο ΝΠΙΔ έγινε πλουσιότερο εις βάρος της περιουσίας τους κατά τα παραπάνω ποσά, τα οποία θα κατέβαλλε με έγκυρη σύμβαση σε άλλους εργαζόμενους με τα ίδια προσόντα και επιδόσεις, υπό τις ίδιες περιστάσεις, για την παροχή της ίδιας εργασίας. Τέλος, ζητάν να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινώς εκτελεστή και να καταδικαστεί το εναγόμενο Ν.Π.Ι.Δ. στα δικαστικά τους έξοδα.

Υπό το προεκτεθέν περιεχόμενο, η ένδικη αγωγή, η οποία εισάγει εργατική διαφορά (ΚΠολΔ 614 αρ. 3), φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του παρόντος αρμοδίου καθ’ ύλην και κατά τόπον Δικαστηρίου (ΚΠολΔ 14 παρ. 1 και 25 παρ. 2), κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών των άρθρων 614-622Ε του ΚΠολΔ, οι οποίες εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από τις 1.1.2016 ένδικα μέσα και αγωγές σύμφωνα με το άρθρο ένατο παρ. 2 του τέταρτου άρθρου του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015, δεδομένου ότι οι διαφορές από συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου των εργαζομένων στο δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι ιδιωτικές (ΑΠ 1359/1996 ΕΕργΔ 57, 329) και ανήκουν στην κυριαρχική δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων κατ’ άρθρο 94 του ισχύοντος Συντάγματος (ΟλΑΠ 490/1982 ΝοΒ 1983, 204). Πλην όμως, ως προς την κύρια βάση της, με την οποία οι ενάγουσες επιχειρούν να θεμελιώσουν την αξίωσή τους σε έγκυρες συμβάσεις εργασίας, είναι απορριπτέα ως μη νόμιμη, διότι, αληθών υποτιθεμένων των εκτιθεμένων για τη θεμελίωσή της πραγματικών περιστατικών, οι ένδικες συμβάσεις είναι άκυρες, αφού καταρτίσθηκαν ατύπως (προφορικώς) μεταξύ των εναγουσών και του νομίμου εκπροσώπου του εναγομένου Ν.Π.Ι.Δ., κατά παράβαση των περιορισμών που έχουν τεθεί με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη νομοθετήματα για τις προσλήψεις διοικητικού και μη προσωπικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται και το εναγόμενο ως δημοτική (κοινωφελής) επιχείρηση αναφορικά με την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, και δη κατά παράβαση των διατάξεων του Ν. 2190/1994. Ενόψει της ανωτέρω ακυρότητας των συμβάσεων, οι ενάγουσες δεν δύνανται να θεμελιώσουν οποιεσδήποτε αξιώσεις τους από την παροχή εργασίας στις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας δυνάμει εγκύρων συμβάσεων και, ως εκ τούτου, η ένδικη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη ως προς την κύρια βάση της. Ως προς την επικουρική της βάση στις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, η οποία σωρεύεται υπό την ενδοδιαδικαστική αίρεση απόρριψης της κύριας βάσης, για την πληρότητά της, κατ’ άρθρο 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, πέρα από την παροχή της εργασίας και τον εξαιτίας της πλουτισμό του εναγομένου, γίνεται απλή επίκληση της ακυρότητας των συμβάσεων εργασίας, χωρίς να απαιτείται και ειδική έκθεση των γεγονότων που αποτελούν την αιτία της ακυρότητας, απορριπτομένου ως αβάσιμου του ισχυρισμού περί αοριστίας της που προέβαλε το εναγόμενο νομικό πρόσωπο. Όμως, οι ενάγουσες δεν δύνανται να αξιώσουν για την εργασία τους ούτε αποζημίωση κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού (άρθρα 904 επ. ΑΚ), δηλ. την απόδοση της ωφέλειας που αποκόμισε το εναγόμενο νομικό πρόσωπο από την παρασχεθείσα εργασία τους, αφού τέτοιος πλουτισμός δεν υφίσταται για το νομικό αυτό πρόσωπο ως εργοδότη, το οποίο, στη θέση των εναγουσών, παρά τις ως άνω διατάξεις, δεν θα προσελάμβανε άλλους εργαζόμενους με έγκυρη σύμβαση εργασίας και δεν θα υποβαλλόταν έτσι αναγκαίως στην καταβολή των μισθών τους, ενόψει μάλιστα του ότι, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, οι δημοτικές επιχειρήσεις λογίζονται, ως προς την πρόσληψη του προσωπικού τους, φορείς του δημόσιου τομέα, στον οποίον ισχύουν η διάταξη του άρθρου 103 του Συντάγματος και οι αναγκαστικού δικαίου περιοριστικές των προσλήψεων ρυθμίσεις του Ν. 2190/1994, και της ρητής προβλέψεως στην παρ. 4 του άρθρου 21 του τελευταίου νόμου ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν στο προσωπικό που διατηρείται παράνομα καταλογίζονται σε βάρος των αρμοδίων για την εκκαθάριση των αποδοχών τους οργάνων. Επομένως, η ένδικη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη τόσο ως προς την κύρια όσο και ως προς την επικουρική βάση της, να καταδικαστούν δε οι ενάγουσες λόγω της ήττας τους (ΚΠολΔ 176) στα δικαστικά έξοδα του εναγόμενου νομικού προσώπου, κατόπιν σχετικού αιτήματός του (ΚΠολΔ 191 παρ. 2), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό…]

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση



«ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ» - 22 ρεμπέτικα πορτρέτα –του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Στέγαστρο ΣΜΑ Περιστερίου: Το νέο μεγάλο Περιβαλλοντικό, Πολεοδομικό και Διαχειριστικό «ΣΚΑΝΔΑΛΟ» της Διοίκησης Παχατουρίδη (Βίντεο-Φωτό)

" Η Διοίκηση Ανδρέα Παχατουρίδη «Καταπατά νόμους, μολύνει & αδιαφορεί για υγεία των κατοίκων, μόνο για λίγες χιλιάδες ευρώ». Κατασκευάζει «παράνομο» μεταλλικό Στέγαστρο για να καλύψει τις παράνομες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και μεταφόρτωσης σκουπιδιών στο Αμαξοστάσιο, αυθαίρετα και χωρίς άδεια, ώστε να «καλύψει» το τι δηλητήρια «ταΐζει» κατοίκους και εργαζόμενους … "

Περιστέρι: Μεγάλο Σκάνδαλο αιρετών, με απαλλοτριωμένα οικόπεδα - “Πληρώθηκαν” αλλά συνεχίζουν να τα “έχουν” - Το εμπορικό κέντρο ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ, το “Πάρκινγκ” του και ο κ. Παχατουρίδης

" Ο Δήμος Περιστερίου, πλήρωσε πολύ ακριβά οικόπεδο διαχρονικού αιρετού της Πόλης, για να κάνει διάνοιξη δρόμου σε κεντρικό σημείο, σύμφωνα με το ισχύον πολεοδομικό σχέδιο. Παρόλα αυτά, όμως 15 χρόνια μετά αυτό παραμένει στους αρχικούς ιδιοκτήτες του, αυξάνοντας την εμπορική αξία της ακίνητης περιουσίας τους. Δείτε ποιόν αφορά και πως έχει μεθοδευτεί η όλη κατάσταση… "

Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία: Η ριξηκέλευθη πρόταση του Vukentra.gr για όλα τα θέματα που απασχολούν αλλά και συνθέτουν την Β/θμια Εκπαίδευση

" Για την πραγματική εκπαίδευση, ακόμη δεν έχει διατυπωθεί τίποτα, στον εθνικό διάλογο που κατά πολλούς θεωρείται προσχηματικός, προκειμένου η Κυβέρνηση να περάσει αυτά που θέλει. Το Vukentra.gr, καταθέτει τη δική του, αιρετική κατά μία άποψη αλλά και ιδιαίτερα «επαναστατική» για τα σημερινά δεδομένα. Διαβάστε την και διατυπώστε τις δικές σας προτάσεις…. "

Περιστέρι Αττικής: Διαπλοκή, διαφθορά ή ανικανότητα των υπηρεσιών του ή κάποιος τα «παίρνει»; Ο Δήμαρχος κ. Παχατουρίδης οφείλει να απαντήσει άμεσα…

" «Άγνωστοι» εκμεταλλεύονται τα διαφημιστικά ταμπλό των στάσεων χωρίς να πληρώνουν τίποτα στο Δήμο. Ο Δήμαρχος της Πόλης κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, οφείλει να ερευνήσει άμεσα το θέμα και να δώσει απαντήσεις … Άλλως θα μείνει η εντύπωση ότι η Διοίκησή του «γνωρίζει» και σιωπά, με ότι κι αν αυτό σημαίνει… είτε ότι κάποιος τα «παίρνει», είτε ότι… "