Ξύλο στα Σχολεία: Οι επιθέσεις στους εκπαιδευτικούς και που οφείλονται…

Κατηγορία: Εκπαιδευτικά Β/θμια Γενική


Πληθαίνουν τα περιστατικά επιθέσεων και άσκησης λεκτικής και σωματικής βίας σε βάρος εκπαιδευτικών από γονείς μαθητών/τριών. Μετά τα συμβάντα στο Αγρίνιο, ακολούθησαν αυτά στην Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη με τελευταίο αυτό στο 13ο Λύκειο Περιστερίου, στο οποίο η μητέρα μίας μαθήτριας επιτέθηκε φραστικά και σωματικά σε δύο γυναίκες εκπαιδευτικούς.

Αφορμή για όλα αυτά, η υποτιθέμενη άδικη μεταχείριση, αξιολόγηση και βαθμολόγηση των μαθητών/τριών από τους εκπαιδευτικούς, γεγονός που κάνει τους «δίκαιους» και «αντικειμενικούς» γονείς να βράζουν από αγανάκτηση για την υποβάθμιση της αξίας και των κόπων των τέκνων τους.

Είναι, όμως, ακόμη κι έτσι τα πράγματα ή τα αίτια αυτού του φαινόμενου, που δυστυχώς φαίνεται ότι αρχίζει να λαμβάνει διαστάσεις, δεν βρίσκονται και δεν οφείλονται στις συνθήκες που διέπουν την καθημερινότητα εκπαιδευτικού-μαθητή στο σχολείο, αλλά σε άλλους παράγοντες του τετραγώνου «σχολείο, εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς»; Το σίγουρο, σε κάθε περίπτωση είναι ότι εάν δεν παρθούν μέτρα για την αλλαγή αυτής της νοοτροπίας υπάρχει κίνδυνος, όχι μόνο να γίνουν κανόνας, αλλά προβάλει σαν ενδεχόμενο να δούμε ακόμη και τραγικά συμβάντα, από τις εκρηκτικές συμπεριφορές θερμόαιμων γονέων.

Ας δούμε όμως, ποιες είναι οι πραγματικές καταστάσεις που οδηγούν σε τέτοια φαινόμενα…

Κατά πρώτον, έχει πλέον εκλείψει το πνεύμα αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών που επικρατούσε μέχρι πριν δύο περίπου δεκαετίες στα σχολεία, ειδικά δε αυτά της Β/θμιας Εκπαίδευσης στα οποία φοιτούν έφηβοι, αμφισβητίες των πάντων από την φύση της ηλικίας τους.

Τα βασικά αίτια γι’ αυτό είναι στην ουσία δύο. Αμφισβητείται, από τους μαθητές το «αλάθητο» των εκπαιδευτικών μέσα στην τάξη, που από λειτουργοί της εκπαίδευσης, έχουν ουσιαστικά μετεξελιχθεί σε απλοί και ενίοτε βαριεστημένοι διεκπεραιωτές της διαδικασίας μεταφοράς της γνώσης, σε αρκετές δε περιπτώσεις παρουσιάζοντας οι ίδιοι μεγάλες ελλείψεις γνώσεων. Το τελευταίο είναι και που προκαλεί την έλλειψη σεβασμού προς αυτούς από τους μαθητές τους, που πάντα αναγνωρίζουν από ένστικτο τους πραγματικούς «δασκάλους», αποδίδοντας τους την τιμή που τους ανήκει. Με απλά λόγια, έχει εκλείψει ή τείνει να εκλείψει ο χαρακτηρισμός «δάσκαλος» που απονέμουν οι μαθητές σε όσους εκπαιδευτικούς εκτιμούν τις βαθιές γνώσεις τους, τις παιδαγωγικές μεθόδους τους και τους τρόπους μετάδοσης της γνώσης που διαθέτουν και επιδεικνύουν.

Από την άλλη, έχει μικρύνει ή ακόμη και εξαφανισθεί έργω λόγο και πράξη, η «απόσταση» θέσης μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών, στα πλαίσια μίας κακώς εννοούμενης, προσέγγισης των εκπαιδευτικών προς τους δεύτερους, γεγονός που μεταφράζεται ως ισονομία μεταξύ των δύο οντοτήτων, μέσα στο πολύ δύσκολο κοινωνικό περιβάλλον του σχολείου. Με απλά λόγια, ο εκπαιδευτικός έχει πάψει να αποτελεί παράδειγμα συμπεριφοράς και χαρακτήρα για τους μαθητές, που τον αισθάνονται πλέον όμοιο ή σχεδόν όμοιό τους, συμπεριφερόμενοι προς αυτόν καθ’ εικόνα και ομοίωσή τους.

Δεύτερον, έχει διαφοροποιηθεί και υπομονευθεί από τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας κάθε σχολείου, η ενιαία παιδαγωγική και πειθαρχική αντιμετώπιση των μαθητών του. Με απλά λόγια οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν παιδαγωγικά και πειθαρχικά τους μαθητές τους, όχι σαν ενιαίο σύνολο, διαπαιδαγωγώντας τους στους κανόνες της σχολικής ζωής, αλλά αντίθετα ο καθένας έχει τα δικά του μέτρα και σταθμά, με την επισήμανση ότι τα κοινωνούν στους μαθητές, θέλοντας να δείξουν την δική τους διακριτή άποψη. Είναι χαρακτηριστικό, ότι σε αρκετά σχολεία εκπαιδευτικοί, μην αντέχοντας στην πίεση των εφήβων μαθητών ή θέλοντας να αναδειχθούν σε υπερασπιστές της επαναστατικότητάς τους, εισηγήθηκαν και τελικά πέτυχαν την άτυπη μεν αλλά πραγματική «θεσμοθέτηση» χώρου καπνιζόντων μαθητών σε τμήμα των κοινόχρηστων αύλιων χώρων του σχολείου, δημιουργώντας άβατο ατιμωρησίας γι’ αυτούς.

Και μόνο αυτό, δίνει στους μαθητές της εντύπωση ότι όλα είναι δυνατά, αρκεί να «πιέσουν» τους εκπαιδευτικούς. Με απλά λόγια οι μαθητές εκπαιδεύονται στο ότι έχουν μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις.

Τρίτον, είναι κανόνας και θεσμός πλέον η άμεση κατηγοριοποίηση και κατάταξη των μαθητών από τους εκπαιδευτικούς, σε «καλούς» και «κακούς», ανάλογα με την παιδαγωγική και πειθαρχική μαθητική συμπεριφορά τους στις τάξεις διδασκαλίας. Αυτό συμβαίνει, γιατί οι εκπαιδευτικοί (φυσικά όχι όλοι), αδυνατώντας να ηρεμίσουν την τάξη των μαθητών, επιλέγουν να θέτουν στο περιθώριο τους λεγόμενους ταραξίες μαθητές, ανεξάρτητα από τον δείκτη εφυΐας και τις μαθητικές γνωσιακές επιδόσεις τους. Χρησιμοποιούν δε γι’ αυτή την κατηγοριοποίηση, το μόνο κατ’ αυτούς όπλο που διαθέτουν, την βαθμολόγησή τους, αδιαφορώντας κατά κανόνα, αν με τον τρόπο αυτό τους ωθούν στο περιθώριο γιγαντώνοντας την εφηβική αντίδρασή τους, τόσο προς αυτούς, όσο και προς την σχολική κοινότητα.

Σε κάθε περίπτωση, οι μαθητές αντιλαμβάνονται, παρά τις δικαιολογίες ή αντιστάσεις που προβάλουν την αξιοκρατία του εκπαιδευτικού, την δικαιοσύνη και τη ισονομία στην διαχείριση τόσο των ίδιων, όσο και των συμμαθητών τους. Η αρνητική ή θετική άποψη που διαμορφώνουν γι’αυτά, προκαλεί είτε την αντίδραση και αντιπαράθεσή τους με το «σύστημα» του σχολείου, είτε την αποδοχή και ενσωμάτωσή τους στις εκπαιδευτικές διαδικασίες.

Τέταρτον, η συμπεριφορά των γονέων, δεν είναι πλέον αυτή που εκφράζει τις αγωνίες τους για την μαθητική πρόοδο των τέκνων τους. Η φροντίδα των περισσότερων πλέον προς τους γόνους τους, εστιάζεται στην παροχή, -σύμφωνα βέβαια με τις οικονομικές δυνατότητές τους-, υλικών αγαθών σε ένα άτυπο συναγωνισμό μεταξύ τους, στην επίδειξη ποιο παιδί είναι ποιο «φροντισμένο» και χειραφετημένο. Συνήθως, αρνούνται ακόμη και την «αγωνία» για τις παρουσίες των γόνων τους στο σχολείο και όταν έρχεται στην αντίληψή τους το «ραπόρτο» των απουσιών τους, αντί να στραφούν εναντίων των παιδιών τους, ζητώντας εξηγήσεις, στρέφονται εναντίον των εκπαιδευτικών και του σχολείου, απαιτώντας απ’ αυτούς στην καλύτερη των περιπτώσεων εξηγήσεις και στην χειρότερη και ποιο ακραία να τις «σβήσουν».

Για τις μαθητικές επιδόσεις των παιδιών τους, η βασική αγωνία τους είναι να μην «μείνει» στην ίδια τάξη, κι όταν αυτό συμβαίνει, η οργή τους ξεσπά προς τους εκπαιδευτικούς που τα «αδίκησαν», αποδεχόμενοι πλήρως όλες τις δικαιολογίες και αιτιάσεις τους περί στοχοποίησής τους, κλπ.

Στην πράξη, όλα αυτά δεν είναι παρά η ασυναίσθητη αποφυγή ανάληψης των γονικών ευθυνών τους ή αλλιώς η άρνησή τους να παραδεχθούν ότι «άφησαν» τα παιδιά τους, στο ποιο κρίσιμο στάδιο της ηλικίας τους χωρίς επιτήρηση και κυρίως χωρίς τη γονική βοήθειά τους. Να σημειώσουμε βέβαια ότι όλοι, όσοι επιδεικνύουν τέτοιες γονικές συμπεριφορές, δεν έχουν την ικανότητα να κατανοήσουν και να παραδεχθούν τις δικές τους ουσιαστικές ευθύνες στην σωστή ανατροφή των παιδιών τους. Κατ’ αυτούς, οι ίδιοι είναι ίσως οι τέλειοι γονείς, αφού αγοράζουν στο παιδί τους το ποιο νέο και μοδάτο κινητό, για όλα δε τα άλλα φταίνε οι άλλοι και πρωτίστων οι εκπαιδευτικοί…

Είναι οι ίδιοι που όταν κλιθούν για να τους ανακοινωθεί η τιμωρία των μαθητών-γόνων τους π.χ. για κάπνισμα εντός του σχολείου, απαιτούν αυτό να μην ισχύσει δηλώνοντας με έπαρση ότι δεν είναι κάτι κακό αυτό, αφού οι ίδιοι του το επιτρέπουν.

Επιμύθιο

Το παρόν σημείωμα, είναι σύντομο, συνοπτικό και γενικό ως προς την περιγραφή των αιτίων που φέρνουν ή μάλλον αποτελούν τα αίτια των ξυλοδαρμών εκπαιδευτικών από μαινόμενους γονείς. Δεν αφορά την πλειονότητα των σχολείων της χώρας και των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σ’ αυτά, ούτε βέβαια και την πλειοψηφία των μαθητών και των γονέων τους.

Γεγονός, όμως, είναι ότι πρόκειται για νέο φαινόμενο, άγνωστο στο εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι σήμερα, φαινόμενο που φαίνεται ότι θα λάβει διαστάσεις τα επόμενα χρόνια. κι εδώ θα πρέπει όλοι, όσοι εμπλέκονται στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας να σταθούν με προσοχή, εξετάζοντας τα αίτια και μελετώντας τρόπους εξάλειψής του, ακόμη κι αν χρειασθούν σκληρά μέτρα.

Τέλος, σε ότι αφορά την λεπτομερή καταγραφή των αιτίων που προκαλούν τους «ξυλοδαρμούς» εκπαιδευτικών, αυτή θα απαιτούσε μέγα αριθμό σελίδων, κάτι που δεν είναι στις προθέσεις της στήλης.

Σε κάθε περίπτωση, οι Διευθυντές των Σχολείων και οι Εκπαιδευτικοί, ας έχουν στην άκρη του μυαλού τους το: «κι αν μου κάτσει…;»

Εκπαιδ-άρχης

Vukentra.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση



«ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ» - 22 ρεμπέτικα πορτρέτα –του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Στέγαστρο ΣΜΑ Περιστερίου: Το νέο μεγάλο Περιβαλλοντικό, Πολεοδομικό και Διαχειριστικό «ΣΚΑΝΔΑΛΟ» της Διοίκησης Παχατουρίδη (Βίντεο-Φωτό)

" Η Διοίκηση Ανδρέα Παχατουρίδη «Καταπατά νόμους, μολύνει & αδιαφορεί για υγεία των κατοίκων, μόνο για λίγες χιλιάδες ευρώ». Κατασκευάζει «παράνομο» μεταλλικό Στέγαστρο για να καλύψει τις παράνομες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και μεταφόρτωσης σκουπιδιών στο Αμαξοστάσιο, αυθαίρετα και χωρίς άδεια, ώστε να «καλύψει» το τι δηλητήρια «ταΐζει» κατοίκους και εργαζόμενους … "

Περιστέρι: Μεγάλο Σκάνδαλο αιρετών, με απαλλοτριωμένα οικόπεδα - “Πληρώθηκαν” αλλά συνεχίζουν να τα “έχουν” - Το εμπορικό κέντρο ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ, το “Πάρκινγκ” του και ο κ. Παχατουρίδης

" Ο Δήμος Περιστερίου, πλήρωσε πολύ ακριβά οικόπεδο διαχρονικού αιρετού της Πόλης, για να κάνει διάνοιξη δρόμου σε κεντρικό σημείο, σύμφωνα με το ισχύον πολεοδομικό σχέδιο. Παρόλα αυτά, όμως 15 χρόνια μετά αυτό παραμένει στους αρχικούς ιδιοκτήτες του, αυξάνοντας την εμπορική αξία της ακίνητης περιουσίας τους. Δείτε ποιόν αφορά και πως έχει μεθοδευτεί η όλη κατάσταση… "

Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία: Η ριξηκέλευθη πρόταση του Vukentra.gr για όλα τα θέματα που απασχολούν αλλά και συνθέτουν την Β/θμια Εκπαίδευση

" Για την πραγματική εκπαίδευση, ακόμη δεν έχει διατυπωθεί τίποτα, στον εθνικό διάλογο που κατά πολλούς θεωρείται προσχηματικός, προκειμένου η Κυβέρνηση να περάσει αυτά που θέλει. Το Vukentra.gr, καταθέτει τη δική του, αιρετική κατά μία άποψη αλλά και ιδιαίτερα «επαναστατική» για τα σημερινά δεδομένα. Διαβάστε την και διατυπώστε τις δικές σας προτάσεις…. "

Περιστέρι Αττικής: Διαπλοκή, διαφθορά ή ανικανότητα των υπηρεσιών του ή κάποιος τα «παίρνει»; Ο Δήμαρχος κ. Παχατουρίδης οφείλει να απαντήσει άμεσα…

" «Άγνωστοι» εκμεταλλεύονται τα διαφημιστικά ταμπλό των στάσεων χωρίς να πληρώνουν τίποτα στο Δήμο. Ο Δήμαρχος της Πόλης κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, οφείλει να ερευνήσει άμεσα το θέμα και να δώσει απαντήσεις … Άλλως θα μείνει η εντύπωση ότι η Διοίκησή του «γνωρίζει» και σιωπά, με ότι κι αν αυτό σημαίνει… είτε ότι κάποιος τα «παίρνει», είτε ότι… "