Ρέκβιεμ για τα Δημόσια ΙΕΚ (ΔΙΕΚ) που βρίσκονται κι επίσημα πλέον στο δρόμο του ΤΕΛΟΥΣ!!! – ‘Άλλο ένα επίτευγμα της «πεφωτισμένης» ηγεσίας Γαβρόγλου

Κατηγορία: Εκπαιδευτικά Κατάρτιση


Τα ΙΕΚ, σαν θεσμός νομοθετήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 90 (το 1992), προκειμένου να καλύψουν το κενό που υπήρχε στο σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που λειτουργούσε στη χώρα μας κάτω από την ομπρέλα των υπουργείων Παιδείας και Εργασίας (ΟΑΕΔ) για τη ν παραγωγή μεσαίων στελεχών της αγοράς εργασίας και ιδιαίτερα του βιομηχανικού τομέα και της πρωτογενούς παραγωγής.

Το σκεπτικό και ο στόχος της ίδρυσής τους ήταν η εισαγωγή στην αγορά εργασίας καλά καταρτισμένων «μεσαίων» στελεχών στις τρέχουσες τεχνολογίες παραγωγής που το δύσκαμπτο σύστημα της επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας δεν μπορούσε να παράξει λόγω των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων του υπουργείου Παιδείας στη ν ανανέωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του και ταυτόχρονα να συντελέσει στην απορρόφηση των τεραστίου ύψους κονδυλίων των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Ταμείων που η ΕΕ διέθετε για τις χώρες του νότου τότε.

Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας τους, και ιδιαίτερα κατά το διάστημα που επικεφαλής του θεσμού (ΟΕΕΚ) ήταν ο εμπνευστής του, Γιώργος Βούτσινος, στενός συνεργάτης του τότε υπουργού Παιδείας Γιώργου Σουφλιά, αναπτύχθηκε με σταθερά και πολύ σοβαρά βήματα, χωρίς να υπακούει στις πολιτικές σειρήνες και σκοπιμότητες, αντέχοντας ακόμη και στις ιδιοτελείς δημοσιογραφικές πιέσεις προβεβλημένων δημοσιογράφων.

Είναι θρυλική η κόντρα του τότε προέδρου του ΟΕΕΚ Γιώργου Βούτσινου με τον τότε μεγαλοδημοσιογράφο του Αντέννα, Τέρενς Σπένσερ Κουίκ (ναι τον σημερινό υφυπουργό εξωτερικό των ΑΝΕΛ) που σε καθημερινή βάση «προανάγγειλε» αποκαλύψεις για κακοδιαχείρηση του πρώτου στον Οργανισμό, γιατί αυτός δεν υπέκυπτε σε ρουσφετολογικό αίτημα του μεγαλόδημοσιογράφου «εγγραφής κατά παρέκκλιση κάποιου νεαρού», πιθανόν συγγενικού του προσώπου, σε συγκεκριμένο δημόσιο ΙΕΚ, που ο δεύτερος ζητούσε με επιτακτικό τρόπο.

Πρώτος Κύκλος


Οι πρωτοφανείς για την εποχή και την νοοτροπία τόσο των πολιτικών, όσο και της κοινωνίας, κανόνες διαφάνειας και λειτουργίας που θεσμοθετήθηκαν με τον νόμο ίδρυσης των ΙΕΚ, ήταν και το βασικό αίτιο της καθιέρωσής τους στην κοινωνική και λαϊκή συνείδηση ως πολύ σοβαρή εναλλακτική λύση στην απόκτηση επαγγελματικών προσόντων από τους νέους που δεν «κατάφερναν» ή δεν ήθελαν να συνεχίσουν την γνωσιακή ανέλιξή τους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Τα βασικά στοιχεία που τα χαρακτήρισαν κατά τον πρώτο λειτουργίας τους, αυτά που τους έδωσαν την αναγνώριση, την αποδοχή και το κοινωνικό κύρος, ήταν:

α) Η σε ετήσια βάση ανανέωση των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών σε κάθε ειδικότητα, ώστε να συμβαδίζουν με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας αλλά και της τεχνολογίας παραγωγής,

β) η εγγραφή σπουδαστών με αυστηρά εργασιακά, κοινωνικά και εισοδηματικά κριτήρια που κανένας δεν μπορούσε να αγνοήσει ή να υπερβεί,

γ) ο αυστηρά καθορισμένος αριθμός ειδικοτήτων ανάλογα με την τοπική αγορά εργασίας και ο ταυτόχρονος περιορισμός τους σε τεχνικές και τεχνολογικές που στόχευαν στην καλλιέργεια δεξιοτήτων και εφαρμοσμένων γνώσεων,

δ) ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί από την αγορά εργασίας με εμπειρία στο διδασκόμενο αντικείμενο και με ταυτόχρονο «αποκλεισμό» των εκπαιδευτικών από τη δημόσια εκπαίδευση,

ε) Διευθυντές από την δημόσια εκπαίδευση, αλλά μόνο τεχνικών, τεχνολογικών και επαγγελματικών ειδικοτήτων,

στ) χρηματοδότηση τεχνολογικού εκπαιδευτικού εξοπλισμού,

ζ) υποχρεωτική δημιουργία σε κάθε ΙΕΚ δανειστικών βιβλιοθηκών αντί της διανομής βιβλίων στους σπουδαστές,

η) αυστηρή εφαρμογή και τήρηση της υποχρεωτικής παρακολούθησης όλων των διδασκόμενων γνωστικών αντικειμένων (μαθημάτων) με μηδενική ανοχή για όσους σπουδαστές δεν τηρούσαν τους κανόνες φοίτησης και

ι) εν τις πράγμασι ουσιαστική αξιολόγηση επάρκειας γνώσεων και διδακτικής των προσλαμβανόμενων εκπαιδευτών.

Ια) Προσεκτική και επιλεγμένη ίδρυση Δ.ΙΕΚ μετά από μελέτη συγκεκριμένων τοπικών, εργασιακών και πληθυσμιακών παραμέτρων, ώστε να μην υπάρχει κορεσμός ή άκριτος ανταγωνισμός και ταυτόχρονα να καλύπτεται το σκοπούμενο αριθμητικό κριτήριο των 25 σπουδαστών ανά τμήμα και τάξη.

Ιβ) Θεσμοθέτηση και ίδρυση νέων ειδικοτήτων τόσο στον δημόσιο τομέα, όσο και στον ιδιωτικό, μετά από υποχρεωτική μελέτη σκοπιμότητας για την αγορά εργασίας και την προβλεπόμενη απορρόφηση των αποφοίτων σ’ αυτήν.

Τα ίδια αυστηρά κριτήρια, καθώς και το πολύ αυστηρό κτηριολογικό ίσχυσαν και τηρήθηκαν για τη ίδρυση και λειτουργεία των Ιδιωτικών ΙΕΚ, χωρίς καμία παρέκκλιση.

Δεύτερος Κύκλος

Με την επάνοδο στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ μετά την τριετία Μητσοτάκη, στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και ειδικότερα την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον «εκσυχρονιστή» Κώστα Σημίτη, υπήρξαν (οι αυτονόητες) αλλαγές στη διοίκηση του μητρικού οργανισμού των Δ.ΙΕΚ, τον ΟΕΕΚ που σημάδεψαν και τον 2ο Κύκλο λειτουργίας τους, κύκλο στον οποίο τέθηκαν οι βάσεις του σταδιακού εκφυλισμού τους, κάτι που όμως, φάνηκε πολύ αργότερα.

Πρόεδρος του ΟΕΕΚ, ορίσθηκε ο πολύς Νότης Μαριάς, ο επονομαζόμενος κατ’ απαίτησή του «Καθηγητής Μαριάς», -ανεξάρτητος ευρωβουλευτής σήμερα-, προερχόμενος από ωρομίσθια θέση στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελών, πουλέν του τότε υπουργού Εξωτερικών Γεωργίου Παπανδρέου του επονομασθέντα και ΓΑΠ.

Οι παρεπιδημούντες στο τότε κτίριο της διοίκησης του ΟΕΕΚ, στην Ηλιούπολη, (πύργος ΠΥΡΚΑΛ) έχουν να αναφέρουν ότι ο Καθηγητής Μαριάς διοικούσε σε συνεργασία με την ζύζυγό του που κατείχε τον ρόλο του άτυπου συμβούλου του, χωρίς κανένα θεσμικό φανερό ρόλο. Τίποτα δεν μπορούσε να εγκριθεί χωρίς την δική της συναίνεση, ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες στελεχών διοίκησης εκείνης της περιόδου, αρκετές φορές παραβρίσκονταν και στα διοικητικά συμβούλια του Οργανισμού συμμετέχοντας μάλιστα στις συζητήσεις των θεμάτων!!!.

Το Συνέδριο της Μυκόνου που άλλαξε τα πάντα…


Ο μητρικός Οργανισμός των ΙΕΚ, ο ΟΕΕΚ, εξαρτιόταν για την χρηματοδότησή του από τα Ευρωπαϊκά Κοινωνικά Ταμεία από Υπουργείο Εργασίας που ήταν ο Εθνικός Διαχειριστής. Για τον λόγο αυτό το τελευταίο είχε πάντα βαρύνουσα γνώμη στη πορεία κει εξέλιξη των Δ.ΙΕΚ.

Την συγκεκριμένη χρονική και Κυβερνητική περίοδο Σύμβουλος σε θέματα κατάρτισης του Υπουργού Εργασίας (αν η θύμηση είναι σωστή, υπουργός είναι ο Μ. Παπαϊωάννου) είναι ο περίφημος κος Κ…. Έχοντας θητεύσει στην θέση του Προϊσταμένου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας, στην δεύτερη θητεία του Ανδρέα Παπανδρέου στην κυβέρνηση της χώρας θεωρεί τον εαυτό του αυθεντία στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ενώ στο Υπουργείο Εργασίας είχε και την θέση του εκπροσώπου της Ελλάδας στα Τεχνικά Συμβούλια και τις Επιτροπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Κατάρτισης προσωπικού και ανέργων.

Τον Μάιο του 1996, ο ΟΕΕΚ διοργανώνει, άγνωστο με ποιανού πρόταση, στην Μύκονο, με χρηματοδότηση των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Ταμείων και την συνδρομή των υπουργείων Παιδείας και Εργασίας 10ήμερο Συνέδριο για το Μέλλον της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στην Ελλάδα, εν όψη των προκλήσεων του 21ου αιώνα.

Το «έγγραφο 300» της ΕΕ και ο κος Κ…

Στο συνέδριο, βασικός εισηγητής είναι ο «σύμβουλος κος Κ…» που κατεβαίνει με κύριο και μοναδικό θέμα το «περίφημο» έγγραφο 300 της ΕΕ η ερμηνεία του οποίου, όπως ο ίδιος την έδωσε άλλαξε τα πάντα στη επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση την χώρα μας βάζοντας τις βάσεις για την σταδιακή κατάργηση των τεχνολογικών και επαγγελματικών αντικειμένων που διδάσκονταν τόσο στα ΙΕΚ, όσο και τα ΤΕΛ, ΤΕΕ (ακολούθησαν) και ΕΠΑΛ (ακολούθησαν κι αυτά ως θεσμός από 2006).

Τι ήταν και τι έλεγε το συγκεκριμένο έγγραφο 300 της ΕΕ; Ήταν ένα κείμενο 300 περίπου λέξεων (στη ελληνική μετάφρασή του) που αποτελούσε, -κατά τα γραφειοκρατικά πρότυπα της ΕΕ-, την σύνοψη μίας τεράστιας σε μέγεθος μελέτης εκατοντάδων σελίδων για τις τεχνολογίες παραγωγής που θα έβρισκαν εφαρμογή στις αρχές του 21ου αιώνα και τις απαιτούμενες γνώσεις και δεξιότητες που απαιτούνταν για το ανθρώπινο δυναμικό προκειμένου αυτές να ήταν εκμεταλλεύσιμες και λειτουργικά παραγωγικές, με βασικό στόχο (και προτάσεις) την απασχολησημότητά του, τομέα που σύμφωνα με άλλες μελέτες της ΕΕ μπορούσε να οδηγήσει εφόσον οδηγούσε στην αύξηση της ανεργίας σε κοινωνικές αναταραχές και οικονομικές κρατικές κρίσεις.

Για να μην κουράζομε τον αναγνώστη το έγγραφο 300 της ΕΕ, δηλαδή η σύνοψη της σχετικής μελέτης κατέληγε στα εξής:

«Εκτιμάτε ότι οι Τεχνολογίες και οι Μέθοδοι Παραγωγής, όπως και οι τρόποι παροχής υπηρεσιών σε μικρότερο βαθμό, που θα εισαχθούν και βρουν εφαρμογή στον παραγωγικό τομέα και την αγορά εργασίας από τις αρχές του 21ου αιώνα και μετά «δεν έχουν ακόμη εφευρεθεί». Για τον λόγο αυτό συνίσταται στα κράτη μέλη της ΕΕ να επενδύσουν στα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης που διαθέτουν ώστε το ανθρώπινο δυναμικό να εκπαιδεύεται στις βασικές γενικές γνώσεις και στην συνέχεια έχοντας γερή γνωστική βάση σ’ αυτές να επανεκπαιδεύεται – καταρτίζεται στις νέες τεχνολογίες και μεθόδους παραγωγής όταν αυτές βρίσκουν εφαρμογή στον παραγωγικό τομέα και την αγορά εργασίας».

Απλό και πολύ κατανοητό κείμενο, μακριά, όμως από την νεοελληνική κουλτούρα των «πεφωτισμένων», όπως αποδείχθηκε τελικά. Εκ των πραγμάτων και εκ του αποτελέσματος, φαίνεται ότι ο κος Κ… αν και βασικός εισηγητής του συνεδρίου της Μυκόνου, δεν κάθησε να διαβάσει έστω επί τροχάδην ή να μελετήσει ως όφειλε, επισταμένως την μελέτη της ΕΕ, σύνοψη της οποίας ήταν το «έγγραφο 300» και βασίσθηκε μόνο στα συνοπτικά συμπεράσματά του, όπως αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο, παρερμηνεύοντάς τα μάλιστα.

Ποια ήταν η εισήγηση του κου Κ…; Απλοϊκή και εξόχως διαστρεβλωτική: «Η Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση της χώρας μας, όπως είναι μέχρι σήμερα διαμορφωμένη στα εκπαιδευτικά της προγράμματα, πάσχει και δεν συμβαδίζει με όσα ορίζει το «Έγγραφο 300» της ΕΕ. Είναι επικεντρωμένη κατά 90% περίπου στην διδασκαλία τεχνολογικών και επαγγελματικών γνώσεων και καλλιέργεια αντίστοιχων δεξιοτήτων, με αποτέλεσμα να χωλαίνει στις γενικές γνώσεις, όπως είναι η Γλώσσα, η Φυσική, τα Θρησκευτικά, κλπ. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να προσαρμοσθεί, στα νέα δεδομένα με αφαίρεση από τα διδακτικά της αντικείμενα μεγάλου μέρους των μαθημάτων τεχνολογικού και επαγγελματικού προσανατολισμού που θα αντικατασταθούν από μαθήματα γενικής παιδείας».

Βέβαια, ο πολύς κος Κ… δεν ενημέρωσε κανένα από τους συνέδρους ότι η ΕΕ χρηματοδοτούσε μόνο δράσεις για την Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση και κανένα άλλο κλάδο του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Αμ’ «έτως», αμ’ έπος…


Το Συνέδριο της Μυκόνου, σφράγισε ουσιαστικά την μοίρα της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στη χώρα μας, στην ποιο κρίσιμη χρονική περίοδο, κατά την οποία είχε παρατηρηθεί η μεγαλύτερη μέχρι τότε στροφή της Ελληνικής Κοινωνίας προς αυτήν και τους αριθμούς των μαθητών της να ξεπερνούν τους 150.000 περίπου. Χαρακτηριστικό αυτού του φαινομένου ήταν η πίεση για τη ν ίδρυση νέων ΤΕΛ και ΤΕΣ στο Περιστέρι, ένα δήμο 200.000 περίπου κατοίκων για τον οποίο υπήρχαν υπηρεσιακές συζητήσεις για την ίδρυση δύο ακόμη νέων ΤΕΛ και μίας ΤΕΣ, παρότι ήδη διέθετε 3 ημερήσια ΤΕΛ, μία ημερήσια ΤΕΣ και μία εσπερινή ΤΕΣ.

Η πρώτη παρέμβαση στην τότε δομή της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, ήταν η αύξηση των μαθημάτων γενικής παιδείας στην Α΄Τάξη των ΤΕΛ σε ποσοστό 40-45% του συνόλου των διδασκόμενων σ’ αυτήν και η προσθήκη για πρώτη φορά μαθημάτων γενικής Παιδείας στην Β΄Τάξη αυτού του τύπου σχολείου. Η προς τα έξω αιτιολογία ήταν ότι θα έπρεπε οι μαθητές να έχουν τα ίδια γνωσιακά εφόδια προκειμένου να μπορούν να μεταπηδούν στον έτερο τύπο Λυκείου το Γενικό (ΓΕΛ) χωρίς προβλήματα έλλειψης γενικών γνώσεων!!!

Αυτό, όμως, δεν αρκούσε για την τότε πεφωτισμένη ομάδα του Υπουργείου Παιδείας, η οποί ονειρεύονταν κατακλυσμιέες ανατροπές με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η «Μεταρρύθμιση Αρσένη» στην οποία οδηγήθηκε ο τότε υπουργός χωρίς να κατανοήσει ποτέ τι αποφάσισε ο ίδιος…

Τρίτος Κύκλος - Η «Μεταρρύθμιση Αρσένη»

Αυτό που την προκάλεσε ως αίτιο, δεν ήταν τα πορίσματα του Συνεδρίου της Μυκόνου, αφού σύμφωνα με το αγγλικό ρητό «χωρίς χρήμα δεν έχει μέλι», αλλά η ανάγκη να υπάρξει νέο Κυβερνητικό Αφήγημα προς τους «κουτόφραγγους» της ΕΕ, ώστε αυτοί να πεισθούν να χρηματοδοτήσουν εκ νέου το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με κοινοτικούς πόρους.

Κι αυτό γιατί οι επαΐοντες της ΕΕ, αρνούνταν να εγκρίνουν νέες χρηματοδοτήσεις για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα για το οποίο είχαν εκταμιεύσει τεράστια ποσά στο 1ο ΚΠΣ (Στοιχειώδης και Γενική Παιδεία) και στο 2ο ΚΠΣ (Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης) για την αναδιάρθρωση και τον εξοπλισμό της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στη χώρα μας, ποσά που είτε λεηλατήθηκαν από τους «ειδικούς», είτε κατασπαταλήθηκαν χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, όπως π.χ. το περίφημο χρηματοδοτικό πρόγραμμα προμήθειας εκπαιδευτικού εξοπλισμού των ΣΕΚ (σήμερα ΕΚ), συνολικού προϋπολογισμού 87 δις δραχμών, από το οποίο αρκετοί τότε διευθυντές τους έγιναν πλούσιοι.

Πατώντας οι «ινστρούχτορες» του τότε Υπουργείου Παιδείας και του Υπουργείου Εργασίας στα πορίσματα του Συνεδρίου της Μυκόνου, συνέταξαν και κατέθεσαν στη ν ΕΕ, στα πλαίσια του 3ου ΚΠΣ της ενίσχυσης της χώρας το περίφημο πρόγραμμα αναδιάταξης του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας με τίτλο «Αρχική Εκπαίδευση και Κατάρτιση», στο οποίο ενέταξαν την Προνηπιακή, Στοιχειώδη (δημοτική), υποχρεωτική Γενική (Γυμνάσια), Γενική (ΓΕΛ), και Επαγγελματική Εκπαίδευση (ΤΕΛ & ΤΕΣ), όπως επίσης και την Μεταλυκειακή Εκπαίδευση και κατάρτιση νέων και ανέργων.

Η «Μεταρρύθμιση Αρσένη» αφορούσε την αναδιάρθρωση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (εμφανώς) και παρεμβάσεις (αφανώς) στις υπόλοιπες βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος, πλην της Τριτοβάθμιας, καθώς και στην Μεταλυκειακή Κατάρτιση (ΙΕΚ).

Αναδιατάξεις, υπήρξαν ταυτόχρονα και στο σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης του Υπουργείου Εργασίας, κάτω από την μπαγκέτα της πανίσχυρης τότε Ειδικής Γραμματέας του, την σημερινής βουλευτού του ΚΙΝ.ΑΛ κας Χριστοφιλοπούλου.

Να θυμίσουμε για τους παλιούς και να αναφέρουμε για τους νέους τί ακριβώς έγινε στο Εκπαιδευτικό Σύστημα και στην Κατάρτιση εκείνη την χρονική περίοδο Κυβερνώντος του εκσυγχρονιστή Σημίτη (1997-2000).

α) Καταργούνται τα ΤΕΛ και οι ΤΕΣ στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και στη θέση τους θεσμοθετούνται τα ΤΕΕ Α΄ & Β΄ Κύκλου. Προικίζονται με 60% μαθημάτων Γενικής Παιδείας στη 1η τάξη του Α΄κύκλου (διετής φοίτηση) και 25% στην Τάξη του Β΄κύκλου (μονοετής φοίτηση).

β) Αυξάνονται οι ειδικότητες επαγγελματικής εκπαίδευσης στον νέο τύπο σχολείων, από 35 περίπου σε 148, κάτι που απαιτεί χιλιάδες διορισμούς νέων εκπαιδευτικών…

γ) Συγγράφονται με απευθείας αναθέσεις του τότε Π.Ι. περίπου 2.700 τίτλοι βιβλίων για τα μαθήματα ειδικότητας, με κατασπατάληση ενός τεράστιο ποσού (χρηματοδότηση της Ε.Ε.).

δ) Ιδρύονται Νέα ΙΕΚ, σχεδόν σε κάθε πόλη, στα πρότυπα του παλιού «κάθε πόλη και στρατόπεδο» και για πρώτη φορά επιτρέπεται για λόγους «ίσης μεταχείρισης» να μπουν στην διεύθυνσή τους εκπαιδευτικοί γενικών μαθημάτων.

ε) Εγκαταλείπεται η αρχή της επιλογής εκπαιδευτών στα ΙΕΚ μόνο από τον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα σταδιακά όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό τους να προέρχεται πλέον μόνο από την δημόσια εκπαίδευση, αρχικά ως υπερωριακού χαρακτήρα απασχόληση και σήμερα πλέον ως μόνιμη είτε με απόσπαση είτε με διάθεση των υπερραρίθμων.

στ) Θεσμοθετείται η ίδρυση Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) στα ΑΕΙ και ΤΕΙ που χρηματοδοτούνται από τους πόρους της ΕΕ που προορίζονται για την Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση του υπουργείου Παιδείας.

ζ) Στο υπουργείο Εργασίας, καταργούνται οι Τεχνικές Σχολές του ΟΑΕΔ και αντικαθίστανται από τα ΤΕΕ Α΄Κύκλου αρχικά. Ταυτόχρονα αναβαθμίζεται ο θεσμός των ΚΕΚ που μετατρέπονται υποχρεωτικά σε Μη Κερδοσκοπικούς Οργανισμούς, και στα οποία διατείθονται τεράστια ποσά χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο ως προς την διαχείρισή τους. Χαρακτηριστικό στοιχείο της κατασπατάλησης ευρωπαϊκού και Εθνικού χρήματος μέσα από τα ΚΕΚ, είναι η περίπτωση της διεξαγωγής μέσα σε τρία χρόνια 135 προγραμμάτων κατάρτισης προσωπικού που έγιναν όλα σε ένα ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας, συνολικού πληθυσμού 34 κατοίκων, οι περισσότεροι από τους οποίους συνταξιούχοι του ΟΓΑ.

η) Ιδρύονται ταυτόχρονα τα 54 ΙΕΚ του ΟΑΕΔ, ανεξάρτητα αν δίπλα τους ή στην ίδια επαρχιακή πόλη λειτουργούσε δημόσιο ΙΕΚ, με ανταγωνιστικές ή ίδιες μάλιστα ειδικότητες κατάρτισης.

θ) Ενισχύεται η Διεύθυνση «Δια Βίου Εκπαίδευση και Κατάρτιση» του υπουργείου Εργασίας που κάτω από την εποπτεία της κας Χριστοφιλοπούλου, ορίζεται εθνικός διαχειριστής όλου του προγράμματος «Αρχική Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση».

ι) Τοποθετείται Πρόεδρος του ΟΕΕΚ, ο Ε. Σαπουτσόγλου, αναπληρωτής καθηγητής ΑΕΙ, που τις κείνων ρήμασι πειθόμενος, συνεχίζει την τοποθέτηση σε θέσεις ευθύνης του Οργανισμού Κομματικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, προερχόμενων κυρίως από την εκπαιδευτική συνδικαλιστική οργάνωσή του.

Να σημειωθεί ότι λόγω των κοινωνικών αντιδράσεων στην «Μεταρρύθμιση» του, ο Γεράσιμος Αρσένης δεν εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 2000, ενώ η Έφη Χριστοφιλοπούλου, κάνοντας μία εξαιρετικά πολυδάπανη προεκλογική εκστρατεία, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, μπήκε για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο.

Τέταρτος Κύκλος – 2000-04

Στη θέση του Αρσένη τοποθετείται αμέσως μετά τις εκλογές ο Πέτρος Ευθυμίου, χωρίς, όμως να υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές στις θέσεις ευθύνης και διοίκησης του Υπουργείου και του ΟΕΕΚ.

Ξεσπούν τα δύο μεγάλα σκάνδαλα στον ΟΕΕΚ. Το πρώτο είναι η «εξαφάνιση» των διαθεσίμων αποθεματικών του ΟΕΕΚ, του Υπουργείου Παιδείας και της Διεύθυνσης Δια Βίου Κατάρτισης του Υπουργείου Εργασίας 25 δις δραχμών κατά μερικούς ή περισσότερων από 45 δις δραχμών κατ’ άλλους. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, τα χρήματα είχαν «παιχθεί» με κυβερνητική εντολή στο Χρηματιστήριο, λίγο πριν και λίγο μετά τις εκλογές του 2000.

Το δεύτερο ήταν οι πολυδάπανες διημερίδες ενημέρωσης που διοργάνωνε η διοίκηση του ΟΕΕΚ σε διάφορες πόλεις της χώρας οι οποίες στοίχιζαν σύμφωνα με όσα είχαν αναφερθεί στα ΜΜΕ περισσότερα από 350 εκατ. δραχμές η κάθε μία. Σύμφωνα δε με όσα «κυκλοφορούσαν» στο εσωτερικό του ΟΕΕΚ, υπήρξαν και πρακτικές «μπούκα-μπούκα» από μέλη της διοίκησής του.

Και για τα δύο αυτά σκάνδαλα, στα οποία «εξαφανίσθηκε» και κατασπαταλήθηκε ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινοτικής χρηματοδότησης που προορίζονταν για τα ΙΕΚ, αλλά και την Επαγγελματική Εκπαίδευση, παραπέμφθηκαν για κακουργήματα περισσότερα από 100 μέλη και στελέχη της διοίκησης του ΟΕΕΚ, εκπαιδευτικοί και Διευθυντές ΙΕΚ, που τελικά «αθωώθηκαν δια της παραγραφής, αφού η πρωτογενής ανακριτική διαδικασία περιέργως κράτησε περισσότερο από 10 χρόνια.

Όσο για τους κατηγορούμενους, όχι μόνο δεν διώχθηκαν ποτέ, αλλά αναβαθμίσθηκαν υπηρεσιακά καταλαμβάνοντας θέσεις διευθυντών στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.

Το μόνο θετικό την περίοδο αυτή είναι η υλοποίηση ενός πολύ σοβαρού προγράμματος προμήθειας εκπαιδευτικού εξοπλισμού των ΙΕΚ που κατέληξε τελικά στα ΣΕΚ (σήμερα ΕΚ) στα οποία εκπαιδεύονταν οι σπουδαστές τους.

Την ίδια χρονική περίοδο ο ΟΕΕΚ αποκτά ιδιόκτητο κτίριο Διοίκησης στην Νέα Ιωνία, στο οποίο μετακομίζει από τον «πύργο» της ΠΥΡΚΑΛ στην Ηλιούπολη.

Πέμπτος Κύκλος - 2004-09

Πραγματοποιείται η νιοστή εκπαιδευτική μεταρρύθμιση (2006) με τα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ να αντικαθιστούν τα ΕΕ Α΄& Β΄ Κύκλου. Ταυτόχρονα στα πλαίσια του 1ου ΕΣΠΑ (2007-2013) που αντικατέστησε τα ΚΠΣ, τρέχει το πρόγραμμα των σχολικών βιβλιοθηκών για τα ΕΠΑΛ που χρηματοδοτείται από την επάρατο ΕΕ, πρόγραμμα που τελικά εκφυλίζεται κάτω από την πίεση των εκδοτών σε πρόγραμμα αγοράς βιβλίων κάθε μορφής, αντί του αρχικού σχεδιασμού που προέβλεπε μόνο βιβλία και εκπαιδευτικό υλικό για τα διδασκόμενα γνωστικά αντικείμενα σε ΕΠΑΛ & ΤΕΣ.

Για τα ΙΕΚ, θεσμοθετείται η «πιστοποίηση» αποφοίτων με ιδιαίτερα προγράμματα εξετάσεων και ταυτόχρονα παραδίδεται η διοίκησή τους κατά 90% τουλάχιστον σε εκπαιδευτικούς γενικών ειδικοτήτων τόσο της Γενικής, όσο και της Επαγγελματικής που διαθέτουν, όμως, τα προβλεπόμενα αυξημένα τυπικά προσόντα που ορίζονται με τις σχετικές προκηρύξεις, οι δε εκπαιδευτές σ’ αυτά «αντλούνται» κυρίως από την δημόσια εκπαίδευση.

Την ίδια χρονική περίοδο αρχίζουν δειλά δειλά να υπάρχουν ανεπίσημες συζητήσεις για την θεσμοθέτηση της δυνατότητας οι απόφοιτοι των ΙΕΚ να μπορούν να συνεχίσουν στα ΤΕΙ τις σπουδές τους χωρίς κανενός είδους εξετάσεις.


Έκτος Κύκλος – 2009 -2014

Αναλαμβάνει στην θέση του υφυπουργού Παιδείας για θέματα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (περίοδος ΓΑΠ) η κα Εύη Χριστοφιλοπούλου, παίρνοντας προίκα από το Υπουργείου Εργασίας την «Δια Βίου Μάθηση» και ταυτόχρονα συνοδευτικά τους τεράστιους ευρωπαϊκούς πόρους χρηματοδότησής της, συνολικού ύψους 1.8 δις ευρώ.

Ο ΟΕΕΚ μετατρέπεται σε Οργανισμό Δια Βίου Μάθησης που στην συνέχεια καταργήθηκε και ενσωματώθηκε σαν ξεχωριστή Διεύθυνση στο Υπουργείου Παιδείας, το μεγαλύτερο μέρος του 1.8 δις ευρώ της χρηματοδότησης «χάνεται» άγνωστο πού και τα ΙΕΚ αφήνονται στην τύχη τους, λειτουργώντας με εκπαιδευτικούς αποκλειστικά από την δημόσια εκπαίδευση, η δε χρηματοδότησή τους σταδιακά μηδενίζεται.

Ιδρύεται το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) που αντικαθιστά το Π.Ι. παίρνοντας προίκα αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την αναμόρφωση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και την ανάπτυξη δομών για την Ειδική Αγωγή, που από το 2007 έχει καθιερωθεί ως υποχρεωτική.

Το πρώτο αναμορφωτικό αναπτυξιακό πρόγραμμα που υποβάλει προς έγκριση η «σοφή», υπό τον Σ. Γ. διοίκηση του ΙΕΠ, αμέσως μετά την πτώση της Κυβέρνησης ΓΑΠ (υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος) είναι το Πρόγραμμα «Σύνταξης Νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων και Συγγραφής νέων Εκπαιδευτικών Βιβλίων», συνολικού προϋπολογισμού 780 εκατ. ευρώ, που, όμως, απορρίπτεται μετά πολλών επαίνων, ως ανεδαφικό και πολύ υψηλού κόστους.

Αντί για την ανάπτυξη οργανωμένων νέων δομών για την Ειδική Αγωγή, η τότε Διοίκηση του ΙΕΠ υλοποιεί μία σειρά προγραμμάτων εκπαίδευσης και επιμόρφωσης εκπαιδευτικών σε ειδικά θέματά της, προγράμματα πολύ υψηλού κόστους, ενώ ταυτόχρονα δεσμεύει πόρους του ΕΣΠΑ Παιδείας για νέα παρόμοια προγράμματα, έως ότου ο Λοβέρδος, τότε υφυπουργός παιδείας τους αφαιρεί το εναπομείναν ποσό χρηματοδότησης λόγω κινδύνου να χαθεί.

Έβδομος Κύκλος (και τελευταίος;) 2015 -…

Διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Υπουργός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου. Οι συζητήσεις για την δυνατότητα συνέχισης των σπουδών των αποφοίτων των ΙΕΚ στα ΤΕΙ και ΑΕΙ, φουντώνουν, παραμένουν, όμως, στο παρασκήνιο, αν και το θέμα αφορούσε μία από τις προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ προς την νεολαία.

Η επέλαση, όμως, των στελεχών του Τμήματος Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, στις θέσεις ευθύνης του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας και η πίεση που ασκήθηκε στα έμπειρα διοικητικά στελέχη σε θέματα διαχείρισης ΕΣΠΑ του υπουργείου προκειμένου να σχεδιασθούν μη δόκιμα και συμβατά προγράμματα χρηματοδότησης της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, είχε σαν αποτέλεσμα την ουσιαστική αδρανοποίηση των τελευταίων, κάτι που μηδένισε την δυνατότητα απορρόφησης κοινοτικών πόρων από το ΕΣΠΑ 2013-2017.

Αυτό είχε (και έχει) ως συνέπεια να μην υπάρχουν ακόμη νέα έτοιμα (ώριμα) χρηματοδοτικά προγράμματα) του ΕΣΠΑ αλλά και των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Ταμείων για την Εκπαίδευση, αφήνοντας τα ΙΕΚ και τα σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας ουσιαστικά με μηδενική χρηματοδότηση μετά την ολοκλήρωση των προηγούμενων προγραμμάτων. Δύο πράγματα είναι χαρακτηριστικά της κατάστασης που έχουν περιέλθει αυτοί οι δύο τύποι σχολείων.

α) Τα ΙΕΚ στηρίζονται για τα λειτουργικά έξοδα τους, αλλά και τις εκπαιδευτικές δράσεις τους, κατά κύριο λόγο στην χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων που φιλοξενούνται, χρηματοδότηση που περνά μέσα από τις Δημοτικές Σχολικές Επιτροπές.

β) Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, κατά το σχολικό έτος που πέρασε, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, αλλά και τις εμμονής των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που τοποθετήθηκαν σε επιτελικές θέσεις ευθύνης για την διοίκηση και λειτουργία τους, λειτούργησαν μόνο για δύο μήνες (άνοιξη 2018), ολοκληρώνοντας το έτος σπουδών (2017-18) μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα.

Για το νέο εκπαιδευτικό έτος (2018-19), το μέλλον των δύο αυτών τύπων σχολίων εκτιμάται ότι είναι αβέβαιο και σε κάθε περίπτωση ιδιαίτερα δύσκολο, αφού λόγω «φυγής» των εξειδικευμένων και έμπειρων στελεχών από τις δομές διαχείρισης του ΕΣΠΑ του υπουργείου Παιδείας, τα προγράμματα ΕΣΠΑ στα οποία στηρίζονται αποκλειστικά και κατά 100% για τη ν χρηματοδότηση της λειτουργίας τους, είτε δεν έχουν ακόμη υποβληθεί προς έγκριση, είτε ο σχεδιασμός αυτών που έχουν υποβληθεί στις υπηρεσίες της ΕΕ είναι ασύμβατος προς το κοινοτικό δίκαιο και τους κανόνες διαχείρισης του χρήματος που η ΕΕ χορηγεί με αποτέλεσμα να έχει ζητηθεί η ριζική αναθεώρηση και επανυποβολή τους προς έγκριση.

Η αναβάθμιση του θεσμού των ΙΕΚ μέσα από τη ριζική αλλαγή τους, ως μέσο επιβίωσής τους

Η ουσιαστική σταδιακή εκφύλιση του θεσμού των ΙΕΚ, από σοβαρό σύστημα Μεταλυκειακής Κατάρτισης σε λύση «αποθήκης» μαθητών που για τον ένα ή άλλο λόγο δεν θέλουν ή δεν μπορούν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας, σε συνδυασμό με όλα όσα αναφέρθηκαν για τη ν αδυναμία του μηχανισμού διοίκησής τους να πετύχει ομαλή χρηματοδότησή τους από πόρους της ΕΕ, οδήγησε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας σε μία σημαντική αλλά αμφιλεγόμενη προς το παρόν πρωτοβουλία.

Θεσμοθέτησε με το νόμο για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αθήνας, τη δυνατότητα των Πανεπιστημίων να ιδρύουν ΔΙΕΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης για αποφοίτους ΕΠΑΛ προ το παρόν.

Για τυπικούς λόγους, δηλαδή έγκρισης της χρηματοδότησής τους από τα Ταμεία της ΕΕ και το ΕΣΠΑ, τα διετή αυτά προγράμματα θα θεωρούνται προγράμματα Κατάρτισης και όχι Εκπαίδευσης.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει μέχρι σήμερα γνωστά τα πρώτα προγράμματα Εκπαίδευσης – Κατάρτισης αυτού του τύπου θα λειτουργήσουν κατά το νέο εκπαιδευτικό έτος, μετά από σχετική έγκριση του Υπουργείου Παιδείας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αθήνας.

Σύμφωνα πάντα με ίδιες πληροφορίες το υπ. Παιδείας θα δώσει το «πράσινο φως» για τη λειτουργία των τεσσάρων προγραμμάτων από τον Φεβρουάριο του 2019, αν και το πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής έχει προτείνει προγράμματα για τουλάχιστον έξι ειδικότητες.

Σε αυτή την αρχική φάση τα προγράμματα αυτά θα αφορούν και θα δέχονται μόνο αποφοίτους ΕΠΑΛ, σε Τεχνολογικές και Επαγγελματικές Ειδικότητες. Η εισαγωγή σπουδαστών σ’ αυτά θα γίνεται χωρίς εξετάσεις με βάση συγκεκριμένα κριτήρια που θα καθορισθούν από το Υπουργείο Παιδείας.

Η ανακοίνωσή έναρξης της λειτουργίας των προγραμμάτων αυτών, εκτιμάται ότι θα γίνει είτε τις αμέσως επόμενες ημέρες, ώστε να αποτελέσουν και αντικείμενο της ομιλίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ το άλλο Σάββατο, είτε μέσα στο Φθινόπωρο, θα ενταχθούν δε στην εξαγγελία του υπουργού Παιδείας περί ελεύθερης και χωρίς εξετάσεις πρόσβασης των αποφοίτων του ΕΠΑΛ στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Παράγοντες του Υπουργείου Παιδείας, εκτιμούν, όμως, ότι πρόκειται για δύσκολο θέμα που κρύβει πολλές παγίδες, για να εξαγγελθεί έτσι απλά. Επισημαίνουν δε ότι πρώτα θα έπρεπε να λυθούν μία σειρά από εκκρεμότητες που σε πρώτη τουλάχιστον φάση υπάρχει μέγιστος κίνδυνος να δημιουργήσουν αν όχι αντιδράσεις, αμφισβητήσεις και κοινωνικές διαμαρτυρίες για την διαφάνεια και τον τρόπο διαχείρισης αυτών των εκπαιδευτικών διετών μεταλυκειακών προγραμμάτων, σημειώνοντας ότι υπάρχουν και «ουρές» που ακόμη δεν έχουν εξετασθεί. Ειδικότερα αναφέρουν:

1) Τα κριτήρια επιλογής των «σπουδαστών» που θα γίνουν δεκτοί στα προγράμματα θα πρέπει να είναι απολύτως αντικειμενικά, χωρίς καμία δυνατότητα παρερμηνειών τους και να αφορούν τόσο τους μαθητές των Δημοσίων, όσο και τους μαθητές των ιδιωτικών ΕΠΑΛ.

2) Εάν ληφθεί ως βασικό ή και συμπληρωματικό κριτήριο ο βαθμός αποφοίτησης από τα ΕΠΑΛ των υποψηφίων, θα πρέπει πρώτα να θεσμοθετηθεί αξιόπιστο και διαφανές σύστημα εξετάσεων αποφοίτησης για όλους τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά ΕΠΑΛ.

3) Θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη (αποκλεισμού ή αποδοχής κατά περίπτωση, με καθορισμό σχετικών κριτηρίων) για τους αποφοίτους ΓΕΛ που κατά νόμο διαθέτουν επαγγελματικά προσόντα και οι οποίοι πιθανόν να διεκδικήσουν, επικαλούμενοι λόγους ισότητας και ίσης μεταχείρισης, την επιλογή εισαγωγή τους στα διετή μεταλυκειακά προγράμματα των ΑΕΙ.

4) Θα πρέπει εξ’ αρχής να υπάρξει καθορισμός της αντιστοίχισης των ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ, που ως γνωστός είναι περισσότερες από 100, με τις ειδικότητες των διετών προγραμμάτων σπουδών που θα λειτουργήσουν στα ΑΕΙ.

5) Θα πρέπει εξ’ αρχής να καθορισθεί η κυκλικότητα λειτουργίας των προγραμμάτων αυτών ανά ειδικότητα, προκειμένου να μην υπάρξει σταδιακή μονοτυπία στη ροή των μαθητών προς συγκεκριμένες ειδικότητες του ΕΠΑΛ, λόγω ακριβώς των ειδικοτήτων που θα λειτουργούν τα ΑΕΙ ως διετή μεταλυκειακά προγράμματα.

6) Θα πρέπει να υπάρξει εξ αρχής πρόβλεψη αν θα παραχωρηθεί ή όχι δικαίωμα υποβολής υποψηφιοτήτων για την επιλογή τους στα διετή μεταλυκειακά προγράμματα των ΑΕΙ, αποφοίτων ΕΠΑΛ και γιατί όχι και ΤΕΛ παρελθόντων ετών, όπως επίσης και αποφοίτων ΙΕΚ.

7) Τέλος θα πρέπει εξ’ αρχής λειτουργίας του νέου αυτού θεσμού να υπάρξει πρόβλεψη νομοθετική για την ισοτιμία ή όχι των πτυχίων και γενικά των σπουδών των νυν αποφοίτων ΙΕΚ, όπως και των αποφοίτων ΙΕΚ που θα προκύψουν στο μέλλον.

Οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι εάν όλα αυτά δεν προβλεφθούν και νομοθετηθούν εξ’ αρχής, ο θεσμός των μεταλυκειακών διετών προγραμμάτων σπουδών θα αντιμετωπίσει, εξ’ αρχής σωρεία προβλημάτων, κυρίως νομικής αμφισβήτησης, ξεκινώντας από τα όσα ορισθούν για την επιλογή των υποψηφίων.

Το μέλλον του νέου θεσμού και η κατάργηση των ΙΕΚ


Προς το παρόν κανένας δεν μπορεί να πει σε ποια ουσιαστικά στοιχεία διαφέρει ο νέος θεσμός, από τα ΙΕΚ, πέραν του ότι αυτά θα λειτουργούν κάτω από την ομπρέλα των ΑΕΙ, το δε υπουργείο Παιδείας δεν έχει ακόμη διατυπώσει και δημοσιοποιήσει τίποτα για το μέλλον τους, όπως δικαιώματα αποφοίτων, συνέχιση των σπουδών τους σε σχολές του μητρικού ή άλλου ΑΕΙ με ή χωρίς εξετάσεις, κλπ.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις έμπειρων παραγόντων της εκπαιδευτικής κοινότητας ο νέος θεσμός μπορεί να εξελιχθεί προς δύο διακριτές κατευθύνσεις;

α) Σε διετή αυτοτελή προγράμματα επαγγελματικών σπουδών, κατά τα πρότυπα των «διετών μικρών (small) κολλεγίων» που υπάρχουν στα αμερικάνικα και γενικά τα αγγλοσαξωνικά κολλέγια, με διακριτά επαγγελματικά δικαιώματα, αντίστοιχα, αν και λιγότερα με αυτά των σημερινών ΤΕΙ στην χώρα μας

β) Σε διετή αυτοτελή προγράμματα επαγγελματικών σπουδών, που θα δίνουν μεν επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους τους, αλλά θα δίνουν και την δυνατότητα συνέχισης των σπουδών τους σε Τμήματα και σχολές των ΑΕΙ με ίδιο ή συγγενές γνωστικό αντικείμενο, μετά από εσωτερικές εξετάσεις κατάταξης, που θα καθορίζονται από τα ίδια τα ΑΕΙ.

Σε κάθε περίπτωση, εφόσον επεκταθεί η λειτουργία τους σε όλα τα ΑΕΙ της χώρας, παύει να υπάρχει μέλλον για τα σημερινά ΙΕΚ, τουλάχιστον με την μορφή που σήμερα γνωρίζουμε, αφού όλοι θα διεκδικούν την επιλογή τους στα πρώτα, ενώ τα δεύτερα από την μία θα αντιμετωπίζουν όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες χρηματοδότησης και αφετέρου ή μη εξίσωση των δύο τύπων εκπαιδευτηρίων θα τα οδηγήσει νομοτελειακά στο κλείσιμο και στη κατάργηση.

Εκπαιδ-άρχης

Vukentra.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση



«ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ» - 22 ρεμπέτικα πορτρέτα –του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Στέγαστρο ΣΜΑ Περιστερίου: Το νέο μεγάλο Περιβαλλοντικό, Πολεοδομικό και Διαχειριστικό «ΣΚΑΝΔΑΛΟ» της Διοίκησης Παχατουρίδη (Βίντεο-Φωτό)

" Η Διοίκηση Ανδρέα Παχατουρίδη «Καταπατά νόμους, μολύνει & αδιαφορεί για υγεία των κατοίκων, μόνο για λίγες χιλιάδες ευρώ». Κατασκευάζει «παράνομο» μεταλλικό Στέγαστρο για να καλύψει τις παράνομες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και μεταφόρτωσης σκουπιδιών στο Αμαξοστάσιο, αυθαίρετα και χωρίς άδεια, ώστε να «καλύψει» το τι δηλητήρια «ταΐζει» κατοίκους και εργαζόμενους … "

Περιστέρι: Μεγάλο Σκάνδαλο αιρετών, με απαλλοτριωμένα οικόπεδα - “Πληρώθηκαν” αλλά συνεχίζουν να τα “έχουν” - Το εμπορικό κέντρο ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ, το “Πάρκινγκ” του και ο κ. Παχατουρίδης

" Ο Δήμος Περιστερίου, πλήρωσε πολύ ακριβά οικόπεδο διαχρονικού αιρετού της Πόλης, για να κάνει διάνοιξη δρόμου σε κεντρικό σημείο, σύμφωνα με το ισχύον πολεοδομικό σχέδιο. Παρόλα αυτά, όμως 15 χρόνια μετά αυτό παραμένει στους αρχικούς ιδιοκτήτες του, αυξάνοντας την εμπορική αξία της ακίνητης περιουσίας τους. Δείτε ποιόν αφορά και πως έχει μεθοδευτεί η όλη κατάσταση… "

Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία: Η ριξηκέλευθη πρόταση του Vukentra.gr για όλα τα θέματα που απασχολούν αλλά και συνθέτουν την Β/θμια Εκπαίδευση

" Για την πραγματική εκπαίδευση, ακόμη δεν έχει διατυπωθεί τίποτα, στον εθνικό διάλογο που κατά πολλούς θεωρείται προσχηματικός, προκειμένου η Κυβέρνηση να περάσει αυτά που θέλει. Το Vukentra.gr, καταθέτει τη δική του, αιρετική κατά μία άποψη αλλά και ιδιαίτερα «επαναστατική» για τα σημερινά δεδομένα. Διαβάστε την και διατυπώστε τις δικές σας προτάσεις…. "

Περιστέρι Αττικής: Διαπλοκή, διαφθορά ή ανικανότητα των υπηρεσιών του ή κάποιος τα «παίρνει»; Ο Δήμαρχος κ. Παχατουρίδης οφείλει να απαντήσει άμεσα…

" «Άγνωστοι» εκμεταλλεύονται τα διαφημιστικά ταμπλό των στάσεων χωρίς να πληρώνουν τίποτα στο Δήμο. Ο Δήμαρχος της Πόλης κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, οφείλει να ερευνήσει άμεσα το θέμα και να δώσει απαντήσεις … Άλλως θα μείνει η εντύπωση ότι η Διοίκησή του «γνωρίζει» και σιωπά, με ότι κι αν αυτό σημαίνει… είτε ότι κάποιος τα «παίρνει», είτε ότι… "