Μεταπτυχιακοί Τίτλοι Εκπαιδευτικών: Ο ΔΟΑΤΑΠ, οι αναγνωρίσεις και η συνάφεια – Αμαρτωλές ιστορίες ή όχι…;

Κατηγορία: Εκπαιδευτικά Επιμόρφωση


Υπάρχει, μία μειοψηφία ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΠΕ, στα οποία ο όρος «αναγνώριση Μεταπτυχιακών Τίτλων της αλλοδαπής από τον ΔΟΑΤΑΠ», είναι άγνωστος. Σύμφωνα δε με τις αποφάσεις τους που δημοσιεύονται στο Διαύγεια, η αναγνώριση της «ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ», γίνεται χωρίς καμία αναφορά στην πράξη για «αναγνώριση ισοτιμίας Τίτλου από τον ΔΟΑΤΑΠ».

Σ’ αυτή την μειοψηφία ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΠΕ, μειοψηφία που οι πράξεις της δεν ακολουθούν τις επιταγές του νόμου (εκτός αν και υπάρχουν και άλλες αποφάσεις που δεν δημοσιεύονται), αλλά αντίθετα οι σχετικές διαδικασίες αναγνώρισης της ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ των μεταπτυχιακών Τίτλων, ολοκληρώνονται σαν μία απλή γραφειοκρατική διαδικασία, χωρίς αυτή να περιλαμβάνει την υποχρεωτική Πράξη του ΔΟΑΤΑΠ.

---------------------------------

Για τον ΔΟΑΤΑΠ και τις αναγνωρίσεις πτυχίων και Μεταπτυχιακών Τίτλων, έχουμε, ως στήλη, γράψει αρκετές φορές με τελευταία φορά στις 25.9.2017 (για να δείτε το άρθρο κάντε κλικ εδώ).

Στο συγκεκριμένο σημείωμα, μάλιστα υπάρχει πλήρης αναφορά για τα στοιχεία που εξετάζει ο ΔΟΑΤΑΠ, προκειμένου να αναγνωρίσει την ισοτιμία ενός βασικού ή μεταπτυχιακού τίτλου της αλλοδαπής, όπως επίσης και τις διαδικασίες που θα πρέπει να ακολουθήσει κάθε ενδιαφερόμενος (σ.σ. παρουσιάζονται και στο τέλος του παρόντος). Το, αν βέβαια, ο ΔΟΑΤΑΠ, κάνει καλά ή όχι την δουλειά του, είναι άλλο θέμα και μ’ αυτό η στήλη θα ασχοληθεί στο προσεχές μέλλον.

Αντικείμενο του παρόντος σημειώματος είναι οι ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ Μεταπτυχιακών Τίτλων της αλλοδαπής εκπαιδευτικών και της συνάφειας τους, με τα γνωστικά εκπαιδευτικά αντικείμενά τους, από τα οικεία ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΔΕ. Γράφαμε στο συγκεκριμένο σημείωμα:

«Στις 7 Φεβρουαρίου 2016, το ΒΗΜΑ δημοσιεύει μία συγκλονιστική έρευνα στην οποία αναφέρεται ότι ο ΔΟΑΤΑΠ ερευνούσε την νομιμότητα 25.000 Τίτλων Σπουδών στον Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα, αλλά από τότε εκτός ελάχιστων κραυγαλέων περιπτώσεων δεν έχει γίνει καμία άλλη γνωστοποίηση της πορείας που έχει πάρει ο σχετικός έλεγχος, ενώ γίνεται σαφές ότι οι περισσότεροι έλεγχοι τίτλων δεν γίνονται αυταπάγγελτα, αλλά μετά από καταγγελίες.

Βέβαια, και αυτό είναι περίεργο, δεν υπάρχει καμία αναφορά, προς το παρόν από τη διοίκηση του ΔΟΑΤΑΠ, για το «τσουνάμι» Μεταπτυχιακών κυρίως Τίτλων από ιδρύματα, ιδιωτικά και μη, που έχουν αναγνωρισθεί μέσα σε μία νύκτα και λίγο πριν τις διαδικασίες επιλογής Διευθυντών Σχολικών Μονάδων, από τα κατά τόπους οικεία ΠΥΣΔΕ και ΠΥΣΠΕ.»

Στις 27.6.2017 κι ενώ οι διαδικασίες επιλογής Διευθυντών σχολικών μονάδων, η στήλη έγραφε για Βασικούς και Μεταπτυχιακούς Τίτλους (για να δείτε το άρθρο κάντε κλικ εδώ): «Έγγραφο με τέσσερις νέες διευκρινίσεις για την επιλογή Διευθυντών Σχολείων, έστειλε το υπουργείο Παιδείας στα Συμβούλια Επιλογής. Δύο απ’ αυτές είναι οι σημαντικότερες, αλλά ταυτόχρονα δημιουργούν ερωτηματικά για την ερμηνεία που δίνεται, από πλευράς υπουργείου, λαμβανομένου υπόψη ότι η μοριοδότησή τους δίνει κρίσιμα «μόρια» που μπορούν να κάνουν την διαφορά μεταξύ των υποψηφίων ενώ δεν ορίζονται και τα ποιοτικά εχέγγυα που να εξασφαλίζουν την «αλήθεια» των προσκομισθέντων πιστοποιητικών.

Ακόμη δημιουργεί άνισες καταστάσεις για όσους υποψήφιους δεν είχαν την πρόνοια και το «θράσος» να καταθέσουν βεβαιώσεις περαίωσης σπουδών.

Αναλυτικά:

α) Τίτλοι σπουδών: (Διδακτορικό δίπλωμα, Μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών, δεύτερο πτυχίο πανεπιστημίου ή Τ.Ε.Ι.) «Μοριοδοτούνται και στην περίπτωση που εκκρεμεί η διαδικασία ορκωμοσίας ή ο υποψήφιος δεν έχει καταθέσει τον τίτλο, αρκεί να έχει προσκομίσει βεβαίωση περάτωσης σπουδών».»

Στις 21.7.2017 πάλι στο Vukentra.gr γράφαμε για τις ποιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων…(για να δείτε το άρθρο κάντε κλικ εδώ).

«Οι ποιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις «παραγωγής» Μεταπτυχιακών Τίτλων που βρέθηκαν στην κατοχή εκπαιδευτικών, και δει υποψηφίων για θέση Διευθυντή Σχολικής Μονάδας είναι οι εξής:

α) Μεταπτυχιακά προγράμματα ΑΕΙ της Χώρας: Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση γι’ αυτά, τόσο για τις ακολουθούμενες διαδικασίες, όσο και για τον τρόπο κτήσης τους και ανακήρυξης-ορκωμοσίας των κατόχων τους…

β) Μεταπτυχιακά προγράμματα Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ): Ισχύει ότι και για τα προηγούμενα.

γ) Μεταπτυχιακά προγράμματα Σχολών Μηχανικών Ελληνικών Πανεπιστημίων: Θεωρούνται ως συμπλήρωμα πενταετούς εκπαίδευσης, σε αντιστοιχία με τις Πολυτεχνικές Σχολές. Οι ενστάσεις που διατυπώνονται γι’ αυτά, έχουν σχέση με το είδος των σπουδών στο 5ο και μεταπτυχιακό έτος που ουσιαστικά δεν διαφέρουν σε αριθμό μαθημάτων και περιεχόμενο σπουδών με το 4ο έτος των συγκεκριμένων σχολών, ενώ δεν προβλέπουν δημοσίευση τελικής διπλωματικής-πτυχιακής εργασίας, όπως τα μεταπτυχιακά προγράμματα των δύο προηγούμενων περιπτώσεων…

δ) Μεταπτυχιακοί Τίτλοι ΑΕΙ Εξωτερικού: Ανήκουν σε δύο κατηγορίες. 1) Τίτλοι που απονέμονται από ΑΕΙ Δημόσιου ή Κοινωφελούς χαρακτήρα της αλλοδαπής και 2) Τίτλοι που απονέμονται από ΑΕΙ και Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Ιδιωτικού χαρακτήρα (ιδιωτικού δικαίου) της αλλοδαπής…

ε) «Μεταπτυχιακοί» Τίτλοι συνεργασίας «Ιδιωτικών» ΑΕΙ και «Κολλεγίων» αλλοδαπής με Α-ΤΕΙ και «Κολλέγια» της ημεδαπής: Τα μαθήματα και οι σπουδές γίνονται στην Ελλάδα, στο συνεργαζόμενο ημεδαπό Α-ΤΕΙ ή «Κολλέγιο» με τον Τίτλο να «εκδίδεται» στο ΟΝΟΜΑ του «Ιδιωτικού» ΑΕΙ και «Κολλεγίου» της αλλοδαπής.

Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα γνωστά στοιχεία η συνεργασία αυτού του τύπου, υλοποιούνταν όχι με προγραμματική σύμβαση μεταξύ των αλλοδαπών ιδιωτικών ιδρυμάτων και του Ελληνικού Δημόσιου ή Α-ΤΕΙ ή Ιδιωτικού Κολλεγίου, αλλά με «Εκπαιδευτικούς» των τελευταίων έναντι καταβολής συγκεκριμένου ύψους διδάκτρων που στην τελευταία γνωστή περίπτωση είχαν ορισθεί στα 2.650 ευρώ περίπου για εκπαιδευτικό πρόγραμμα διάρκειας εννιά μηνών (ετήσιας) διάρκειας. Δεν είναι γνωστό αν τα δίδακτρα που κατέβαλαν οι συμμετέχοντες, κατατέθηκαν στον ΕΛΚΕ του ελληνικού ιδρύματος ή «πέρασαν» κατευθείαν στο λογαριασμό του αλλοδαπού εκπαιδευτικού ιδρύματος που ως «μητρικό» εξέδωσε και τους Τίτλους φοίτησης-αποφοίτησης.

Βασικό χαρακτηριστικό των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ήταν ότι τα «μαθήματα» γίνονταν ένα τριήμερο μόνο συνολικά κάθε εβδομάδα, σε απογευματινές ώρες και τις δύο ημέρες αργίας της εβδομάδας, ήταν ημι-υποχρεωτικής παρακολούθησης και η αποφοίτηση έγινε με μικτό σύστημα, δηλαδή εξετάσεις στην ελληνική για τα μισά μαθήματα και παράδοση εργασίας για τα υπόλοιπα, χωρίς διπλωματική-πτυχιακή εργασία και υποχρεωτική δημοσίευσή της, με τον Τίτλο να είναι γραμμένος-αποτυπωμένος στην Αγγλική.

Σύμφωνα με πληροφορίες «ενιστάμενων», τα συγκεκριμένα προγράμματα προωθήθηκαν από το μητρικό αλλοδαπό ίδρυμα, ως προγράμματα ετήσιας επιμόρφωσης και όχι ως «Μεταπτυχιακές Σπουδές», πληροφορίες που η στήλη δεν κατάφερε να διασταυρώσει και επιβεβαιώσει.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα έτρεξε κατά βάση στην Αττική και οι συμμετέχοντες σ’ αυτό από την Αττική και τις γύρω όμορες περιοχές.

στ) Εξ’ αποστάσεως «Μεταπτυχιακοί Τίτλοι Σπουδών της αλλοδαπής: Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρξαν δύο περιπτώσεις από δύο διαφορετικές γειτονικές χώρες. 1) Πρόγραμμα χορήγησης Μεταπτυχιακών Τίτλων Ιταλικού ΑΕΙ και 2) Πρόγραμμα χορήγησης Μεταπτυχιακών Τίτλων Βουλγαρικού ΑΕΙ.

Στην μεν πρώτη περίπτωση η γλώσσα σπουδών είχε ορισθεί η Ιταλική, ενώ στην δεύτερη περίπτωση η Αγγλική. Στο πρώτο πρόγραμμα το κόστος των διδάκτρων ήταν 3.650 ευρώ και η πρόοδος στα μαθήματα με γραπτές εργασίες και χωρίς τελικές γραπτές εξετάσεις.

Στην δεύτερη περίπτωση, το κόστος των διδάκτρων παραμένει άγνωστο, οι δε τελικές εξετάσεις απόκτησης του Τίτλου ήταν προφορικές…

Το πρώτο πρόγραμμα έτρεξε κατά κύριο λόγο στην Κεντρική Ελλάδα και την Δυτική Μακεδονία, το δε δεύτερο σε Θράκη, ανατολική & Κεντρική Μακεδονία και Κεντρική Ελλάδα.»


---------------------

Οι ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ Τίτλων της αλλοδαπής από τον ΔΟΑΤΑΠ…

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οιοσδήποτε Τίτλος Ανώτατης ή Ανώτερης Εκπαίδευσης που έχει αποκτηθεί από Ίδρυμα της αλλοδαπής, για να ισχύσει στην χώρα μας θα πρέπει να έχει  «Πράξη» αναγνώρισής του από τον ΔΟΑΤΑΠ. Χωρίς την «Πράξη» αυτή, κανένας Τίτλος Ιδρυμάτων της αλλοδαπής, δεν έχει νομική ισχύ στη χώρα μας και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οτιδήποτε, είτε για την απόκτηση επαγγελματικών δικαιωμάτων, είτε για την απόκτηση ή προσθήκη τυπικών προσόντων από δημοσίους υπαλλήλους, εκπαιδευτικούς, κλπ.

Όπως αναφέρει ρητά η ισχύουσα νομοθεσία (Νόμος 3848/2010 άρθρο 2 παρ. 4): Τα πτυχία που χορηγούνται από εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής γίνονται δεκτά εφόσον έχουν αναγνωρισθεί ως ισότιμα και αντίστοιχα από το Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης (Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.) / Διαπανεπιστημιακό Κέντρο Αναγνώρισης Τίτλων Σπουδών της Αλλοδαπής (ΔΙ.Κ.Α.Τ.Σ.Α.) σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις. Οι μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών και τα διδακτορικά διπλώματα που χορηγούνται από εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής γίνονται δεκτά εφόσον έχουν αναγνωρισθεί ως ισότιμα από το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις και συνοδεύονται από βεβαίωσή του ότι το γνωστικό αντικείμενό τους εμπίπτει στις επιστήμες της αγωγής

Ο ΔΟΑΤΑΠ, έχει συγκεκριμένες διαδικασίες αναγνώρισης Προπτυχιακών και Μεταπτυχιακών Τίτλων Σπουδών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ανώτατης και ανώτερης εκπαίδευσης της αλλοδαπής, στην οποία δίνει ακριβείς οδηγίες για τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι ενδιαφερόμενοι (για να δείτε το σχετικό κείμενο από την ιστοσελίδα του ΔΟΑΤΑΠ κάντε κλικ εδώ).

Επίσης, για να προστατεύσει τους ενδιαφερόμενους, από τυχόν λάθος επιλογές, ο ΔΟΑΤΑΠ, δημοσιεύει στην διεύθυνση http://62.103.84.30/2.php  τα Ιδρύματα αναγνωρίζονται από αυτόν σε κάθε χώρα της αλλοδαπής, όπως επίσης και τους Προπτυχιακούς & «Μεταπτυχιακούς Τίτλους» που αυτά χορηγούν (για να δείτε τον σχετικό πίνακα με τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Κύπρου κάντε κλικ εδώ).

Στις 22.2.2016 με σημείωμά της με τίτλο «Μεταπτυχιακά Μαϊμού τέλος» (για να δείτε το άρθρο κάντε κλικ εδώ), η στήλη γράφει για τα «Μαϊμού» ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ που το 2015 και λίγο πριν τις κρίσεις των διευθυντών σχολικών μονάδων κατατέθηκαν αφειδώς στα οικεία ΠΥΣΔΕ:

«Τα περισσότερα από αυτά προέρχονται από Ιδιωτικά «Πανεπιστήμια» της αλλοδαπής με ιδιαίτερη συνεισφορά αυτό της Λευκωσίας. Το «κόλπο» ήταν πολύ καλά στημένο, άνοιξε δε μετά από σχετικές ενέργειες συγκεκριμένης ομάδας εκπαιδευτικών της δυτικής Αττικής, που υπήρξαν και οι πρωτοπόροι.

Το σύστημα…

Με βάση το «σύστημα» που ακολουθήθηκε, τα Ιδιωτικά και όχι μόνο Πανεπιστήμια της Αλλοδαπής, ανακοίνωναν -και συνεχίζουν διαφημίζοντας τα μάλιστα-, σειρά μεταπτυχιακών προγραμμάτων εξ’ αποστάσεως επί πληρωμή, με κόστος από 2.500 έως 9.500 ευρώ. Κάθε μεταπτυχιακό πρόγραμμα εξ αποστάσεως αυτής της κατηγορίας περιλάμβανε 7 έως εννιά «μαθήματα» και μάλιστα στην ελληνική γλώσσα και όχι στην γλώσσα της χώρας – έδρα του Πανεπιστημίου, εκτός, βέβαια, από το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Λευκωσίας που να και όλα τα μαθήματα σ’ αυτό γίνονται στην Αγγλική γλώσσα για την Ελλάδα ορίσθηκε η Ελληνική.

Τα συνεργαζόμενα εγχώρια ΑΤΕΙ…

Για κάθε μεταπτυχιακό ή ομάδα μεταπτυχιακών υπήρχαν (και υπάρχουν) προγραμματικές συμφωνίες με συγκεκριμένα Τμήματα των Εγχώριων ΑΤΕΙ και ιδιαίτερα με αυτά της Αθήνας και του Πειραιά. Ο ρόλος του απλώς και απόλυτα κατανοητός. Στα πλαίσια της συνεργασίας των δύο εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, στα πλαίσια της προγραμματικής συμφωνίας, οι Καθηγητές των εγχώριων ΑΤΕΙ αναλάμβαναν την οργάνωση τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξ’ αποστάσεως μαθημάτων για τους έλληνες μεταπτυχιακούς «φοιτητές».


Το δέλεαρ …

Πέντε ήταν τα στοιχεία αυτών των «μεταπτυχιακών» προγραμμάτων που αποτελούσαν (και αποτελούν) το δέλεαρ προκειμένου να υπάρξει η επιθυμητή ροή και εγγραφή όσων εν τι Ελλάδα επιθυμούν να αποκτήσουν μεταπτυχιακό τίτλο, συνήθως πάσι θυσία, αλλά με μικρό βαθμό δυσκολίας και ταυτόχρονα μικρό κόστος απόκτησης.

Το πρώτο: Οι εξετάσεις προόδου των μαθημάτων γίνονται στα συνεργαζόμενα ελληνικά ΑΤΕΙ, στην Ελληνική γλώσσα πάντα…

Το δεύτερο: Δεν προβλέπονται οι συνήθεις και υποχρεωτικές για τα μεταπτυχιακά προγράμματα ερευνητικές εργασίες των «φοιτητών», ανά μάθημα…

Το τρίτο: Δεν προβλέπεται «Πρακτική Άσκηση» για των «φοιτητών» στο εκπαιδευτικό – γνωστικό αντικείμενο του μεταπτυχιακού

Το τέταρτο: Δεν υπάρχει η υποχρέωση, μάλλον το σωστό είναι ότι δεν προβλέπεται για τους «φοιτητές» η τελική διπλωματική – ερευνητική εργασία και η υποχρεωτική «δημοσίευσή» της και αντ’ αυτής απλώς κατατίθεται μία απλή εργασία για ένα από τα μαθήματα που «διδάχθηκαν» στο πρόγραμμα.

Το πέμπτο: Με την κατάθεση της εργασίας, χορηγείται άμεσα ο Τίτλος στον «φοιτητή».

Αυτό, είχε σαν συνέπεια να υπάρξει ουσιαστικά μία βιομηχανία παραγωγής «μεταπτυχιακών» τίτλων, με «δικαιούχους» κατά πλειοψηφία εκπαιδευτικούς της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης που χρησιμοποιήθηκαν είτε για βαθμολογική και μισθολογική προαγωγή, είτε για την κατάληψη Διευθυντικών θέσεων, είτε συνήθως και τα δύο.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση αναγνώρισης από ΠΥΣΔΕ της Αττικής «μεταπτυχιακού τίτλου», που φέρεται να εκδόθηκε την ίδια ημέρα (30 Μαΐου 2015) που συνεδρίασε το Όργανο, χωρίς μάλιστα να υπάρχει αναγνώριση από τον ΔΟΑΤΑΠ, αν και προέρχονταν κατά τύπο από ιδιωτικό ΑΕΙ της αλλοδαπής.

Η παρά λίγο ρήξη… Κύπρου – Ελλάδας

Η πρακτική αυτή λίγο έλλειψε να προκαλέσει την ρήξη μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου με το αντίστοιχο Ελληνικό, αφού ο ΔΟΑΤΑΠ αναγνώριζε κατά βούληση «Μεταπτυχιακούς Τίτλους» του ιδιωτικού Πανεπιστημίου της Λευκωσίας, ως ισότιμα με αυτά των Ελληνικών ΑΕΙ, την στιγμή που τα ίδια στην Κύπρο δεν είχαν την πιστοποίηση – αναγνώριση του υπουργείου Παιδείας της χώρας.

Η μεσοβέζικη και «περίεργη» λύση…

Πιεζόμενος, για το θέμα αυτό ο ΔΟΑΤΑΠ, με μία περίεργη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του, ανακοίνωσε ότι από 26 Ιουνίου και μετά δεν θα προχωρούσε σε καμία αναγνώριση μεταπτυχιακού τίτλου, είτε εξ αποστάσεως, είτε με κανονική φοίτηση, από ΑΕΙ Κύπρου, αν αυτά δεν είχαν αναγνώριση από το Υπουργείο Παιδείας αυτής της χώρας.

Για όσα, όμως, μεταπτυχιακούς τίτλους αναγνώρισε σωρηδόν πριν τις 26 Ιουνίου 2015 και ιδιαίτερα την περίοδο Ιανουάριος – Μάιος 2015, δεν έκανε καμία αναφορά, αλλά απλώς ποίησε τη νήσσα.

Γνώστες της κατάστασης, εκτιμούν ότι αν ο ΔΟΑΤΑΠ, επανέρχονταν στην εξέταση των στοιχείων αναγνώρισης των τίτλων που εξετάσθηκαν αυτή την συγκεκριμένη περίοδο, οι απορρίψεις θα μπορούσαν να φθάσουν και το 80% των χορηγήσεων ισοτιμίας…

Η Επιστημονική Επιτροπή για μεταπτυχιακούς Τίτλους Ειδικής Αγωγής…

Το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις, όταν η Επιστημονική Επιτροπή που συγκροτήθηκε μέσα στο περασμένο καλοκαίρι, στο ΙΕΠ για τον καθορισμό κριτηρίων αναγνώρισης ισοτιμίας μεταπτυχιακών τίτλων της αλλοδαπής για την Ειδική Αγωγή, ανακοίνωσε τις προϋποθέσεις που πέραν των άλλων προέβλεπαν την υποχρεωτική πρακτική άσκηση στο γνωστικό αντικείμενο του τίτλου.

Η υποχρεωτική πλέον Πρακτική Άσκηση για την κτήση-αναγνώριση Μεταπτυχιακού Τίτλου

«Μπλοκάρονται» τα Μεταπτυχιακά (και εξ Αποστάσεως) εάν η πρακτική άσκηση δεν γίνει στη χώρα απόκτησης του τίτλου. Αυτό σημαίνει ότι κυρίως για τους φοιτούντες στα Μεταπτυχιακά εξ Αποστάσεως, θα πρέπει να έχουν πολύμηνη παρουσία σε ξένη χώρα. Οι κάτοχοι Μεταπτυχιακών (σ.σ. αφορά και τα εξ Αποστάσεως), εάν δεν προσκομίσουν στον ΔΟΑΤΑΠ βεβαίωση ότι η πρακτική άσκηση έγινε στη χώρα στην οποία απονέμεται ο τίτλος:

1). Δεν θα διορίζονται επειδή δεν θα παίρνουν συνάφεια.

2). Δεν θα παίρνουν αναγνώριση από τον ΔΟΑΤΑΠ.

3). Για να πάρουν και τα δύο πρέπει να κάνουν πρακτική στη χώρα που εδρεύει το Πανεπιστήμιο.

Η Απόφαση του ΔΟΑΤΑΠ για την Πρακτική Άσκηση στους μεταπτυχιακούς Τίτλους

«Πρακτική άσκηση η οποία ενσωματώνεται σε πρόγραμμα σπουδών ομοταγών εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης της αλλοδαπής και στην οποία αποδίδονται πιστωτικές μονάδες (ECTS) οι οποίες περιλαμβάνονται στις πιστωτικές μονάδες που απαιτούνται για τη χορήγηση του τίτλου σπουδών, πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί στη χώρα στην οποία απονέμεται ο τίτλος».

Η συνέχεια στα Οικεία ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΠΕ… και το «μπάχαλο» της αναγνώρισης και της συνάφειας…

Από τα ποιο πάνω, γίνεται απόλυτα κατανοητό, ότι η Πολιτεία έχει πλήρη γνώση των πάντων και κυρίως των υπαρχόντων μηχανισμών και «συστημάτων» χορήγησης Μεταπτυχιακών Τίτλων, όπως και της υποχρεωτικής αναγνώρισής τους από τον ΔΟΑΤΑΠ, ειδικά για όσους Τίτλους προέρχονται από ΑΕΙ της αλλοδαπής, προκειμένου αυτοί να χρησιμοποιηθούν νόμιμα για την επιστημονική, υπηρεσιακή, διοικητική και εκπαιδευτική ανέλιξη των εκπαιδευτικών…

Αυτό, εξάλλου ορίζεται και στο σχέδιο νόμου για τα Εκπαιδευτικά Στελέχη διοίκησης που βρίσκεται αυτή την στιγμή σε διαβούλευση και πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή σε λίγες ημέρες…

Αρμοδιότητα των ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΠΕ, δεν είναι η αναγνώριση του Μεταπτυχιακού Τίτλου που καταθέτει ένας εκπαιδευτικός, αλλά η πιστοποίηση-αναγνώριση ότι το γνωστικό αντικείμενό του βρίσκεται σε «ΣΥΝΑΦΕΙΑ» με το εκπαιδευτικό αντικείμενο του, όπως αυτό ορίζεται από τον Βασικό Τίτλο σπουδών του με τον οποίο διορίσθηκε και σε συνδυασμό με όσα αναφέρουν οι ισχύουσες διατάξεις για τις αναθέσεις μαθημάτων…

Γίνεται, αυτό και με την πιστότητα που ορίζει ο νόμος ή όχι… και αν ποιοι αδικούνται και ποιοι ευνοούνται…;

Η πλειοψηφία της νομιμότητας και η μειοψηφία ως εξαίρεση…

Είναι διαπιστωμένο, με βάση πάντα τις αποφάσεις τους που δημοσιεύονται στο Διαύγεια, ότι η πλειοψηφία των ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΠΕ, ακολουθούν στο θέμα της αναγνώρισης της «ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ» των μεταπτυχιακών τίτλων, την οδό της νομιμότητας, μη δεχόμενα τέτοιους Τίτλους της αλλοδαπής που δεν έχουν αναγνώριση από τον ΔΟΑΤΑΠ.

Υπάρχει, όμως μία μειοψηφία απ’ αυτά τα συλλογικά Όργανα, στα οποία ο όρος «αναγνώριση Μεταπτυχιακών Τίτλων της αλλοδαπής από τον ΔΟΑΤΑΠ», είναι άγνωστος. Σύμφωνα δε με τις αποφάσεις τους που δημοσιεύονται στο Διαύγεια, η αναγνώριση της «ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ», γίνεται χωρίς καμία αναφορά στην πράξη για «αναγνώριση ισοτιμίας Τίτλου από τον ΔΟΑΤΑΠ».

Σ’ αυτή την μειοψηφία ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΠΕ, μειοψηφία που οι πράξεις της δεν ακολουθούν τις επιταγές του νόμου (εκτός αν και υπάρχουν και άλλες αποφάσεις που δεν δημοσιεύονται), αλλά αντίθετα οι σχετικές διαδικασίες αναγνώρισης της ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ των μεταπτυχιακών Τίτλων, ολοκληρώνονται σαν μία απλή γραφειοκρατική διαδικασία, χωρίς αυτή να περιλαμβάνει την υποχρεωτική Πράξη του ΔΟΑΤΑΠ.

Βέβαια, κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ξέρουν τι τους γίνεται, δηλαδή δεν γνωρίζουν την νομοθεσία, αν κι αυτό καταρρίπτεται από την προσοχή στην λεπτομέρεια που δείχνουν σε όλες τις άλλες διοικητικές πράξεις και αποφάσεις που παίρνουν… Γεγονός είναι ότι κάποιοι ευνοούνται έναντι άλλων με ότι κι αν αυτό σημαίνει…

Ποιοι ωφελούνται και ποιοι όχι…

Τόσο με την νομοθεσία για το ενιαίο μισθολόγιο, αλλά και τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, όσο και με την νομοθεσία (προηγούμενη, σημερινή και επόμενη) για την Επιλογή Στελεχών Διοίκησης, οι κάτοχοι Μεταπτυχιακών Τίτλων τυγχάνουν ιδιαίτερης μεταχείρισης και πρόσθετης μοριοδότησης, κάτι που έχει αντίκρισμα στην μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξή τους, όπως και στις πιθανότητές τους για την κατάληψη θέσης ευθύνης & διοίκησης…

Η παράτυπη και χωρίς απόφαση του ΔΟΑΤΑΠ αναγνώριση, λοιπόν, από τα οικεία ΠΥΣΔΕ & ΠΥΣΠΕ, ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ μη αναγνωρισμένων Μεταπτυχιακών Τίτλων (και σε ορισμένες περιπτώσεις δεύτερων Τίτλων) δεν αποτελεί παρά ένα «μη νόμιμο δώρο» (μπόνους) σε όσους έχουν την τύχη να το καταφέρουν σε βάρος πάντα, όλων όσων ακολουθούν την οδό της νομιμότητας…

Το γιατί αυτές οι μη νόμιμες αποφάσεις αναγνώρισης μεταπτυχιακών τίτλων δεν γίνονται γνωστές και σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητούνται π.χ. με ενστάσεις, προσφυγές, αναφορές, κλπ. είναι απλό. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν τις γνωρίζουν, παρά μόνο αν τις συναντήσουν «απέναντί» τους, οπότε είναι αργά πλέον για να τις προσβάλουν διοικητικά, ενώ η προσφυγή στην ποινική δικαιοσύνη είναι συνήθως έξω από την οπτική και θέλησή τους για πολλούς λόγους…

Ακόμη, πως είναι δυνατόν ένας εκπαιδευτικός που π.χ. υπηρετεί στον Άγιο Δημήτριο Αττικής να πάρει είδηση την προσθήκη προσόντων αυτής της μορφής σε συνάδελφό του που με την σειρά του υπηρετεί στη Βούλα Αττικής. Αυτό θα το αντιληφθεί όταν και οι δύο θα είναι συνυποψήφιοι για κάποια διοικητική θέση Ευθύνης στην κοινή εκπαιδευτική περιφέρεια που ανήκουν και οι δύο…

Επιμύθιο

Το κόλπο καλά κρατεί, για όσους Διευθυντές Εκπαίδευση επιμένουν να γράφουν το νόμο στα παλιά των υποδημάτων τους, προκειμένου να εξυπηρετήσουν πρόσωπα, καταστάσεις και πολιτικές…

Όλα τα πράγματα, έχουν μία αρχή και ένα τέλος… Μπορεί, μέχρι τώρα οι «δράστες» να πιστεύουν ότι έχουν περάσει τον κάβο και να θεωρούν ότι τίποτα δεν τους αγγίζει και δεν τους σταματά… καλό θα είναι να μην είναι καθόλου σίγουροι γι’ όλα αυτά…

Οι «μάχες» ξεκίνησαν και το vukentra.gr θα είναι σύντομα κοντά σας με στοιχεία, διευθύνσεις και ονόματα, όπως λέει και το τραγουδάκι… το αν θα βάλει το χέρι του στο τέλος, ο μέγας Μάγιστρος, ο διάβολος ή ο θεός, κανείς δεν ξέρει…

Σημασία έχει, τι θα βγει στην επιφάνεια και ποιος ή μάλλον ποιοι θα τα χρησιμοποιήσουν και κυρίως πως… Δυστυχώς ή ευτυχώς η σκηνή αγρίεψε…

Σύντομα κοντά σας… με τα πεπραγμένα δύο ΠΥΣΔΕ, μεγάλων εκπαιδευτικών περιφερειών της Αττικής…

«Διογένης, ο κρατόν και τον Φανόν»

Vukentra.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση



«ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ» - 22 ρεμπέτικα πορτρέτα –του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Στέγαστρο ΣΜΑ Περιστερίου: Το νέο μεγάλο Περιβαλλοντικό, Πολεοδομικό και Διαχειριστικό «ΣΚΑΝΔΑΛΟ» της Διοίκησης Παχατουρίδη (Βίντεο-Φωτό)

" Η Διοίκηση Ανδρέα Παχατουρίδη «Καταπατά νόμους, μολύνει & αδιαφορεί για υγεία των κατοίκων, μόνο για λίγες χιλιάδες ευρώ». Κατασκευάζει «παράνομο» μεταλλικό Στέγαστρο για να καλύψει τις παράνομες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και μεταφόρτωσης σκουπιδιών στο Αμαξοστάσιο, αυθαίρετα και χωρίς άδεια, ώστε να «καλύψει» το τι δηλητήρια «ταΐζει» κατοίκους και εργαζόμενους … "

Περιστέρι: Μεγάλο Σκάνδαλο αιρετών, με απαλλοτριωμένα οικόπεδα - “Πληρώθηκαν” αλλά συνεχίζουν να τα “έχουν” - Το εμπορικό κέντρο ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ, το “Πάρκινγκ” του και ο κ. Παχατουρίδης

" Ο Δήμος Περιστερίου, πλήρωσε πολύ ακριβά οικόπεδο διαχρονικού αιρετού της Πόλης, για να κάνει διάνοιξη δρόμου σε κεντρικό σημείο, σύμφωνα με το ισχύον πολεοδομικό σχέδιο. Παρόλα αυτά, όμως 15 χρόνια μετά αυτό παραμένει στους αρχικούς ιδιοκτήτες του, αυξάνοντας την εμπορική αξία της ακίνητης περιουσίας τους. Δείτε ποιόν αφορά και πως έχει μεθοδευτεί η όλη κατάσταση… "

Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία: Η ριξηκέλευθη πρόταση του Vukentra.gr για όλα τα θέματα που απασχολούν αλλά και συνθέτουν την Β/θμια Εκπαίδευση

" Για την πραγματική εκπαίδευση, ακόμη δεν έχει διατυπωθεί τίποτα, στον εθνικό διάλογο που κατά πολλούς θεωρείται προσχηματικός, προκειμένου η Κυβέρνηση να περάσει αυτά που θέλει. Το Vukentra.gr, καταθέτει τη δική του, αιρετική κατά μία άποψη αλλά και ιδιαίτερα «επαναστατική» για τα σημερινά δεδομένα. Διαβάστε την και διατυπώστε τις δικές σας προτάσεις…. "

Περιστέρι Αττικής: Διαπλοκή, διαφθορά ή ανικανότητα των υπηρεσιών του ή κάποιος τα «παίρνει»; Ο Δήμαρχος κ. Παχατουρίδης οφείλει να απαντήσει άμεσα…

" «Άγνωστοι» εκμεταλλεύονται τα διαφημιστικά ταμπλό των στάσεων χωρίς να πληρώνουν τίποτα στο Δήμο. Ο Δήμαρχος της Πόλης κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, οφείλει να ερευνήσει άμεσα το θέμα και να δώσει απαντήσεις … Άλλως θα μείνει η εντύπωση ότι η Διοίκησή του «γνωρίζει» και σιωπά, με ότι κι αν αυτό σημαίνει… είτε ότι κάποιος τα «παίρνει», είτε ότι… "